Лукаша 9 разьдзел

 

 

Паклікаўшы Дванаццаць, Езус даў ім сілу і ўладу над усімі злымі духамі, і ўладу лячыць хваробы.

 

Ён паслаў іх абвяшчаць Валадарства Божае і аздараўляць хворых.

 

Ён сказаў ім: «Нічога не бярыце ў дарогу: ні кія, ні торбы, ні хлеба, ні срэбра, не майце таксама па дзве вопраткі.

 

У які дом увойдзеце, там заставайцеся аж да свайго адыходу.

 

Калі ж вас нехта не прыме, то, выходзячы з горада таго, абтрасіце пыл з ног вашых на сведчанне супраць іх».

 

Пайшоўшы, яны праходзілі па вёсках, абяшчаючы Добрую Навіну і аздараўляючы ўсюды.

 

Тэтрарх Ірад пачуў пра ўсё, што здзяйснялася Езусам, і пачаў сумнявацца, бо адны гаварылі, што Ян паўстаў з памерлых,

 

а другія, што з’явіўся Ілля, іншыя, што ўваскрос нехта з даўніх прарокаў.

 

І казаў Ірад: «Яну я адсек галаву; хто ж той, пра каго я чую такое?» І хацеў убачыць Яго.

 

Вярнуўшыся, Апосталы расказалі Езусу ўсё, што зрабілі. Тады Ён узяў іх з сабой і асобна адышоў да горада, званага Бэтсаіда.

 

А калі людзі даведаліся, пайшлі за Ім. Ён прыняў іх, гаварыў ім пра Валадарства Божае і аздараўляў тых, каму было патрэбнае аздараўленне.

 

Калі дзень пачаў хіліцца да вечара, падышлі да Яго Дванаццаць і сказалі Яму: «Адпусці людзей, каб яны пайшлі ў навакольныя паселішчы і вёскі, дзе знойдуць начлег і ежу, бо мы тут у пустынным месцы».

 

Але Ён сказаў ім: «Вы дайце ім есці». Яны сказалі: «У нас няма больш пяці хлябоў і дзвюх рыбін, хіба што пойдзем купім ежы на ўвесь гэты люд».

 

Было ж каля пяці тысяч чалавек. Але Ён сказаў вучням сваім: «Загадайце ім сесці групамі па пяцьдзясят чалавек».

 

І зрабілі так, і пасадзілі ўсіх.

 

А Ён, узяўшы пяць хлябоў і дзве рыбіны, паглядзеў на неба, благаславіў іх і паламаў, і даваў вучням, каб раздавалі людзям.

 

І елі, і насыціліся ўсе, а рэшты кавалкаў сабрана было дванаццаць кашоў.

 

Калі Езус маліўся ў самоце, былі разам з Ім вучні. Ён спытаўся ў іх: «Кім лічаць Мяне людзі?»

 

І сталася, як маліўся на самаце і з Ім былі вучні. Ён спытаўся іх: "За каго Мяне маюць людзі?"

Яны сказалі ў адказ: «Янам Хрысціцелем, іншыя — Іллёю, яшчэ іншыя кажуць, што адзін з даўніх прарокаў уваскрос».

 

Яны сказалі ў адказ: "За Яна Хрысьціцеля, а некаторыя за Ільлю, а іншыя кажуць, што адзін із старадаўных прарокаў уваскрос".

Тады Ён спытаўся ў іх: «А вы кім лічыце Мяне?» Пётр, адказваючы, сказаў: «Месіяй Божым».

 

Ён-жа спытаўся ў іх: "А вы за каго Мяце маеце?" І адказаў Пятро: "Ты Хрыстос Божы".

Але Ён, забараніўшы ім, загадаў нікому не казаць пра гэта,

 

І строга загадаў ім нікому не гаварыць аб гэтым,

кажучы, што Сын Чалавечы павінен шмат выцерпець і быць адкінутым старэйшынамі, першасвятарамі і кніжнікамі, і быць забітым, і на трэці дзень уваскрэснуць.

 

сказаўшы, што Сын Чалавечы мае много выцерпець, і адцураюцца Яго старэйшыны, архірэі і кніжнікі, і будзе забіты, і на троці дзень уваскросьне.

А ўсім сказаў: «Калі хто хоча ісці за Мною, няхай адрачэцца ад сябе, штодня бярэ крыж свой і ідзе за Мною.

 

Да ўсіх-жа сказаў: "Калі хто хоча йсьці за Мною, няхай адрачецца ад самога сабе, возьме штодзённа свой крыж, ды йдзе за Мною.

Бо, хто хоча жыццё сваё ўратаваць, загубіць яго. А хто загубіць жыццё сваё дзеля Мяне, той уратуе яго.

 

Бо хто хоча ратаваць сваю душу, загубіць яе; а хто загубіць сваю душу дзеля Мяне, той выратуе яе".

Бо якая карысць чалавеку, калі ён здабудзе ўвесь свет, а сябе загубіць ці пашкодзіць сабе?

 

Хто ж будзе саромецца Мяне і Маіх словаў, таго і Сын Чалавечы пасаромеецца, калі прыйдзе ў славе сваёй, Айца і святых анёлаў.

 

Праўдзіва кажу вам: некаторыя з тых, хто тут стаіць, не зазнаюць смерці, пакуль не ўбачаць Валадарства Божага».

 

Пасля гэтых словаў дзён праз восем, узяўшы з сабою Пятра, Яна і Якуба, Ён узышоў на гару памаліцца.

 

І здарылася восем дзён пасьля тых слоў Хрыстос, узяўшы Пятра, Якуба і Яна, узыйшоў на гару памаліцца.

Калі маліўся, выгляд твару Ягонага перамяніўся, і адзенне Ягонае стала бліскуча-белым.

 

І сталася, як Ён маліўся, зьмяніўся выгляд Ягонага аблічча і вопратка Ягоная сталася белая і зьзяючая.

І вось, два мужы размаўлялі з Ім, а былі гэта Майсей і Ілля.

 

І вось два мужы гутарылі з Ім, а гэта былі Майсей і Ільля;

Яны з’явіліся ў славе і казалі пра Ягоны адыход, які Ён павінен здзейсніць у Ерузалеме.

 

зьявіўшыся ў славе яны гутарылі аб тым, што мелася стацца з Ім у Ерузаліме.

Пётр і тыя, хто быў разам з ім, былі змораныя сном. Калі ж абудзіліся, убачылі славу Яго і двух мужоў, якія стаялі разам з Ім.

 

Пятро-ж і тыя, што былі з ім, былі апанованы сном, прабудзіўшыся-ж убачылі Ягоную славу і двух мужоў, што стаялі з Ім.

А калі яны адыходзілі адтуль, Пётр сказаў Езусу: «Настаўнік, добра нам тут быць. Таму зробім тры шатры: адзін Табе, адзін Майсею і адзін Іллі». Не ведаў ён, што кажа.

 

І калі тыя адыходзілі ад Яго, Пятро казаў Ісусу: "Настаўнік, добра нам тут буць; зробім тры палаткі: адну Табе, адну Майсею і адну Ільлі", ня ведаючы, што кажа.

Калі гаварыў гэта, з’явілася воблака і агарнула іх. І спалохаліся яны, калі тыя ўвайшлі ў воблака.

 

Калі-ж ён яшчэ гэтае гаварыў, насунулася хмара і агарнула іх; і спужаліся, калі тыя ўвайшлі ў хмару.

А з воблака пачуўся голас, які казаў: «Гэта Сын Мой выбраны, Яго слухайце».

 

І быў голас з хмары, гаворачы: "Гэта Сын Мой выбраны, Яго слухайце!"

Калі гучаў гэты голас, Езус застаўся адзін. А яны маўчалі і ў тыя дні нікому нічога не казалі пра тое, што бачылі.

 

І пасьля гэтага голасу Ісус апынуўся адзін. І яны маўчалі, і нікому не гаварылі ў тыя дні нічога з таго, што бачылі.

У наступны дзень, калі яны сышлі з гары, вялікі натоўп выйшаў насустрач Яму.

 

І вось, адзін чалавек з натоўпу закрычаў: «Настаўнік, прашу Цябе, паглядзі на майго сына, бо ён у мяне адзін.

 

Хапае яго дух, і ён раптам крычыць, і трасе яго, аж пускае пену. І з цяжкасцю адпускае, змучаўшы яго.

 

Я прасіў Тваіх вучняў выгнаць яго, але яны не змаглі».

 

Адказваючы, Езус сказаў: «О пакаленне нявернае і распуснае, дакуль буду з вамі і дакуль буду цярпець вас? Прывядзі сюды свайго сына».

 

А калі ён падыходзіў, злы дух кінуў яго на зямлю і пачаў трэсці. Але Езус забараніў нячыстаму духу, вылечыў хлопца і аддаў яго бацьку.

 

І ўсе дзівіліся велічы Божай.Другое прадказанне мукі і ўваскрасення Калі ўсе здзіўляліся ўсяму, што рабіў Езус, Ён сказаў сваім вучням:

 

«Укладзіце сабе ў вушы словы гэтыя, бо Сын Чалавечы будзе выдадзены ў рукі людзей».

 

Але вучні не зразумелі сказанага, таму што гэта было ўкрыта ад іх, каб яны не зразумелі. А спытацца ў Яго пра сказанае баяліся.

 

Паўстала між вучняў пытанне: хто з іх быў бы большы?

 

Але Езус, пазнаўшы задуму іх сэрца, узяў дзіця, паставіў яго перад сабою

 

і сказаў ім: «Хто прыме гэтае дзіця ў імя Маё, той Мяне прымае. А хто Мяне прымае, прымае таго, хто паслаў Мяне. Бо, хто меншы сярод усіх вас, той будзе вялікі».

 

Ян сказаў у адказ: «Настаўнік, мы бачылі кагосьці, хто ў імя Тваё выганяе злых духаў, і забаранялі яму, бо ён не ходзіць з намі».

 

А Езус сказаў яму: «Не забараняйце; бо хто не супраць вас, той за вас».

 

Калі надышлі дні Яго ўзнясення, Ён цвёрда вырашыў ісці ў Ерузалем

 

І сталася калі наблізіўся час, у якім Ісус меў быць узятым, умацавалася Ягонае аблічча йсьці ў Ерузалім.

і выслаў пасланцоў перад сабою. Пайшоўшы, яны ўвайшлі ў самаранскую вёску, каб падрыхтаваць Яму побыт.

 

І паслоў пасланцоў перад Сваім абліччам і яны пайшлі і ўвайшлі ў самаранскую вёску, каб прыгатаваць Яму.

Але там не прынялі Яго, бо Ён накіроўваўся ў Ерузалем.

 

Але там ня прынялі Яго, бо Ён ішоў у Ерузалім.

Калі вучні Якуб і Ян убачылі гэта, сказалі: «Пане, хочаш, мы скажам, каб агонь сышоў з неба і знішчыў іх?»

 

Бачучы гэтае Ягоныя вучні Якуб і Ян сказалі: "Госпадзе, ці хочаш, мы скажам, каб агонь зыйшоў з неба і зьнішчыў іх?"

Але Ён, абярнуўшыся, забараніў ім.

 

Але Ён зьвярнуўшыся дакараў іх і сказаў: "Ня ведаеце, якога вы духу,

І пайшлі ў іншую вёску.

 

бо Сын Чалавечы прыйшоў ня губіць людзкія душы, а збавіць іх". І пайшлі ў другую вёску.

Калі яны былі ў дарозе, хтосьці сказаў Яму: «Я пайду за Табою, куды б Ты ні пайшоў».

 

І сталася, як яны былі ў дарозе, нехта сказаў Яму: "Госпадзе, я пайду за Табою, куды-б Ты ні пайшоў".

А Езус сказаў яму: «Лісы маюць норы, і птушкі нябесныя — гнёзды, а Сын Чалавечы не мае, дзе схіліць галаву».

 

Ісус сказаў яму: "Лісы маюць норы і нябесныя птушкі — гнёзды, а Сын Чалавечы ня мае дзе галаву прысланіць.

Тады сказаў другому: «Ідзі за Мною». Але той адказаў: «Пане, дазволь мне спачатку пайсці і пахаваць бацьку майго».

 

А другому сказаў: "Ідзі за Мною". Той адказаў: "Госпадзе, дазволь мне перш пайсьці і пахаваць майго бацьку".

А Ён сказаў яму: «Пакінь памерлым хаваць сваіх памерлых, а ты ідзі і абвяшчай Валадарства Божае».

 

Але Ісус сказаў яму: "Пакінь памёршым хаваць сваіх нябожчыкаў, а ты йдзі ды абвяшчай Божае Валадарства".

Яшчэ іншы сказаў: «Я пайду за Табою, Пане, але спачатку дазволь мне развітацца з хатнімі маімі».

 

Яшчэ іншы сказаў: "Я пайду за Табою, Госпадзе, але перш дазволь мне разьвітацца з маімі хатнімі".

А Езус сказаў яму: «Ніхто з тых, хто паклаў руку сваю на плуг і азіраецца назад, не надаецца да Валадарства Божага».

 

Але Ісус сказаў яму: "Ніхто, што ўзлажыў сваю руку на плуг ды аглядаецца назад, ня здольны да Божага Валадарства".