Яна 21 разьдзел

 

 

Пасьля гэтага ізноў зьявіў Сябе Ісус вучням (Сваім) ля мора Тыбэрыядзкага. Зьявіў (Сябе) вось як:

 

Paśla iznoŭ źjawiŭsia Jezus wučniam kala Tyberyjadzkaha mora. A źjawiŭsia tak:

былі разам Сымон Пётра і Хама, што завецца Блізьнюк, і Натанайла з Каны Галілейскай, і (сыны) Завядзея, і двое другіх з вучняў Ягоных.

 

Byli razam Symon Piotr i Tamaš, katory zawiecca Dydymus, i Natanael, katory byŭ z Kany Halilejskaj, i syny Zebedeja, i druhija dwa z jahonych wučniaŭ.

Сымон Пётра кажа ім: іду лавіць рыбу. Кажуць яму: ідзем і мы з табою. Выйшлі і зараз увайшлі ў човен, і ня злавілі ў тую ноч нічога.

 

Skazaŭ im Symon Piotr: Idu ławić rybu. Skazali jamu: Idziom i my z taboju. I wyjšli, i sieli ŭ łodku, i ŭ tuju noč nie zławili ničoha.

Калі ж ужо настала раніца, Ісус стаяў на беразе, але вучні ня пазна́лі, што гэта Ісус.

 

Kali-ž nastała ranica, staŭ Jezus na bierazie: adnak wučni nie paznali, što heta Jezus.

Тады Ісус кажа ім: дзеці! (ці) ня ма́еце якой-небудзь ядо́міны? Яны адказалі Яму: не.

 

Dyk Jezus skazaŭ im: Dzieci, ci majecie što jeści? Adkazali jamu: Nie.

Ён жа сказаў ім: закіньце сетку па правы бок чаўна, і зловіце. Пагэтаму яны закінулі, ды ўжо ад мноства рыбы ня маглí яе выцягнуць.

 

Skazaŭ im: Zakińcie sieć na prawy bok łodki i znojdziecie. Dyk zakinuli, i ŭžo nie mahli jaje ciahnuć dziela mnostwa ryby.

Тады той вучань, якога любіў Ісус, кажа Пётру: Ён — Госпад. Сымон жа Пётра, пачуўшы, што Ён — Госпад, падпераза́ўся верхнім адзеньнем, бо быў у споднім, і кінуўся ў мора;

 

Dyk skazaŭ wučań, katoraha lubiŭ Jezus, Piatru: heta Pan. Symon Piotr, jak pačuŭ, što heta Pan, apajasaŭsia sukniaj, bo byŭ hoły, i kinuŭsia ŭ mora.

а другія вучні прыплылі ў невялíкай лодцы, — бо ня далёка былі ад зямлí, але локцяў каля дзьвесьце, — цягнучы сетку з рыбай.

 

Druhija-ž wučni prypłyli ŭ łodcy (bo niedaloka byli ad ziamli, ale tak na dźwieście łokciaŭ), ciahnučy sieć ryby.

Калі ж выйшлі на зямлю, бачаць распаленае вугольле і рыбу, (што) ляжыць (на ім) і хлеб.

 

A jak wyjšli na ziamlu, ubačyli razłožanyja wuhli i rybu na ich pałožanuju, i chleb.

Ісус кажа ім: прынясіце з тае рыбы, што вы цяпер злавілі.

 

Skazaŭ im Jezus: Pryniasiecie ryby, jakoje wy ciapier naławili.

Сымон Пётра пайшоў і выцягнуў на зямлю сетку, поўную вялікіх рыбаў; (іх было) сто пяцьдзесят тры, і (ад) гэткага мноства сетка ня прарва́лася.

 

Pajšoŭ Symon Piotr i wyciahnuŭ na ziamlu sieć, poŭnuju wialikich rybaŭ, što piaćdziesiat try. I choć hetulki było, sieć nie parwałasia.

Ісус кажа ім: ідзіце, сьнедайце. (З) вучняў жа ніхто ня адва́жыўся папытацца (ў) Яго: хто — Ты? ведаючы, што Ён ёсьць Госпад.

 

Skazaŭ im Jezus: Idziecie, abiedajcie. I nichto z siadziačych pry jadzie nie adwažyŭsia spytacca ŭ jaho: Chto ty? — wiedajučy, što heta Pan.

Ісус жа прыходзіць і бярэ хлеб, і дае ім; таксама й рыбу.

 

I padyjšoŭ Jezus, i ŭziaŭ chleb, i dawaŭ im, taksama i ryby.

Гэта ўжо трэйці раз Ісус зьявіў Сябе Сваім вучням уваскрошаны зь мёртвых.

 

Heta ŭžo treci raz źjawiŭsia Jezus swaim wučniam, paśla taho jak ustaŭ z umierłych.

Калі ж яны пасьнедалі, Ісус кажа Сымону Пётру: Сымон Ёнін, (ці) любіш ты Мяне больш, чым яны? (Пётра) кажа Яму: так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я люблю Цябе. (Ісус) кажа яму: пасі ягняты Мае.

 

Kali-ž paabiedali, skazaŭ Jezus Symonu Piatru: Symonie Janaŭ, ci ty lubiš mianie bolej, čym hetyja? Skazaŭ jamu: Tak, Panie, ty wiedaješ, što ja ciabie lublu. Skazaŭ jamu: Pasi baranki maje.

Яшчэ кажа яму другі раз: Сымон Ёнін! (ці) любіш ты Мяне? (Пётра) кажа Яму: так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я люблю Цябе. (Ісус) кажа яму: пасі авечкі Мае.

 

Skazaŭ jamu iznoŭ: Symonie Janaŭ, ci ty lubiš mianie? Skazaŭ jamu: Tak, Panie, ty wiedaje, što ja ciabie lublu. Skazaŭ jamu: Pasi baranki maje.

Кажа яму трэйці раз: Сымон Ёнін! (ці) любіш ты Мяне? Пётра засмуціўся, што трэйці раз сказаў яму: (ці) любіш ты Мяне? і сказаў Яму: Госпадзе! Ты ўсё ведаеш; Ты ведаеш, што я люблю Цябе! Ісус кажа яму: пасі авечкі Мае!

 

Skazaŭ jamu treci raz: Symon Piotr, ci ty lubiš mianie? Zasmuciŭsia Piotr, što skazaŭ jamu treci raz: "Ci ty lubiš mianie"? i skazaŭ jamu: Panie, ty ŭsio wiedaješ, ty wiedaješ, što ja lublu ciabie. Skazaŭ jamu: Pasi awiečki maje.

Праўду, Праўду кажу табе: калі ты быў малады, (дык) падпяра́зваўся сам і хадзіў, куды хацеў; а як (ты) састарэеш, (то) выцягнеш рукі твае, і іншы цябе́ падперажэ і павядзе́, куды ня схо́чаш.

 

Sapraŭdy, sapraŭdy kažu tabie, kali ty byŭ maładziejšy, ty padpiarazwaŭsia i chadziŭ, kudy chacieŭ. Ale kali pastareješ, wyciahnieš ruki twaje i druhi ciabie padpiaraža i pawiadzie, kudy ty nia chočaš.

Гэтае ж Ён сказаў, паказуючы, якой сьмерцяй (Пётра) уславіць Бога. І, сказаўшы гэтае, кажа яму: ідзі за Мною.

 

Hetaje-ž skazaŭ, aznačajučy, jakoju śmierciaj jon mieŭ usławić Boha. I skazaŭšy hetaje, skazaŭ jamu: Idzi za mnoju.

Пётра ж, аглянуўшыся, бачыць ідучага за (ім) вучня, якога любіў Ісус, ды які на вячэры прыпаў да грудзёў Ягоных і сказаў: Госпадзе! хто ён, што прадае Цябе?

 

Piotr, abiarnuŭšysia, ubačyŭ taho wučnia, katoraha lubiŭ Jezus, idučaha za im, katory na wiačery i abapiorsia na hrudziach jahonych i skazaŭ: "Panie, chto heta, što ciabie wydaść"?

Убачыўшы яго, Пётра кажа Ісусу: Госпадзе! а ён што?

 

Dyk jaho kali ŭbačyŭ Piotr, skazaŭ Jezusu: Panie, a jon chto?

Ісус кажа яму: калі Я хачу яго пакінуць, пакуль Я прыйду, што табе да гэтага? Ты йдзі за Мною!

 

Skazaŭ jamu Jezus: Kali-b ja chacieŭ, kab jon tak astaŭsia, pakul ja pryjdu, tabie što da hetaha? Ty idzi za mnoju.

Дык пране́слася гэтае слова між братоў, што вучань гэны ня памрэ. Але Ісус ня сказа́ў яму, што (ён) ня памрэ, але: калі Я хачу яго пакінуць, пакуль Я прыйду, што табе да гэтага?

 

Dyk razyjšłasia hetaja mowa miž bratoŭ, što wučań toj nie pamre. Ale nie skazaŭ jamu Jezus: "Nie pamre", ale "Kali-b ja chacieŭ, kab jon tak astaŭsia, pakul ja pryjdu, što tabie da hetaha"?

Гэты ёсьць той вучань, які сьведчыць аб гэтым і напісаў гэтае. І (мы) ведаем, што сьвядо́цтва яго́нае — праўдзівае.

 

Heta jość toj wučań, katory daje paświedčańnie ab hetym i hetaje napisaŭ, i my wiedajem, što paświedčańnie jahonaje jość praŭdziwaje.

Таксама ёсьць і шмат іншага, што ўчыніў Ісус, якое, калі б было напісана пачаргова, (дык) я думаю, нават самому сьвету ня зьмясьцíць бы напісаных кнігаў. Амін.

 

Jość-ža i mnoha druhoha, što ŭčyniŭ Jezus, što kali-b apisywać paasobku, dumaju, što i sam świet nia moh-by źmiaścić tych knih, jakija treba było-b napisać.