Лукаша 24 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Л. Гарошка
У першы дзень тыдня, на досвітку, жанчыны прыйшлі да магілы, несучы падрыхтаваныя пахучыя алеі.
Ў першы дзень тыдня дужа рана жанчыны прыйшлі да гробу, нясучы прыгатаваныя пахашчы,
Але знайшлі, што камень адсунуты ад магілы.
але знайшлі камень адвалены ад гробу.
І, увайшоўшы, не знайшлі цела Пана Езуса.
І ўвайшоўшы не знайшлі цела Госпада Ісуса.
Калі яны стаялі ў разгубленасці, раптам з’явіліся перад імі два мужы ў бліскучым адзенні.
І сталася, калі яны ня зналі, што думаць аб гэтым, зьявіліся перад імі два чалавекі ў зьзярчым адзеньні.
Напалоханыя жанчыны схілілі твары свае да зямлі, а тыя сказалі ім: «Чаму вы шукаеце жывога сярод мёртвых?
Калі-ж яны ад страху схілілі галовы да зямлі, тыя сказалі ім: што вы шукаеце жывога між памёршымі?
Яго тут няма; Ён уваскрос. Успомніце, як Ён сказаў вам, калі быў яшчэ ў Галілеі,
Яго няма тут. Ён уваскрос; прыгадайце, як Ён казаў вам, калі яшчэ быў у Галілеі,
што Сын Чалавечы павінен быць выдадзены ў рукі грэшнікаў і ўкрыжаваны, але на трэці дзень уваскрэсне».
кажучы, што Сын Чалавечы мусіць быць выданы ў рукі грэшных людзей і будзе расьпяты, і на трэці дзень уваскросьне.
І ўзгадалі яны словы Ягоныя,
І яны ўспомнілі Ягоныя словы.
і, вярнуўшыся ад магілы, расказалі гэта ўсё Адзінаццаці і ўсім астатнім.
І вярнуўшыся ад гробу паведамілі адзінаццацёх і ўсіх другіх аб гэтым.
Гэта былі Марыя Магдалена, Яна і Марыя, маці Якуба, ды іншыя, што былі з імі, якія казалі пра гэта Апосталам.
Былі-ж гэта: Марыя Магдаліна і Іванна, і Марыя маці Якава, і другія з імі, што сказалі аб гэтым апосталам.
Але словы гэтыя здаліся ім пустымі, і не верылі ім.
І здаліся ім іхныя словы пустымі і не паверылі ім.
Але Пётр устаў і пабег да магілы. Зазірнуўшы, убачыў там толькі палотны. І вярнуўся да сябе, здзіўляючыся таму, што сталася.
Але Пятро, устаўшы, пабег да гробу, і нахіліўшыся, убачыў толькі палотны, і пайшоў назад, дзіўлючыся сам у сабе з таго, што сталася.
Двое з іх у той жа дзень ішлі ў вёску, якая знаходзілася ў шасцідзесяці стадыях ад Ерузалема і якая называлася Эмаус.
У той-жа дзень двух з іх ішлі ў вёску, адлеглую ад Ерузаліма шесьцьдзесят стадыяў, званую Эмаус;
Яны размаўлялі паміж сабою пра ўсё тое, што адбылося.
і гутарылі з сабою аб усіх тых здарэньнях.
А калі размаўлялі і разважалі між сабою, сам Езус наблізіўся ды ішоў разам з імі.
І сталася, як яны гутарылі ды разважалі між сабою вось Сам Ісус, падыйшоўшы, пайшоў з імі,
Аднак вочы іх былі стрыманыя, таму не пазналі Яго.
але іхныя вочы былі стрыманы, каб Яго не пазналі.
А Ён сказаў ім: «Пра што гэта вы размаўляеце паміж сабою?» І яны спыніліся, поўныя смутку.
Ён-жа сказаў ім: аб чым вы гутарыце між сабою і чаму вы такія сумныя?
Адказваючы, адзін з іх, па імені Кляоп, сказаў Яму: «Ты, адзін з тых, хто прыйшоў у Ерузалем, і не ведаеш, што там сталася ў гэтыя дні?»
Адзін з іх, па імені Клеопа, сказаў Яму: ці ты адзін з тых, што прыйходзілі ў Ерузалім, ня ведаеш, што сталася там у гэтыя дні?
Ён спытаў іх: «Што?» Яны сказалі Яму: «Тое, што сталася з Езусам з Назарэта, які быў прарокам, магутным у чынах і ў слове перад Богам і ўсім народам;
І сказаў ім: што? Яны сказалі Яму: што было з Ісусам Назаранінам, Каторы быў прарок магутны ў слове і дзеле перад Богам і ўсім народам;
як першасвятары і кіраўнікі нашыя выдалі Яго на смерць і ўкрыжавалі.
як Яго выдалі архірэі ды нашыя начальнікі на сьмяротны прысуд і раскрыжавалі Яго.
А мы спадзяваліся, што Ён той, хто павінен вызваліць Ізраэль. Цяпер жа пасля ўсяго гэтага мінае ўжо трэці дзень, як гэта сталася.
А мы спадзяваліся, што Ён ёсьць той, што павінен збавіць Ізраіля. А да ўсяго гэтага вось ужо трэці дзень сёньня, як тое сталася;
Але і некаторыя з нашых жанчын здзівілі нас. Яны былі на досвітку каля магілы
але некаторыя жанчыны з нашых стрывожылі нас. Яны да дня былі ля гробў
і не знайшлі цела Ягонага. Прыйшлі і сказалі, што бачылі анёлаў, якія з’явіліся ім і паведамілі, што Ён жывы.
і не знайшлі Ягонага цела, і прыйшоўшы сказалі, што яны бачылі зьяўленьне ангелаў, якія сказалі, што Ён жывы.
Некаторыя з нашых пайшлі да магілы і засталі ўсё так, як казалі жанчыны, але Яго не бачылі».
І пайшлі некаторыя з нас да гробу і знайшлі так, як казалі жанчыны, але Яго ня бачылі.
Тады Ён сказаў ім: «О неразумныя і марудныя сэрцам, каб паверыць усяму, што казалі прарокі!
Тады Ён сказаў ім: О бязмысныя і сэрца лянога да веры ўсяму, што прадказалі прарокі!
Ці ж не трэба было Месіі цярпець усё гэта, каб увайсці ў сваю славу?»
Ці-ж ня гэтак і трэба было цярпець Хрысту і так увайсьці ў Сваю славу?
І пачаўшы ад Майсея і ад усіх прарокаў, растлумачыў ім тое, што ва ўсім Пісанні датычыла Яго.
І пачаўшы ад Майсея і прарокаў, выясьняў ім усё напісанае аб Ім.
Калі наблізіліся яны да вёскі, куды ішлі, Ён зрабіў выгляд, што хоча ісці далей.
І падыйшлі яны да тае вёскі, куды ішлі, і Ён паказаў ім від, што хоча йсьці далей,
Але яны настойвалі, кажучы: «Застанься з намі, бо ўжо вечарэе, і дзень мінае». І Ён увайшоў, каб застацца з імі.
але яны затрымалі Яго, кажучы: астанься з намі, бо ўжо дзень схіліўся да вечара. І Ён увайшоў і застаўся з імі.
Калі быў з імі за сталом, узяў хлеб, благаславіў, паламаў і даў ім.
І калі Ён сядзеў за сталом з імі, то ўзяўшы хлеб, багаславіў, паламаў і падаў ім.
Тады адкрыліся іхнія вочы, і яны пазналі Яго. Але Ён стаўся нябачным для іх.
І тады ў іх адчыніліся вочы і яны пазналі Яго, але Ён зьнік з іхных вачэй.
Яны сказалі адзін аднаму: «Ці ж не палала ў нас сэрца нашае, калі Ён размаўляў з намі ў дарозе і тлумачыў нам Пісанне?»
І яны сказалі адзін аднаму: ці-ж не гарэла ў нас нашае сэрце, калі Ён гаварыў да нас у дарозе і калі выясьняў Пісаньне?
І ў тую самую гадзіну яны ўсталі, вярнуліся ў Ерузалем і знайшлі сабраных Адзінаццаць і тых, хто быў з імі,
І ўстаўшы ў той-жа час, вярнуліся ў Ерузалім і знайшлі разам адзінаццаць апосталаў і быўшых з імі,
якія казалі ім: «Пан сапраўды ўваскрос і з’явіўся Сымону».
якія гаварылі, што Госпад сапраўды ўваскрос і зьявіўся Сымону.
Яны таксама расказалі пра тое, што здарылася ў дарозе, і як пазналі Яго ў ламанні хлеба.
І яны расказалі, што здарылася ў дарозе і як пазналі Яго па ламаньні хлеба.
Калі яны казалі пра гэта, сам Езус стаў сярод іх і сказаў ім: «Спакой вам!»
Калі яны гэтак гаварылі, Сам Ісус стаў паміж Сваіх вучнаў і сказаў ім: мір вам!
Збянтэжаныя і напалоханыя, яны думалі, што бачаць духа.
Яны-ж здумеўшыся і спалохаўшыся, думалі, што бачаць духа.
Але Ён сказаў ім: «Чаму разгубіліся, і чаму сумненні ўзніклі ў вашых сэрцах?
І сказаў ім: чаго вы затрывожаны і чаму сумнівы ўвайходзяць у вашыя сэрцы?
Паглядзіце на Мае рукі і ногі: гэта Я! Дакраніцеся да Мяне і пераканайцеся: дух не мае цела і касцей; як бачыце, Я іх маю».
Глядзеце на Мае рукі і на Мае ногі; гэта Я сам. Дакранецеся да Мяне і прыгледзьцеся; дух-жа ня мае цела і касьцей, што, як бачыце, Я маю.
Пасля гэтых слоў Ён паказаў ім рукі і ногі.
І сказаўшы гэта, паказаў ім рукі і ногі.
А калі яны ад радасці яшчэ не верылі і дзівіліся, Ён сказаў ім: «Ці маеце тут што з’есці?»
Калі-ж яны ад радасьці яшчэ ня верылі і дзівіліся, сказаў ім: ці маеце тут якую ежу?
Яны падалі Яму кавалак печанай рыбы.
Яны падалі Яму кусок печанае рыбы і мёду ў сотах.
Ён узяў і еў перад імі.
І ўзяўшы еў перад імі.
І сказаў ім: «Вось словы Мае, сказаныя вам, калі Я быў яшчэ з вамі, што павінна збыцца ўсё напісанае пра Мяне ў Законе Майсея, у Прарокаў і ў Псальмах».
І сказаў ім: вось тое, аб чым Я вам гаварыў, яшчэ як быў з вамі, што павінна выпаўніцца ўсё напісанае аба Мне ў Майсеевым законе і ў прароках ды ў псальмах.
Тады адкрыў іх розум, каб яны разумелі Пісанне.
Тады адчыніў ім розум разумець Пісаньне.
І сказаў ім: «Так напісана, што Месія павінен цярпець і ўваскрэснуць на трэці дзень з мёртвых,
І сказаў ім: так напісана і так належала Хрысту цярпець і ўваскроснуць з памёршых на трэці дзень,
і ў Ягонае імя павінна абвяшчацца пакаянне дзеля адпушчэння грахоў усім народам, пачынаючы ад Ерузалема.
і каб была абвяшченая ў Ягонае імя пакута і адпушчэньне грахоў між усіх народаў, пачынаючы ад Ерузаліму.
А вы — сведкі гэтага.
А вы сьведкі гэтага.
Вось Я спасылаю на вас абяцанне Айца Майго. А вы заставайцеся ў горадзе, пакуль не апранецеся ў моц з вышыні».
І вось Я пасылаю на вас абяцанае Маім Айцом, вы-ж аставайцеся ў месьце, пакуль не адзенецеся сілаю звыш.
Потым вывеў іх аж да Бэтаніі і, падняўшы рукі свае, благаславіў іх.
І вывеў іх з места ў Бэтанію і, падняўшы рукі Свае, багаславіў іх.
Калі благаслаўляў іх, развітаўся з імі і ўзнёсся на неба.
І сталася, як багаславіў іх, стаў аддаляцца ад іх і ўздымацца на неба.
Яны пакланіліся Яму і з вялікай радасцю вярнуліся ў Ерузалем,
І яны пакланіліся Яму і вярнуліся ў Ерузалім з вялікаю радасьцю.
і былі ўвесь час у святыні, і праслаўлялі Бога.
І былі ўсьцяж у сьвятыні, хвалячы і багасловачы Бога.
