Яна 20 разьдзел

 

 

У першы ж дзень тыдня Марыя Магдаліна прыходзіць да магілы раніцай, яшчэ прыцемкам, і бачыць, што камень адвалены ад магілы;

 

Pieršaha-ž dnia tydnia Maryja Mahdalena pryjšła rana, kali jašče była ciemra, da hrobu i ŭbačyła kamień adwaleny ad hrobu.

і вось бяжыць, і прыходзіць да Сымона Пятра і да другога вучня, якога любіў Ісус, і кажа ім: зьнесьлі Госпада з магілы, і ня ведаем, дзе паклалі Яго.

 

Dyk pabiehła i pryjšła da Symona Piatra i da druhoha wučnia, jakoha lubiŭ Jezus, i skazała im: Uziali Pana z hrobu i nia wiedajem, dzie jaho pałažyli.

Адразу выйшаў Пётр і другі вучань, і пайшлі да магілы;

 

Dyk wyjšaŭ Piotr i toj druhi wučań i pryjšli da hrobu.

яны пабеглі абодва разам; але другі вучань бег хутчэй за Пятра, і прыйшоў да магілы першы,

 

Biehli-ž jany abodwa razam, i toj druhi wučań dabieh skarej za Piatra i pieršy pryjšoŭ da hrobu.

і нахіліўшыся, убачыў палотны, якія там ляжалі: але не ўвайшоў у магілу.

 

I nachiliŭšysia, ubačyŭ lažačyja pałotny, adnak nie ŭwajšoŭ.

Сьледам за ім прыходзіць Сымон Пётр, і ўваходзіць у магілу, і бачыць адны палотны, якія там ляжалі.

 

Dyk pryjšoŭ Symon Piotr, idučy za im, i ŭwajšoŭ u hrob, i ŭbačyŭ lažačyja pałotny,

і хустку, якая была на галаве Ягонай, не з палотнамі яна ляжала, а асобна, скручаная, на іншым месцы.

 

i chustu, jakaja była na haławie jaho, lažačuju nie z pałotnami, ale addzielna skručanuju ŭ wadno miesca.

Тады ўвайшоў і другі вучань, што прыбег раней да магілы, і ўбачыў, і ўвераваў;

 

Dyk tady ŭwajšoŭ i toj wučań, jaki pieršy pryjšoŭ da hrobu, i ŭbačyŭ, i ŭwieryŭ.

бо яны яшчэ ня ведалі з Пісаньня, што Яму належала паўстаць зь мёртвых.

 

Bo jany jašče nia znali Pisańnia, što treba było, kab jon ustaŭ z umierłych.

І вось, вучні зноў вярнуліся да сябе.

 

А Марыя стаяла каля магілы і плакала; і калі плакала, нахілілася да магілы

 

A Maryja stajała la hrobu wonki, płačučy. Kali-ž płakała, jana nachiliłasia i zahlanuła ŭ hrob;

і бачыць двух анёлаў, у белым адзеньні сядзяць, адзін у галовах, другі каля ног, дзе ляжала Цела Ісусава.

 

i ŭbačyła dwuch aniełaŭ u biełym, siadziačych, adnaho ŭhałowach, a druhoha ŭnahach, dzie było pałožana cieła Jezusa.

І яны кажуць ёй: жанчына! чаго ты плачаш? Кажа ім: зьнесьлі Госпада майго, і ня ведаю, дзе паклалі Яго.

 

Jany jej skazali: Žančyna, čaho płačaš? Skazała im: Bo ŭziali majho Pana i nia wiedaju, dzie jaho pałažyli.

Сказаўшы гэта, абярнулася і ўбачыла — стаіць Ісус; ды не пазнала, што гэта Ісус.

 

Skazaŭšy hetaje, jana abiarnułasia nazad i ŭbačyła Jezusa stajačaha, i nia wiedała, što heta Jezus.

Ісус кажа ёй: жанчына! чаго ты плачаш? каго шукаеш? Яна, думаючы, што гэта садоўнік, кажа Яму: спадару! калі ты вынес Яго, скажы мне, дзе ты паклаў Яго, і я забяру Яго.

 

Skazaŭ jej Jezus: Žančyna, čaho płačaš? Kaho šukaješ? Jana, dumajučy, što heta sadoŭnik, skazała jamu: Panie, kali ty jaho ŭziaŭ, skažy mnie, dzie jaho pałažyŭ i ja jaho waźmu.

Ісус кажа ёй: Марыя! Яна, абярнуўшыся, кажа Яму: Раввуні! — што азначае: Настаўнік!

 

Skazaŭ jej Jezus: Maryja! Jana, abiarnuŭšysia, skazała jamu: Rabboni! što značyć: Wučyciel.

Ісус кажа ёй: не кранайся Мяне, бо Я яшчэ ня ўзыйшоў да Айца Майго; а ідзі да братоў Маіх і скажы ім: узыходжу да Айца Майго і Айца вашага, і да Бога Майго і Бога вашага.

 

Skazaŭ jej Jezus: Nie datykajsia da mianie, bo ja jašče nia ŭzyjšoŭ da Ajca majho, ale idzi da bratoŭ maich i skažy im: "Uzychodžu da Ajca majho i Ajca wašaha, Boha majho i Boha wašaha".

Марыя Магдаліна ідзе і абвяшчае вучням, што бачыла Госпада, і што Ён гэта сказаў ёй.

 

Pryjšła Maryja Mahdalena, abwiaščajučy wučniam: Što ja bačyła Pana i hetaje mnie skazaŭ.

У той самы першы дзень тыдня ўвечары, калі дзьверы дома, дзе зьбіраліся вучні Ягоныя, былі замкнутыя з апасеньня перад Юдэямі, прыйшоў Ісус і стаў пасярод, і кажа ім: мір вам!

 

Dyk kali byŭ wiečar u toj dzień, pieršy tydnia, i dźwiery byli zamknionyja, dzie byli sabraŭšysia wučni dziela strachu pierad žydami, pryjšoŭ Jezus, i staŭ pasiaredzinie, i skazaŭ im: Supakoj wam!

Сказаўшы гэта, Ён паказаў ім рукі (і ногі) і рэбры Свае. Вучні ўзрадаваліся, убачыўшы Госпада.

 

I skazaŭšy hetaje, pakazaŭ im ruki i bok. Dyk uzradawalisia wučni, uwidzieŭšy Pana.

А Ісус сказаў ім другі раз: мір вам! як паслаў Мяне Айцец, так і Я пасылаю вас.

 

I skazaŭ im iznoŭ: Supakoj wam! Jak mianie pasłaŭ Ajciec, i ja was pasyłaju.

Сказаўшы гэта, дзьмухнуў, і кажа ім: прымеце Духа Сьвятога:

 

Skazaŭšy hetaje, dychnuŭ na ich i skazaŭ im: Waźmiecie Ducha światoha,

каму даруеце грахі, таму даруюцца: на кім пакінеце, на тым застануцца.

 

katorych adpuścicie hrachi, jość im adpuščany, a katorych zatrymajecie, jość zatrymany.

А Тамаш, адзін з дванаццацёх, называны Блізьнюк, ня быў тут зь імі, калі прыходзіў Ісус.

 

A Tamaš, adzin z dwanaccacioch, katory zawiecca Dydymus, nia byŭ z imi, kali prychodziŭ Jezus.

Другія вучні сказалі яму: мы бачылі Госпада. Але ён сказаў ім: калі ня ўбачу на руках у Яго ранаў ад цьвікоў, і не ўкладу пальца майго ў раны ад цьвікоў, і ня ўкладу рукі маёй у рэбры Ягоныя, не паверу.

 

Dyk druhija wučni skazali jamu: My widzieli Pana. Jon-ža skazaŭ im: Kali ja nia ŭbaču ŭ rukach jahonych praboiny ad ćwikoŭ, i nie ŭłažu palca majho ŭ miesca ćwikoŭ, i nie ŭłažu ruki majej u bok jahony, nia ŭwieru.

Праз восем дзён зноў былі ў доме вучні Ягоныя, і Тамаш зь імі. Прыйшоў Ісус, калі дзьверы былі замкнутыя, стаў пасярод іх і сказаў: мір вам!

 

A wosiem dzion paśla byli iznoŭ wučni jahony ŭ domie i Tamaš z imi. Pryjšoŭ Jezus pry zamknionych dźwiaroch i staŭ pasiaredzinie i skazaŭ: Supakoj wam!

Потым кажа Тамашу: падай палец твой сюды і паглядзі рукі Мае; падай руку тваю і ўкладзі ў рэбры Мае; і ня будзь недаверкам, а вернікам.

 

Potym skazaŭ Tamašu: ułažy palec twoj siudy i pahladzi ruki maje, i padyjmi ruku twaju i ŭłažy ŭ bok moj, i nia budź niawiernym, ale wiernym.

Тамаш сказаў Яму ў адказ: Госпадзе мой і Божа мой!

 

Adkazaŭ Tamaš i skazaŭ jamu: Pan moj i Boh moj!

Ісус кажа яму: ты паверыў таму, што ўбачыў Мяне; дабрашчасныя тыя, што ня бачыўшы — паверылі.

 

Skazaŭ jamu Jezus: Zatym što ty mianie ŭbačyŭ, Tamašu, ty ŭwieryŭ: bahasłaŭlenyja, katoryja nia ŭbačyli i ŭwieryli.

Многа стварыў Ісус перад вучнямі Сваімі і іншых цудаў, пра якія не напісана ў кнізе гэтай;

 

Mnoha-ž i inšych znakaŭ učyniŭ Jezus na wačoch swaich wučniaŭ, jakija nie zapisany ŭ hetaj knizie.

а гэта напісана, каб вы ўверавалі, што Ісус ёсьць Хрыстос, Сын Божы, і, веруючы, мелі жыцьцё вечнае ў імя Ягонае.

 

Hetyja-ž zapisany, kab wy wieryli, što Jezus jość Chrystus, Syn Božy, i kab wieračy, mieli žyćcio ŭ imia jahonaje.