Яна 14 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Рeraklad V. Hadleuski
Няхай не трывожыцца ваша сэрца: веруйце ў Бога і ў Мяне веруйце.
Niachaj nia trywožycca serca wašaje. Wierycie ŭ Boha i ŭ mianie wiercie.
У доме Майго Бацькі жылля шмат; а калі б не, Я сказаў бы вам, што іду падрыхтаваць вам месца.
U domie Ajca majho pamiaškańniaŭ mnoha. Kali-b inakš, to ja skazaŭ-by wam, bo idu pryhatowić wam miesca.
І калі пайду і падрыхтую месца вам, зноў прыйду і вазьму вас да Сябе, каб, дзе Я, і вы былі.
A kali adyjdu i pryhatuju wam miesca, iznoŭ pryjdu i waźmu was da siabie, kab, dzie ja, tam i wy byli.
І куды [Я] іду, вы дарогу ведаеце.
I kudy ja idu, wiedajecie, i darohu wiedajecie.
Фама кажа Яму: Госпадзе, мы не ведаем, куды Ты ідзеш; як можам мы ведаць дарогу?
Skazaŭ jamu Tamaš: Panie, my nia wiedajem, kudy ty idzieš, i jak-ža možam wiedać darohu?
Ісус кажа яму: Я — дарога, і праўда, і жыццё; ніхто не прыходзіць да Бацькі, як праз Мяне.
Skazaŭ jamu Jezus: Ja jość daroha i praŭda i žyćcio; nichto nia prychodzić da Ajca, jak tolki praz mianie.
Калі б вы ведалі Мяне, то ведалі б і Майго Бацьку; і з гэтага часу вы ведаеце Яго і бачылі Яго.
Kali b wy mianie paznali, paŭniejž paznali-b i Ajca majho; i ad hetaha času wy paznajecie jaho i wy bačyli jaho.
Філіп кажа Яму: Госпадзе, пакажы нам Бацьку, і нам даволі.
Skazaŭ jamu Filip: Panie, pakažy nam Ajca i chwacić nam.
Ісус кажа Яму: Гэтулькі часу Я з вамі, і ты не ведаеш Мяне, Філіпе? Хто мяне ўбачыў, убачыў Бацьку; як ты кажаш: «Пакажы нам Бацьку?»
Skazaŭ jamu Jezus: Hetulki času ja z wami i wy nie paznali mianie? Filipie, chto bačyć mianie, toj bačyć i Ajca. Jak-ža ty kažaš: "Pakažy nam Ajca"?
Ці не веруеш ты, што Я ў Бацьку, і Бацька ўва Мне? Словы, што Я кажу вам, Я не ад Сябе кажу: Бацька, што застаецца ўва Мне, робіць Свае справы.
Ci nia wierycie, što ja ŭ Ajcu, a Ajciec u-wa mnie jość? Słowy, jakija ja wam hawaru, nie ad samoha siabie hawaru, ale Ajciec, katory u-wa mnie prabywaje, jon čynić čyny.
Верце Мне, што Я ў Бацьку, і Бацька ўва Мне; калі ж не, верце [Мне] з-за саміх Маіх ўчынкаў.
Ci nia wierycie, što ja ŭ Ajcu, a Ajciec jość u-wa mnie? Prynamsia dziela samych čynaŭ wiercie.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто веруе ў Мяне, той будзе рабіць учынкі, якія Я раблю, і большыя за гэтыя зробіць, бо Я іду да Бацькі;
Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, chto wieryć u mianie, čyny, jakija ja čyniŭ, i jon budzie čynić, i bolšyja za hetyja budzie čynić, bo ja idu da Ajca.
і пра што ні папросіце ў імя Маё, Я зраблю, каб праславіўся Бацька ў Сыне.
I čaho-kolečy budziecie prasić Ajca ŭ imia majo, toje ŭčyniu, kab byŭ prasłaŭleny Ajciec u Synie.
Калі што папросіце Мяне ў імя Маё, Я зраблю.
Kali čaho budziecie prasić mianie ŭ imia majo, toje ŭčyniu.
Калі вы Мяне любіце, вы будзеце выконваць Мае запаведзі;
Kali wy mianie lubicie, zachoŭwajcie maje prykazańni;
і Я папрашу Бацьку, і Ён дасць вам другога Абаронцу, каб быў40 з вамі навекі,
a ja budu prasić Ajca, i jon daść wam inšaha Paciašyciela, kab prabywaŭ z wami nawieki —
Духа праўды, Якога свет не можа прыняць, бо не бачыць Яго і не ведае; вы [ж] ведаеце Яго, бо Ён з вамі застаецца і ў вас будзе.
Ducha praŭdy, katoraha świet nia moža pryniać, bo nia widzić jaho i nia znaje jaho. Ale wy paznajecie jaho, bo jon z wami budzie prabywać i ŭ was budzie.
Я не пакіну вас сіротамі, прыйду да вас.
Nie pakinu was siratami, pryjdu da was.
Яшчэ нядоўга, і ўжо свет Мяне не ўбачыць; але вы ўбачыце Мяне, бо Я жыву, і вы будзеце жыць.
Jašče krychu i świet užo nia ŭbačyć mianie; a wy mianie budziecie bačyć, bo ja žywu i wy budziecie žyć.
У той дзень вы ўведаеце, што Я ў Маім Бацьку, і вы ўва Мне і Я ў вас.
U toj dzień wy paznajecie, što ja jość u Ajcu maim, a wy ŭ mnie, i ja ŭ was.
Хто мае запаведзі Мае і іх выконвае, той любіць Мяне; а таго, хто любіць Мяне, палюбіць Мой Бацька, і Я буду любіць яго і з’яўлюся яму Сам.
Chto maje majo prykazańnie i zachoŭwaje jaho, heta toj, chto lubić mianie. A chto mianie lubić, budzie ŭzlubleny Ajcom maim, i ja budu lubić jaho i abjalu jamu samoha siabie.
Іуда, не Іскарыёт, кажа Яму: Госпадзе, што здарылася, што ты збіраешся паказаць Сябе нам, а не свету?
Skazaŭ jamu Juda, nia toj Iskaryjot: Panie, što stałasia, što ty maješ abjawicca nam, a nia świetu?
Адказаў Ісус і сказаў Яму: Калі хто любіць Мяне, ён будзе выконваць Маё слова, і Мой Бацька будзе любіць яго, і да яго Мы прыйдзем і жыллё ў яго зробім Сабе.
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Kali chto lubić mianie, budzie zachoŭwać mowu maju, i Ajciec moj uzlubić jaho, i pryjdziem da jaho i zrobim u jaho pamieškańnie.
Хто не любіць Мяне, той Маіх слоў не выконвае; а слова, якое чуеце, не Маё, а Бацькі, што паслаў Мяне.
Chto nia lubić mianie, nie zachoŭwaje mowaŭ maich. A mowa, jakuju wy čuli, nia jość maja, ale taho, chto pasłaŭ mianie, Ajca.
Гэта Я сказаў вам, будучы з вамі.
Hetaje ja wam skazaŭ, prabywajučy ŭ was.
Абаронца ж, Святы Дух, Якога пашле Бацька ў Маё імя, навучыць вас усяму і прыгадае вам усё, што сказаў вам [Я].
Paciašyciel-ža, Duch światy, katoraha pašle Ajciec u imia majo, jon was nawučyć usiaho i prypomnić wam usio, što-kolečy ja wam skazaŭ.
Мір пакідаю вам, Мой мір даю вам: не так, як свет дае, Я даю вам. Няхай не трывожыцца ваша сэрца і не баіцца.
Supakoj pakidaju wam, supakoj moj daju wam; nia tak jak świet daje, ja wam daju. Niachaj nia trywožycca serca wašaje i nie baicca.
Вы чулі, што Я сказаў вам: «Адыходжу і прыйду да вас». Калі б вы любілі Мяне, вы ўзрадаваліся б, што Я [сказаў:] іду да Бацькі, бо [Мой] Бацька большы за Мяне.
Wy čuli, što ja wam skazaŭ: "Adychodžu i prychodžu da was". Kali-b wy lubili mianie, peŭnie ciešylisia-b, što idu da Ajca, bo Ajciec bolšy za mianie.
І Я сказаў вам цяпер, раней, чым збылося, каб, калі збудзецца, вы ўверавалі.
I ciapier ja skazaŭ wam pierš čym staniecca, kab, kali staniecca, wy wieryli.
Я ўжо не буду шмат гаварыць з вамі, бо ідзе князь [гэтага] свету; і ён ува Мне не мае нічога,
Užo niamnoha budu z wami hawaryć, bo idzie kniaź hetaha świetu, a ŭ mnie jon ničoha nia maje,
але каб свет уведаў, што Я люблю Бацьку і, як Бацька запаведаў Мне, так раблю. Уставайце, хадзем адсюль.
ale kab świet paznaŭ, što ja lublu Ajca i jak mnie daŭ zahad Ajciec, tak čyniŭ. Ustańcie, pojdziem adhetul.
