Яна 4 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Рeraklad V. Hadleuski
Калі ж даведаўся Госпад, што дачуліся хварысэі, што Ісус больш вучняў робіць і хрысьціць, чымся Яан, —
Dyk kali Jezus paznaŭ, što faryzei pačuli, što jezus bolej wučniaŭ zdabywaje, čym Jan,
хоць Ісус Сам ня хрысьцíў, але вучні Ягоныя, —
(choć Jezus nia chryściŭ, ale wučni jahony) —
Ён пакінуў Юдэю і пайшоў ізноў у Галілею.
pakinuŭ Judeju i pajšoŭ iznoŭ u Halileju.
Належыла ж Яму праходзіць праз Самару.
A treba było jamu prajści praz Samaryju.
І вось, прыходзе Ён да места Самарскага, званага Сіхар, ля хутара, што Якуб даў сыну свайму Язэпу.
Dyk pryjšoŭ u horad samaranski, jaki zawiecca Sychar, kala chutaru, jaki daŭ Jakub synu swajmu Jazepu.
Была ж тамака студня Якубава. І вось затым Ісус, стомлены падарожжам, сеў ля студні. Было каля шостае гадзіны.
Była-ž tam studnia Jakuba. Dyk Jezus, zmučyŭšysia z darohi, siadzieŭ tak nad studniaju. Było kala hadziny šostaje.
Прыходзе жанчына з Самары зачэрпнуць вады. Ісус кажа ёй: дай Мне піць.
Pryjšła žančyna z Samaryi začerpuć wady. Skazaŭ jej Jezus: Daj mnie pić.
Бо вучні Ягоныя адыйшліся да места, каб купіць ежы.
(Bo wučni jahony byli pajšoŭšy ŭ horad, kab kupić ježy).
Тады кажа Яму жанчына самарская: як Ты, будучы юдэям, просіш піць у мяне, жанчыны самарскай? Бо юдэі ня ма́юць зносін з самарцамі.
Dyk skazała jamu taja samaranskaja žančyna: Jak-ža ty, budučy žydam, prosiš u mianie pić, ja-ž samaranskaja žančyna? Bo žydy nia majuć znosin z samaranami.
Адказаў Ісус і сказаў ёй: калі б ты ведала дар Божы, і Хто ёсьць Той, што кажа табе: дай Мне піць, ты б (сама) прасіла Яго, і Ён даў бы табе Вады Жывой.
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jej: Kali-b ty wiedała dar Božy i chto jość, što kaža tabie: "Daj mnie pić", ty moža prasiła-b ŭ jaho i jon daŭ-by tabie žywoje wady.
Жанчына кажа Яму: Госпадзе! Ты й зачэрпнуць ня маеш (чым), а студня — глыбокая: адкуль жа Ты маеш ваду жывую?
Skazała jamu žančyna: Panie, nawat nia maješ čym začerpnuć, dy studnia hłybokaja, dyk adkul maješ žywuju wadu?
Няўжо Ты большы за ба́цьку нашага Якуба, які даў нам гэтую студню, і сам зь яе піў, і сыны ягоныя, і статак ягоны?
Ci-ž ty bolšy za našaha ajca Jakuba, katory daŭ nam studniu i sam z jaje piŭ, i syny jahony, i žywioła jahona?
Адказаў Ісус і сказаў ёй: кожны, хто п’е ад гэтай вады, ізноў будзе сьмягнуць;
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jej: Kožny, chto pje z hetaj wady, iznoŭ zachoča pić; ale chto-b piŭ z wady, jakuju ja jamu dam, nie zachoča pić nawieki;
хто ж будзе піць ад Вады, Якую яму дам Я, ня будзе сьмягнуць на векі, але Вада, што дам яму Я, станецца ў ім крыніцаю Вады, што цячэ ў Жыцьцё Вечнае.
a wada, jakuju ja jamu dam, staniecca ŭ im krynicaju wady, bjučaj na žyćcio wiečnaje.
Кажа Яму жанчына: Госпадзе! Дай мне гэтай вады, каб (мне) ня сьмягнуць і ня прыхо́дзіць сюды чэрпаць.
Skazała da jaho žančyna: Panie, daj mnie hetaj wady, kab mnie nie chaciełasia pić i nie chadzić siudy čarpać.
Кажа ёй Ісус: пайдзі, пакліч мужа твайго і прыйдзі сюды.
Skazaŭ jej Jezus: Idzi, paklič swajho muža i pryjdzi siudy.
Адказала жанчына і сказала: (я) ня ма́ю мужа. Кажа ёй Ісус: добра (ты) сказала: мужа (я) ня ма́ю;
Adkazała žančyna i skazała: Ja nia maju muža. Skazaŭ jej Jezus: Dobra ty skazała, što "nia maju muža";
бо (ты) мела пяцёх мужоў, і той, якога (ты) цяпер маеш, (ён) ня ёсьць твой муж, гэта (ты) праўдзіва сказала.
bo piacioch mužoŭ ty mieła, i katorha ciapier maješ, nia jość twoj muž. Heta ty praŭdziwa skazała.
Жанчына кажа Яму: Госпадзе! Бачу, што Ты — Прарок;
Žančyna skazała jamu: Panie, widžu, što ty prarok.
ба́цькі нашыя пакланяліся на гэтай гары, а вы кажаце, што ў Ярузаліме знаходзіцца мейсца, дзе належыць пакланяцца.
Ajcy našyja pakłanialisia na hetaj hare, a wy kažacie, što ŭ Jeruzalimie miesca, dzie treba pakłaniacca.
Кажа ёй Ісус: жанчына, павер Імне, што прыходзе гадзіна, калі і ня на гары гэтай, і ня ў Ярузалíме будзеце пакланяцца Ба́цьку;
Skazaŭ jej Jezus: Žančyna, wier mnie, što prychodzić časina, kali ani na hetaj hare, ani ŭ Jeruzalimie nia budziecie pakłaniacca Ajcu.
вы пакланяецеся таму, чаго ня ве́даеце; мы пакланяемся Таму, Каго ведаем, бо збаўленьне — ад жыдоў.
Wy pakłaniajeciesia tamu, čaho nia znajecie; my znajem, čamu pakłaniajemsia; bo zbaŭleńnie z žydoŭ.
Але настае час, (ён ужо) і цяпе́р ёсьць, калі сапраўдныя паклоньнікі будуць пакланяцца Ба́цьку ў Духу і Праўдзе, і таму, што Бацька шукае Сабе гэткіх пакланяючыхся.
Ale prychodzić časina, dyj ciapier jość, kali sapraŭdnyja pakłońniki buduć pakłaniacca Ajcu ŭ duchu i praŭdzie. Bo i Ajciec takich šukaje, katoryja-b pakłanialisia jamu.
Бог (ёсьць) Дух, і тыя, што пакланяюцца Яму, мусяць пакланяцца ў Духу і Праўдзе.
Ducham jość Boh, i tyja, katoryja pakłaniajucca jamu, treba, kab pakłanialisia ŭ duchu i praŭdzie.
Жанчына кажа Яму: ведаю, што прыходзе Мэсія, Які завецца Хрыстос, (і) калі Ён прыйдзе, абвесьціць нам усё.
Skazała jamu žančyna: Wiedaju, što pryjdzie Mesyjaš (katory zawiecca Chrystus), dyk kali jon pryjdzie, abwieścić nam usio.
Ісус кажа ёй: Я ёсьць (Ён), што гавару з табою.
Skazaŭ jej Jezus: Heta ja, katory hawaru z taboju.
І ў гэты (час) прыйшлі вучні Ягоныя і зьдзівіліся, што Ён гаварыў з жанчынай, але ніводны ня сказа́ў: чаго Ты шукаеш? альбо: аб чым Ты гаворыш зь ёю?
I zaraz pryjšli wučni jahony i dziwilisia, što hawaryŭ z žančynaj. Adnak niwodzien nie skazaŭ: Čaho žadaješ abo ab čym z jeju haworyš?
Тады жанчына пакінула пасудзіну сваю і пайшла да места, ды кажа людзям:
Dyk žančyna pakinuła swajo wiadro i pajšła ŭ horad i kazała henym ludziam:
Пайдзіце сюды, паглядзіце Чалавека, Які сказаў імне ўсё, што (я) зрабіла: ці ня Хрысто́с ёсьць Ён?
Pajdziecie i pahladziecie čaławieka, katory skazaŭ mnie ŭsio, što-kolečy ja ŭčyniła; ci nia jon jość Chrystus?
Яны ж выйшлі зь места й пайшлі да Яго.
Dyk wyjšli z horadu i pajšli da jaho.
А тымчасам вучні (Ягоныя) прасілі Яго, кажучы: Раббі! еж.
Tymčasam wučni prasili jaho, kažučy: Rabbi, ješ.
Ён жа сказаў ім: Я маю страву есьці, якой вы ня ве́даеце.
Jon-ža skazaŭ im: Ja maju ježu, kab jeści, ab jakoj wy nia wiedajecie.
Пагэтаму вучні гаварылі між сабою: няўжо ж нехта прынёс Яму есьці?
Dyk hawaryli wučni pamiž saboju: Niaŭžo jamu chto prynios jeści?
Ісус кажа ім: Мая ежа ёсьць: каб спаўняць Волю Паслаўшага Мяне і скончыць Справу Ягоную.
Skazaŭ im Jezus: Ježaj majej jość, kab čynić wolu Taho, chto pasłaŭ mianie i kab dakanać sprawy jahonaj.
Ці ня ка́жаце вы, што яшчэ чатыры месяцы, — і прыходзе жніво? Вось, Я кажу вам: падыміце вочы вашыя і паглядзіце на нівы, што яны ўжо ёсьць белыя да жніва.
Ci-ž wy nie haworycie, što jašče čatyry miesiacy i pryjdzie žniwo? Woś ja kažu wam: Padymiecie wočy wašyja i pahlańcie na wakolicy, što ŭžo biełyja da žniwa.
І хто жне, дастае плату і зьбірае плён дзеля Жыцьця Вечнага, каб і той, (хто) сее, і той, (хто) жне, разам радаваліся.
A chto žnie, toj biare płatu i źbiraje płod na žyćcio wiečnaje, kab i toj, chto sieje, razam ciešyŭsia, i toj, chto žnie.
Бо ў гэтым слова ёсьць праўдзівае: адзін ёсьць той, (хто) сее, а другі — той, (хто) жне.
Bo ŭ hetym jość słowa praŭdziwaje: što inšy sieje, a chto inšy žnie.
Я паслаў вас жаць тое, (над) чым вы ня працава́лі: іншыя працавалі, а вы ўвайшлі ў працу іхную.
Ja pasłaŭ was žać, nad čym wy nie pracawali; inšyja pracawali, a wy ŭwajšli ŭ ich pracy.
І многа самарцаў зь места гэнага паверылі ў Яго па слову жанчыны, што сьведчыла: Ён сказаў мне ўсё, што (я) зрабіла.
Z taho-ž horadu mnohija z samaranaŭ uwieryli ŭ jaho dziela słowa žančyny, jakaja dawała paświedčańnie: Što skazaŭ mnie ŭsio, što-kolečy ja ŭčyniła.
І вось, як прыйшлі да Яго самарцы, (то) прасілі Яго застацца ў іх, і Ён заставаўся там два дні.
Dyk kali pryjšli da jaho samaranie, prasili jaho, kab astaŭsia tam. I astawaŭsia tam praz dwa dni.
І яшчэ больш уверыла дзеля Слова Ягонага,
I jašče bolej ich uwieryła ŭ jaho dziela jahonaj mowy.
і жанчыне гэтай казалі: ужо ня дзе́ля твайго слова верым, бо (мы) самі чулі і ведаем, што Ён — запраўды Збаўца сьвету, — Хрыстос.
A žančynie kazali: što ŭžo nia dziela twajej hutarki my wierym, bo my sami čuli i wiedajem, što heta jość sapraŭdy Zbaŭca świetu.
А цераз два дні выйшаў Ён адтуль і пайшоў у Галілею;
Paśla-ž dwuch dzion jon wyjšaŭ adtul i pajšoŭ u Halileju.
бо Сам Ісус засьведчыў, што прарок ня ма́е пашаны ў сваёй бацькаўшчыне.
Bo sam Jezus daŭ paświedčańnie, što prarok u swajej baćkaŭščynie nia maje pašany.
Калі ж Ён прыйшоў у Галілею, (то) галілейцы прынялі Яго, (бо) бачылі ўсё, што Ён зрабіў у Ярузаліме ў сьвята; яны ж бо прыходзілі на сьвята.
Dyk kali pryjšoŭ u Halileju, pryniali jaho halilejanie, pabačaŭšy ŭsio, što byŭ učyniŭ u Jeruzalimie ŭ dzień światočny, bo i jany byli pryjšoŭšy na dzień światočny.
І вось Ісус ізноў прыйшоў у Кану Галілейскую, дзе зрабіў ваду віном. І быў (там) нейкі палацовец, у якога быў хворы сын у Капэрнавуме.
Dyk pryjšoŭ iznoŭ u Kanu Halilejskuju, dzie wadu zrabiŭ winom. I byŭ adzin kniaź, katoraha syn chwareŭ u Kaparnaumie.
Ён, пачуўшы, што Ісус прыйшоў зь Юдэі ў Галілею, прыйшоў да Яго і прасіў Яго, каб Ён зыйшоў і аздаравіў сына ягонага, бо быў канаў.
Jon, kali pačuŭ, što Jezus pryjšoŭ z Judei ŭ Halileju, pajšoŭ da jaho i prasiŭ jaho, kab pryjšoŭ i azdarawiŭ Syna jahonaha, bo pačynaŭ umirać.
Тады сказаў яму Ісус: калі ня ўба́чыце знакоў і цудаў, ніяк ня ўве́рыце.
Jezus-ža skazaŭ da jaho: Kali znakaŭ i cudaŭ nia ŭbačycie, nia wierycie.
Палацовец кажа Яму: Госпадзе! зыйдзі, перш чым дзіця маё памрэць.
Skazaŭ da jaho kniaź: Panie, pryjdzi pierš, čym pamre syn moj.
Ісус кажа яму: ідзі, сын твой жыве. І чалавек паверыў Слову, якое сказаў яму Ісус, і пайшоў.
Skazaŭ jamu Jezus: Idzi, syn twoj žywie. Pawieryŭ čaławiek mowie, jakuju skazaŭ jamu Jezus i pajšoŭ.
Але ўжо, як ён зыходзіў, спаткалі яго слугі ягоныя і паведамілі, кажучы: дзіця тваё жыве.
Kali-ž jon užo prychodziŭ, pieraniali jaho słuhi i pawiedamili, kažučy, što syn jahony žywie.
Тады (ён) спытаўся ў іх пра гадзіну, калі яму палепшала. І сказалі яму: учора а сёмай гадзіне гарачка пакінула яго.
Dyk pytaŭsia ŭ ich hadziny, u jakoju jamu palepšała? I skazali jamu: Što ŭčory ŭ hadzinie siomaj pakinuła jaho haračka.
І вось даведаўся бацька, што ў тую гадзіну, у якую Ісус сказаў яму: сын твой жыве. І ўверыў сам і ўвесь дом ягоны.
Dyk paznaŭ baćka, što była taja hadzina, u katoraj skazaŭ jamu Jezus: Syn twoj žywie. I ŭwieryŭ sam i ŭwieś dom jahony.
Гэта йзноў другі Знак зрабіў Ісус, прыйшоўшы зь Юдэі ў Галілею.
Heta iznoŭ druhi znak učyniŭ Jezus, kali pryjšoŭ z Judei ŭ Halileju.
