Лукаша 3 разьдзел

 

 

Пятнанцатага году дзяржавы цэсара Тыбэра, як Понт Пілат быў намесьнікам Юдэі, Гірад быў чацьвертнікам у Ґалілеі, а Піліп, брат ягоны, чацьвертнікам Ітурэі а Трахоніцкае краіны, а Лізан чацьвертнікам Абіленеі,

 

У пятнаццатым годзе панаваньня кесара Тыбэрыя, калі Понці Пілат быў намесьнікам у Юдэі, Гэрад быў чацьвёртаўладнікам у Галілеі, ягоны брат Піліп чацьвёртаўладнікам у Ітурыі і Траханіцкай краіне, а Лізані чацьвёртаўладнікам у Абіленіі,

За найвышшых сьвятароў Ганны а Каяпы, было слова Божае да Яана Захаронка на пустыні.

 

пры архірэях Ганьне і Каіафе стаўся Божы заклік да Яна, Захаравага сына ў пустыні.

І ён праходзіў па ўсёй краіне ля Ёрдану, абяшчаючы хрэст каяты дзеля дараваньня грахоў,

 

І ён прайходзіў па ўсіх Іарданскіх ваколіцах, абвяшчаючы хрышчэньне пакуты дзеля адпушчэньня грахоў,

Як напісана ў кнізе словаў Ісаі прарокі, кажучы: «Голас гукаючага на пустыні: гатуйце дарогу Спадарову, прастайце сьцелжі Ягоныя;

 

як напісана ў кнізе моваў прарока Ісаіі, які кажа: "Голас гукаючага ў пустыні: прыгатуйце шлях Госпаду, прастуйце Ягоныя сьцежкі;

Кажная даліна напоўніцца, і кажная гара а ўзгорак паніжыцца, і скрыўленыя выпрастаюцца, і драгкія дарогі стануць гладкімі;

 

усякая даліна напоўніцца, і ўсякая гара і ўзгорак зьнізяцца, крывулі выпрастаюцца і выбоістыя дарогі зробяцца гладкімі;

І кажнае цела абача спасеньне Божае».

 

і ўсякае цела ўгледзіць Божае збаўленьне".

Тады сказаў ён гурбе, што прыходзіла хрысьціцца ў яго: «Родзе яшчарыны! хто перасьцярог вас уцякаць ад надыходзячага гневу?

 

Дык радзіце плады гожыя каяты. І не пачынайце гукаць сабе: "Айцец у нас Абрагам"; бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых узьняць дзеці Абрагаму.

 

Ужо й сякіра да караня дзерваў прыложана; дык кажнае дзерва, што ня родзе добрага плоду, сякуць а кідаюць у цяпло».

 

І пыталіся ў яго гурбы, кажучы: «Дык што маем рабіць?»

 

Грамады спыталіся ў яго, кажучы: "Што нам рабіць?"

Ён, адказуючы, сказаў ім: «Хто мае дзьве адзежы, дай нямаючаму; і хто мае ежу, рабі тое самае».

 

Ён-жа сказаў ім у адказ: "Хто мае дзьве вопраткі, хай дасьць ня маючаму, і хто мае ежу, хай робіць тое самое.

Тады прышлі таксама мытнікі хрысьціцца і сказалі яму: «Вучыцелю, што мы маем рабіць?»

 

Прыйшлі таксама і мытнікі хрысьціцца і сказалі яму: "Настаўнік, што нам рабіць?"

І сказаў ім: «Нічога не вымагайце балей за прызначанае вам».

 

Ён-жа адказаў ім: "Ня вымагайце нічога больш ад таго, што вам назначана".

І пыталіся ў яго таксама жаўнеры, кажучы: «А мы што маем рабіць?» І ён адказаў ім: «Не рабіце ўсілства нікому ані вінуйце хвальшыва, і будзьце здаволіўшыся з платы свае».

 

Пыталіся таксама ў яго і ваякі, кажучы: "А нам што рабіць?" І сказаў ім: "Нікога ня крыўдзіце, не абмаўляйце фальшыва і здавальняйцеся сваею платаю".

І як люд спадзяваўся, і думалі ўсі ў сэрцах сваіх празь Яана, ці ня быў можа ён Хрыстос,

 

А таму, што людзі спадзяваліся, дык усе думалі ў сваіх сэрцах аб Яне: ці ня ён ёсьць Хрыстос?

Яан адказаў, кажучы ўсім: «Я запраўды хрышчу вас вадою, але йдзець дужшы за мяне, у Каторага я ня гожы разьвязаць рэменьчыка ў вобую Ягоным; Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым а агнём.

 

Ён адказаў, кажучы ўсім: "Я хрышчу вас вадою, але йдзе дужэйшы за мяне, катораму я ня варты разьвязаць рамець Ягонега абутку. Ён будзе вас хрысьціць Сьвятым Духам і агнём.

Веялка Ягоная ў руццэ Ягонай, і Ён ачысьце такаўню Сваю, і пшонку зьбярэць у сьвіран, а ўмецьце спале агнём няўгасным».

 

Ягоная веялка ў Ягонай руцэ і Ён ачысьціць свой ток і зьбярэ пшаніцу ў свой сьверан, а мякіну спаліць неўгасаючым агнём.

І шмат чаго іншага напамінаючы, даваў дабравесьць люду.

 

Напамінаючы шмат чаго іншага, ён прапаведваў народу добрую вестку.

Гірад жа чацьвертнік, ганены ім за Гіродзяду, жонку брата свайго Піліпа, і за ўсе ліха, што Гірад зрабіў,

 

Дадаў яшчэ да ўсяго тое, што пасадзіў Яана ў вязьніцу.

 

І сталася, як хрысьціўся ўвесь люд, і Ісус, ахрысьціўшыся, маліўся, нябёсы рашчыніліся,

 

І сталася, як хрысьціўся ўвесь народ, і Ісус ахрысьціўшыся маліўся, — адчынілася неба.

І ісступіў Дух Сьвяты на Яго ў цялесным выглядзе, як галуба, і прышоў голас ізь неба, кажучы: «Ты Сын Мой любовы; Цябе Я ўпадабаў!»

 

І Сьвяты Дух зыйшоў на Яго ў цялесным выглядзе, як галуб, і азваўся голас з неба: Ты Сын Мой улюблены, у Табе Мая ўпадабаньня.

А Самому Ісусу, як пачынаў, было год трыццаць веку, будучы, як думалі, сынам Язэпа Гілянка,

 

Матфацёнка, Левянка, Мельшанка, Янянка, Язэпенка,

 

Маттафёнка, Амасёнка, Нагумёнка, Есьлянка, Наґґаёнка,

 

Маафёнка, Матгафёнка, Сэмеёнка, Язэпенка, Юдзянка,

 

Яанёнка, Рысаёнка, Зэрувавеленка, Шэалфіеленка, Ніранка,

 

Мельшанка, Адзьдзянка, Косамёнка, Елмодамёнка, Іранка,

 

Ёсянка, Елезэранка, Ёрыменка, Матфацёнка, Левянка,

 

Сыманёнка, Юдзянка, Язэпенка, Ёнанёнка, Елякімёнка,

 

Малеаёнка, Менанёнка, Маттафёнка, Нафанёнка, Давідзёнка,

 

Есянка, Овідзёнка, Воозёнка, Салмонёнка, Наасонёнка,

 

Амінадавенка, Арамёнка, Есромёнка, Фарэсёнка, Юдзянка,

 

Якавёнка, Ісачонка, Абрагаменка, Фаранка, Нахаронка,

 

Сэрушонка, Раґавёнка, Фалечонка, Еверонка, Салянка,

 

Каінанёнка, Арфаксадзенка, Сэмянка, Ноянка, Ламёшанка,

 

Мефусаленка, Енашонка, Ярэдзёнка, Малелееленка, Каінанёнка,

 

Еносёнка, Сыфянка, Адамёнка, каторы быў Божы.