Яна 20 разьдзел

 

 

А ў першы дзень тыдня Марыя Магдаліна прыходзіць рана, яшчэ поцемкам, да магільні і бачыць, што камень адвалены ад магільні.

 

Pieršaha-ž dnia tydnia Maryja Mahdalena pryjšła rana, kali jašče była ciemra, da hrobu i ŭbačyła kamień adwaleny ad hrobu.

Тады яна бяжыць і прыходзіць да Сімана Пятра і да другога вучня, якога любіў Ісус, і кажа ім: Забралі Госпада з магільні і не ведаем, дзе паклалі Яго.

 

Dyk pabiehła i pryjšła da Symona Piatra i da druhoha wučnia, jakoha lubiŭ Jezus, i skazała im: Uziali Pana z hrobu i nia wiedajem, dzie jaho pałažyli.

Тады выйшаў Пётр і другі вучань і прыйшлі да магільні.

 

Dyk wyjšaŭ Piotr i toj druhi wučań i pryjšli da hrobu.

Беглі яны абодва разам, але другі вучань прабег хутчэй за Пятра і прыйшоў першы да магільні,

 

Biehli-ž jany abodwa razam, i toj druhi wučań dabieh skarej za Piatra i pieršy pryjšoŭ da hrobu.

і, нахіліўшыся, бачыць, што ляжаць пялёны, аднак усярэдзіну ён не ўвайшоў.

 

I nachiliŭšysia, ubačyŭ lažačyja pałotny, adnak nie ŭwajšoŭ.

Тады прыходзіць таксама Сіман Пётр услед за ім, і ён увайшоў у магільню і бачыць, што ляжаць пялёны,

 

Dyk pryjšoŭ Symon Piotr, idučy za im, i ŭwajšoŭ u hrob, i ŭbačyŭ lažačyja pałotny,

і што хустка, якая была на Яго галаве, не з пялёнамі ляжыць, а асобна скручаная ў адным месцы.

 

i chustu, jakaja była na haławie jaho, lažačuju nie z pałotnami, ale addzielna skručanuju ŭ wadno miesca.

Тады ўвайшоў і другі вучань, што першы прыйшоў да магільні, і ўбачыў і паверыў:

 

Dyk tady ŭwajšoŭ i toj wučań, jaki pieršy pryjšoŭ da hrobu, i ŭbačyŭ, i ŭwieryŭ.

бо яны яшчэ не разумелі Пісання, што Яму належала ўваскрэснуць з мёртвых.

 

Bo jany jašče nia znali Pisańnia, što treba było, kab jon ustaŭ z umierłych.

Тады вучні пайшлі зноў да сябе.

 

Марыя ж стаяла каля магільні знадворку плачучы. І вось, калі плакала, нахілілася яна ў магільню,

 

A Maryja stajała la hrobu wonki, płačučy. Kali-ž płakała, jana nachiliłasia i zahlanuła ŭ hrob;

і бачыць, што сядзяць два Анёлы ў белым, адзін у галавах, другі ў нагах, дзе ляжала Ісусава цела.

 

i ŭbačyła dwuch aniełaŭ u biełym, siadziačych, adnaho ŭhałowach, a druhoha ŭnahach, dzie było pałožana cieła Jezusa.

І яны кажуць ёй: Жанчына, чаго ты плачаш? — Яна кажа ім: Забралі майго Госпада і не ведаю, дзе Яго паклалі .

 

Jany jej skazali: Žančyna, čaho płačaš? Skazała im: Bo ŭziali majho Pana i nia wiedaju, dzie jaho pałažyli.

Сказаўшы гэта, яна павярнулася назад і бачыць, што стаіць Ісус, але яна не пазнала, што гэта Ісус.

 

Skazaŭšy hetaje, jana abiarnułasia nazad i ŭbačyła Jezusa stajačaha, i nia wiedała, što heta Jezus.

Кажа ёй Ісус: Жанчына, чаго ты плачаш? Каго шукаеш? — Яна, думаючы, што гэта садоўнік, кажа Яму: Гаспадару, калі ты вынес Яго, скажы мне, дзе Ты паклаў Яго, і я Яго вазьму.

 

Skazaŭ jej Jezus: Žančyna, čaho płačaš? Kaho šukaješ? Jana, dumajučy, što heta sadoŭnik, skazała jamu: Panie, kali ty jaho ŭziaŭ, skažy mnie, dzie jaho pałažyŭ i ja jaho waźmu.

Ісус кажа ёй: Марыям!50 — Яна, павярнуўшыся, кажа яму па-яўрэйску: Раввуні (што азначае «Настаўнік»)!

 

Skazaŭ jej Jezus: Maryja! Jana, abiarnuŭšysia, skazała jamu: Rabboni! što značyć: Wučyciel.

Ісус кажа ёй: Не дакранайся да Мяне, бо Я яшчэ не ўзышоў да [Майго] Бацькі; а ідзі да Маіх братоў і скажы ім: Я ўзыходжу да Бацькі Майго і Бацькі вашага і да Бога Майго і Бога вашага.

 

Skazaŭ jej Jezus: Nie datykajsia da mianie, bo ja jašče nia ŭzyjšoŭ da Ajca majho, ale idzi da bratoŭ maich i skažy im: "Uzychodžu da Ajca majho i Ajca wašaha, Boha majho i Boha wašaha".

Марыям51 Магдаліна прыходзіць і аб’яўляе вучням: Я Госпада бачыла, — і што Ён гэта сказаў ёй.

 

Pryjšła Maryja Mahdalena, abwiaščajučy wučniam: Što ja bačyła Pana i hetaje mnie skazaŭ.

Увечары таго дня, першага дня тыдня, калі дзверы там, дзе знаходзіліся вучні, былі замкнёныя са страху перад іудзеямі, прыйшоў Ісус, і стаў пасярэдзіне, і кажа ім: Мір вам!

 

Dyk kali byŭ wiečar u toj dzień, pieršy tydnia, i dźwiery byli zamknionyja, dzie byli sabraŭšysia wučni dziela strachu pierad žydami, pryjšoŭ Jezus, i staŭ pasiaredzinie, i skazaŭ im: Supakoj wam!

І, сказаўшы гэта, Ён паказаў ім [Свае] рукі, ногі і бок. І ўзрадаваліся вучні, убачыўшы Госпада.

 

I skazaŭšy hetaje, pakazaŭ im ruki i bok. Dyk uzradawalisia wučni, uwidzieŭšy Pana.

Тады [Ісус] зноў сказаў ім: Мір вам; як паслаў Мяне Бацька, так і Я пасылаю вас.

 

I skazaŭ im iznoŭ: Supakoj wam! Jak mianie pasłaŭ Ajciec, i ja was pasyłaju.

І, сказаўшы гэта, Ён дзьмухнуў і кажа ім: Прыміце Святога Духа;

 

Skazaŭšy hetaje, dychnuŭ na ich i skazaŭ im: Waźmiecie Ducha światoha,

калі даруеце каму грахі, таму даруюцца, і, калі ж пакінеце на кім, пакінуцца.

 

katorych adpuścicie hrachi, jość im adpuščany, a katorych zatrymajecie, jość zatrymany.

А Фама, адзін з дванаццаці, якога называлі Блізня, не быў з імі, калі прыйшоў Ісус.

 

A Tamaš, adzin z dwanaccacioch, katory zawiecca Dydymus, nia byŭ z imi, kali prychodziŭ Jezus.

Другія ж вучні казалі яму: Мы бачылі Госпада. — А ён сказаў ім: Калі не ўбачу на Яго руках следу ад цвікоў, і не ўкладу свайго пальца ў след ад цвікоў, і не ўкладу сваёй рукі ў Яго бок, не паверу.

 

Dyk druhija wučni skazali jamu: My widzieli Pana. Jon-ža skazaŭ im: Kali ja nia ŭbaču ŭ rukach jahonych praboiny ad ćwikoŭ, i nie ŭłažu palca majho ŭ miesca ćwikoŭ, i nie ŭłažu ruki majej u bok jahony, nia ŭwieru.

І праз восем дзён Яго вучні зноў былі ў доме і Фама з імі. Прыходзіць Ісус, калі дзверы былі замкнёныя; і стаў пасярэдзіне, і сказаў: Мір вам!

 

A wosiem dzion paśla byli iznoŭ wučni jahony ŭ domie i Tamaš z imi. Pryjšoŭ Jezus pry zamknionych dźwiaroch i staŭ pasiaredzinie i skazaŭ: Supakoj wam!

Пасля кажа Фаме: Дай сюды свой палец і паглядзі на Мае рукі, і дай сваю руку і ўкладзі ў Мой бок, і не будзь нявернікам, а будзь вернікам.

 

Potym skazaŭ Tamašu: ułažy palec twoj siudy i pahladzi ruki maje, i padyjmi ruku twaju i ŭłažy ŭ bok moj, i nia budź niawiernym, ale wiernym.

Фама сказаў Яму ў адказ: Госпад мой і Бог мой!

 

Adkazaŭ Tamaš i skazaŭ jamu: Pan moj i Boh moj!

Ісус кажа яму: Ты паверыў, таму што ўбачыў Мяне? Шчаслівыя тыя, што не бачылі і ўверавалі.

 

Skazaŭ jamu Jezus: Zatym što ty mianie ŭbačyŭ, Tamašu, ty ŭwieryŭ: bahasłaŭlenyja, katoryja nia ŭbačyli i ŭwieryli.

Шмат жа і іншых знакаў зрабіў Ісус перад Сваімі вучнямі, пра якіх не напісана ў гэтай кнізе.

 

Mnoha-ž i inšych znakaŭ učyniŭ Jezus na wačoch swaich wučniaŭ, jakija nie zapisany ŭ hetaj knizie.

Гэта напісана, каб вы веравалі, што Ісус — Хрыстос, Сын Божы, і каб, веруючы, мелі жыццё ў Яго імя.

 

Hetyja-ž zapisany, kab wy wieryli, što Jezus jość Chrystus, Syn Božy, i kab wieračy, mieli žyćcio ŭ imia jahonaje.