Лукаша 9 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Л. Гарошка
Склíкаўшы ж дванаццаць, Ён даў ім сілу і ўладу над усімі дэманамі, і ацаля́ць ад хвароб;
адсутнічае
і паслаў іх прапаведаваць Царства Божае і ацаля́ць хворых.
адсутнічае
І сказаў ім: нічога не бяры́це ў дарогу: ні посаха, ні торбы, ні хле́ба, ні срэ́бра, і не ма́йце па дзве во́праткі;
адсутнічае
і ў які дом уво́йдзеце, там застава́йцеся і адтуль выпраўля́йцеся дале́й;
адсутнічае
а калі хто не пры́ме вас, то, выходзячы з горада таго, абтрасíце пыл з ног вашых у све́дчанне на іх.
адсутнічае
І, пайшоўшы, яны праходзілі па се́лішчах, дабраве́сцячы і ацаля́ючы ўсюды.
адсутнічае
І пачуў Ірад тэтра́рх пра ўсё, што рабіў Іісус, і недаўмява́ў, бо некаторыя казалі, што Іаан паўстаў з мёртвых,
адсутнічае
а некаторыя, што Іса́ія явіўся, а іншыя, што адзін са старажытных прарокаў уваскрэс.
адсутнічае
І сказаў Ірад: Іаану я адсе́к галаву; хто ж Гэты, пра Каго я чую такое? І імкну́ўся ўбачыць Яго.
адсутнічае
І, вярну́ўшыся, апосталы расказа́лі Яму, што́ зрабілі; і ўзяўшы іх, пайшоў асобна ў пустэ́льнае ме́сца каля горада, які называ́ўся Віфсаíда.
адсутнічае
Але людзі, даве́даўшыся, пайшлі за Ім; і Ён, прыня́ўшы іх, гаварыў ім пра Царства Божае, і тых, хто меў патрэ́бу ў ацале́нні, ацаля́ў.
адсутнічае
Дзень жа пачаў хілíцца да вечара. І, падышоўшы, дванаццаць сказалі Яму: адпусці людзей, каб пайшлі ў навако́льныя се́лішчы і вёскі і знайшлі прыту́лак і ежу, бо мы тут у пустэ́льным ме́сцы.
адсутнічае
Але Ён сказаў ім: вы ім дайце есці. Яны ж сказалі: няма ў нас больш нічога, акрамя́ пяці хлябо́ў і дзвюх ры́бін, хіба́ што пайсці нам купíць ежы для ўсіх гэтых людзей.
адсутнічае
Бо іх было каля пяці тысяч мужчын. Але Ён сказаў вучням Сваім: рассадзíце іх групамі па пяцьдзесят.
адсутнічае
І зрабілі так, і рассадзíлі ўсіх.
адсутнічае
Ён жа, узяўшы пяць хлябо́ў і дзве ры́біны, і ўзвёўшы вочы на неба, благаславíў іх і пераламíў, і даваў вучням, каб разне́слі народу.
адсутнічае
І елі, і насы́ціліся ўсе; і сабра́на было ў іх рэ́шты кава́лкаў дванаццаць кашоў.
адсутнічае
І ста́лася: калі Ён маліўся ў адзіно́це, з Ім былí вучні, і Ён спытаўся ў іх: за каго Мяне прыма́е народ?
І сталася, як маліўся на самаце і з Ім былі вучні. Ён спытаўся іх: "За каго Мяне маюць людзі?"
Яны ж сказалі ў адказ: за Іаана Хрысцíцеля, іншыя ж за Ілію́, а іншыя кажуць, што нехта са старажы́тных прарокаў уваскрэ́с.
Яны сказалі ў адказ: "За Яна Хрысьціцеля, а некаторыя за Ільлю, а іншыя кажуць, што адзін із старадаўных прарокаў уваскрос".
Ён жа сказаў ім: а вы за каго прыма́еце Мяне? І ў адказ Пётр сказаў: за Хрыста Божага.
Ён-жа спытаўся ў іх: "А вы за каго Мяце маеце?" І адказаў Пятро: "Ты Хрыстос Божы".
Але Ён, забараня́ючы ім, загадаў нікому не казаць пра гэта,
І строга загадаў ім нікому не гаварыць аб гэтым,
сказаўшы, што Сыну Чалавечаму нале́жыць многа адпаку́таваць, і быць адры́нутым старэйшынамі, і першасвятара́мі, і кніжнікамі, і быць забітым, і на трэці дзень уваскрэ́снуць.
сказаўшы, што Сын Чалавечы мае много выцерпець, і адцураюцца Яго старэйшыны, архірэі і кніжнікі, і будзе забіты, і на троці дзень уваскросьне.
А да ўсіх казаў: хто хоча ісці за Мною, няхай адрачэ́цца ад сябе і во́зьме крыж свой штодня́ і ідзе ўслед за Мною.
Да ўсіх-жа сказаў: "Калі хто хоча йсьці за Мною, няхай адрачецца ад самога сабе, возьме штодзённа свой крыж, ды йдзе за Мною.
Бо хто хоча душу́ сваю ўратава́ць, той загу́біць яе; а хто загу́біць душу́ сваю дзе́ля Мяне, той урату́е яе.
Бо хто хоча ратаваць сваю душу, загубіць яе; а хто загубіць сваю душу дзеля Мяне, той выратуе яе".
Бо якую карысць ма́е чалавек, здабы́ўшы ўвесь свет, а сябе загубíўшы ці сабе пашко́дзіўшы?
адсутнічае
Бо хто пасаро́меецца Мяне і Маіх слоў, таго Сын Чалавечы пасаро́меецца, калі пры́йдзе ў славе Сваёй і Айца, і святых Ангелаў.
адсутнічае
Кажу вам па праўдзе: ёсць сярод тых, што стаяць тут, некато́рыя, якія не зазна́юць смерці, пакуль не ўбачаць Царства Божага.
адсутнічае
І ста́лася пасля гэтых слоў дзён праз восем: узяўшы Пятра, Іаана і Іакава, узышоў Ён на гару памаліцца.
І здарылася восем дзён пасьля тых слоў Хрыстос, узяўшы Пятра, Якуба і Яна, узыйшоў на гару памаліцца.
І калі маліўся, выгляд твару Яго стаў іншым, і ўбра́нне Яго стала белым і зіхатлíвым.
І сталася, як Ён маліўся, зьмяніўся выгляд Ягонага аблічча і вопратка Ягоная сталася белая і зьзяючая.
І вось, два мужы́ размаўлялі з Ім, гэта былí Маісей і Ілія́;
І вось два мужы гутарылі з Ім, а гэта былі Майсей і Ільля;
явíўшыся ў сла́ве, яны гаварылі пра адыход Яго, які Ён меў здзе́йсніць у Іерусаліме.
зьявіўшыся ў славе яны гутарылі аб тым, што мелася стацца з Ім у Ерузаліме.
А Пятра і тых, што былí з ім, змары́ў сон; прабудзíўшыся ж, яны ўбачылі сла́ву Яго, і двух мужоў, што стаялі з Ім.
Пятро-ж і тыя, што былі з ім, былі апанованы сном, прабудзіўшыся-ж убачылі Ягоную славу і двух мужоў, што стаялі з Ім.
І ста́лася: калі яны адыхо́дзілі ад Яго, сказаў Пётр да Іісуса: Настаўнік! добра нам тут быць; і зробім тры шатры́: адзін Табе, і адзін Маісею, і адзін Іліí, — не ве́даючы, што́ кажа.
І калі тыя адыходзілі ад Яго, Пятро казаў Ісусу: "Настаўнік, добра нам тут буць; зробім тры палаткі: адну Табе, адну Майсею і адну Ільлі", ня ведаючы, што кажа.
Калі ж ён гаварыў гэта, узнíкла во́блака і ахіну́ла іх; і яны спало́халіся, калі ўвайшлí ў во́блака.
Калі-ж ён яшчэ гэтае гаварыў, насунулася хмара і агарнула іх; і спужаліся, калі тыя ўвайшлі ў хмару.
І быў з во́блака голас, які гаварыў: гэта Сын Мой Узлю́блены; Яго слу́хайце.
І быў голас з хмары, гаворачы: "Гэта Сын Мой выбраны, Яго слухайце!"
І калі быў голас гэты, апыну́ўся Іісус адзін. І яны маўчалі, і нікому не расказа́лі ў тыя дні нічога з таго, што бачылі.
І пасьля гэтага голасу Ісус апынуўся адзін. І яны маўчалі, і нікому не гаварылі ў тыя дні нічога з таго, што бачылі.
І ста́лася на другі дзень: калі яны сышлí з гары́, сустрэла Яго мноства народу.
адсутнічае
І вось, нейкі чалавек з натоўпу ўскры́кнуў, гаворачы: Настаўнік! малю́ Цябе, узгля́нь на сына майго; бо ён адзіны ў мяне;
адсутнічае
і вось, дух хапа́е яго, і ён раптам ускры́квае, і ку́рчыць яго, так што ён пену пуска́е; і ледзь адступа́е ад яго, зму́чыўшы яго;
адсутнічае
я прасіў вучняў Тваіх, каб вы́гналі яго, і яны не змаглí.
адсутнічае
Іісус жа сказаў у адказ: о, ро́дзе бязве́рны і разбэ́шчаны! даку́ль буду з вамі і буду цярпець вас? прывядзі сюды сы́на свайго.
адсутнічае
І калі той яшчэ падыходзіў, кінуў яго дэман і ску́рчыў. Але Іісус забараніў духу нячыстаму, і ацалíў хло́пца, і аддаў яго ба́цьку яго.
адсутнічае
І ўсе дзівíліся ве́лічы Божай. Калі ўсе здзіўля́ліся ўсяму, што рабіў Іісус, Ён сказаў вучням Сваім:
адсутнічае
укладзíце вы ў вушы свае словы гэтыя: Сын Чалавечы адда́дзены будзе ў ру́кі чалавечыя.
адсутнічае
Яны ж не разумелі сло́ва гэтага, і было́ яно скры́та ад іх, так што яны не спасцíглі яго; і баяліся яны спытацца ў Яго пра слова гэтае.
адсутнічае
І прыйшло ім на думку: хто быў бы з іх бо́льшы?
адсутнічае
Іісус жа, ба́чачы по́мысел сэ́рца іх, узяў дзіця́, паставіў яго каля Сябе
адсутнічае
і сказаў ім: хто пры́ме гэтае дзіця́ ў імя́ Маё, той Мяне прыма́е; а хто пры́ме Мяне, прыма́е Таго, Хто паслаў Мяне; бо хто меншы між усіх вас, той вялікі.
адсутнічае
Іаан жа сказаў у адказ: Настаўнік! мы бачылі некага, хто íмем Тваім выганяў дэманаў, і забаранíлі яму, бо ён не сле́дуе за Табою з намі.
адсутнічае
І сказаў яму Іісус: не забараняйце; бо хто не супраць вас, той за вас.
адсутнічае
І ста́лася: калі набліжа́ліся дні ўзя́цця Яго на неба, Ён цвёрда вы́рашыў ісці ў Іерусалім;
І сталася калі наблізіўся час, у якім Ісус меў быць узятым, умацавалася Ягонае аблічча йсьці ў Ерузалім.
і паслаў вестуно́ў перад аблíччам Сваім; і яны пайшлі і ўвайшлі ў пасе́лішча самара́нскае, каб падрыхтава́ць для Яго;
І паслоў пасланцоў перад Сваім абліччам і яны пайшлі і ўвайшлі ў самаранскую вёску, каб прыгатаваць Яму.
але там не прынялí Яго, таму што Ён ішоў у Іерусалім.
Але там ня прынялі Яго, бо Ён ішоў у Ерузалім.
Убачыўшы гэта, вучні Яго Іакаў і Іаан сказалі: Госпадзі! хочаш, мы скажам, каб агонь сышоў з неба і знíшчыў іх, як і Ілія́ зрабіў?
Бачучы гэтае Ягоныя вучні Якуб і Ян сказалі: "Госпадзе, ці хочаш, мы скажам, каб агонь зыйшоў з неба і зьнішчыў іх?"
Але Ён, абярнуўшыся, забаранíў ім, ка́жучы: не ведаеце, якога вы духа;
Але Ён зьвярнуўшыся дакараў іх і сказаў: "Ня ведаеце, якога вы духу,
бо Сын Чалавечы прыйшоў не загубíць ду́шы чалавечыя, але ўратава́ць. І пайшлі ў другое пасе́лішча.
бо Сын Чалавечы прыйшоў ня губіць людзкія душы, а збавіць іх". І пайшлі ў другую вёску.
І ста́лася: калі яны былí ў дарозе, сказаў нехта Яму: я пайду за Табою, куды б ты не ішоў, Госпадзі!
І сталася, як яны былі ў дарозе, нехта сказаў Яму: "Госпадзе, я пайду за Табою, куды-б Ты ні пайшоў".
І сказаў яму Іісус: лíсы маюць норы, і птушкі нябесныя — гнёзды, а Сын Чалавечы не ма́е дзе галаву́ прытулíць.
Ісус сказаў яму: "Лісы маюць норы і нябесныя птушкі — гнёзды, а Сын Чалавечы ня мае дзе галаву прысланіць.
Другому ж сказаў: ідзі ўслед за Мною. А той сказаў: Госпадзі! дазволь мне пайсці і перш пахава́ць бацьку майго.
А другому сказаў: "Ідзі за Мною". Той адказаў: "Госпадзе, дазволь мне перш пайсьці і пахаваць майго бацьку".
Але Іісус сказаў яму: пакінь мёртвым хаваць сваіх паме́рлых; а ты ідзі абвяшча́й Царства Божае.
Але Ісус сказаў яму: "Пакінь памёршым хаваць сваіх нябожчыкаў, а ты йдзі ды абвяшчай Божае Валадарства".
І сказаў яшчэ адзін: я пайду за Табою, Госпадзі, але перш дазволь мне развіта́цца з тымі, хто ў доме маім.
Яшчэ іншы сказаў: "Я пайду за Табою, Госпадзе, але перш дазволь мне разьвітацца з маімі хатнімі".
Іісус жа яму сказаў: ніхто з тых, хто кладзе́ руку́ сваю на плуг і азіра́ецца назад, не прыда́тны для Царства Божага.
Але Ісус сказаў яму: "Ніхто, што ўзлажыў сваю руку на плуг ды аглядаецца назад, ня здольны да Божага Валадарства".
