Лукаша 9 разьдзел

 

 

І згукаўшы двананцацёх вучанікаў Сваіх, даў ім моц а ўладу над усімі нячысьцікамі і лячыць ад хваробаў.

 

І паслаў іх абяшчаць гаспадарства Божае і ўздараўляць хворых.

 

І сказаў ім: «Не бярыце нічога ў дарогу, ані посаха, ані капшука, ані хлеба, ані грошы, ані майце кажны двух адзецьцяў.

 

 

 

І вышаўшы, хадзілі скрозь па местачках, абяшчаючы Дабравесьць і ўздараўляючы ўсюдых.

 

Пачуў Гірад чацьвертнік праз усе, што Ён дзеяў, і заклапаціўся, бо некатрыя дзейкалі, што Яан ускрэс ізь мертвых;

 

А іншыя, што Ільля зьявіўся, і іншыя, што адзін із старавечных прарокаў ускрэс.

 

І сказаў Гірад: «Яана я сьцяў; хто ж ё гэта, праз каторага я чую такое?» І стараўся бачыць Яго.

 

І апосталы, зьвярнуўшыся, паведалі Яму, што зрабілі; і Ён, узяўшы іх, адышоў асобна на пустыннае месца места Віфсаіды.

 

А груд, даведаўшыся, пайшоў за ім; і Ён веціў іх, і гукаў ім праз гаспадарства Божае, і ўздараўляў тых, што патрабавалі ўздараўленьня.

 

І як дзень пачаў хінуцца да вечара, тады прыступілі двананцацёх і сказалі Яму: «Распусьці гурбу, каб яны пайшлі да акалічных местачкаў а сёлаў начаваць, каб знайшлі еміны, бо мы тут на пустынным месцу».

 

Але Ён сказаў ім: «Вы дайце ім есьці». Яны ж сказалі: «У нас няма балей за пяць букаткаў і дзьве рыбы; хіба пайсьці й купіць ежы ўсяму люду гэтаму?»

 

Бо іх было каля пяцёх тысячаў чалавекаў. Але Ён сказаў вучанікам Сваім: «Рассадзіце іх грудамі па пяцьдзясят».

 

І яны зрабілі так, і рассадзілі ўсіх.

 

Тады Ён узяў пяць букаткаў і дзьве рыбы, глянуўшы на неба, і дабраславіў іх, і ламіў, і даваў, вучанікам, пасуліць кажнаму з гурбы.

 

І елі, і пад’елі, і ўзялі лішніцы двананцаць кашоў кавалкаў.

 

І сталася, як Ён маліўся апрыч, што вучанікі Ягоныя былі зь Ім. І Ён папытаўся ў іх, кажучы: «За каго Мяне гурба мае?»

 

І сталася, як маліўся на самаце і з Ім былі вучні. Ён спытаўся іх: "За каго Мяне маюць людзі?"

Яны, адказуючы, сказалі: «За Яана Хрысьціцеля, а некатрыя за Ільлю, а іншыя, што адзін із старавечных прарокаў ускрэс».

 

Яны сказалі ў адказ: "За Яна Хрысьціцеля, а некаторыя за Ільлю, а іншыя кажуць, што адзін із старадаўных прарокаў уваскрос".

Ён сказаў ім: «А вы за каго Мяне маеце?» Пётра, адказуючы, сказаў: «За Хрыста Божага.

 

Ён-жа спытаўся ў іх: "А вы за каго Мяце маеце?" І адказаў Пятро: "Ты Хрыстос Божы".

Але Ён стродка расказаў нікому гэтага не казаць,

 

І строга загадаў ім нікому не гаварыць аб гэтым,

Кажучы: «Сын Людзкі мае шмат цярпець, і быць адхіненым старцамі а найвышшымі сьвятарамі а кніжнікамі, і быць забітым, а на трэйці дзень ускрэснуць».

 

сказаўшы, што Сын Чалавечы мае много выцерпець, і адцураюцца Яго старэйшыны, архірэі і кніжнікі, і будзе забіты, і на троці дзень уваскросьне.

І сказаў усім: «Калі хто хоча йсьці за Імною, адрачыся самога сябе, бяры крыж свой на кажны дзень і йдзі за Імною.

 

Да ўсіх-жа сказаў: "Калі хто хоча йсьці за Мною, няхай адрачецца ад самога сабе, возьме штодзённа свой крыж, ды йдзе за Мною.

 

Бо хто хоча ратаваць сваю душу, загубіць яе; а хто загубіць сваю душу дзеля Мяне, той выратуе яе".

 

 

 

І сталася за дзён восьмі ад гэтае мовы, што, узяўшы Пётру, Яана а Якава, узышоў Ён на гару маліцца.

 

І здарылася восем дзён пасьля тых слоў Хрыстос, узяўшы Пятра, Якуба і Яна, узыйшоў на гару памаліцца.

І сталася, як маліўся, што выгляд віду Ягонага адмяніўся, і адзецьце Ягонае стала белае, бліскучае.

 

І сталася, як Ён маліўся, зьмяніўся выгляд Ягонага аблічча і вопратка Ягоная сталася белая і зьзяючая.

І вось, два мужы мужавалі зь Ім, каторыя былі Масей а Ільля.

 

І вось два мужы гутарылі з Ім, а гэта былі Майсей і Ільля;

Зьявіўшыся ў славе, мужавалі праз выхад Ягоны, каторы Ён меў зьдзеяць у Ерузаліме.

 

зьявіўшыся ў славе яны гутарылі аб тым, што мелася стацца з Ім у Ерузаліме.

А Пётра а былыя зь ім ацяжараныя былі сном; а як прачхнуліся, абачылі славу Ягоную і двух мужоў, што стаялі зь Ім.

 

Пятро-ж і тыя, што былі з ім, былі апанованы сном, прабудзіўшыся-ж убачылі Ягоную славу і двух мужоў, што стаялі з Ім.

І сталася, як яны адходзілі ад Яго, што Пётра сказаў Ісусу: «Вучыцелю, добра нам тут быць: зрабіма тры буданы, адзін Табе, і адзін Масею, і адзін Ільлі», ня ведаючы, што гукаў.

 

І калі тыя адыходзілі ад Яго, Пятро казаў Ісусу: "Настаўнік, добра нам тут буць; зробім тры палаткі: адну Табе, адну Майсею і адну Ільлі", ня ведаючы, што кажа.

Як ён гэтак гукаў, найшоў булак і ахінуў іх; і яны спалохаліся, як увыйшлі ў булак.

 

Калі-ж ён яшчэ гэтае гаварыў, насунулася хмара і агарнула іх; і спужаліся, калі тыя ўвайшлі ў хмару.

І пачуўся голас із булаку, кажучы: «Гэта Сын Мой любовы; Яго слухайце».

 

І быў голас з хмары, гаворачы: "Гэта Сын Мой выбраны, Яго слухайце!"

Як пачуўся голас гэты, Ісус застаўся адзін. І яны маўчэлі, і нікому не казалі тых дзён нічога з таго, што бачылі.

 

І пасьля гэтага голасу Ісус апынуўся адзін. І яны маўчалі, і нікому не гаварылі ў тыя дні нічога з таго, што бачылі.

І сталася, што наступнога дня, як яны зышлі з узгорку, шмат гурбы пераняло Яго.

 

І вось, чалавек із гурбы загукаў, кажучы: «Вучыцелю! малю Цябе, глянь на сына майго, бо ён — адзінае дзяцё мае.

 

Яго хапае дух, і ён зьнецікі крычыць, і кідае ім ізь пенаю; і, раніўшы яго, ледзь адыходзе ад яго.

 

І я прасіў вучанікаў Тваіх выгнаць яго, але яны не маглі».

 

Ісус жа, адказуючы, сказаў: «О родзе няверны а крутадушны! пакуль буду з вамі і буду цярпець вас? Прывядзі сына свайго сюды».

 

І як тый яшчэ йшоў, нячысьцік ірваў яго і моцна кідаў; але Ісус зганіў нячысьціка, і ўздаравіў дзяцюка, і аддаў яго айцу ягонаму.

 

І зумяваліся усі з магутнасьці сілы Божае. А як усі дзіваваліся з усяго, што ўчыніў Ісус, Ён сказаў вучанікам Сваім:

 

 

Але яны не разумелі слова гэтага, і яно было цьмянае ім, каб яны не спатачылі яго; і пытацца ў яго праз гэтае слова баяліся.

 

Узьнікла сьпярэчка памеж іх, каторы зь іх быў бы найвялікшы.

 

Ісус жа, ведаючы сьпярэчкі сэрца іхнага, узяўшы дзяцё, пастанавіў яго ля сябе

 

І сказаў ім: «Хто прыйме дзяцё гэтае ў імя Мае, Мяне прыйме; а хто прыйме Мяне, прыйме таго, хто паслаў Мяне; бо хто найменшы памеж усіх вас, тый будзе вялікі».

 

І Яан, адказуючы, сказаў: «Вучыцелю! мы бачылі чалавека, што імям Тваім выганяў нячысьцікаў, і забаранілі яму, бо ён ня ходзе з намі».

 

А Ісус сказаў яму: «Не бараніце, бо хто ня супроці нас, тый за нас».

 

І сталася, як бліжэў час, што Ён меў быць узяты ўгару, Ён станаўко пастанавіў ісьці да Ерузаліму.

 

І сталася калі наблізіўся час, у якім Ісус меў быць узятым, умацавалася Ягонае аблічча йсьці ў Ерузалім.

І паслаў пасланцоў перад відзеньням Сваім; і яны пайшлі, і ўвыйшлі ў сяло самарскае, каб зрабіць прыгатову Яму.

 

І паслоў пасланцоў перад Сваім абліччам і яны пайшлі і ўвайшлі ў самаранскую вёску, каб прыгатаваць Яму.

І не прынялі Яго, бо відзеньне Ягонае было зьвернена да Ерузаліму.

 

Але там ня прынялі Яго, бо Ён ішоў у Ерузалім.

І, бачачы гэта, вучанікі Ягоныя, Якаў а Яан, сказалі: «Спадару! калі хочаш, мы скажам, каб агонь зышоў зь неба й спаліў іх, як і Ільля зрабіў?».

 

Бачучы гэтае Ягоныя вучні Якуб і Ян сказалі: "Госпадзе, ці хочаш, мы скажам, каб агонь зыйшоў з неба і зьнішчыў іх?"

Але Ён, абярнуўшыся, зганіў іх, кажучы: «Ня ведаеце, чыйго вы духу;

 

Але Ён зьвярнуўшыся дакараў іх і сказаў: "Ня ведаеце, якога вы духу,

Бо Сын Людзкі ня прышоў губіць жыцьці людзкія, але спасаць». І пайшлі да другога сяла.

 

бо Сын Чалавечы прыйшоў ня губіць людзкія душы, а збавіць іх". І пайшлі ў другую вёску.

І сталася, што, як яны йшлі дарогаю, хтось сказаў Яму: «Я пайду за Табою, куды толькі Ты пойдзеш».

 

І сталася, як яны былі ў дарозе, нехта сказаў Яму: "Госпадзе, я пайду за Табою, куды-б Ты ні пайшоў".

Ісус жа сказаў яму: «Лісы маюць норы, і птушкі нябёсныя — гнезды, але Сын Людзкі ня мае йдзе галавы прытуліць».

 

Ісус сказаў яму: "Лісы маюць норы і нябесныя птушкі — гнёзды, а Сын Чалавечы ня мае дзе галаву прысланіць.

І сказаў другому: «Ідізі за Імною». Але ён сказаў: «Спадару! дазволь імне сьпярша пайсьці й пахаваць айца свайго».

 

А другому сказаў: "Ідзі за Мною". Той адказаў: "Госпадзе, дазволь мне перш пайсьці і пахаваць майго бацьку".

Ісус сказаў яму: «Няхай мертвыя хаваюць мертвых, але ты йдзі й абяшчай гаспадарства Божае».

 

Але Ісус сказаў яму: "Пакінь памёршым хаваць сваіх нябожчыкаў, а ты йдзі ды абвяшчай Божае Валадарства".

І іншы таксама сказаў: «Спадару! я пайду за Табою, але дазволь імне сьпярша пайсьці разьвітацца з хатнімі сваімі».

 

Яшчэ іншы сказаў: "Я пайду за Табою, Госпадзе, але перш дазволь мне разьвітацца з маімі хатнімі".

Ісус жа сказаў яму: «Ніхто, хто кладзець руку сваю на плуг і азіраецца назад, ня гожы да гаспадарства Божага».

 

Але Ісус сказаў яму: "Ніхто, што ўзлажыў сваю руку на плуг ды аглядаецца назад, ня здольны да Божага Валадарства".