Яна 10 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Рeraklad V. Hadleuski
Праўду, праўду кажу вам: хто не дзьвярыма уваходзіць у кашару авечую, а пералазіць дзе-небудзь, той злодзей і грабежнік,
Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam: Chto nie ŭwachodzić praz dźwiery ŭ aŭčarniu awiečak, ale ŭłazić kudojuś, toj złodziej i razbojnik;
а хто ўваходзіць дзьвярыма, той пастух авечкам:
a chto ŭwachodzić praz dźwiery, jość pastyram awiečak.
яму брамнік адчыняе, і авечкі слухаюцца голасу ягонага, і ён кліча авечкі свае па імёнах і выводзіць іх;
Jamu prydźwiernik adčyniaje, i awiečki słuchajuć jahonaha hołasu, i jon zawie swaje awiečki paimienna i wywodzić ich.
і калі выведзе свае авечкі, ідзе перад імі, а авечкі за ім ідуць, бо ведаюць голас ягоны;
I wypuščajučy swaje awiečki, idzie pierad imi, a awiečki iduć za im, bo znajuć hołas jahony.
а за чужым ня ідуць, а ўцякаюць ад яго, бо ня ведаюць чужога голасу.
Za čužym nia iduć, ale ŭciakajuć ad jaho, bo nia znajuć hołasu čužych.
Гэтую прытчу сказаў ім Ісус. Але яны не зразумелі, што такое Ён казаў ім.
hetuju prypowieść skazaŭ im Jezus. Jany-ž nie zrazumieli, što im hawaryŭ.
І вось, зноў Ісус сказаў ім: праўду, праўду кажу вам, што Я дзьверы авечкам.
Dyk iznoŭ skazaŭ im Jezus: Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, što ja jość dźwiery awiečak.
Усе, хто колькі іх ні прыходзіла перада Мною, — зладзеі і грабежнікі; але авечкі не паслухаліся іх;
Usie, skolki ich prychodziła, jość zładziei i razbojniki; i nia słuchali ich awiečki.
Я — дзьверы: хто ўвойдзе Мною, той уратуецца, і ўвойдзе і выйдзе, і пашу знойдзе.
Ja jość dźwiery. Kali chto praz mianie ŭwojdzie, budzie zbaŭleny; i ŭwojdzie i wyjdzie i znojdzie pašu.
Злодзей прыходзіць толькі дзеля таго, каб украсьці, забіць і загубіць; Я прыйшоў дзеля таго, каб мелі жыцьцё і мелі ўдосталь.
Złodziej prychodzić adno tolki, kab kraści, i zabiwać, i hubić. Ja pryjšoŭ, kab mieli žyćcio i dastatniej mieli.
Я — Пастыр Добры: Пастыр Добры аддае жыцьцё сваё за авечкі;
Ja jość dobry pastyr. Dobry pastyr žyćcio daje za awiečki swaje.
а найміт, ня пастыр, якому авечкі не свае, бачыць, як воўк падыходзіць, і пакідае авечкі і ўцякае, і воўк рабуе авечкі і разганяе іх;
A najmit i toj, što nia jość pastyram, katoraha awiečki nie swaje, bačyć nadychodziačaha waŭka, i kidaje awiečki i ŭciakaje, a woŭk chwataje i razhaniaje awiečki.
а найміт ўцякае, бо найміт і ня дбае пра авечкі.
Najmit-ža ŭciakaje, bo jon najmit i jon nia rupicca ab awiečkach.
Я — Пастыр Добры, і ведаю Маіх, і Мае ведаюць Мяне:
Ja jość pastyr dobry, i znaju maje, i maje mianie znajuć;
як Айцец ведае Мяне, так і Я ведаю Айца, і жыцьцё Маё кладу за авечкі.
jak znaje mianie Ajciec, i ja znaju Ajca. I ja žyćcio majo kładu za awiečki maje.
Ёсьць у Мяне і іншыя авечкі, якія ня з гэтай кашары, і тых трэба Мне прывесьці: і яны пачуюць голас Мой, і будзе адзін статак і адзін Пастыр.
I inšyja awiečki maju, jakija nia jość z hetaj aŭčarni; i tyja treba mnie prywieści, i buduć słuchać hołasu majho, i staniecca adna aŭčarnia i adzin pastyr.
За тое любіць Мяне Айцец, што Я аддаю жыцьцё Маё, каб зноў прыняць яго;
Dziela taho lubić mianie Ajciec, što ja kładu žyćcio majo, kab iznoŭ jaho ŭziać.
ніхто не адбірае яго ў Мяне, а Я Сам аддаю яго: маю ўладу аддаць яго і ўладу маю зноў прыняць яго; такі наказ атрымаў Я ад Айца Майго.
Nichto jaho nie adyjmaje ad mianie, ale ja sam ad siabie kładu jaho. I maju ŭładu pałažyć jaho, i maju ŭładu iznoŭ ŭziać jaho; hety zahad atrymaŭ ja ad Ajca majho.
Ад гэтых словаў зноў узьнікла паміж Юдэямі нязгода.
Paŭstaŭ iznoŭ spor pamiž žydami dziela hetych mowaŭ.
Многія зь іх казалі: Ён апантаны дэманам і шалее; чаго слухаеце Яго?
Mnohija-ž z ich kazali: Jon djabelstwa maje i šaleje, što wy słuchajecie jaho?
Другія казалі: гэта словы не апантанага дэманам; ці ж можа дэман адмыкаць вочы сьляпым?
Druhija kazali: Hetyja słowy nia jość taho, chto maje djabelstwa; ci-ž djabał moža adčyniać wočy ślapych?
А настала тады ў Ерусаліме сьвята абнаўленьня, і была зіма.
I nadyjšło paświačeńnie światyni ŭ Jeruzalimie, i była zima.
І хадзіў Ісус у храме, у прытворы Саламонавым.
I chadziŭ Jezus u światyni, u prysienku Sałamona.
Тут Юдэі абступілі Яго і казалі Яму: ці доўга Табе трымаць нас у няпэўнасьці? Калі Ты Хрыстос, скажы нам шчыра.
Dyk abstupili jaho žydy i kazali jamu: Dakul-ža budzieš mučyć dušu našu? Kali ty Chrystus, skažy nam adkryta.
Ісус адказваў ім: Я сказаў вам, і ня верыце; дзеі, якія твару Я ў імя Айца Майго, яны сьведчаць пра Мяне;
Adkazaŭ im Jezus: Ja hawaru wam, a wy nia wierycie. Čyny, jakija ja čyniu ŭ imia Ajca majho, jany dajuć paświedčańnie aba mnie;
але вы ня верыце, бо вы не з авечак Маіх, як Я сказаў вам;
ale wy nia wierycie, bo wy nie z maich awiečak.
авечкі Мае слухаюцца голасу Майго, і Я ведаю іх, і яны ідуць за Мною,
Mai awiečki słuchajuć hołasu majho, i ja znaju ich, i jany iduć za mnoju.
і Я даю ім жыцьцё вечнае, і не загінуць вавек, і ніхто ня вырве іх з рукі Мае;
I ja daju im žyćcio wiečnaje, i nia zhinuć nawieki, i nichto ich nia wyrwie z ruki majej.
Айцец Мой, Які даў Мне іх, найбольшы за ўсіх, і ніхто ня можа адабраць іх з рукі Айца Майго:
Toje, što daŭ mnie Ajciec moj, jość bolšaje za ŭsio, i nichto nia moža wyrwać z ruki Ajca majho.
Я і Айцец — адно.
Ja i Ajciec adno jość.
Тут зноў Юдэі схапілі камяні, каб пабіць Яго.
Dyk žydy chwacili kamieńni, kab zakamienawać jaho.
Ісус адказваў ім: многа добрых учынкаў паказаў Я вам ад Айца Майго; за які зь іх вы хочаце пабіць Мяне камянямі?
Adkazaŭ im Jezus: Mnoha dobrych čynaŭ pakazaŭ ja wam z Ajca majho, dziela jakoha z hetych čynaŭ wy mianie kamianujecie?
Юдэі сказалі Яму ў адказ: не за добры ўчынак хочам пабіць камянямі Цябе, а за блюзьнерства і за тое, што Ты, чалавек, робіш Сябе Богам.
Adkazali jamu žydy: Ci-ž u wašym zakonie nie napisana: "što ja skazaŭ: wy jość bahi"? (Ps. 81, 60).
Ісус адказваў ім: ці ж не напісана ў законе вашым: «Я сказаў: вы багі»?
—
Калі Ён назваў багамі тых, каму было слова Божае, і ня можа парушыцца Пісаньне, —
Kali tych nazwaŭ bahami, da katorych była skirawana mowa Božaja — a Pisańnie nia moža być narušana
ці Таму, Каго Айцец асьвяціў і паслаў у сьвет, вы кажаце «блюзьнерыш», бо Я сказаў: Я Сын Божы?
to katoraha Ajciec paświaciŭ i pasłaŭ na świet, wy kažacie: "Što ty bluźniš", zatym što ja skazaŭ: Ja jość Syn Božy?
калі Я не твару дзеяў Айца Майго, ня верце Мне;
Kali ja nia čyniŭ čynaŭ Ajca majho, nia wiercie mnie;
а калі твару, дык калі ня верыце Мне, верце ўчынкам Маім, каб даведацца і паверыць, што Айцец ува Мне і Я ў Ім.
a kali čyniŭ, to kali-b mnie wy nie chacieli wieryć, wiercie čynam, kab wy paznali i wieryli, što Ajciec u mnie jość, a ja ŭ Ajcu.
Тады зноў намышлялі схапіць Яго, але Ён ухіліўся ад рук іхніх,
Dyk staralisia ŭziać jaho, i wyjšaŭ z ruk ich.
і пайшоў зноў за Ярдан, на тое месца, дзе раней хрысьціў Ян, і застаўся там.
I adyjšoŭ iznoŭ za Jardan na toje miesca, dzie pierš Jan chryściŭ, i tam astaŭsia.
Многія прыйшлі да Яго і казалі, што Ян ня ўчыніў ніякага цуду; але ўсё, што сказаў Ян пра Яго, была праўда.
I mnohija prychodzili da jaho, i kazali: Što Jan-to nia ŭčyniŭ niwodnaha znaku,
І многія там уверавалі ў Яго.
ale ŭsio, što Jan skazaŭ ab im, była praŭda. I mnohija ŭwieryli ŭ jaho.
