Лукаша 3 разьдзел

 

 

Пятнанцатага году дзяржавы цэсара Тыбэра, як Понт Пілат быў намесьнікам Юдэі, Гірад быў чацьвертнікам у Ґалілеі, а Піліп, брат ягоны, чацьвертнікам Ітурэі а Трахоніцкае краіны, а Лізан чацьвертнікам Абіленеі,

 

У пятнаццаты ж год праўле́ння ке́сара Тыве́рыя, калі Понцій Пілат быў правíцелем у Іудзеі, Ірад быў тэтра́рхам у Галіле́і, а Філіп, брат яго, тэтра́рхам у Ітурэ́і і Траханíцкай зямлі, а Ліса́ній тэтра́рхам у Авіліне́і,

За найвышшых сьвятароў Ганны а Каяпы, было слова Божае да Яана Захаронка на пустыні.

 

пры першасвятарах Анне і Каіа́фе, было́ слова Божае да Іаана, сына Заха́рыі, у пусты́ні.

І ён праходзіў па ўсёй краіне ля Ёрдану, абяшчаючы хрэст каяты дзеля дараваньня грахоў,

 

І прайшоў ён усё навако́лле Іарданскае, прапаве́дуючы хрышчэ́нне пакая́ння дзе́ля адпушчэ́ння грахоў,

Як напісана ў кнізе словаў Ісаі прарокі, кажучы: «Голас гукаючага на пустыні: гатуйце дарогу Спадарову, прастайце сьцелжі Ягоныя;

 

як напíсана ў кнізе слоў Іса́іі прарока: «голас таго, хто клíча ў пусты́ні: падрыхту́йце шлях Госпаду, про́стымі зрабíце сце́жкі Яму;

Кажная даліна напоўніцца, і кажная гара а ўзгорак паніжыцца, і скрыўленыя выпрастаюцца, і драгкія дарогі стануць гладкімі;

 

кожны дол няхай напо́ўніцца, і кожная гара́ і ўзгорак няхай панíзяцца, і крывое няхай вы́прастаецца, і няроўныя дарогі стануць гла́дкімі,

І кажнае цела абача спасеньне Божае».

 

і ўбачыць кожная плоць спасе́нне Божае».

Тады сказаў ён гурбе, што прыходзіла хрысьціцца ў яго: «Родзе яшчарыны! хто перасьцярог вас уцякаць ад надыходзячага гневу?

 

І вось сказаў народу, які прыходзіў хрысцíцца ад яго: адро́ддзе яхíдніна! хто намо́віў вас уцяка́ць ад будучага гневу?

Дык радзіце плады гожыя каяты. І не пачынайце гукаць сабе: "Айцец у нас Абрагам"; бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых узьняць дзеці Абрагаму.

 

Прынясíце ж годныя плады́ пакая́ння і не думайце гаварыць самі сабе: «айцец ў нас Аўраам»; бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых узве́сці дзяцей Аўрааму.

Ужо й сякіра да караня дзерваў прыложана; дык кажнае дзерва, што ня родзе добрага плоду, сякуць а кідаюць у цяпло».

 

Ужо і сяке́ра пры ко́рані дрэў ляжы́ць: бо ўсякае дрэва, якое не прыно́сіць добрага плоду, ссяка́юць і кíдаюць у агонь.

І пыталіся ў яго гурбы, кажучы: «Дык што маем рабіць?»

 

І пытаўся ў яго народ, ка́жучы: што ж рабіць нам?

Ён, адказуючы, сказаў ім: «Хто мае дзьве адзежы, дай нямаючаму; і хто мае ежу, рабі тое самае».

 

Ён жа гаворыць ім у адказ: хто ма́е дзве кашу́лі, няхай дасць таму, хто не ма́е, і хто ма́е ежу, няхай зробіць гэтаксама.

Тады прышлі таксама мытнікі хрысьціцца і сказалі яму: «Вучыцелю, што мы маем рабіць?»

 

Прыйшлі і мы́тнікі хрысцíцца ад яго і сказалі яму: настаўнік! што нам рабіць?

І сказаў ім: «Нічога не вымагайце балей за прызначанае вам».

 

А ён сказаў ім: нічога больш за вы́значанае вам не спаганя́йце.

І пыталіся ў яго таксама жаўнеры, кажучы: «А мы што маем рабіць?» І ён адказаў ім: «Не рабіце ўсілства нікому ані вінуйце хвальшыва, і будзьце здаволіўшыся з платы свае».

 

Пыталіся ў яго таксама і воіны, гаво́рачы: а нам што рабіць? І сказаў ім: не чынíце крыўды нікому, не даносьце і задавальня́йцеся пла́тай сваёй.

І як люд спадзяваўся, і думалі ўсі ў сэрцах сваіх празь Яана, ці ня быў можа ён Хрыстос,

 

Калі ж народ быў у чака́нні і ўсе разважа́лі ў сэ́рцах сваіх пра Іаана, ці не Хрыстос ён, —

Яан адказаў, кажучы ўсім: «Я запраўды хрышчу вас вадою, але йдзець дужшы за мяне, у Каторага я ня гожы разьвязаць рэменьчыка ў вобую Ягоным; Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым а агнём.

 

адказаў Іаан усім, гаворачы: я вадою хрышчу́ вас, але ідзе Мацнейшы за мяне, у Якога я нява́рты развяза́ць раме́нь абутку Яго; Ён будзе хрысцíць вас Духам Святым і агнём.

Веялка Ягоная ў руццэ Ягонай, і Ён ачысьце такаўню Сваю, і пшонку зьбярэць у сьвіран, а ўмецьце спале агнём няўгасным».

 

Лапа́та Яго ў руцэ́ Яго, і Ён ачы́сціць гумно́ Сваё, і збярэ́ пшаніцу ў жы́тніцу Сваю, а мякíну спа́ліць агнём непага́сным.

І шмат чаго іншага напамінаючы, даваў дабравесьць люду.

 

І многа ў чым іншым настаўля́ючы, дабраве́сціў ён народу.

Гірад жа чацьвертнік, ганены ім за Гіродзяду, жонку брата свайго Піліпа, і за ўсе ліха, што Гірад зрабіў,

 

А Ірад тэтра́рх, выкрыва́ны ім за Ірадыя́ду, жонку Філіпа, брата свайго, і за ўсё ліхое, што зрабіў Ірад,

Дадаў яшчэ да ўсяго тое, што пасадзіў Яана ў вязьніцу.

 

дада́ў да ўсяго яшчэ і тое, што зачынíў Іаана ў цямнíцы.

І сталася, як хрысьціўся ўвесь люд, і Ісус, ахрысьціўшыся, маліўся, нябёсы рашчыніліся,

 

І ста́лася: калі хрысцíўся ўвесь народ, і Іісус, ахрысцíўшыся, маліўся, раскры́лася неба,

І ісступіў Дух Сьвяты на Яго ў цялесным выглядзе, як галуба, і прышоў голас ізь неба, кажучы: «Ты Сын Мой любовы; Цябе Я ўпадабаў!»

 

і сышоў на Яго Дух Святы́ ў цяле́сным вы́глядзе, як голуб, і голас быў з неба, які прамовіў: Ты Сын Мой Узлю́блены, Цябе Я ўпадаба́ў.

А Самому Ісусу, як пачынаў, было год трыццаць веку, будучы, як думалі, сынам Язэпа Гілянка,

 

А Сам Іісус меў гадоў трыццаць, калі распачына́ў, і быў, як думалі, Сын Іо́сіфаў, Ілíеў,

Матфацёнка, Левянка, Мельшанка, Янянка, Язэпенка,

 

Матфа́таў, Левíеў, Мелхíеў, Іана́еў, Іо́сіфаў,

Маттафёнка, Амасёнка, Нагумёнка, Есьлянка, Наґґаёнка,

 

Матафíеў, Амо́саў, Нау́маў, Еслíмаў, Нагге́еў,

Маафёнка, Матгафёнка, Сэмеёнка, Язэпенка, Юдзянка,

 

Маа́фаў, Матафíеў, Семеíеў, Іо́сіфаў, Іу́даў,

Яанёнка, Рысаёнка, Зэрувавеленка, Шэалфіеленка, Ніранка,

 

Іаана́наў, Рыса́еў, Зарава́велеў, Салафіíлеў, Ніры́еў,

Мельшанка, Адзьдзянка, Косамёнка, Елмодамёнка, Іранка,

 

Мелхíеў, Аддзíеў, Каса́маў, Елмада́маў, Íраў,

Ёсянка, Елезэранка, Ёрыменка, Матфацёнка, Левянка,

 

Іасíеў, Еліезе́раў, Іары́маў, Матфа́таў, Левíеў,

Сыманёнка, Юдзянка, Язэпенка, Ёнанёнка, Елякімёнка,

 

Сімяо́наў, Іу́даў, Іосіфаў, Іана́наў, Еліакíмаў,

Малеаёнка, Менанёнка, Маттафёнка, Нафанёнка, Давідзёнка,

 

Мелеа́еў, Маіна́наў, Маттафа́еў, Нафа́наў, Давíдаў,

Есянка, Овідзёнка, Воозёнка, Салмонёнка, Наасонёнка,

 

Іесе́еў, Авíдаў, Вао́заў, Салмо́наў, Наасо́наў,

Амінадавенка, Арамёнка, Есромёнка, Фарэсёнка, Юдзянка,

 

Амінада́ваў, Ара́маў, Есро́маў, Фарэ́саў, Іу́даў,

Якавёнка, Ісачонка, Абрагаменка, Фаранка, Нахаронка,

 

Іа́каваў, Ісаа́каў, Аўраа́маў, Фа́раў, Нахо́раў,

Сэрушонка, Раґавёнка, Фалечонка, Еверонка, Салянка,

 

Серу́хаў, Рага́ваў, Фале́каў, Еве́раў, Са́лаў,

Каінанёнка, Арфаксадзенка, Сэмянка, Ноянка, Ламёшанка,

 

Каіна́наў, Арфакса́даў, Сíмаў, Но́еў, Ла́мехаў,

Мефусаленка, Енашонка, Ярэдзёнка, Малелееленка, Каінанёнка,

 

Мафуса́лаў, Ено́хаў, Іарэ́даў, Малелеíлаў, Каіна́наў,

Еносёнка, Сыфянка, Адамёнка, каторы быў Божы.

 

Ено́саў, Сíфаў, Ада́маў, Божы.