Лукаша 3 разьдзел

 

 

У пятнаццаты год панавання цэзара Тыберыя, калі Понцій Пілат быў намеснікам Юдэі, а Ірад быў тэтрархам Галілеі, Філіп, брат ягоны, тэтрархам Ітурэі і Траханіцкай зямлі, а Лізанія тэтрархам Абілены,

 

У пятнаццатым годзе панаваньня кесара Тыбэрыя, калі Понці Пілат быў намесьнікам у Юдэі, Гэрад быў чацьвёртаўладнікам у Галілеі, ягоны брат Піліп чацьвёртаўладнікам у Ітурыі і Траханіцкай краіне, а Лізані чацьвёртаўладнікам у Абіленіі,

пры першасвятарах Анне і Каяфе, было скіравана слова Божае да Яна, сына Захарыі, у пустыні.

 

пры архірэях Ганьне і Каіафе стаўся Божы заклік да Яна, Захаравага сына ў пустыні.

Ён прайшоў усе ваколіцы Ярдана, абвяшчаючы хрост пакаяння дзеля адпушчэння грахоў,

 

І ён прайходзіў па ўсіх Іарданскіх ваколіцах, абвяшчаючы хрышчэньне пакуты дзеля адпушчэньня грахоў,

як напісана ў кнізе слоў прарока Ісаі: «Голас таго, хто кліча ў пустыні:“Падрыхтуйце дарогу Пану,простымі рабіце сцежкі Яму!

 

як напісана ў кнізе моваў прарока Ісаіі, які кажа: "Голас гукаючага ў пустыні: прыгатуйце шлях Госпаду, прастуйце Ягоныя сьцежкі;

Кожная даліна ўзвысіцца,кожная гара і пагорак панізяцца,і выбоістыя дарогі стануць раўнінай,а ланцугі гор — далінаю.

 

усякая даліна напоўніцца, і ўсякая гара і ўзгорак зьнізяцца, крывулі выпрастаюцца і выбоістыя дарогі зробяцца гладкімі;

І ўбачыць кожнае целаБожае збаўленне”».

 

і ўсякае цела ўгледзіць Божае збаўленьне".

Ён казаў натоўпам, якія прыходзілі да яго хрысціцца: «Племя змяінае, хто навучыў вас уцякаць ад будучага гневу?

 

Прынясіце ж годны плён пакаяння і не думайце казаць сабе: “Маем Абрагама за бацьку”; бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых абудзіць дзяцей Абрагаму.

 

Ужо і сякера прыкладзена да карэння дрэў. Таму кожнае дрэва, якое не дае добрага плоду, будзе ссечана і кінута ў агонь».

 

І пыталіся ў яго людзі, кажучы: «Што мы павінны рабіць?»

 

Грамады спыталіся ў яго, кажучы: "Што нам рабіць?"

Ён казаў ім у адказ: «Хто мае дзве вопраткі, няхай аддасць таму, хто не мае, і хто мае ежу, няхай зробіць тое самае».

 

Ён-жа сказаў ім у адказ: "Хто мае дзьве вопраткі, хай дасьць ня маючаму, і хто мае ежу, хай робіць тое самое.

Прыйшлі і мытнікі хрысціцца і сказалі яму: «Настаўнік, што мы павінны рабіць?»

 

Прыйшлі таксама і мытнікі хрысьціцца і сказалі яму: "Настаўнік, што нам рабіць?"

Ён адказаў ім: «Нічога больш за вызначанае вам не спаганяйце».

 

Ён-жа адказаў ім: "Ня вымагайце нічога больш ад таго, што вам назначана".

Пыталіся ў яго таксама і жаўнеры, кажучы: «А мы што павінны рабіць?» Ён адказаў ім: «Нікога не крыўдзіце, не абвінавачвайце несправядліва і задавольвайцеся сваёй платай».

 

Пыталіся таксама ў яго і ваякі, кажучы: "А нам што рабіць?" І сказаў ім: "Нікога ня крыўдзіце, не абмаўляйце фальшыва і здавальняйцеся сваею платаю".

Калі народ чакаў і калі ўсе разважалі ў сэрцах сваіх пра Яна, ці не Месія ён,

 

А таму, што людзі спадзяваліся, дык усе думалі ў сваіх сэрцах аб Яне: ці ня ён ёсьць Хрыстос?

Ян адказаў усім: «Я вадою хрышчу вас, але ідзе мацнейшы за мяне, якому я няварты развязаць раменьчык на Яго сандалях. Ён вас будзе хрысціць Духам Святым і агнём.

 

Ён адказаў, кажучы ўсім: "Я хрышчу вас вадою, але йдзе дужэйшы за мяне, катораму я ня варты разьвязаць рамець Ягонега абутку. Ён будзе вас хрысьціць Сьвятым Духам і агнём.

Лапату трымае ў руцэ сваёй, каб ачысціць гумно сваё і сабраць пшаніцу ў засекі свае, а мякіну спаліць агнём непагасным».

 

Ягоная веялка ў Ягонай руцэ і Ён ачысьціць свой ток і зьбярэ пшаніцу ў свой сьверан, а мякіну спаліць неўгасаючым агнём.

Шмат чаго іншага прапаведаваў ён, абвяшчаючы Добрую Навіну народу.

 

Напамінаючы шмат чаго іншага, ён прапаведваў народу добрую вестку.

А тэтрарх Ірад, якога Ян дакараў за Ірадыяду, жонку яго брата Філіпа, і за ўсё зло, якое ўчыніў Ірад,

 

да ўсяго дадаў яшчэ і тое, што замкнуў Яна ў вязніцы.

 

Калі хрысціўся ўвесь народ і калі Езус, прыняўшы хрост, маліўся, раскрылася неба,

 

І сталася, як хрысьціўся ўвесь народ, і Ісус ахрысьціўшыся маліўся, — адчынілася неба.

і Дух Святы ў цялесным выглядзе, як голуб, сышоў на Яго, і быў голас з неба: «Ты Сын Мой умілаваны, Цябе ўпадабаў Я».

 

І Сьвяты Дух зыйшоў на Яго ў цялесным выглядзе, як галуб, і азваўся голас з неба: Ты Сын Мой улюблены, у Табе Мая ўпадабаньня.

Езус, пачынаючы служэнне сваё, меў каля трыццаці гадоў і быў, як лічылі, сынам Юзафа, сына Элія,

 

Матата, Левія, Мэльхія, Яная, Юзафа,

 

Матація, Амоса, Навума, Эслія, Нагея,

 

Маата, Матація, Сэмэя, Ёсэха, Ёды,

 

Янана, Рэсы, Зарабабэля, Салятыэля, Нэрыя,

 

Мэльхія, Адзія, Касама, Эльмадама, Эра,

 

Езуса, Эліязэра, Ярыма, Матата, Левія,

 

Сімяона, Юды, Юзафа, Ёнама, Эліяхіма,

 

Мэлея, Мэны, Матата, Натана, Давіда,

 

Есэя, Абэда, Бааза, Сальмона, Наасона,

 

Амінадаба, Адміна, Арні, Эзрома, Фарэса, Юды,

 

Якуба, Ісаака, Абрагама, Тарэя, Нахора,

 

Сэруха, Рахаба, Фалека, Эбэра, Салія,

 

Каінама, Арфаксада, Сэма, Ноя, Ламеха,

 

Матусала, Эноха, Ярэда, Малелеэля, Каінама,

 

Эноса, Сэта, Адама, сына Бога.