Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Васіля Сёмухі
Паколькі ўжо многія імкнуліся скласці апавяданне пра падзеі, якія адбыліся сярод нас,
Як ужо многія пачалі складаць аповесьці пра добра вядомыя сярод нас падзеі,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі відавочцамі і слугамі слова,
як пераказалі нам тое ўсе, хто з самага пачатку быў сьведкамі і слугамі Слова, —
вырашыў і я дакладна даследаваць усё ад пачатку і апісаць табе ўсё па парадку, дастойны Тэафіле,
дык надумаўся і я, рупліва дасьледаваўшы ўсё з пачатку, па парадку апісаць табе, глыбокашаноўны Феафіле,
каб ты пазнаў праўдзівасць таго, чаму быў навучаны.
каб ты ўведаў цьвёрдую аснову таго вучэньня, у якім быў настаўлены.
У дні Ірада, караля юдэйскага, быў адзін святар, па імені Захарыя, з роду Абія. Ён меў жонку з дачок Аарона, а імя яе было Альжбета.
У дні Ірада, цара Юдэйскага, быў сьвятар з Авіевай чаргі, імем Захар, і жонка ягоная з роду Ааронавага, імя ейнае Элізабэта.
Абое былі справядлівымі перад Богам, жывучы беззаганна паводле ўсіх запаведзяў і наказаў Пана.
Абое яны былі праведныя перад Богам, жывучы паводле ўсіх запаведзяў і ўстанаўленьняў Гасподніх беспахібна.
Але не мелі дзіцяці, бо Альжбета была бясплоднай; і абое былі ўжо ў старым узросце.
У іх ня было дзяцей, бо Элізабэта была няплодная, і абое былі ўжо ў сталым веку.
Калі Захарыя ў парадку сваёй чаргі выконваў святарскае служэнне перад Богам,
Аднаго разу, калі ён у парадку сваёй чаргі служыў перад Богам,
яму паводле святарскага звычаю выпаў лёс увайсці ў святыню Пана, каб прынесці ахвяру каджэння.
па жэрабі, як заведзена было ў сьвятароў, прыпала яму ўвайсьці ў храм Гасподні кадзіць,
Усё ж мноства народу малілася звонку падчас каджэння.
а ўсё мноства людзей малілася звонку ў часе каджэньня, —
І з’явіўся яму анёл Пана, які стаяў з правага боку кадзільнага ахвярніка.
тады зьявіўся яму анёл Гасподні, стоячы па правы бок да ахвярніка кадзільнага,
Захарыя збянтэжыўся, калі ўбачыў анёла, і страх ахапіў яго.
і Захар, убачыўшы яго, сумеўся, і страх агарнуў яго.
Анёл жа сказаў яму: «Не бойся, Захарыя, бо выслухана просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, а ты назавеш яго імем Ян.
Анёл жа сказаў яму: ня бойся, Захар, бо пачута малітва твая, і жонка твая Элізабэта народзіць табе сына, і дасі яму імя Ян;
Будзе табе радасць і весялосць, і шмат хто ўзрадуецца нараджэнню ягонаму.
і будзе табе радасьць і весялосьць, і многія нараджэньню ягонаму ўзрадуюцца;
Бо ён будзе вялікі ў вачах Пана, не будзе піць ні віна, ні сіцэры і напоўніцца Духам Святым яшчэ ва ўлонні сваёй маці.
бо ён вялікі будзе перад Госпадам; ня будзе піць віна і сікеру, і Духам Сьвятым прасякнецца яшчэ ад улоньня маці сваёй;
Многіх з сыноў Ізраэля наверне да іхняга Пана Бога.
і многіх з-паміж сыноў Ізраілевых наверне да Госпада Бога іхняга;
І сам пойдзе перад Ім у духу і моцы Іллі, каб вярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, і непаслухмяных — да разважлівасці справядлівых, каб падрыхтаваць Пану народ дасканалы».
і пройдзе перад імі ў духу і ў сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы бацькоў дзецям, і непакорлівым лад думак праведнікаў, каб зьявіць Госпаду народ падрыхтаваны.
Тады сказаў Захарыя анёлу: «Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і жонка мая ў старым узросце».
І сказаў Захар анёлу: па чым я пазнаю гэта? бо я стары, і жонка мая ў сталым веку.
Анёл сказаў яму ў адказ: «Я Габрыэль, стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою, і абвясціць табе добрую навіну пра гэта.
Анёл сказаў яму ў адказ: я Гаўрыіл, стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою і паведаміць табе гэта;
І вось, ты будзеш маўчаць і не зможаш гаварыць да дня, калі гэта станецца, за тое, што не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
і вось ты будзеш маўчаць і ня зможаш гаварыць да таго дня, калі гэта збудзецца, за тое, што ты не паверыў словам маім, якія спраўдзяцца ў свой час.
Народ жа чакаў Захарыю і дзівіўся, што ён затрымліваецца ў святыні.
Тым часам люд чакаў Захара і зьдзіўляўся, што ён марудзіў у храме.
А калі выйшаў, не мог гаварыць з імі; і яны пазналі, што ён бачыў з’яўленне ў святыні. А ён гаварыў з імі на мігах і заставаўся нямым.
А ён, выйшаўшы, ня мог гаварыць да іх; і яны зразумелі, што ён бачыў уяву ў храме; і ён рабіў ім знакі і заставаўся нямы.
Калі скончыліся дні служэння ягонага, ён вярнуўся ў свой дом.
А як скончыліся дні службы ягонай, вярнуўся ў дом свой.
І пасля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная, і ўкрывалася пяць месяцаў, кажучы:
Пасьля гэтых дзён зачала Элізабэта, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, і казала:
«Так учыніў мне Пан у тыя дні, калі глянуў на мяне, каб зняць з мяне ганьбу перад людзьмі».
так учыніў мне Гасподзь у дні тыя, калі паглядзеў на мяне, каб зьняць зь мяне ганьбу сярод людзей.
У шосты месяц Бог паслаў анёла Габрыэля ў горад галілейскі, называны Назарэт,
А на шостым месяцы пасланы быў анёл Гаўрыіл ад Бога ў горад Галілейскі, які называўся Назарэт,
да Дзевы, заручанай з мужам па імені Юзаф, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
да Дзевы, заручанай з мужам, імем Язэп, з дому Давідавага; а імя ў Дзевы: Марыя.
Анёл, увайшоўшы да Яе, сказаў: «Вітай, поўная ласкі, Пан з Табою».
Анёл, увайшоўшы да Яе, сказаў: радуйся, Дабрадатная! Гасподзь з Табою; дабраславёная Ты сярод жанчын.
Яна ж збянтэжылася ад словаў ягоных і разважала, што гэта за прывітанне.
А Яна, угледзеўшы яго, сумелася ад словаў ягоных і разважала, што б гэта было за вітаньне.
І сказаў Ёй анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Пана.
І сказаў Ёй анёл: ня бойся, Марыя, бо Ты здабыла мілату ў Бога;
Вось зачнеш ва ўлонні сваім і народзіш Сына, і дасі Яму імя Езус.
і вось, зачнеш ва ўлоньні, і народзіш Сына, і дасі Яму імя: Ісус;
Ён будзе вялікі і будзе названы Сынам Найвышэйшага, і дасць Яму Пан Бог трон Давіда, бацькі Ягонага,
Ён будзе вялікі і будзе названы Сынам Усявышняга; і дасьць Яму Гасподзь Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага;
і валадарыць будзе над домам Якуба вечна, а валадарству Яго не будзе канца».
і будзе валадарыць над домам Якава вечна, і Царству Ягонаму ня будзе канца.
І сказала Марыя анёлу: «Як станецца гэта, калі я мужа не знаю?»
А Марыя сказала анёлу: як будзе гэта, калі Я мужа ня знаю?
Анёл сказаў Ёй у адказ: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Найвышэйшага ахіне Цябе. Таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Сынам Божым.
Анёл сказаў Ёй у адказ: Дух Сьвяты сыйдзе на Цябе, і сіла Усявышняга ахіне Цябе; таму і народжанае Сьвятое назавецца Сынам Божым;
Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасці сваёй; і ўжо на шостым месяцы тая, якую называлі бясплоднай,
вось, і Элізабэта, сваячка Твая, называная няплоднаю, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і ёй ужо шосты месяц;
бо для Бога няма нічога немагчымага».
бо ў Бога не застанецца бясьсілым ніякае слова.
Тады Марыя сказала: «Вось я, слуга Пана. Няхай мне станецца паводле твайго слова». І адышоў ад Яе анёл.
Тады Марыя сказала: вось, раба Гасподняя; хай будзе Мне паводле слова твайго. І адыйшоў ад Яе анёл.
Сабраўшыся, Марыя ў тыя дні паспяшыла ў горную краіну, у горад Юды.
І ўстаўшы, Марыя ў дні тыя, пасьпяшалася ў нагорную краіну, у горад Юдаў,
Яна ўвайшла ў дом Захарыі і прывітала Альжбету.
і ўвайшла ў дом Захара, і прывітала Элізабэту.
Калі Альжбета пачула прывітанне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і напоўнілася Альжбета Духам Святым.
Калі Элізабэта пачула вітаньне Марыіна, варухнулася дзіцятка ў чэраве ў яе; і Элізабэта напоўнілася Духам Сьвятым,
Яна ўсклікнула моцным голасам і сказала: «Благаслаўлёная Ты між жанчынамі і благаслаўлёны плод улоння Твайго.
і ўсклікнула моцным голасам, і сказала: Дабраславёная Ты сярод жанчын, і дабраславёны плод улоньня Твайго!
Адкуль мне гэта, што Маці Пана майго прыйшла да мяне?
І адкуль гэта мне, што прыйшла Маці Госпада майго да мяне?
Бо калі голас прывітання Твайго загучаў у вушах маіх, узварухнулася радасна дзіцятка ва ўлонні маім.
Бо калі голас вітаньня Твайго дайшоў да слыху майго, варухнулася дзіцятка радасна ў чэраве маім.
І шчаслівая тая, якая паверыла, што споўніцца сказанае Ёй Панам».
і дабрашчасная Тая, Якая паверыла, бо збудзецца сказанае Ёй ад Госпада.
І сказала Марыя: «Велічае душа мая Пана,
І сказала Марыя: праслаўляе душа Мая Госпада,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцу,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, Збаўцу Маім,
бо глянуў Бог на пакору сваёй слугі.І цяпер благаслаўляць мяне будуць усе пакаленні.
што дагледзеў Ён пакорлівасьць рабы Сваёй; бо ад сёньня будуць шчасьціць Мяне ўсе роды,
Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны,а імя Яго святое.
бо ўчыніў Мне веліч Магутны і сьвятое імя Ягонае,
І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленненад тымі, хто Яго баіцца.
і ласка Ягоная ў роды родаў да тых, што баяцца Яго;
Паказаў моц сваёй правіцы,рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.
зьявіў сілу рукі Сваёй; расьсеяў тых, што заносяцца думкамі сэрца свайго;
Скінуў магутных з тронаі ўзвысіў пакорных.
скінуў моцных з тронаў, і ўзвысіў пакорлівых;
Дабром галодных насыціў,а багатых ні з чым адправіў.
галодных напоўніў дабром, а багатых пусьціў ані з чым;
Прыняў свайго слугу Ізраэля,памятаючы пра сваю міласэрнасць,
прыгарнуў Ізраіля, слугу Свайго, памятаючы пра міласэрнасьць;
як абяцаў бацькам нашым,Абрагаму і яго патомству навекі».
як казаў бацькам нашым, Абрагаму і семені ягонаму давеку.
Прабыла Марыя ў Альжбеты каля трох месяцаў і вярнулася ў свой дом.
А Марыя прабыла зь ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом Свой.
Альжбеце ж надышоў час нараджаць, і яна нарадзіла сына.
А Элізабэце прысьпеў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
Калі пачулі суседзі і сваякі яе, што Пан учыніў вялікай міласэрнасць сваю да яе, радаваліся разам з ёю.
І пачулі суседзі і родзічы ейныя, што прасьцёр Гасподзь ласку Сваю над ёю, і радаваліся зь ёю.
На восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіця і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага, Захарыем.
На восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіця, і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага, Захарам.
Але, адказваючы, маці ягоная сказала: «Не, але будзе названы Янам».
На гэта маці ягоная сказала: не; а назваць яго Янам.
Тады сказалі ёй: «Няма нікога з тваёй радні, хто б называўся такім імем».
І сказалі ёй: нікога няма ў радзіне тваёй, хто б называўся гэтым імем.
У бацькі ж ягонага пыталіся на мігах, як бы хацеў назваць яго.
І пыталіся знакамі ў бацькі ягонага, як бы ён хацеў назваць яго.
Ён, папрасіўшы таблічку, напісаў: «Ян — імя яго». І ўсе здзівіліся.
Ён папрасіў дошчачку і напісаў: Ян імя яму. І ўсе зьдзівіліся.
У гэты момант адразу адкрыліся вусны ягоныя і развязаўся язык ягоны, і ён загаварыў, праслаўляючы Бога.
І адразу разамкнуліся вусны ягоныя і язык ягоны, і ён загаварыў, славячы Бога.
Ахапіў страх усіх суседзяў іхніх, і па ўсёй горнай краіне Юдэі яны расказвалі пра ўсё гэта.
І быў страх на ўсіх, што жылі вакол іх; і расказвалі пра ўсё гэта па ўсёй нагорнай краіне Юдэйскай.
Усе, хто чуў, разважалі пра гэта ў сэрцах сваіх і казалі: «Што ж гэта будзе за дзіця?» Бо рука Пана была з ім.
Усе, хто чуў, паклалі гэта ў сэрца сваё і казалі: што будзе зь дзіцятка гэтага? І рука Гасподняя была зь ім.
А Захарыя, бацька яго, напоўніўся Духам Святым і прарочыў, кажучы:
І Захар, бацька Ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым і прарочыў, кажучы:
«Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля,бо наведаў і адкупіў народ свой,
Дабраславёны Гасподзь Бог Ізраілеў, што наведаў народ Свой і даў ратунак яму,
і ўзняў моц збаўлення для насу доме Давіда, слугі свайго.
і паслаў моцнага выратавальніка нам, нашчадка Давіда, слугі Свайго,
Як абвясціў спрадвекувуснамі сваіх святых прарокаў,
як узьвясьціў вуснамі былых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх,
што збавіць нас ад ворагаў нашыхі ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.
што ўратуе нас ад ворагаў нашых; і ад рукі ўсіх ненавісьнікаў нашых;
Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашыхі нагадаць пра святы запавет свой.
учыніць міласэрнасьць бацькам нашым і ўспомніць сьвятую дамову Сваю,
Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму,дасць нам.
прысягу, якою прысягаў Ён Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,
Каб, выбаўленыя з рук ворагаў,мы без страху служылі Яму
каб бяз страху, пасьля збавеньня ад рук ворагаў нашых,
ў святасці і справядлівасці перад Імва ўсе дні нашыя.
мы служылі Яму ў сьвятасьці і праўдзе перад Ім ва ўсе дні жыцьця нашага.
А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа,бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму;
А ты, дзіця, назавешся прарокам Усявышняга, бо ідзеш перад абліччам Госпада — падрыхтаваць шляхі Яму,
каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленнепраз адпушчэнне яго грахоў,
каб разумеў народ Ягоны ратунак у дараваньні грахоў іхніх,
дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,у якой наведаў нас Усход з вышыні;
праз шчырую міласэрнасьць Бога нашага, якой наведаў нас Усход з вышыні,
каб асвятліць тых, хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;каб накіраваць ногі нашыя на шлях спакою».
прасьвятліць тых, што сядзяць у цемры і цяні сьмяротным, скіраваць ногі нашыя на шлях міру.
А дзіця расло і ўзмацнялася духам, і заставалася на пустыні да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
А дзіця расло і мацавалася духам, і заставалася ў пустынях да дня зьяўленьня свайго Ізраілю.
