Лукаша 3 разьдзел

 

 

У пятнаццаты год панавання цэзара Тыберыя, калі Понцій Пілат быў намеснікам Юдэі, а Ірад быў тэтрархам Галілеі, Філіп, брат ягоны, тэтрархам Ітурэі і Траханіцкай зямлі, а Лізанія тэтрархам Абілены,

 

A ŭ piatnaccatym hodzie panawańnia Tyberyja cezara, kali Poncyj Piłat prawiŭ Judejaj, a Herad byŭ tetrarchaj Halilei i Trachanickaj krainy, i Lizanij tetrarchaj Abileny,

пры першасвятарах Анне і Каяфе, было скіравана слова Божае да Яна, сына Захарыі, у пустыні.

 

za archiświataraŭ Annaša i Kajfaša stałasia słowa da Jana, syna Zachara, u pustyni.

Ён прайшоў усе ваколіцы Ярдана, абвяшчаючы хрост пакаяння дзеля адпушчэння грахоў,

 

I pryjšoŭ jon da ŭsiaje krainy Jardanu, abwiaščajučy chrost pakuty na adpuščeńnie hrachoŭ,

як напісана ў кнізе слоў прарока Ісаі: «Голас таго, хто кліча ў пустыні:“Падрыхтуйце дарогу Пану,простымі рабіце сцежкі Яму!

 

jak napisana jość u knizie mowaŭ Izraila praroka (40, 2-5): "Hołas kličučaha ŭ pustyni: Praŭcie darohu Pana, prostymi rabiecie ściežki jaho.

Кожная даліна ўзвысіцца,кожная гара і пагорак панізяцца,і выбоістыя дарогі стануць раўнінай,а ланцугі гор — далінаю.

 

Usiaki doł budzie napoŭnieny, i ŭsiakaja hara i ŭzhorak buduć panižany, i krywyja buduć prostymi, i niaroŭnyja hładkimi darohami.

І ўбачыць кожнае целаБожае збаўленне”».

 

I ŭbačyć kožnaje cieła zbaŭleńnie Božaje".

Ён казаў натоўпам, якія прыходзілі да яго хрысціцца: «Племя змяінае, хто навучыў вас уцякаць ад будучага гневу?

 

Dyk hawaryŭ jon da hramadaŭ, jakija wychodzili, kab im być achryščanymi: Rodzie hadawy, chto wam pakazaŭ uciakać ad nadychodziačaha hniewu?

Прынясіце ж годны плён пакаяння і не думайце казаць сабе: “Маем Абрагама за бацьку”; бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых абудзіць дзяцей Абрагаму.

 

Dyk čyniecie płady hodnyja pakuty. I nie pačynajcie hawaryć: "Ajca majem Abrahama", bo ja wam kažu, što Boh moža z hetych kamieńniaŭ padniać synoŭ Abrahamu.

Ужо і сякера прыкладзена да карэння дрэў. Таму кожнае дрэва, якое не дае добрага плоду, будзе ссечана і кінута ў агонь».

 

Bo ŭžo siakiera da korania dzierawaŭ pryłožana. Dyk usiakaje dzierawa, jakoje nie prynosić dobraha płodu, budzie ściata i kinuta ŭ wahoń.

І пыталіся ў яго людзі, кажучы: «Што мы павінны рабіць?»

 

I pytalisia ŭ jaho hramady, kažučy: Dyk što nam rabić?

Ён казаў ім у адказ: «Хто мае дзве вопраткі, няхай аддасць таму, хто не мае, і хто мае ежу, няхай зробіць тое самае».

 

Jon-ža adkazwajučy, kazaŭ im: Chto maje dźwie wopratki, niachaj daść tamu, chto nia maje, a chto maje ježu, niachaj robić hetaksama.

Прыйшлі і мытнікі хрысціцца і сказалі яму: «Настаўнік, што мы павінны рабіць?»

 

Pryjšli-ž i mytniki, kab achryścicca i skazali jamu: Wučyciel, što nam rabić?

Ён адказаў ім: «Нічога больш за вызначанае вам не спаганяйце».

 

Jon-ža skazaŭ im: Ničoha bolej nie rabiecie, jak toje, što wam ŭstanoŭlena.

Пыталіся ў яго таксама і жаўнеры, кажучы: «А мы што павінны рабіць?» Ён адказаў ім: «Нікога не крыўдзіце, не абвінавачвайце несправядліва і задавольвайцеся сваёй платай».

 

Pytalisia-ž u jaho i žaŭniery, kažučy: Što rabić i nam? I skazaŭ im: Nikoha nia biecie i nie ŭdawajcie, ale budźcie zdawoleny wašaju płataju.

Калі народ чакаў і калі ўсе разважалі ў сэрцах сваіх пра Яна, ці не Месія ён,

 

Kali-ž narod dahadywaŭsia i ŭsie dumali ŭ sercach swaich ab Janie, ci časam jon nia jość Chrystus,

Ян адказаў усім: «Я вадою хрышчу вас, але ідзе мацнейшы за мяне, якому я няварты развязаць раменьчык на Яго сандалях. Ён вас будзе хрысціць Духам Святым і агнём.

 

adkazaŭ Jan, kažučy ŭsim: Ja-to was chryšču wadoju, ale pryjdzie macniejšy za mianie, u katoraha ja nia hodzien raźwiazać ramień abutku jahonaha. Jon was budzie chryścić Ducham światym i ahniom.

Лапату трымае ў руцэ сваёй, каб ачысціць гумно сваё і сабраць пшаніцу ў засекі свае, а мякіну спаліць агнём непагасным».

 

Wiejałka jaho ŭ ruce jahonaj, i źbiare pšanicu ŭ swoj świran, a miakinu spalić ahniom niaŭhasnym.

Шмат чаго іншага прапаведаваў ён, абвяшчаючы Добрую Навіну народу.

 

Mnoha-ž i inšaha, napaminajučy, abwiaščaŭ jon narodu.

А тэтрарх Ірад, якога Ян дакараў за Ірадыяду, жонку яго брата Філіпа, і за ўсё зло, якое ўчыніў Ірад,

 

Herad-ža tetrarcha, kali byŭ dakarany im za Heradyjadu, žonku jahonaha brata, i za ŭsio zło, jakoje ŭčyniŭ Herad,

да ўсяго дадаў яшчэ і тое, што замкнуў Яна ў вязніцы.

 

dadaŭ da ŭsiaho i hetaje, što zamknuŭ Jana ŭ wastrozie.

Калі хрысціўся ўвесь народ і калі Езус, прыняўшы хрост, маліўся, раскрылася неба,

 

Stałasia-ž, kali chryściŭsia ŭwieś narod i kali Jezus byŭ achryščany i maliŭsia, adčyniłasia nieba,

і Дух Святы ў цялесным выглядзе, як голуб, сышоў на Яго, і быў голас з неба: «Ты Сын Мой умілаваны, Цябе ўпадабаў Я».

 

i Duch światy zyjšoŭ na jaho ŭ cialesnym wyhladzie, jak hałubok, i adazwaŭsia hołas z nieba: Ty jość Syn moj miły, u tabie mnie da ŭspadoby.

Езус, пачынаючы служэнне сваё, меў каля трыццаці гадоў і быў, як лічылі, сынам Юзафа, сына Элія,

 

A sam Jezus, pačynajučy, mieŭ hadoŭ kala tryccaci, jak dumali, syn Jazepaŭ, katory byŭ Hielijaŭ, katory byŭ Matataŭ,

Матата, Левія, Мэльхія, Яная, Юзафа,

 

katory byŭ Lewijaŭ, katory byŭ Melchijaŭ, katory byŭ Jannejaŭ, katory byŭ Jazepaŭ,

Матація, Амоса, Навума, Эслія, Нагея,

 

katory byŭ Matatijaŭ, katory byŭ Amosaŭ, katory byŭ Naumaŭ, katory byŭ Jeślejaŭ, katory byŭ Nahiejaŭ,

Маата, Матація, Сэмэя, Ёсэха, Ёды,

 

katory byŭ Mahataŭ, katory byŭ Matatijaŭ, katory byŭ Samejaŭ, katory byŭ Jazepaŭ, katory byŭ Judaŭ,

Янана, Рэсы, Зарабабэля, Салятыэля, Нэрыя,

 

katory byŭ Janaŭ, katory byŭ Rezaŭ, katory byŭ Zorobabelaŭ, katory byŭ Salacyjelaŭ, katory byŭ Neraŭ,

Мэльхія, Адзія, Касама, Эльмадама, Эра,

 

katory byŭ Melchijaŭ, katory byŭ Addijaŭ, katory byŭ Kozanaŭ, katory byŭ Elmadamaŭ, katory byŭ Heraŭ,

Езуса, Эліязэра, Ярыма, Матата, Левія,

 

katory byŭ Jezusaŭ, katory byŭ Elijazaraŭ, katory byŭ Jorymaŭ, katory byŭ Matataŭ, katory byŭ Lewijaŭ,

Сімяона, Юды, Юзафа, Ёнама, Эліяхіма,

 

katory byŭ Symonaŭ, katory byŭ Judaŭ, katory byŭ Jazepaŭ, katory byŭ Jonaŭ, katoryŭ byŭ Elijakimaŭ,

Мэлея, Мэны, Матата, Натана, Давіда,

 

katory byŭ Melejaŭ, katory byŭ Mennaŭ, katory byŭ Matataŭ, katory byŭ Natanaŭ, katory byŭ Dawidaŭ,

Есэя, Абэда, Бааза, Сальмона, Наасона,

 

katory byŭ Jessaŭ, katory byŭ Obedaŭ, katory byŭ Boozaŭ, katory byŭ Salmonaŭ, katory byŭ Naassonaŭ,

Амінадаба, Адміна, Арні, Эзрома, Фарэса, Юды,

 

katory byŭ Aminadabaŭ, katory byŭ Aramaŭ, katory byŭ Ezronaŭ, katory byŭ Faresaŭ, katory byŭ Judaŭ,

Якуба, Ісаака, Абрагама, Тарэя, Нахора,

 

katory byŭ Jakubaŭ, katory byŭ Izaakaŭ, katory byŭ Abrahamaŭ, katory byŭ Taryjaŭ, katory byŭ Nachoraŭ,

Сэруха, Рахаба, Фалека, Эбэра, Салія,

 

katory byŭ Saruhaŭ, katory byŭ Rahawaŭ, katory byŭ Falekaŭ, katory byŭ Heberaŭ, katory byŭ Salijaŭ,

Каінама, Арфаксада, Сэма, Ноя, Ламеха,

 

katory byŭ Kainaŭ, katory byŭ Arfaksadaŭ, katory byŭ Semaŭ, katory byŭ Nojaŭ, katory byŭ Łamiechaŭ,

Матусала, Эноха, Ярэда, Малелеэля, Каінама,

 

katory byŭ Matuzałaŭ, katory byŭ Henochaŭ, katory byŭ Jaredaŭ, katoryŭ byŭ Małalelaŭ, katory byŭ Kainaŭ,

Эноса, Сэта, Адама, сына Бога.

 

katory byŭ Henosaŭ, katory byŭ Setaŭ, katory byŭ Adamaŭ, katory byŭ Božy.