Яна 9 разьдзел

 

 

І, праходзячы, Ён убачыў чалавека, сляпога ад нараджэння.

 

I prachodziačy Jezus uhledzieŭ čaławieka ślapoha ad naradžeńnia.

І Яго вучні спыталіся ў Яго, кажучы: Равві, хто саграшыў: ён ці яго бацькі, што нарадзіўся сляпым?

 

I spytalisia ŭ jaho wučni jahony: Rabbi, chto sahrašyŭ, jon, ci baćki jahony, što ślapym naradziŭsia?

Ісус адказаў: Ні ён не саграшыў, ні яго бацькі, а каб на ім былі выяўлены ўчынкі Божыя.

 

Adkazaŭ Jezus: Ani jon nie sahrašyŭ, ani baćki jahony, ale kab wyjawilisia ŭ im čyny Božyja.

Нам25 трэба рабіць справы Таго, Хто паслаў Мяне, пакуль дзень; надыходзіць ноч, калі ніхто не можа рабіць.

 

Mnie treba čynić čyny taho, katory pasłaŭ mianie, pakul dzień; nadychodzić noč, kali nichto nia moža čynić.

Пакуль Я ў свеце, Я святло свету.

 

Pakul ja na świecie, ja jość światło świetu.

Сказаўшы гэта, Ён плюнуў на зямлю, зрабіў сумесь са сліны і памазаў яму26 сумессю вочы,

 

Skazaŭšy hetaje, jon plunuŭ na ziamlu i zrabiŭ z śliny bałota i pamazaŭ bałotam wočy jahony

і сказаў яму: Ідзі, памыйся ў купальні Сілаам (што перакладаецца: «Пасланы»). — І той пайшоў, памыўся і прыйшоў відушчым.

 

i skazaŭ jamu: idzi, umyjsia ŭ sadžałcy Siłoe (što tłumačycca "Pasłany"). Dyk joje pajšoŭ i ŭmyŭsia, i pryjšoŭ widziučy.

Тады суседзі і тыя, якія бачылі раней яго, што ён быў папрасімцам27, казалі: Ці не той гэта, што сядзеў і прасіў?

 

Dyk susiedzi i tyja, što jaho pierad tym bačyli, što byŭ žabrakom, kazali: Ci nia toj heta, što siadzieŭ i žabrawaŭ? Adny kazali: Što heta toj;

Адны казалі: Гэта ён. — Другія казалі: Не, але падобны да яго. — Ён [жа] казаў: Гэта я.

 

a druhija: Nie, ale da jaho padobny. Jon-ža kazaŭ: što heta ja.

Тады спыталіся ў яго: Як [жа] адкрыліся твае вочы?

 

Dyk kazali jamu: jak-ža adčynilisia tabie wočy?

Той адказаў: Чалавек, Якога зваць Ісус, зрабіў сумесь, памазаў мае вочы і сказаў мне: «Ідзі ў Сілаам28 і памыйся». І вось я пайшоў і, памыўшыся, стаў бачыць.

 

Jon adkazaŭ: Toj čaławiek, katory zawiecca Jezus, zrabiŭ bałota i pamazaŭ maje wočy i skazaŭ mnie: "idzi da sadžałki Siłoe i ŭmyjsia". I ja pajšoŭ, i ŭmyŭsia, i widžu.

І сказалі яму: Дзе Ён? — Той кажа: Не ведаю.

 

I skazali jamu: Dzie jon? Skazaŭ: nia wiedaju.

Вядуць яго, былога сляпога, да фарысеяў.

 

Prywiali taho, što byŭ ślapym, da faryzejaŭ.

А была субота ў той дзень, калі Ісус зрабіў сумесь і адкрыў яму вочы.

 

A była subota, kali Jezus zrabiŭ bałota i adčyniŭ wočy jahony.

Дык зноў спыталіся ў яго і фарысеі, як ён стаў бачыць. Ён жа сказаў ім: Ён паклаў мне сумесь на вочы, і я памыўся — і бачу.

 

Dyk iznoŭ pytalisia ŭ jaho faryzei, jak staŭ widzieć? Jon-ža skazaŭ im: Bałota pałažyŭ mnie na wočy, i ja ŭmyŭsia, i widžu.

Тады некаторыя з фарысеяў казалі: Не ад Бога Гэты Чалавек, бо не захоўвае суботы. — [А] іншыя казалі: Як можа грэшны чалавек рабіць такія знакі? — І быў разлад у іх.

 

Dyk kazali niekatoryja z faryzejaŭ: Nie ad Boha hety čaławiek, što nie zachoŭwaje suboty. Druhija-ž kazali: Jak moža čaławiek hrešny čynić hetyja znaki? I była sprečka pamiž imi.

Тады зноў пытаюцца ў сляпога: Што ты скажаш пра Яго, бо Ён адкрыу табе вочы? — Той жа сказаў: Ён Прарок.

 

Dyk skazali iznoŭ ślapomu: Ty što kažaš ab tym, što adčyniŭ twaje wočy? Jon-ža skazaŭ: Što heta prarok.

Іудзеі тады не паверылі яму, што ён быў сляпы і стаў бачыць, аж пакуль не паклікалі бацькоў гэтага чалавека, што зрабіўся відушчым,

 

Dyk nia wieryli žydy ab im, što jon byŭ ślapy i staŭ widzieć, pakul nie paklikali baćkoŭ taho, što staŭ widzieć,

і спыталіся ў іх, кажучы: Гэта ваш сын, пра якога вы кажаце, што ён нарадзіўся сляпым? Як жа ён цяпер бачыць?

 

i spytalisia ŭ ich, kažučy: Heta waš syn, ab katorym wy kažacie, što ślapym naradziŭsia? Dyk jak-ža ciapier widzić?

Тады ў адказ яго бацькі сказалі: Мы ведаем, што гэта наш сын і што ён нарадзіўся сляпым;

 

Adkazali im baćki jahony i skazali: My wiedajem, što heta naš syn i što ślapym naradziŭsia;

а як ён цяпер бачыць, не ведаем, або хто адкрыў яму вочы, мы не ведаем; спытайцеся ў яго, ён дарослы, сам пра сябе скажа.

 

ale jak ciapier widzieć, nia wiedajem; abo chto adčyniŭ wočy jahony, my nia wiedajem. U samoha pytajcie, jon maje hady, niachaj sam ab sabie haworyć.

Яго бацькі сказалі гэта, таму што баяліся іудзеяў; бо іудзеі ўжо ўмовіліся: каб таго, хто вызнае Яго за Хрыста, адлучыць ад сінагогі.

 

Heta skazali baćki jahony, bo bajalisia žydoŭ; bo žydy ŭžo byli zmowiŭšysia, što kali-b chto pryznaŭ jaho za Chrysta, kab byŭ wyłučany z bažnicy.

Таму яго бацькі сказалі: «Ён дарослы, у яго спытайцеся».

 

Dziela hetaha baćki jahony skazali: što maje hady, u samoha pytajcie.

Дык яны другі раз паклікалі чалавека, што быў сляпы, і сказалі яму: Уздай славу Богу; мы ведаем, што Гэты Чалавек — грэшнік.

 

Dyk paklikali iznoŭ taho čaławieka, što byŭ ślapym, i skazali jamu: Daj sławu Bohu. My wiedajem, što toj čaławiek jość hrešny.

Дык той адказаў: Ці Ён грэшнік, я не ведаю; адно ведаю, што я быў сляпы, а цяпер бачу.

 

Jon-ža skazaŭ im: Ci jon hrešny, nia wiedaju; adno wiedaju, što ja byŭ ślapy, ciapier widžu.

Тады яны сказалі яму: Што Ён зрабіў табе? Як адкрыў табе вочы?

 

Dyk skazali jamu: Što jon tabie zrabiŭ? Jak adčyniŭ tabie wočy?

Ён адказаў ім: Я ўжо сказаў вам, ды вы не слухалі. Што хочаце зноў пачуць? Ці не хочаце і вы зрабіцца Яго вучнямі?

 

Adkazaŭ im: Ja wam užo skazaŭ i wy čuli, našto iznoŭ chočacie čuć? Ci i wy chočacie stacca jahonymi wučniami?

І яны вылаялі яго і сказалі: Ты вучань Таго, а мы вучні Маісеевы;

 

Jany-ž złajali jaho i skazali: Ty budź jahonym wučniem, a my wučni Majsieja.

мы ведаем, што Маісею казаў Бог, а пра Гэтага мы не ведаем, адкуль Ён.

 

My wiedajem, što da Majsieja hawaryŭ Boh, a hetaha nia wiedajem, adkul jon.

Той чалавек сказаў ім у адказ: Гэта і дзіўна, што вы не ведаеце, адкуль Ён, а Ён адкрыў мне вочы.

 

Adkazaŭ toj čaławiek i skazaŭ im: Heta bo dziŭna, što wy nia wiedajecie, adkul jon, a jon adčyniŭ wočy maje.

Мы [ж] ведаем, што грэшнікаў Бог не слухае, але, калі хто богабоязны і Яго волю выконвае, таго Ён слухае.

 

A my wiedajem, što hrešnych Boh nia słuchaje; ale kali chto jość pakłońnikam Božym i čynić jahonu wolu, taho wysłuchoŭwaje.

Адвеку не было чуваць, каб хто адкрыў вочы сляпому ад нараджэння.

 

Ad wieku nia čuwać było, kab chto adčyniŭ wočy ślepanarodžanaha.

Калі б Гэты не быў ад Бога, Ён не мог бы рабіць нічога.

 

Kali-b jon nia byŭ ad Boha, nia moh-by ničoha ŭčynić.

У адказ яны сказалі яму: У грахах ты ўвесь нарадзіўся, і ты вучыш нас? — І выгналі яго вон.

 

Jany adkazali i skazali jamu: U hrachoch ty ŭwieś naradziŭsia i ty nas wučyš? I wykinuli jaho proč.

Ісус пачуў, што яго выгналі вон, і, знайшоўшы яго, сказаў: Ці веруеш ты ў Сына Чалавечага?29

 

Pačuŭ jezus, što jaho wykinuli proč, i znajšoŭšy jaho, skazaŭ jamu: Ty wieryš u Syna Božaha?

Той сказаў у адказ: А хто Ён, Госпадзе, каб я вераваў у Яго?

 

adkazaŭ toj i skazaŭ: Chto jon, Panie, kab mnie wieryć u jaho?

Ісус сказаў яму: І бачыў ты Яго, і Той, Хто гаворыць з табою, — гэта Ён.

 

I skazaŭ jamu Jezus: I bačyŭ ty taho, i toj, što haworyć z taboju, heta jon.

І той сказаў: Верую, Госпадзе, — і пакланіўся Яму.

 

Jon-ža skazaŭ: Wieru, Panie. I ŭpaŭšy, pakłaniŭsia jamu.

І Ісус сказаў: На суд Я прыйшоў у гэты свет, каб невідушчыя бачылі, а відушчыя зрабіліся сляпымі.

 

I skazaŭ Jezus: Na sud ja pryjšoŭ na hety świet, kab tyja, što nia widziać, widzieli, a tyja, što widziać, stalisia ślapymi.

Некаторыя з фарысеяў, што былі з Ім, пачулі гэта і сказалі Яму: Няўжо і мы сляпыя?

 

I pačuli niekatoryja z faryzejaŭ, jakija byli z im, i skazali jamu: Niaŭžo i my ślapyja?

Ісус сказаў ім: Калі б вы былі сляпыя, не мелі б граху; а як цяпер вы кажаце: «Мы бачым», то ваш грэх застаецца на вас.

 

Skazaŭ im Jezus: Kali-b wy byli ślapyja, to nia mieli-b hrachu, ale ciapier wy kažacie: "što widzim". Hrech waš astajecca.