Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Васіля Сёмухі
Паколькі (ужо) многія ўзяліся складаць апавяданьне адносна добра вядомых між намі падзей,
Як ужо многія пачалі складаць аповесьці пра добра вядомыя сярод нас падзеі,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі вачавідцы і служыцелі Слова,
як пераказалі нам тое ўсе, хто з самага пачатку быў сьведкамі і слугамі Слова, —
прыйшло на думку і мне, дасьледаваўшы наноў усё вельмі пільна, апісаць табе па парадку, высокашаноўны Тэахвіле,
дык надумаўся і я, рупліва дасьледаваўшы ўсё з пачатку, па парадку апісаць табе, глыбокашаноўны Феафіле,
каб (ты) даведаўся адносна таго, (у) чым быў настаўлены: у верагоднасьці (гэных) слоў.
каб ты ўведаў цьвёрдую аснову таго вучэньня, у якім быў настаўлены.
Быў (жа) у дні Гірада, валадара жыдоўскага, нікаторы сьвятар імем Захар з Авіявай чаргі і жонка ягоная з дачок Агаронавых; і імя ейнае — Альжбета.
У дні Ірада, цара Юдэйскага, быў сьвятар з Авіевай чаргі, імем Захар, і жонка ягоная з роду Ааронавага, імя ейнае Элізабэта.
Былі ж (яны) абое праведныя перад Богам, жывучы па ўсіх прыказаньнях і пастановах Госпадавых бяззаганна.
Абое яны былі праведныя перад Богам, жывучы паводле ўсіх запаведзяў і ўстанаўленьняў Гасподніх беспахібна.
І ня было ў іх дзіцяці, бо Альжбета была няплодная, і абое (яны) былі састарэлымі ў днях сваіх.
У іх ня было дзяцей, бо Элізабэта была няплодная, і абое былі ўжо ў сталым веку.
Выпала ж яму служыць у парадку чаргі сваёй перад (Абліччам) Бога.
Аднаго разу, калі ён у парадку сваёй чаргі служыў перад Богам,
Згодна звычаю сьвятароў атрымаў (ён) жэрабя кадзіць, увайшоўшы ў Сьвятыню Госпада;
па жэрабі, як заведзена было ў сьвятароў, прыпала яму ўвайсьці ў храм Гасподні кадзіць,
і ўсё мноства народу ў час каджэньня малілася вонках.
а ўсё мноства людзей малілася звонку ў часе каджэньня, —
І зьявіўся яму Ангел Госпада, стоячы справа ад кадзільнага ахвярніка.
тады зьявіўся яму анёл Гасподні, стоячы па правы бок да ахвярніка кадзільнага,
І сумеўся Захар, убачыўшы, і страх напаў на яго;
і Захар, убачыўшы яго, сумеўся, і страх агарнуў яго.
але Ангел сказаў яму: ня бойся, Захар, бо пачута малітва твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя Яан.
Анёл жа сказаў яму: ня бойся, Захар, бо пачута малітва твая, і жонка твая Элізабэта народзіць табе сына, і дасі яму імя Ян;
І будзе табе радасьць і весялосьць, і многія ўзрадуюцца з нараджэньня ягонага;
і будзе табе радасьць і весялосьць, і многія нараджэньню ягонаму ўзрадуюцца;
бо (ён) будзе вялікі перад Госпадам; і ня будзе піць віна і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ў чэраве маткі сваёй;
бо ён вялікі будзе перад Госпадам; ня будзе піць віна і сікеру, і Духам Сьвятым прасякнецца яшчэ ад улоньня маці сваёй;
і многіх сыноў Ізраэлявых наверне да Госпада Бога іхнага;
і многіх з-паміж сыноў Ізраілевых наверне да Госпада Бога іхняга;
і ён будзе ісьці перад Ім у Духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы ба́цькаў да дзяцей, і няпаслухмяных да мудрасьці праведных, каб падрыхтаваць Госпаду народ гатовы.
і пройдзе перад імі ў духу і ў сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы бацькоў дзецям, і непакорлівым лад думак праведнікаў, каб зьявіць Госпаду народ падрыхтаваны.
І сказаў Захар Ангелу: па чым пазнаю я гэтае? бо я стары, і жонка мая састарэлая ў днях сваіх.
І сказаў Захар анёлу: па чым я пазнаю гэта? бо я стары, і жонка мая ў сталым веку.
І, адказваючы, Ангел сказаў яму: я Гаўрыіл, што перад Вачамі Бога стаю, і пасланы гаварыць з табою і дабравесьціць табе гэтае.
Анёл сказаў яму ў адказ: я Гаўрыіл, стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою і паведаміць табе гэта;
І вось, будзеш (ты) маўчаць, і ня здолееш гаварыць да таго дня, калі гэтае збудзецца, за тое, што (ты) ня паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час.
і вось ты будзеш маўчаць і ня зможаш гаварыць да таго дня, калі гэта збудзецца, за тое, што ты не паверыў словам маім, якія спраўдзяцца ў свой час.
І чакаў народ Захара і дзівіўся, што ён марудзіць у Сьвятыні.
Тым часам люд чакаў Захара і зьдзіўляўся, што ён марудзіў у храме.
Выйшаўшы ж, ён ня мог гаварыць да іх, і (яны) пазналі, што (ён) бачыў у Сьвятыні зьяву; і ён даваў знакі ім і заставаўся нямым.
А ён, выйшаўшы, ня мог гаварыць да іх; і яны зразумелі, што ён бачыў уяву ў храме; і ён рабіў ім знакі і заставаўся нямы.
І сталася, як скончыліся дні служэньня ягонага, прыйшоў (ён) у дом свой.
А як скончыліся дні службы ягонай, вярнуўся ў дом свой.
Пасьля ж гэтых дзён зачала́ Альжбета, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, ка́жучы:
Пасьля гэтых дзён зачала Элізабэта, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, і казала:
так учыніў мне Госпад у дні, у якія Ён глянуў (на мяне, каб) зьняць зь мяне ганьбу між людзьмі.
так учыніў мне Гасподзь у дні тыя, калі паглядзеў на мяне, каб зьняць зь мяне ганьбу сярод людзей.
У шосты ж месяц пасланы быў Ангел Гаўрыіл ад Бога ў места Галілейскае, якога назва Назарэт,
А на шостым месяцы пасланы быў анёл Гаўрыіл ад Бога ў горад Галілейскі, які называўся Назарэт,
да дзевы, заручанай з мужам, імя якому Язэп, з дому Давідавага; а імя дзевы — Марыля.
да Дзевы, заручанай з мужам, імем Язэп, з дому Давідавага; а імя ў Дзевы: Марыя.
І, увайшоўшы да яе, Ангел сказаў: радуйся, ласкай (Божай) абдараваная! Госпад з табою; багаслаўлена ты між жанок.
Анёл, увайшоўшы да Яе, сказаў: радуйся, Дабрадатная! Гасподзь з Табою; дабраславёная Ты сярод жанчын.
Яна ж, убачыўшы (яго), была зьбянтэжана ад слова ягонага і разважала, што гэта (за) прывітаньне магло бы быць?
А Яна, угледзеўшы яго, сумелася ад словаў ягоных і разважала, што б гэта было за вітаньне.
І сказаў ёй Ангел: ня бойся, Марыля; бо (ты) знайшла Багадаць у Бога.
І сказаў Ёй анёл: ня бойся, Марыя, бо Ты здабыла мілату ў Бога;
І вось зачнеш у чэраве і народзіш Сына і дасі Яму Імя: Ісус.
і вось, зачнеш ва ўлоньні, і народзіш Сына, і дасі Яму імя: Ісус;
Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага будзе названы, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага,
Ён будзе вялікі і будзе названы Сынам Усявышняга; і дасьць Яму Гасподзь Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага;
і будзе гаспадарыць над домам Якубавым давеку, і Гаспадарству Ягонаму ня будзе канца.
і будзе валадарыць над домам Якава вечна, і Царству Ягонаму ня будзе канца.
Марыля ж сказала Ангелу: як гэта будзе, калі (я) ня ведаю мужа?
А Марыя сказала анёлу: як будзе гэта, калі Я мужа ня знаю?
І, адказваючы, Ангел сказаў ёй: Дух Сьвяты найдзе́ на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе: вось чаму і нараджаемы Сьвяты будзе названы Сынам Бога.
Анёл сказаў Ёй у адказ: Дух Сьвяты сыйдзе на Цябе, і сіла Усявышняга ахіне Цябе; таму і народжанае Сьвятое назавецца Сынам Божым;
І вось, Альжбета, сваячка твая, і яна зачала́ сына ў старасьці сваёй, і гэта (ужо) ёй ёсьць шосты месяц, той, (якую) называюць няплоднай.
вось, і Элізабэта, сваячка Твая, называная няплоднаю, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і ёй ужо шосты месяц;
Бо ў Бога ніводнае слова ня застанецца бяссільным.
бо ў Бога не застанецца бясьсілым ніякае слова.
І сказала Марыля: вось (я) — слуга Госпада; няхай станецца мне па слову твайму. І адыйшоў ад яе Ангел.
Тады Марыя сказала: вось, раба Гасподняя; хай будзе Мне паводле слова твайго. І адыйшоў ад Яе анёл.
Устаўшы ж Марыля ў тыя дні борзда пайшла ў горную краіну, у места Юдзіна,
І ўстаўшы, Марыя ў дні тыя, пасьпяшалася ў нагорную краіну, у горад Юдаў,
і ўвайшла ў дом Захара і прывітала Альжбету.
і ўвайшла ў дом Захара, і прывітала Элізабэту.
І сталася, як Альжбета ўчула прывітаньне Марылі, устрапянулася дзіцятка ў чэраве яе, і напоўнілася Альжбета Духам Сьвятым,
Калі Элізабэта пачула вітаньне Марыіна, варухнулася дзіцятка ў чэраве ў яе; і Элізабэта напоўнілася Духам Сьвятым,
і закрычала моцным голасам і сказала: багасла́ўлена ты між жанок, і багасла́ўлены Плод чэрава твайго.
і ўсклікнула моцным голасам, і сказала: Дабраславёная Ты сярод жанчын, і дабраславёны плод улоньня Твайго!
І адкуль гэта мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?
І адкуль гэта мне, што прыйшла Маці Госпада майго да мяне?
Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, устрапянулася вясёла дзіцятка ў чэраве маім.
Бо калі голас вітаньня Твайго дайшоў да слыху майго, варухнулася дзіцятка радасна ў чэраве маім.
І шчасьліва паверыўшая, бо збудзецца сказанае ёй ад Госпада.
і дабрашчасная Тая, Якая паверыла, бо збудзецца сказанае Ёй ад Госпада.
І сказала Марыля: вяліча́е душа мая Госпада;
І сказала Марыя: праслаўляе душа Мая Госпада,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу Збавіцелю маім,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, Збаўцу Маім,
што глянуў (Ён) на пакорлівасьць рабыні Ягонай, бо вось адгэтуль шчасьліваю называць будуць мяне ўсе роды,
што дагледзеў Ён пакорлівасьць рабы Сваёй; бо ад сёньня будуць шчасьціць Мяне ўсе роды,
бо вялікае ўчыніў мне Ду́жы; і сьвятое Імя Ягонае;
бо ўчыніў Мне веліч Магутны і сьвятое імя Ягонае,
і міласэрнасьць Ягоная ў роды радоў для тых, што баяцца Яго.
і ласка Ягоная ў роды родаў да тых, што баяцца Яго;
(Ён) учыніў сілу Рукою Сваёю; расьсеяў напышаных думкай сэрца іхнага;
зьявіў сілу рукі Сваёй; расьсеяў тых, што заносяцца думкамі сэрца свайго;
скінуў моцных з пасадаў і ўзьнёс пакорлівых,
скінуў моцных з тронаў, і ўзвысіў пакорлівых;
галодных насыціў дабром, а багатыроў адправіў ні з чым;
галодных напоўніў дабром, а багатых пусьціў ані з чым;
падтрымаў Ізраэля, служку Ягонага, успомніў пра літасьць,
прыгарнуў Ізраіля, слугу Свайго, памятаючы пра міласэрнасьць;
як сказаў да ба́цькаў нашых, да Абрагама і насеньня ягонага давеку.
як казаў бацькам нашым, Абрагаму і семені ягонаму давеку.
Прабыла-ж Марыля зь ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.
А Марыя прабыла зь ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом Свой.
А Альжбеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
А Элізабэце прысьпеў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
І пачулі суседзі ды сваякі ейныя, што Госпад явіў вялікую літасьць Ягоную над ёй і радаваліся зь ёю.
І пачулі суседзі і родзічы ейныя, што прасьцёр Гасподзь ласку Сваю над ёю, і радаваліся зь ёю.
І сталася: у восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіця, і хацелі назваць яго па імені бацькі ягонага, Захарам.
На восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіця, і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага, Захарам.
І, адказаўшы, маці ягоная сказала: не, але названы будзе Яанам.
На гэта маці ягоная сказала: не; а назваць яго Янам.
І сказалі ёй: нікога няма ў радні тваёй, хто завецца імем гэтым.
І сказалі ёй: нікога няма ў радзіне тваёй, хто б называўся гэтым імем.
І пыталіся знакамі ў бацькі ягонага, як бы (ён) хацеў назваць яго.
І пыталіся знакамі ў бацькі ягонага, як бы ён хацеў назваць яго.
І, папрасіўшы дошчачку, (ён) напісаў, загадваючы: Яан ёсьць імя ягонае. І зьдзівіліся ўсе.
Ён папрасіў дошчачку і напісаў: Ян імя яму. І ўсе зьдзівіліся.
У той жа час расчыніліся вусны ягоныя і язык ягоны, і (ён) стаў гаварыць, багаслаўляючы Бога.
І адразу разамкнуліся вусны ягоныя і язык ягоны, і ён загаварыў, славячы Бога.
І напаў страх на ўсіх жыву́чых вакол іх; і па ўсёй горнай краіне Юдэйскай расказавалі (пра) усе гэтыя падзеі.
І быў страх на ўсіх, што жылі вакол іх; і расказвалі пра ўсё гэта па ўсёй нагорнай краіне Юдэйскай.
І ўсе, хто пачуў, склалі (гэта) у сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе дзіця гэтае?» І Рука Госпада была зь ім.
Усе, хто чуў, паклалі гэта ў сэрца сваё і казалі: што будзе зь дзіцятка гэтага? І рука Гасподняя была зь ім.
І Захар, бацька ягоны, быў напоўнены Духам Сьвятым і прарочыў, кажучы:
І Захар, бацька Ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым і прарочыў, кажучы:
«Багаславен Госпад Бог Ізраэляў таму, што наведаў і ўчыніў збаўленьне народу Ягонаму.
Дабраславёны Гасподзь Бог Ізраілеў, што наведаў народ Свой і даў ратунак яму,
І ўзьняў Рог збаўленьня нам у доме Давідавым, слугі Ягонага,
і паслаў моцнага выратавальніка нам, нашчадка Давіда, слугі Свайго,
як абвясьціў праз вусны былых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх,
як узьвясьціў вуснамі былых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх,
збаўленьне ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх нянавідзячых нас;
што ўратуе нас ад ворагаў нашых; і ад рукі ўсіх ненавісьнікаў нашых;
учыніць літасьць ба́цькам нашым і ўспомніць Запавет Свой сьвяты,
учыніць міласэрнасьць бацькам нашым і ўспомніць сьвятую дамову Сваю,
прысягу, якой прысягаўся Абрагаму, ба́цьку нашаму:
прысягу, якою прысягаў Ён Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,
даць нам бяз страху, збавіўшы ад рукі ворагаў нашых, служыць Яму
каб бяз страху, пасьля збавеньня ад рук ворагаў нашых,
у сьвятасьці і праведнасьці перад Ім усе дні жыцьця нашага.
мы служылі Яму ў сьвятасьці і праўдзе перад Ім ва ўсе дні жыцьця нашага.
І ты, дзіця, прарокам Найвышэйшага названы будзеш; бо (ты) будзеш ісьці перад Абліччам Госпада, (каб) падрыхтаваць шляхі Яму;
А ты, дзіця, назавешся прарокам Усявышняга, бо ідзеш перад абліччам Госпада — падрыхтаваць шляхі Яму,
даць веданьне збаўленьня народу Ягонаму ў дараваньні грахоў іхных
каб разумеў народ Ягоны ратунак у дараваньні грахоў іхніх,
па прычыне сардэчнай літасьці Бога нашага, у каторай адведаў нас Усход з вышынí,
праз шчырую міласэрнасьць Бога нашага, якой наведаў нас Усход з вышыні,
(каб) прасьвяціць тых, што сядзяць у цемры і цяню сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на дарогу міру».
прасьвятліць тых, што сядзяць у цемры і цяні сьмяротным, скіраваць ногі нашыя на шлях міру.
А дзіця даро́сьлела і ўмацоўвалася духам, і было ў пустэльнях аж да дня зьяўленьня свайго Ізраэлю.
А дзіця расло і мацавалася духам, і заставалася ў пустынях да дня зьяўленьня свайго Ізраілю.
