Яна 7 разьдзел

 

 

І хадзіў Ісус пасьля гэтага па Галілеі, бо ня хаце́ў па Юдэі хадзіць, бо юдэі шукалі забіць Яго.

 

Пасля гэтага хадзіў Езус па Галілеі. Ён не хацеў хадзіць па Юдэі, бо юдэі намагаліся забіць Яго.

Было ж блізка жыдоўскае сьвята — Кучкі.

 

Набліжалася юдэйскае свята Шатроў.

Тады браты Ягоныя сказалі Яму: ідзі адгэтуль і пайдзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі дзеяньні Твае, якія Ты робіш.

 

Тады браты Ягоныя сказалі Яму: «Выйдзі адсюль і пайдзі ў Юдэю, каб і вучні Твае ўбачылі Твае справы, якія робіш.

Бо ніхто ня ро́біць нічога ўкрадкам, але сам стараецца быць вядомым. Калі Ты робіш гэткае, зьяві Сябе сьвету;

 

Бо ніхто ўпотай не робіць нічога і стараецца сам быць навідавоку. Калі Ты робіш такое, пакажы сябе свету».

бо і браты Ягоныя ня ве́рылі ў Яго.

 

Бо нават браты Ягоныя не верылі ў Яго.

Тады кажа ім Ісус: Мой час яшчэ ня прыйшо́ў, ваш жа час заўсёды ёсьць гатовы;

 

Тады кажа ім Езус: «Мой час яшчэ не настаў, а для вас час заўжды адпаведны.

сьвет ня мо́жа вас нянавíдзіць, а Мяне нянавíдзіць, бо Я сьведчу аб ім, што ўчынкі ягоныя — благія.

 

Свет не можа ненавідзець вас, а Мяне ненавідзіць, бо Я сведчу пра яго, што справы яго ліхія.

Вы ўзыходзьце на гэтае сьвята, Я яшчэ ня ўзыхо́джу на гэтае сьвята, бо час Мой яшчэ ня спо́ўніўся.

 

Вы ідзіце на свята; Я не пайду на гэта свята, таму што яшчэ не споўніўся Мой час».

І, сказаўшы гэтае ім, Ён заставаўся ў Галілеі.

 

Сказаўшы гэта, Ён застаўся ў Галілеі.

Але як узыйшлі браты Ягоныя, тады і Ён узыйшоў на сьвята, ня яўна, але як быццам патаемна.

 

Калі браты Ягоныя прыйшлі на свята, тады і Ён прыйшоў, аднак не адкрыта, а як бы патаемна.

Жыды ж шукалі Яго на сьвяце і казалі: дзе Ён ёсьць?

 

Юдэі ж шукалі Яго на свяце і казалі: «Дзе Ён?»

І шмат спрэчак было дзеля Яго сярод людзей: адны казалі, што Ён добры, а другія казалі: не, але зводзіць народ.

 

І вялікае абурэнне было на Яго ў натоўпе: адны казалі, што Ён добры, другія ж казалі: «Не, Ён уводзіць народ у зман!»

Аднак ніхто ня гаварыў аб Ім яўна з-за страху перад жыдамі.

 

Ніхто, аднак, адкрыта не казаў пра Яго праз страх перад юдэямі.

Але ўжо ў палове сьвята ўзыйшоў Ісус у Сьвятыню і навучаў.

 

Ужо ў сярэдзіне свята Езус увайшоў у святыню і навучаў.

І дзівіліся жыды, кажучы: як Ён ведае Пісаньні, ня вучыўшыся?

 

А юдэі дзівіліся, кажучы: «Як жа Ён ведае Пісанні, не вучыўшыся?»

Адказаў ім Ісус і сказаў: Маё Вучэньне ёсьць ня Маё, але Таго, Хто паслаў Мяне;

 

Езус ім адказаў: «Маё вучэнне — не Маё, а таго, хто паслаў Мяне.

калі хто хоча Волю Ягоную рабіць, (той) даведаецца аб Гэтым Вучэньні, ці ад Бога Яно, ці Я Сам ад Сябе кажу.

 

Калі хто хоча выконваць волю Яго, той даведаецца, ці ад Бога вучэнне, ці Я сам ад сябе гавару.

Той, хто сам ад сябе гаворыць, шукае славы сваёй, а Той, Хто шукае Славы Таго, Хто паслаў Яго, Той ёсьць Праўдзівы і няма ў Ім няпраўды.

 

Хто гаворыць ад свайго імя, шукае ўласнай славы, а хто шукае славы таго, хто паслаў яго, той праўдзівы і няма ў ім несправядлівасці.

Ці ня даў вам Масей Закону? і ніхто з вас ня жыве́ па Закону. Чаму шукаеце забіць Мяне?

 

Ці Майсей не даў вам Закон? Але ніхто з вас не выконвае Закону. Чаму вы хочаце забіць Мяне?»

Адказалі людзі і сказалі: Ты дэмана маеш; хто шукае забіць Цябе?

 

Натоўп адказаў: «Ты апанаваны злым духам! Хто імкнецца забіць Цябе?»

Адказаў Ісус і сказаў ім: адну Дзею зрабіў Я, і ўсе (вы) дзівуецеся;

 

Езус сказаў ім у адказ: «Адну справу зрабіў Я, а вы ўсе здзіўляецеся.

дзеля гэтага Масей даў вам абразаньне; ня таму́, што яно ад Масея ёсьць, але ад ба́цькаў, і ў суботу (вы) абразаеце чалавека;

 

Вось, Майсей даў вам абразанне (хоць яно не ад Майсея, але ад айцоў), і вы ў шабат абразаеце чалавека.

калі чалавек прымае абразаньне ў суботу, каб ня быў парушаны Закон Масеяў, (чаму на) Мяне злуецеся, што Я ўсяго чалавека аздаравіў у суботу?

 

Калі чалавек прымае абразанне ў шабат, каб не парушыць Закон Майсееў, чаму гневаецеся на Мяне, што Я ў шабат аздаравіў усяго чалавека?

Ня судзíце паводля выгляду, але судзіце судом справядлівым.

 

Не асуджайце з выгляду, але судзіце судом справядлівым».

Тады нікаторыя зь ярузалімцаў казалі: ці ня Ён ёсьць Той, Якога шукаюць забіць?

 

Некаторыя з жыхароў Ерузалема казалі: «Ці не той гэта, якога хочуць забіць?

І вось Ён кажа яўна, і нічога ня ка́жуць Яму: можа быць запраўды прызналі начальнікі, што Ён запраўды ёсьць Хрыстос?

 

І вось Ён адкрыта гаворыць, і нічога не кажуць Яму. Хіба старэйшыны на самой справе пераканаліся, што Ён Месія?

Але Яго (мы) ведаем, адкуль Ён ёсьць; Хрыстос жа, калі прыйдзе, ніхто ня бу́дзе ведаць, адкуль Ён ёсьць.

 

Але мы ведаем, адкуль Ён. Калі ж прыйдзе Месія, то ніхто не будзе ведаць, адкуль Ён».

Тады крычаў Ісус у Сьвятыні, навучаючы і кажучы: і Мяне ведаеце, і ведаеце адкуль Я ёсьць, і Я прыйшоў ня Са́м ад Сябе, але Праўдзівы ёсьць Той, Хто паслаў Мяне, Якога вы ня ве́даеце;

 

Тады Езус, навучаючы ў святыні, прамовіў голасна: «І Мяне ведаеце, і ведаеце адкуль Я. І не сам ад сябе Я прыйшоў, але праўдзівы той, хто паслаў Мяне, якога вы не ведаеце.

а Я ведаю Яго, бо ад Яго Я ёсьць, і Ён паслаў Мяне.

 

Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне».

І вось шукалі схапіць Яго, але ніхто ня пакла́ў на Яго рукí, бо яшчэ ня прыйшо́ў час Ягоны.

 

Тады шукалі, як схапіць Яго, але ніхто не падняў на Яго рукі, бо яшчэ не настала Ягоная гадзіна.

Многія ж зь людзей уверылі ў Яго і казалі: калі прыйдзе Хрыстос, няўжо зробіць больш цудаў (чым) тыя, каторыя Ён зрабіў?

 

Многія з натоўпу паверылі ў Яго і казалі: «Калі прыйдзе Месія, ці Ён учыніць больш знакаў, чым гэты ўчыніў?»

Пачулі хварысэі людзей, (якія) гавораць пра Яго гэта цішком, і паслалі хварысэі й архірэі слуг, каб схапілі Яго.

 

Фарысеі ж пачулі, як народ абураецца, і паслалі першасвятары і фарысеі слуг схапіць Яго.

Тады Ісус сказаў ім: яшчэ малы час Я ёсьць з вамі, і Я йду да Таго, Хто паслаў Мяне.

 

Тады Езус сказаў: «Яшчэ нядоўга пабуду з вамі і адыду да таго, хто паслаў Мяне.

Будзеце шукаць Мяне, і ня знахо́дзіць, і дзе Я ёсьць, (туды) вы ня мо́жаце прыйсьці.

 

Будзеце шукаць Мяне, і не знойдзеце, а туды, дзе Я, вы не можаце прыйсці».

Тады сказалі жыды паміж сабою: куды Ён зьбіраецца йсьці, што мы ня зно́йдзем Яго? Ці ня да грэцкага расьцярушэньня Ён зьбіраецца йсьці і вучыць грэкаў?

 

Юдэі казалі адзін аднаму: «Куды Ён хоча ісці, што мы не знойдзем Яго? Ці не хоча Ён ісці ў грэцкую дыяспару і вучыць грэкаў?

Што ёсьць гэтае Слова, якое Ён сказаў: будзеце шукаць Мяне і ня знахо́дзіць, і дзе Я ёсьць, (туды) вы ня мо́жаце прыйсьці.

 

Што Ён меў на ўвазе, кажучы: “Будзеце шукаць Мяне, і не знойдзеце, а туды, дзе Я, вы не можаце прыйсці”?»

У апошні ж вялікі дзень сьвята стаяў Ісус і крычаў, кажучы: калі хто сьмягне, ідзі да Мяне і пі.

 

У апошні, вялікі дзень свята, Езус стаў і, заклікаючы, сказаў: «Калі хто прагне, няхай прыйдзе да Мяне і п’е.

Хто верыць у Мяне, (у таго) як сказала Пісаньне, з нутра ягонага пацякуць рэкі Вады Жывой.

 

Хто верыць у Мяне, у таго, як сказана ў Пісанні, з улоння пацякуць рэкі вады жывой».

А гэтае сказаў Ён аб Духу, Якога меліся прыняць тыя, што верылі ў Яго; бо яшчэ ня быў Дух Сьвяты (на іх), бо Ісус яшчэ ня быў услаўлены.

 

Гэта сказаў Ён пра Духа, якога меліся прыняць тыя, хто паверыў у Яго, бо яшчэ не было Духа, таму што Езус яшчэ не быў услаўлены.

Тады многія зь людзей, пачуўшы гэтае слова, казалі: Ён ёсьць запраўды Прарок.

 

З натоўпу, пачуўшы гэтыя словы, казалі: «Ён сапраўды прарок!»

Другія казалі: Ён ёсьць Хрыстос. А іншыя казалі: ці запраўды з Галілеі прыходзе Хрыстос?

 

Другія казалі: «Гэта Месія!» А іншыя казалі: «Хіба з Галілеі прыйдзе Месія?

Ці ня сказала Пісаньне, што ад насеньня Давідавага і з Бэтлеему, сяла, дзе быў Давід, Хрыстос прыходзе?

 

Ці ж не сказана ў Пісанні, што Месія прыйдзе з роду Давіда і з мястэчка Бэтлеема, адкуль быў Давід?»

Тады з-за Яго ў людзей стаўся падзел.

 

І вось адбылася з-за Яго спрэчка ў натоўпе.

Нікаторыя ж зь іх хацелі ўхапіць Яго, але ніхто ня ўскла́ў на Яго ру́кі.

 

Некаторыя з іх хацелі схапіць Яго, але ніхто не падняў на Яго рукі.

Тады вярнуліся слугі да архірэяў і хварысэяў, і тыя сказалі ім: чаму (вы) ня прывялí Яго?

 

Прыйшлі ж слугі да першасвятароў і фарысеяў, а тыя сказалі ім: «Чаму вы не прывялі Яго?»

Слугі адказалі: ніколі чалавек ня гаварыў так, як Гэты Чалавек.

 

Слугі адказалі: «Ніколі ніхто з людзей так не гаварыў».

Тады хварысэі адказалі ім: няўжо і вы зьведзены?

 

Фарысеі адказалі ім: «Няўжо і вас увялі ў зман?

Ці паверыў у Яго хто з начальнікаў альбо з хварысэяў?

 

Хіба паверыў у Яго хто са старэйшын або з фарысеяў?

Але людзі гэтыя, што ня ве́даюць Закону, праклятыя яны.

 

Але гэты натоўп, які не ведае Закону, пракляты!»

Кажа ім Мікадым, што прыходзіў да Яго ўначы, будучы адзін ізь іх:

 

Тады Нікадэм, адзін з іх, які прыходзіў да Езуса раней, сказаў ім:

ці судзіць Закон наш чалавека, калі перш ня выслухае яго і ня даве́даецца, што (ён) робіць?

 

«Ці наш Закон асуджае чалавека, пакуль не выслухаюць яго і не даведаюцца, што ён робіць?»

Адказалі і сказалі яму: ці і ты ня з Галіле́і? Пашукай і пабач, што прарок із Галілеі ня паўстава́ў.

 

На гэта адказалі яму: «Ці і ты з Галілеі? Даследуй і ўбачыш, што з Галілеі прарок не выйдзе!»

І пайшоў кожны ў дом свой.

 

І разышліся кожны да свайго дому.