Яна 7 разьдзел

 

 

І хадзіў Ісус пасьля гэтага па Галілеі, бо ня хаце́ў па Юдэі хадзіць, бо юдэі шукалі забіць Яго.

 

Paśla-ž hetaha chadziŭ Jezus pa Halilei, bo nie chacieŭ chadzić u Judeju, tamu što žydy šukali jaho zabić.

Было ж блізка жыдоўскае сьвята — Кучкі.

 

Byŭ-ža blizka światočny dzień žydoŭski Šatroŭ.

Тады браты Ягоныя сказалі Яму: ідзі адгэтуль і пайдзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі дзеяньні Твае, якія Ты робіш.

 

Dyk braty jahony skazali da jaho: Adyjdzi adhetul i idzi ŭ Judeju, kab i wučni twaje bačyli čyny twaje, jakija ty čyniš.

Бо ніхто ня ро́біць нічога ўкрадкам, але сам стараецца быць вядомым. Калі Ты робіш гэткае, зьяві Сябе сьвету;

 

Bo nichto ničoha nia čynić u skrytnaści, ale sam choča być najawie. Kali ty hetaje čyniš, pakažy siabie samoha świetu.

бо і браты Ягоныя ня ве́рылі ў Яго.

 

Bo i braty jahony nia wieryli ŭ jaho.

Тады кажа ім Ісус: Мой час яшчэ ня прыйшо́ў, ваш жа час заўсёды ёсьць гатовы;

 

Dyk skazaŭ im Jezus: čas moj jašče nia pryjšoŭ, a waš čas zaŭsiody hatowy.

сьвет ня мо́жа вас нянавíдзіць, а Мяне нянавíдзіць, бо Я сьведчу аб ім, што ўчынкі ягоныя — благія.

 

Nia moža świet nienawidzieć was, mianie-ž jon nienawidzić, bo ja paświedčańnie daju ab im, što čyny jahony jość błahija.

Вы ўзыходзьце на гэтае сьвята, Я яшчэ ня ўзыхо́джу на гэтае сьвята, бо час Мой яшчэ ня спо́ўніўся.

 

Wy idziecie na hety dzień światočny, bo čas moj jašče nia wypaŭniŭsia.

І, сказаўшы гэтае ім, Ён заставаўся ў Галілеі.

 

Skazaŭšy hetaje, sam astaŭsia ŭ Halilei.

Але як узыйшлі браты Ягоныя, тады і Ён узыйшоў на сьвята, ня яўна, але як быццам патаемна.

 

Kali-ž pajšli braty jahony, tady i jon pajšoŭ na światočny dzień, nia jaŭna, ale jakbyccam u skrytnaści.

Жыды ж шукалі Яго на сьвяце і казалі: дзе Ён ёсьць?

 

Dyk žydy šukali jaho ŭ dzień światočny i kazali: Dzie jon?

І шмат спрэчак было дзеля Яго сярод людзей: адны казалі, што Ён добры, а другія казалі: не, але зводзіць народ.

 

I było wialikaje narakańnie na jaho ŭ hramadzie, bo niekatoryja kazali: Što jon dobry, a druhija kazali: Nie, ale jon zwodzić hramady.

Аднак ніхто ня гаварыў аб Ім яўна з-за страху перад жыдамі.

 

Nichto adnak jaŭna nie hawaryŭ ab im, dziela strachu pierad žydami.

Але ўжо ў палове сьвята ўзыйшоў Ісус у Сьвятыню і навучаў.

 

Kali-ž była ŭžo paławina świata, Jezus uwajšoŭ u światyniu i nawučaŭ.

І дзівіліся жыды, кажучы: як Ён ведае Пісаньні, ня вучыўшыся?

 

I dziwilisia žydy, kažučy: Jak-ža jon znaje Pisańni, kali jon nia wučyŭsia?

Адказаў ім Ісус і сказаў: Маё Вучэньне ёсьць ня Маё, але Таго, Хто паслаў Мяне;

 

Adkazaŭ im Jezus i skazaŭ: Maja nawuka nia jość majeju, ale taho, katory pasłaŭ mianie.

калі хто хоча Волю Ягоную рабіць, (той) даведаецца аб Гэтым Вучэньні, ці ад Бога Яно, ці Я Сам ад Сябе кажу.

 

Kali chto zachoča čynić wolu jahonu, dawiedajecca ab nawucy, ci jana z Boha, ci ja sam ad siabie hawaru.

Той, хто сам ад сябе гаворыць, шукае славы сваёй, а Той, Хто шукае Славы Таго, Хто паслаў Яго, Той ёсьць Праўдзівы і няма ў Ім няпраўды.

 

Chto haworyć sam ad siabie, toj ułasnaje sławy šukaje; a chto šukaje sławy taho, katory pasłaŭ jaho, toj praŭdamoŭny i niama ŭ im niesprawiadliwaści.

Ці ня даў вам Масей Закону? і ніхто з вас ня жыве́ па Закону. Чаму шукаеце забіць Мяне?

 

Ci-ž wam Majsiej nia daŭ zakonu? I nichto z was nia čynić zakonu.

Адказалі людзі і сказалі: Ты дэмана маеш; хто шукае забіць Цябе?

 

Našto wy mianie šukajecie zabić? Adkazała hramada i skazała: Ty djabelstwa maješ! Chto ciabie šukaje zabić?

Адказаў Ісус і сказаў ім: адну Дзею зрабіў Я, і ўсе (вы) дзівуецеся;

 

Adkazaŭ Jezus i skazaŭ im: Ja adzin čyn učyniŭ, i wy ŭsie dziwiciosia.

дзеля гэтага Масей даў вам абразаньне; ня таму́, што яно ад Масея ёсьць, але ад ба́цькаў, і ў суботу (вы) абразаеце чалавека;

 

Dziela taho Majsiej daŭ wam abrazańnie (nie zatym, što jano z Majsieja, ale z ajcoŭ) i wy ŭ subotu abrazajecie čaławieka.

калі чалавек прымае абразаньне ў суботу, каб ня быў парушаны Закон Масеяў, (чаму на) Мяне злуецеся, што Я ўсяго чалавека аздаравіў у суботу?

 

Kali čaławiek atrymliwaje abrazańnie ŭ subotu, biez taho kab byŭ narušany zakon Majsieja, wy na mianie hniewajeciesia, što ja ŭsiaho čaławieka azdarawiŭ u subotu?

Ня судзíце паводля выгляду, але судзіце судом справядлівым.

 

Nia sudziecie pawodle wyhladu, ale sudziecie sudom sprawiadliwym.

Тады нікаторыя зь ярузалімцаў казалі: ці ня Ён ёсьць Той, Якога шукаюць забіць?

 

Dyk kazali niekatoryja z Jeruzalimcaŭ: Ci-ž heta nia toj, katoraha šukajuć zabić?

І вось Ён кажа яўна, і нічога ня ка́жуць Яму: можа быць запраўды прызналі начальнікі, што Ён запраўды ёсьць Хрыстос?

 

A jon woś jaŭna haworyć i ničoha jamu nia kažuć. Ci-ž sapraŭdy staršyja paznali, što jon jość Chrystus?

Але Яго (мы) ведаем, адкуль Ён ёсьць; Хрыстос жа, калі прыйдзе, ніхто ня бу́дзе ведаць, адкуль Ён ёсьць.

 

Ale jaho my znajem, adkul jon: kali-ž Chrystus pryjdzie, nichto nia budzie wiedać, adkul jon.

Тады крычаў Ісус у Сьвятыні, навучаючы і кажучы: і Мяне ведаеце, і ведаеце адкуль Я ёсьць, і Я прыйшоў ня Са́м ад Сябе, але Праўдзівы ёсьць Той, Хто паслаў Мяне, Якога вы ня ве́даеце;

 

Dyk Jezus zaklikaŭ u światyni wučačy i kažučy: I mianie znajecie, i adkul ja jość, znajecie; i nia pryjšoŭ ja sam ad siabie, ale jość praŭdziwy, katory pasłaŭ mianie, katoraha wy nia znajecie.

а Я ведаю Яго, бо ад Яго Я ёсьць, і Ён паслаў Мяне.

 

Ja znaju jaho, bo ja ad jaho jość, i jon pasłaŭ mianie.

І вось шукалі схапіць Яго, але ніхто ня пакла́ў на Яго рукí, бо яшчэ ня прыйшо́ў час Ягоны.

 

Dyk chacieli jaho ŭziać, i nichto nie pałažyŭ na jaho ruki, bo jašče nia pryjšła jahona hadzina.

Многія ж зь людзей уверылі ў Яго і казалі: калі прыйдзе Хрыстос, няўжо зробіць больш цудаў (чым) тыя, каторыя Ён зрабіў?

 

Z hramady-ž mnohija ŭwieryli ŭ jaho i kazali: Kali pryjdzie Chrystus, to ci-ž učynić bolej znakaŭ za tyja, katoryja jon čynić?

Пачулі хварысэі людзей, (якія) гавораць пра Яго гэта цішком, і паслалі хварысэі й архірэі слуг, каб схапілі Яго.

 

Pačuli faryzei, što hramada ab im hetaje haworyć: i pasłali staršyja i faryzei słuhaŭ, kab jaho ŭziać.

Тады Ісус сказаў ім: яшчэ малы час Я ёсьць з вамі, і Я йду да Таго, Хто паслаў Мяне.

 

Dyk skazaŭ im Jezus: Jašče mała času ja z wami, i idu da taho, katory pasłaŭ mianie.

Будзеце шукаць Мяне, і ня знахо́дзіць, і дзе Я ёсьць, (туды) вы ня мо́жаце прыйсьці.

 

Budziecie šukać mianie i nia znojdziecie, i dzie ja jość, wy nia možacie pryjści.

Тады сказалі жыды паміж сабою: куды Ён зьбіраецца йсьці, што мы ня зно́йдзем Яго? Ці ня да грэцкага расьцярушэньня Ён зьбіраецца йсьці і вучыць грэкаў?

 

Dyk hawaryli žydy pamiž saboju: Kudy-ž jon maje iści, što my jaho nia znojdziem? Ci maje iści da razsialeńnia pahanskaha i nawučać pahanaŭ?

Што ёсьць гэтае Слова, якое Ён сказаў: будзеце шукаць Мяне і ня знахо́дзіць, і дзе Я ёсьць, (туды) вы ня мо́жаце прыйсьці.

 

Što heta za mowa, jakuju jon skazaŭ: "Budziecie šukać mianie i nia znojdziecie, i dzie ja jość, wy nia možacie pryjści"?

У апошні ж вялікі дзень сьвята стаяў Ісус і крычаў, кажучы: калі хто сьмягне, ідзі да Мяне і пі.

 

U apošni-ž wialiki dzień świata Jezus stajaŭ i zaklikaŭ, kažučy: Kali chto choča pić, niachaj prychodzić da mianie i pje!

Хто верыць у Мяне, (у таго) як сказала Пісаньне, з нутра ягонага пацякуць рэкі Вады Жывой.

 

Chto wieryć u mianie, jak kaža Pisańnie, z nutra jaho paciakuć reki žywoje wady.

А гэтае сказаў Ён аб Духу, Якога меліся прыняць тыя, што верылі ў Яго; бо яшчэ ня быў Дух Сьвяты (на іх), бо Ісус яшчэ ня быў услаўлены.

 

A heta jon skazaŭ ab Duchu, katoraha mieli atrymać wierujučyja ŭ jaho. Bo jašče nia byŭ dany Duch, bo Jezus jašče nia byŭ usłaŭleny.

Тады многія зь людзей, пачуўшы гэтае слова, казалі: Ён ёсьць запраўды Прарок.

 

Dyk kali z hramady pačuli hetyja mowy jahony, kazali: Jon jość sapraŭdy prarok.

Другія казалі: Ён ёсьць Хрыстос. А іншыя казалі: ці запраўды з Галілеі прыходзе Хрыстос?

 

Druhija kazali: Jon jość Chrystus. Niekatoryja-ž kazali: Ci-ž Chrystus pryjdzie z Halilei?

Ці ня сказала Пісаньне, што ад насеньня Давідавага і з Бэтлеему, сяла, дзе быў Давід, Хрыстос прыходзе?

 

Ci-ž Pisańnie nia kaža: Što z patomstwa Dawida i z miastečka Betlejem, dzie byŭ Dawid, pryjdzie Chrystus?

Тады з-за Яго ў людзей стаўся падзел.

 

I tak zrabiłasia sprečka ŭ hramadzie dziela jaho.

Нікаторыя ж зь іх хацелі ўхапіць Яго, але ніхто ня ўскла́ў на Яго ру́кі.

 

Niekatoryja-ž z ich chacieli jaho ŭziać, ale nichto nie pałažyŭ na jaho ruki.

Тады вярнуліся слугі да архірэяў і хварысэяў, і тыя сказалі ім: чаму (вы) ня прывялí Яго?

 

Dyk pryjšli słuhi da archiświataraŭ i faryzejaŭ, a jany im skazali: čamu wy jaho nie prywiali?

Слугі адказалі: ніколі чалавек ня гаварыў так, як Гэты Чалавек.

 

adkazali im słuhi: Nikoli tak čaławiek nie hawaryŭ, jak hety čaławiek.

Тады хварысэі адказалі ім: няўжо і вы зьведзены?

 

Dyk adkazali im faryzei: Niaŭžo i wy źwiedzienyja?

Ці паверыў у Яго хто з начальнікаў альбо з хварысэяў?

 

Ci chto z staršych abo faryzejaŭ uwieryŭ u jaho?

Але людзі гэтыя, што ня ве́даюць Закону, праклятыя яны.

 

Ale hetaja hramada, što nia znaje zakonu, praklataja jana.

Кажа ім Мікадым, што прыходзіў да Яго ўначы, будучы адзін ізь іх:

 

Skazaŭ da ich Mikodym, toj, katory prychodziŭ da jaho ŭnačy, katory byŭ adnym z ich:

ці судзіць Закон наш чалавека, калі перш ня выслухае яго і ня даве́даецца, што (ён) робіць?

 

Ci-ž naš zakon sudzić čaławieka, kali pierad tym nie pačuje ad jaho i nie daznaje, što jon robić?

Адказалі і сказалі яму: ці і ты ня з Галіле́і? Пашукай і пабач, што прарок із Галілеі ня паўстава́ў.

 

Adkazali i skazali jamu: Ci i ty halilejanin? Pierahledź Pisańni i pabač, što z Halilei prarok nie paŭstaje?

І пайшоў кожны ў дом свой.