Яна 1 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Рeraklad V. Hadleuski
У пачатку было Слова, і Слова было ў Бога, і Богам было Слова.
Na pačatku było Słowa, i Słowa było ŭ Boha, i Boham było Słowa.
Яно было ў пачатку ў Бога.
Jano było napačatku ŭ Boha.
Усё праз Яго ўзнікла, і без Яго нічога не ўзнікла, што ўзнікла.
Usio praz jaho stałasia, i biez jaho nia stałasia ničoha, što stałasia.
У Ім было жыццё, і жыццё было святлом людзей;
U im było žyćcio, a žyćcio było światłom ludziej;
і святло ў цемры свеціць, і цемра не агарнула яго.
a światło ŭ ciemry świecić, i ciemra jaho nie aharnuła.
З’явіўся чалавек, пасланы ад Бога, імя яму Іаан.
Byŭ pasłany Boham čaławiek, katoramu imia było Jan.
Ён прыйшоў для сведчання, каб засведчыць пра Святло, каб усе ўверавалі праз яго.
Jon pryjšoŭ na paświedčańnie, kab dać paświedčańnie ab światle, kab usie wieryli praz jaho.
Ён не быў святлом, але быў пасланы, каб засведчыць пра Святло.
Nia byŭ jon światłom, ale kab paświedčańnie daŭ ab światle.
Гэта было Святло праўдзівае, Якое асвятляе кожнага чалавека, што прыходзіць у свет.
Było praŭdziwaje światło, katoraje aświačaje kožnaha čaławieka, prychodziačaha na hety świet.
У свеце Ён быў, і свет узнік праз Яго, але свет не пазнаў Яго.
Na świecie byŭ i świet praz jaho staŭsia, ale świet jaho nie paznaŭ.
Ён прыйшоў да сваіх, і свае не прынялі Яго.
Pryjšoŭ da ŭłasnaści, a swaje jaho nie pryniali.
А ўсім, хто прыняў Яго, Ён даў уладу стаць дзецьмі Божымі, тым, што веруюць у Яго імя,
A katoryja-tolki pryniali jaho, daŭ im moc stacca synami Božymi, tym, što wierać u imia jaho,
якія не ад крыві, не ад жадання цела, не ад жадання мужа, але ад Бога нарадзіліся.
katoryja nia z krywi, ani z woli cieła, ani z woli muža, ale z Boha naradzilisia.
І Слова зрабілася целам і пасялілася ў нас. І мы ўбачылі Яго славу, славу як Адзінароднага ад Бацькі, — поўнае ласкі і праўды.
I Słowa stałasia ciełam i pabywała pamiž nami — i my bačyli sławu jahonu, sławu jak adzinarodnaha ad Ajca — poŭnaje łaski i praŭdy.
Іаан сведчыць пра Яго і, усклікваючы, кажа: Гэта быў Той, пра Каго я сказаў: «Той, Хто за мною ідзе, стаў перада мною, бо Ён быў раней за мяне».
Jan daje paświedčańnie ab im i zaklikaje, kažučy: Heta toj byŭ, ab katorym ja kazaŭ: "Katory pa mnie maje pryjści, jon pierada mniu staŭsia, bo pierš za mianie byŭ".
Бо1 ад Яго паўнаты мы ўсе атрымалі, і ласку за ласкаю;
I z poŭnaty jaho my ŭsie ŭziali, i łasku za łaskaj.
таму што закон быў дадзены праз Маісея, ласка і праўда сталіся праз Ісуса Хрыста.
Bo zakon byŭ dadzieny praz Majsieja, a łaska i praŭda stalisia praz Jezusa Chrysta.
Бога ніхто не бачыў ніколі; Адзінародны Сын2, што ёсць ва ўлонні Бацькі, Той аб’явіў Яго.
Boha nichto nikoli nia bačyŭ; adzinarodny Syn, katory jość u ŭłońni Ajca, jon sam raskazaŭ.
І вось сведчанне Іаана, калі іудзеі паслалі да яго з Іерусаліма святароў і лявітаў, каб спыталіся ў яго: Хто ты?
A heta jość paświedčańnie Jana, kali žydy z Jeruzalimu pasłali da jaho świataroŭ i lewitaŭ, kab spytać u jaho: Chto ty jość?
І ён вызнаў і не адмовіўся, а вызнаў: Я не Хрыстос.
I zajawiŭ, i nie adroksia; i zajawiŭ: Što ja nia jość Chrystus.
І яны спыталіся ў яго: Дык што? Ты Ілія? — І ён адказаў: Не. — Ці ты прарок? — І ён адказаў: Не.
I spytalisia ŭ jaho: Dyk što-ž? Ty jość Haljaš? I skazaŭ: Ja nia jość. Ty jość prarok? I adkazaŭ: Nie.
Дык яны сказалі яму: Хто ты, каб нам даць адказ тым, хто паслаў нас? Што ты кажаш пра самога сябе?
Dyk skazali jamu, kab nam dać adkaz tym, katoryja nas pasłali? Što kažaš ab sabie samym?
Ён сказаў: Я вокліч прапаведніка ў пустэльні: «Выпрастайце дарогу Гасподнюю», як сказаў Ісаія-прарок.
Jon skazaŭ: Ja hołas kličučaha ŭ pustyni: "Prastujcie darohi Pana", jak skazaŭ Izaij prarok (40, 3).
А пасланыя былі з фарысеяў.
A tyja, što byli pasłany, byli z faryzejaŭ.
І яны спыталіся ў яго і сказалі яму: Што ж ты хрысціш, калі ты не Хрыстос, і не Ілія, і не прарок?
I pytalisia ŭ jaho i kazali jamu: Dyk našto ty chryściš, kali ty nia jość Chrystus, ani Haljaš, ani prarok?
Адказаў ім Іаан, кажучы: Я хрышчу ў вадзе, [але] сярод вас стаіць Той, Каго вы не ведаеце,
Adkazaŭ im Jan, kažučy: Ja chryšču wadoju, ale pasiarod was staŭ, kaho wy nia znajecie.
Які за мною ідзе і Якому я не варты, каб развязаць раменьчык Яго сандаля.
Heta toj, katory pa mnie maje pryjści, katory pierada mnoju staŭsia, katoraha ja nia wart, kab raźwiazać ramień abutku jahonaha.
Гэта адбылося ў Віфаніі3 за Іарданам, дзе Іаан хрысціў.
Heta dziejałasia ŭ Betanii za Jardanam, dzie Jan chryściŭ.
На другі дзень ён4 бачыць Ісуса, што да яго ідзе, і кажа: вось Ягнятка Божае, Якое бярэ на Сябе грэх свету.
Na druhi dzień Jan ubačyŭ Jezusa, idučaha da jaho i skazaŭ: Woś Baranak Božy, woś, katory znosić hrech świetu.
Гэта Той, пра Каго я сказаў: «За мною ідзе Муж, Які стаў перада мною, бо Ён быў раней за мяне».
Heta toj, ab katorym ja kazaŭ: Za mnoju idzie muž, katory pierada mnoju staŭsia, bo pierš za mianie byŭ.
І я не ведаў Яго, але, каб Ён быў абвешчаны Ізраілю, — для гэтага я прыйшоў хрысціць у вадзе.
I ja nia znaju jaho, ale kab jon abjawiŭsia ŭ Izrailu, dziela hetaha ja pryjšoŭ, chryściačy wadoju.
І Іаан засведчыў, кажучы: Я ўбачыў Духа, што сходзіў, як голуб, з неба, і Ён застаўся на Ім.
I daŭ paświedčańnie Jan, kažučy: Što widaŭ Ducha, katory zychodziŭ jak hałub z nieba i astaŭsia na im.
І я не ведаў Яго, але Той, Хто паслаў мяне хрысціць у вадзе, мне сказаў: «На Каго ўбачыш, што сходзіць Дух і застаецца на Ім, — гэта Той, Хто хрысціць Святым Духам».
I ja nia znaŭ jaho; ale katory pasłaŭ mianie chryścić wadoju, toj skazaŭ mnie: "Na kaho ŭbačyš, što zychodzić Duch i na im astajecca, heta toj, katory chryścić Ducham światym".
І я ўбачыў і засведчыў, што Гэты — Сын Божы.
I ja widzieŭ i daŭ paświedčańnie, što jon jość Syn Božy.
На другі дзень зноў стаяў Іаан і два з яго вучняў;
Na druhi dzień iznoŭ stajaŭ Jan i dwa z wučniaŭ jahonych.
і, убачыўшы Ісуса, што праходзіў, ён кажа: Вось Ягнятка Божае.
I ŭhledzieŭšy Jezusa idučaha, skazaŭ: woś Baranak Božy.
І два вучні пачулі, як ён гэта сказаў і пайшлі ўслед за Ісусам.
I pačuli jaho kažučaha dwa wučni i pajšli za Jezusam.
А Ісус, павярнуўшыся і ўбачыўшы, што яны ідуць услед, кажа ім: Што вы шукаеце? — Яны ж сказалі Яму: Равві (што ў перакладзе значыць «Настаўніку»), дзе Ты жывеш?
Jezus-ža, abiarnuŭšysia i ŭwidzieŭšy ich idučych za saboju, skazaŭ im: Čaho šukajecie? Jany skazali jamu: Rabbi (što pierałožanaje značyć: Wučyciel), dzie žywieš?
Ён кажа ім: Ідзіце і ўбачыце. — Дык яны пайшлі і ўбачылі, дзе Ён жыве, і прабылі ў Яго той дзень; было каля дзесятай гадзіны.
Skazaŭ im: idziecie i pahladziecie. Pajšli i pahladzieli, dzie žyŭ i astalisia ŭ jaho toj dzień; było-ž kala dziesiataj hadziny.
Андрэй, брат Сімана Пятра, быў адзін з двух, што пачулі гэта ад Іаана і пайшлі ўслед за Ім.
A byŭ Andrej, brat Symona Piatra, adzin z dwuch, jakija čuli ad Jana i pajšli za im.
Ён знаходзіць спярша5 свайго брата Сімана і кажа яму: Мы знайшлі Месію (што ў перакладзе значыць: «Хрыстос»);
hety znajšoŭ najpierš brata swajho Symona i skazaŭ jamu: My znajšli Mesyjaša (što pierałožanaje značyć: Chrystus).
[і ён] прывёў яго да Ісуса. Ісус, глянуўшы на яго, сказаў: «Ты — Сіман, сын Іаанаў6, ты будзеш называцца Кіфа (што перакладаецца «Пётр»7).
I prywioŭ jaho da Jezusa. A spahlanuŭšy na jaho, jezks skazaŭ: Ty jość Symon, syn Jony; ty budzieš nazwany Kiefa (što značyć Piotr).
На другі дзень Ён захацеў пайсці ў Галілею і знаходзіць Філіпа. І кажа яму Ісус: Ідзі ўслед за Мною.
Nazaŭtry chacieŭ wyjści ŭ Halileju. I znajšoŭ Filipa, i skazaŭ jamu Jezus: Idzi za mnoju.
А Філіп быў з Віфсаіды, з горада Андрэя і Пятра.
A byŭ Filip z Betsajdy, horadu Andreja i Piatra.
Філіп знаходзіць Нафанаіла і кажа яму: Мы знайшлі Таго, пра Каго напісаў Маісей у законе і прарокі, Ісуса, Іосіфавага сына, з Назарэта.
Znajšoŭ Filip Natanaela i skazaŭ jamu: My znajšli Jezusa, ab katorym napisaŭ Majsiej u zakonie i praroki, syna Jazepa z Nazaretu.
І Нафанаіл сказаў яму: Ці ж можа быць з Назарэта што добрае? — Філіп кажа яму: Прыйдзі і паглядзі.
I skazaŭ jamu Natanael: Ci moža być što dobraje z Nazaretu? Skazaŭ jamu Filip: Idzi i pahladzi.
Ісус убачыў Нафанаіла, што ішоў да Яго, і кажа пра яго: Вось сапраўды ізраільцянін, у якім няма хітрыкаў.
Ubačyŭ Jezus idučaha da siabie Natanaela i skazaŭ ab im: Woś sapraŭdy Izraelit, u katorym niama chitraści.
Нафанаіл кажа Яму: Адкуль Ты мяне ведаеш? — У адказ Ісус сказаў яму: Перш чым паклікаў цябе Філіп, калі ты быў пад фігавым дрэвам, Я бачыў цябе.
Skazaŭ jamu Natanael: Adkul mianie znaješ? Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Pierš čym Filip paklikaŭ ciabie, kali ty byŭ pad fihaju, ja bačyŭ ciabie.
Нафанаіл адказаў Яму: Равві, Ты Сын Божы, Ты Цар Ізраілеў.
Adkazaŭ jamu Natanael i skazaŭ: Rabbi, ty jość Syn Božy, ty jość karol izrailski!
У адказ Ісус сказаў яму: Ты верыш, таму што я сказаў табе, што бачыў цябе пад фігавым дрэвам; болей за гэта пабачыш.
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Ty wieryš zatym, što ja tabie skazaŭ: "Ja bačyŭ ciabie pad fihaj" — bolšaje za heta ŭbačyš.
І кажа яму: Сапраўды, сапраўды кажу вам: [з гэтага часу] ўбачыце раскрытае неба і Анёлаў Божых, якія ўзыходзяць і сходзяць да Сына Чалавечага.
I skazaŭ jamu: Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, ubačycie nieba adčynienaje i aniołaŭ Božych uschodziačych i zychodziačych na Syna čaławiečaha.
