Яна 4 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Рeraklad V. Hadleuski
Калі ж даве́даўся Іісус, што пачулі фарысеі пра тое, што Іісус больш вучняў набыва́е і хры́сціць, чым Іаан, —
Dyk kali Jezus paznaŭ, što faryzei pačuli, što jezus bolej wučniaŭ zdabywaje, čym Jan,
хоць Сам Іісус не хрысцíў, а вучні Яго, —
(choć Jezus nia chryściŭ, ale wučni jahony) —
пакінуў Ён Іудзею і пайшоў зноў у Галіле́ю.
pakinuŭ Judeju i pajšoŭ iznoŭ u Halileju.
А трэба было́ Яму прахо́дзіць праз Самары́ю.
A treba było jamu prajści praz Samaryju.
Вось, прыхо́дзіць Ён у горад Самары́йскі пад назвай Сіха́р, паблíзу зямлí, якую даў Іакаў Іосіфу, сыну свайму;
Dyk pryjšoŭ u horad samaranski, jaki zawiecca Sychar, kala chutaru, jaki daŭ Jakub synu swajmu Jazepu.
і быў там кало́дзеж Іакава. Іісус, стамíўшыся ад дарогі, сеў ля кало́дзежа; было́ каля шостай гадзíны.
Była-ž tam studnia Jakuba. Dyk Jezus, zmučyŭšysia z darohi, siadzieŭ tak nad studniaju. Było kala hadziny šostaje.
Прыхо́дзіць жанчына з Самары́і набраць вады. Кажа ёй Іісус: дай Мне піць.
Pryjšła žančyna z Samaryi začerpuć wady. Skazaŭ jej Jezus: Daj mnie pić.
Бо вучні Яго адышлí ў горад, каб купíць ежы.
(Bo wučni jahony byli pajšoŭšy ŭ horad, kab kupić ježy).
Кажа Яму жанчына Самара́нка: я́к Ты, Іудзей, просіш піць у мяне, жанчыны Самара́нскай? бо Іудзеі ж не маюць зно́сін з Самара́намі.
Dyk skazała jamu taja samaranskaja žančyna: Jak-ža ty, budučy žydam, prosiš u mianie pić, ja-ž samaranskaja žančyna? Bo žydy nia majuć znosin z samaranami.
У адказ Іісус сказаў ёй: калі б ты ведала дар Божы, і Хто Той, што кажа табе: «дай мне піць», то ты сама прасіла б у Яго, і Ён даў бы табе ваду́ жыву́ю.
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jej: Kali-b ty wiedała dar Božy i chto jość, što kaža tabie: "Daj mnie pić", ty moža prasiła-b ŭ jaho i jon daŭ-by tabie žywoje wady.
Кажа Яму жанчына: Гаспадар! у Цябе і зачарпну́ць няма чым, а кало́дзеж глыбо́кі; адкуль жа ў Цябе вада жыва́я?
Skazała jamu žančyna: Panie, nawat nia maješ čym začerpnuć, dy studnia hłybokaja, dyk adkul maješ žywuju wadu?
хіба́ Ты большы за айца нашага Іакава, які даў нам гэты кало́дзеж і сам з яго піў, і сыны́ яго, і ста́так яго?
Ci-ž ty bolšy za našaha ajca Jakuba, katory daŭ nam studniu i sam z jaje piŭ, i syny jahony, i žywioła jahona?
У адказ Іісус сказаў ёй: кожны, хто п’е гэтую ваду, будзе адчува́ць пра́гу зноў;
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jej: Kožny, chto pje z hetaj wady, iznoŭ zachoča pić; ale chto-b piŭ z wady, jakuju ja jamu dam, nie zachoča pić nawieki;
а хто будзе піць ваду, якую Я дам яму, не сасма́гне ніколі; але вада, якую Я дам яму, стане ў ім крынíцаю вады, што цячэ́ ў жыццё вечнае.
a wada, jakuju ja jamu dam, staniecca ŭ im krynicaju wady, bjučaj na žyćcio wiečnaje.
Кажа Яму жанчына: Гаспадар! дай мне гэтай вады, каб мне не мець сма́гі і не прыхо́дзіць сюды́ чэ́рпаць.
Skazała da jaho žančyna: Panie, daj mnie hetaj wady, kab mnie nie chaciełasia pić i nie chadzić siudy čarpać.
Кажа ёй Іісус: ідзі, пакліч мужа свайго і прыхо́дзь сюды.
Skazaŭ jej Jezus: Idzi, paklič swajho muža i pryjdzi siudy.
У адказ жанчына сказала Яму: у мяне няма мужа. Кажа ёй Іісус: добра ты сказала, што ў цябе мужа няма;
Adkazała žančyna i skazała: Ja nia maju muža. Skazaŭ jej Jezus: Dobra ty skazała, što "nia maju muža";
бо пяць мужоў у цябе было́, і той, якога цяпер маеш, не муж табе; гэта праўдзіва сказала ты.
bo piacioch mužoŭ ty mieła, i katorha ciapier maješ, nia jość twoj muž. Heta ty praŭdziwa skazała.
Кажа Яму жанчына: Гаспадар! бачу, што Ты прарок;
Žančyna skazała jamu: Panie, widžu, što ty prarok.
айцы нашы на гары́ гэтай пакланя́ліся, а вы ка́жаце, што ў Іерусаліме тое месца, дзе нале́жыць пакланя́цца.
Ajcy našyja pakłanialisia na hetaj hare, a wy kažacie, što ŭ Jeruzalimie miesca, dzie treba pakłaniacca.
Кажа ёй Іісус: жанчына, павер Мне, што настае́ час, калі не на гары́ гэтай і не ў Іерусаліме будзеце пакланя́цца Айцу;
Skazaŭ jej Jezus: Žančyna, wier mnie, što prychodzić časina, kali ani na hetaj hare, ani ŭ Jeruzalimie nia budziecie pakłaniacca Ajcu.
вы пакланя́ецеся таму, чаго не ведаеце; мы пакланя́емся таму, што ведаем, бо спасе́нне ад Іудзеяў;
Wy pakłaniajeciesia tamu, čaho nia znajecie; my znajem, čamu pakłaniajemsia; bo zbaŭleńnie z žydoŭ.
але настае́ час, ды і цяпер ёсць, калі íсцінныя пакло́ннікі будуць пакланя́цца Айцу ў ду́ху і ісціне, бо такіх пакло́ннікаў Айцец і шукае Сабе;
Ale prychodzić časina, dyj ciapier jość, kali sapraŭdnyja pakłońniki buduć pakłaniacca Ajcu ŭ duchu i praŭdzie. Bo i Ajciec takich šukaje, katoryja-b pakłanialisia jamu.
Бог ёсць дух, і тыя, што пакланя́юцца Яму, павінны пакланя́цца ў ду́ху і ісціне.
Ducham jość Boh, i tyja, katoryja pakłaniajucca jamu, treba, kab pakłanialisia ŭ duchu i praŭdzie.
Кажа Яму жанчына: ведаю, што пры́йдзе Месíя, Якога называ́юць Хрыстос; калі Ён пры́йдзе, то абве́сціць нам усё.
Skazała jamu žančyna: Wiedaju, što pryjdzie Mesyjaš (katory zawiecca Chrystus), dyk kali jon pryjdzie, abwieścić nam usio.
Кажа ёй Іісус: гэта Я, што размаўляю з табою.
Skazaŭ jej Jezus: Heta ja, katory hawaru z taboju.
У гэты час прыйшлí вучні Яго і здзівíліся, што Ён размаўля́е з жанчынаю, але ні адзін не сказаў: што Табе трэба? ці: пра што Ты размаўля́еш з ёю?
I zaraz pryjšli wučni jahony i dziwilisia, što hawaryŭ z žančynaj. Adnak niwodzien nie skazaŭ: Čaho žadaješ abo ab čym z jeju haworyš?
Пакíнула тады жанчына сваю пасу́дзіну для вады і пайшла ў горад, і кажа лю́дзям:
Dyk žančyna pakinuła swajo wiadro i pajšła ŭ horad i kazała henym ludziam:
ідзіце і паба́чце Чалавека, Які сказаў мне пра ўсё, што я зрабіла: ці не Хрыстос Ён?
Pajdziecie i pahladziecie čaławieka, katory skazaŭ mnie ŭsio, što-kolečy ja ŭčyniła; ci nia jon jość Chrystus?
Яны выйшлі з горада і пайшлі да Яго.
Dyk wyjšli z horadu i pajšli da jaho.
Між тым прасілі Яго вучні, ка́жучы: Раввí! еж.
Tymčasam wučni prasili jaho, kažučy: Rabbi, ješ.
Ён жа сказаў ім: у Мяне ёсць ежа, каб есці, якой вы не ведаеце.
Jon-ža skazaŭ im: Ja maju ježu, kab jeści, ab jakoj wy nia wiedajecie.
Тады вучні гаварылі паміж сабою: хіба́ нехта прынёс Яму есці?
Dyk hawaryli wučni pamiž saboju: Niaŭžo jamu chto prynios jeści?
Кажа ім Іісус: Мая ежа — тое, каб здзяйсня́ць волю Таго, Хто паслаў Мяне і завяршы́ць справу Яго.
Skazaŭ im Jezus: Ježaj majej jość, kab čynić wolu Taho, chto pasłaŭ mianie i kab dakanać sprawy jahonaj.
Ці не ка́жаце вы, што яшчэ чатыры месяцы, і наста́не жніво́? Дык вось, кажу вам: узвядзíце вочы вашы і паглядзíце на нíвы, як яны ўжо пабяле́лі для жніва́;
Ci-ž wy nie haworycie, što jašče čatyry miesiacy i pryjdzie žniwo? Woś ja kažu wam: Padymiecie wočy wašyja i pahlańcie na wakolicy, što ŭžo biełyja da žniwa.
і хто жне, той атры́млівае ўзнагароду і збірае плён у жыццё вечнае, каб і той, хто сее, і той, хто жне, разам радаваліся;
A chto žnie, toj biare płatu i źbiraje płod na žyćcio wiečnaje, kab i toj, chto sieje, razam ciešyŭsia, i toj, chto žnie.
бо тут апра́ўдваецца высло́ўе: адзін сее, а другі жне;
Bo ŭ hetym jość słowa praŭdziwaje: što inšy sieje, a chto inšy žnie.
Я паслаў вас жаць тое, над чым вы не працавалі: іншыя працавалі, а вы ўвайшлі ў працу іх.
Ja pasłaŭ was žać, nad čym wy nie pracawali; inšyja pracawali, a wy ŭwajšli ŭ ich pracy.
З горада таго многія Самара́не ўве́равалі ў Яго па слову жанчыны, якая све́дчыла: Ён сказаў мне пра ўсё, што я зрабіла.
Z taho-ž horadu mnohija z samaranaŭ uwieryli ŭ jaho dziela słowa žančyny, jakaja dawała paświedčańnie: Što skazaŭ mnie ŭsio, što-kolečy ja ŭčyniła.
Таму, калі прыйшлі да Яго Самара́не, то прасілі Яго пабы́ць у іх, і Ён прабы́ў там два дні,
Dyk kali pryjšli da jaho samaranie, prasili jaho, kab astaŭsia tam. I astawaŭsia tam praz dwa dni.
і намнога больш людзей уве́равалі па слову Яго;
I jašče bolej ich uwieryła ŭ jaho dziela jahonaj mowy.
а жанчыне казалі: ужо не па твайму апавяда́нню веруем, бо самі чулі і ведаем, што гэта сапраўды́ Спасіцель свету, Хрыстос.
A žančynie kazali: što ŭžo nia dziela twajej hutarki my wierym, bo my sami čuli i wiedajem, što heta jość sapraŭdy Zbaŭca świetu.
А праз два дні Ён адышоў адтуль і пайшоў у Галіле́ю;
Paśla-ž dwuch dzion jon wyjšaŭ adtul i pajšoŭ u Halileju.
бо Сам Іісус сведчыў, што прарок на сваёй бацькаўшчыне паша́ны не ма́е.
Bo sam Jezus daŭ paświedčańnie, što prarok u swajej baćkaŭščynie nia maje pašany.
Калі ж Ён прыйшоў у Галіле́ю, то Галіле́яне прынялí Яго, бачыўшы ўсё, што зрабіў Ён у Іерусаліме на свята; бо і яны хадзілі на свята.
Dyk kali pryjšoŭ u Halileju, pryniali jaho halilejanie, pabačaŭšy ŭsio, što byŭ učyniŭ u Jeruzalimie ŭ dzień światočny, bo i jany byli pryjšoŭšy na dzień światočny.
Дык вось, прыйшоў зноў Іісус у Ка́ну Галіле́йскую, дзе ператвары́ў ваду ў віно. І быў адзін царадво́рац, сын якога быў хворы ў Капернау́ме.
Dyk pryjšoŭ iznoŭ u Kanu Halilejskuju, dzie wadu zrabiŭ winom. I byŭ adzin kniaź, katoraha syn chwareŭ u Kaparnaumie.
Ён, пачуўшы, што Іісус прыйшоў з Іудзеі ў Галіле́ю, пайшоў да Яго і прасіў Яго прыйсці і ацалíць сына яго, бо той быў пры смерці.
Jon, kali pačuŭ, što Jezus pryjšoŭ z Judei ŭ Halileju, pajšoŭ da jaho i prasiŭ jaho, kab pryjšoŭ i azdarawiŭ Syna jahonaha, bo pačynaŭ umirać.
І сказаў яму Іісус: калі знаме́нняў і цудаў не ўбачыце, вы не ўверуеце.
Jezus-ža skazaŭ da jaho: Kali znakaŭ i cudaŭ nia ŭbačycie, nia wierycie.
Кажа Яму царадво́рац: Госпадзі! прыйдзí, пакуль не паме́рла дзіця́ маё.
Skazaŭ da jaho kniaź: Panie, pryjdzi pierš, čym pamre syn moj.
Іісус кажа яму: ідзі, сын твой жывы́. І паверыў чалавек слову, якое сказаў яму Іісус, і пайшоў.
Skazaŭ jamu Jezus: Idzi, syn twoj žywie. Pawieryŭ čaławiek mowie, jakuju skazaŭ jamu Jezus i pajšoŭ.
І ўжо калі ён ішоў, рабы яго сустрэлі яго і абве́сцілі: сын твой жывы́.
Kali-ž jon užo prychodziŭ, pieraniali jaho słuhi i pawiedamili, kažučy, što syn jahony žywie.
Тады ён спытаўся ў іх, у каторай гадзíне стала яму лягчэ́й; і сказалі яму: учора ў сем гадзíн гара́чка пакíнула яго.
Dyk pytaŭsia ŭ ich hadziny, u jakoju jamu palepšała? I skazali jamu: Što ŭčory ŭ hadzinie siomaj pakinuła jaho haračka.
Зразуме́ў тады бацька, што гэта было́ ў тую гадзíну, калі Іісус сказаў яму: ідзі, сын твой жывы́. І ўвераваў сам і ўвесь дом яго.
Dyk paznaŭ baćka, što była taja hadzina, u katoraj skazaŭ jamu Jezus: Syn twoj žywie. I ŭwieryŭ sam i ŭwieś dom jahony.
Гэта ўжо другі цуд сатвары́ў Іісус, прыйшо́ўшы з Іудзеі ў Галіле́ю.
Heta iznoŭ druhi znak učyniŭ Jezus, kali pryjšoŭ z Judei ŭ Halileju.
