Лукаша 2 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Рeraklad V. Hadleuski
У тыя дні выйшаў загад ад цэзара Аўгуста зрабіць перапіс па ўсёй зямлі.
I stałasia ŭ tyja dni, wyjšaŭ zahad ad cezara Aŭhusta, kab śpisać uwieś świet.
Гэта быў першы перапіс падчас панавання Квірынія ў Сірыі.
Hety pieršy śpis byŭ zrobleny načalnikam Syryi Cyrynam.
Усе пайшлі запісвацца, кожны ў свой горад.
I išli ŭsie, kab zapisacca, kožny ŭ swajo miesta.
Пайшоў таксама і Юзаф з Галілеі, з горада Назарэта, у Юдэю, у горад Давіда, званы Бэтлеем, бо ён быў з дому і роду Давіда,
Pajšoŭ-ža i Jazep z Halilei, z miesta Nazaretu, u Judeju, u miesta Dawida, jakoje zawiecca Betlejem, zatym što byŭ z domu i rodu Dawida,
каб запісацца з Марыяй, заручанай з ім, якая была цяжарнай.
kab zapisacca z Maryjaj, pašlubawanaj z im žonkaj, jakaja była ŭciažku.
А калі яны былі там, надышоў Ёй час нарадзіць.
Stałasia-ž, kali jany tam byli, wypaŭnilisia dni, kab radziła.
І нарадзіла Сына свайго першароднага. Спавіла Яго і паклала ў яслі, бо не было ім месца ў заездзе.
I naradziła syna swajho pierwarodnaha, i spawiła jaho ŭ pialonki i pałažyła jaho ŭ žołabie, bo nia było im miesca ŭ zajeździe.
У той ваколіцы былі на полі пастухі, якія вартавалі ўначы свой статак.
I byli ŭ tej-ža wakolicy pastuchi, jakija nia spali, adbywajučy načnyja warty kala swajej stady.
З’явіўся ім анёл Пана, і хвала Пана асвяціла іх, і вялікі страх ахапіў іх.
I woś anieł Pana staŭ kala ich i jasnaść Božaja adusiul ich aświaciła i aharnuŭ ich wialiki strach.
Анёл сказаў ім: «Не бойцеся, я абвяшчаю вам вялікую радасць, якая будзе для ўсяго народу,
I skazaŭ im anieł: Nia bojciesia, bo woś abwiaščaju wam wialikuju radaść, jakaja budzie dla ŭsiaho narodu,
бо нарадзіўся вам сёння ў горадзе Давіда Збаўца, якім ёсць Хрыстус Пан.
što wam siańnia ŭ mieście Dawida naradziŭsia Zbaŭca, katory jość Chrystus Pan.
І вось вам знак: знойдзеце Немаўля спавітае і пакладзенае ў яслях».
I hety wam znak: Znojdziecie dzicia, spawitaje ŭ pialonki i pałožanaje ŭ žołabie.
Раптам з анёлам з’явілася вялікае войска нябеснае, якое праслаўляла Бога і ўсклікала:
I zaraz źjawiłasia z aniełam mnostwa wojska niabiesnaha, chwalačych Boha i kažučych:
«Хвала на вышынях Богу,а на зямлі спакой людзям добрай волі».
Sława na wyšyni Bohu, i na ziamli supakoj ludziam dobraje woli.
Калі анёлы адышлі ад іх на неба, пастухі сказалі адзін аднаму: «Пойдзем у Бэтлеем і паглядзім, што там сталася і пра што абвясціў нам Пан».
I stałasia, kali anieły adyjšli ad ich da nieba, pastuchi hawaryli adzin da druhoha: Pojdziem až u Betlejem i pahladzim taho słowa, jakoje stałasia, jakoje pakazaŭ nam Pan.
Яны пайшлі, спяшаючыся, і знайшлі Марыю і Юзафа, і Немаўля, якое ляжала ў яслях.
I pryjšli śpiašajučy, i znajšli Maryju i Jazepa i dzicia pałožanaje ŭ žołabie.
А калі ўбачылі, расказалі тое, што было абвешчана ім пра гэтае Дзіця.
A ŭbačyŭšy, raskazwali ab słowie, jakoje było im skazana ab hetym dziciaci.
Усе, хто чуў, дзівіліся таму, што расказвалі ім пастухі.
I ŭsie, što čuli, dziwilisia z taho, što da ich pastuchi hawaryli.
А Марыя захоўвала ўсе гэтыя словы, разважаючы ў сэрцы сваім.
A Maryja pierachoŭwała ŭsie hetyja słowy, razwažajučy ŭ sercy swaim.
І вярнуліся пастухі, праслаўляючы і хвалячы Бога за ўсё, што пачулі і ўбачылі, як было сказана ім.
I wiarnulisia pastuchi, sławiačy i chwalačy Boha za ŭsio, što čuli i bačyli, jak im było skazana.
Калі мінула восем дзён, каб абрэзаць Дзіця, далі Яму імя Езус, якое было названа анёлам перад Яго зачаццем ва ўлонні.
I kali minuła wosiem dzion, kab było abrezana dzicia, dali jamu imia Jezus, jakoje było nazwana aniełam pierš, čym jon začaŭsia ŭ łonie.
А калі мінулі дні іх ачышчэння паводле Закону Майсея, бацькі прынеслі Яго ў Ерузалем, каб прадставіць Пану,
I kali wypaŭnilisia dni ačyščeńnia jaje pawodle zakonu Majsieja, zaniaśli jaho ŭ Jeruzalim, kab stawić jaho Panu,
— як напісана ў Законе Пана, што кожнае першароднае дзіця мужчынскага полу павінна быць прысвечана Пану; —
jak napisana jość u zakonie Pana: Što "kožny pierwarodny mužčynskaha rodu budzie nazwany światym Panu" (Wych. 13, 2),
і каб прынесці ў ахвяру, як сказана ў Законе Пана, пару туркавак або двух галубіных птушанят.
i kab dać achwiaru, pawodle taho, što skazana ŭ zakonie Pana, paru turkoŭ abo dwa hałubki.
Быў у Ерузалеме чалавек, імя якога Сімяон. Чалавек гэты, праведны і пабожны, чакаў суцяшэння Ізраэля, і Дух Святы спачываў на ім.
I woś byŭ u Jeruzalimie čaławiek, jakomu na imia Symon, a čaławiek hety sprawiadliwy i bahabojny, čakajučy paciechi Izraila, i Duch światy byŭ u im.
Было яму прадказана Духам Святым, што ён не зазнае смерці, пакуль не ўбачыць Месію Пана.
I atrymaŭ jon abjawu ad Ducha światoha, što nia ŭbačyć śmierci, kali pierš nia ŭhledzić Chrystusa Panskaha.
І прыйшоў ён, натхнёны Духам, у святыню. А калі бацькі прынеслі Дзіця Езуса, каб учыніць з Ім паводле звычаю Закону,
I pryjšoŭ u Duchu ŭ światyniu. I kali ŭnosili dzicia Jezus baćki jahony, kab učynić za jaho pawodle zwyčaju zakonu,
ён узяў Яго на рукі, благаславіў Бога і сказаў:
uziaŭ i jon jaho na ruki swaje, i bahasławiŭ Boha i skazaŭ:
«Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Валадару,паводле слова Твайго, у спакоі;
Ciapier adpuskaješ słuhu twajho, Panie,pawodle słowa twajho, u supakoju,
бо вочы мае ўбачылі збаўленне Тваё,
bo wočy maje ŭbačyli zbaŭleńnie twajo,
якое падрыхтаваў Ты перад абліччам усіх народаў,
jakoje pryhatowiŭ ty pierad woblikam usichnarodaŭ:
святло для асвятлення язычнікаўі хвалу народу Твайго Ізраэля».
Światło na aświačeńnie pahanaŭi sławu narodu twajho Izrailskaha.
А бацька і Маці Езуса дзівіліся таму, што было сказана пра Яго.
A baćka jahony i matka dziwilisia z taho, što hawaryłasia ab im.
І благаславіў іх Сімяон, і сказаў Марыі, Маці Яго: «Вось гэты прызначаны на падзенне і на паўстанне многіх у Ізраэлі і на знак, якому супраціўляцца будуць.
I bahasławiŭ ich Symon i skazaŭ da Maryi, matki jahonaj: Woś hety pałožany jość na ŭpadak i na paŭstańnie mnohich u Izrailu, i na znak, jakomu praciwicca buduć;
А праз Тваю душу пройдзе меч, каб выявіліся думкі многіх сэрцаў».
i praz twaju ŭłasnuju dušu projdzie mieč, kab byli wyjaŭleny dumki z mnohich sercaŭ.
Была таксама там Ганна прарочыца, дачка Фануэля, з роду Асэра. Яна была ў вельмі старым узросце і пражыла з мужам ад дзявоцтва свайго сем гадоў;
I była Hanna praročyca, dačka Fanuela, z pakaleńnia Asera. Jana była pažyłaja ŭ dniach swaich, i žyła z swaim mužam siem hadoŭ ad swajho dziawoctwa,
удава васьмідзесяці чатырох гадоў, якая не адыходзіла ад святыні, пастамі і малітвамі служачы Богу ўдзень і ўначы.
a była jana ŭdawoju až da wosiemdziesiat čatyroch hadoŭ. Jana nie adychodziła ad światyni, postami i malitwami słužačy i ŭdzień i ŭnačy.
Яна таксама прыйшла ў той самы час і славіла Пана, і казала пра Яго ўсім, хто чакаў вызвалення Ерузалема.
I jana, u hetu samuju hadzinu nadyjšoŭšy, sławiła Pana i hawaryła ab im usim, jakija čakali adkupleńnia Izraila.
Калі яны выканалі ўсё паводле Закону Пана, вярнуліся ў Галілею, у горад свой Назарэт.
I kali spoŭnili ŭsio pawodle zakonu Pana, wiarnulisia ŭ Halileju, u swajo miesta Nazaret.
Дзіця ж расло і ўмацоўвалася, і напаўнялася мудрасцю, а ласка Божая спачывала на Ім.
A dzicia rasło i nabirała siły, poŭnaje mudraści, i łaska Božaja była ŭ im.
Бацькі Езуса хадзілі штогод у Ерузалем на свята Пасхі.
I chadzili baćki jahony praz usie hady ŭ Jeruzalim na ŭračysty dzień Paschi.
І калі Яму было дванаццаць гадоў, яны ўзышлі ў Ерузалем паводле звычаю свята.
I kali jamu było dwanaccać hadoŭ, jany prjšli ŭ Jeruzalim pawodle zwyčaju światočnaha dnia,
Калі па заканчэнні дзён свята вярталіся, застаўся Хлопец Езус у Ерузалеме, і не заўважылі гэтага Ягоныя бацькі.
i skončyŭšy dni, kali waročalisia, astałosia dzicia Jezus u Jeruzalimie, i nia wiedali baćki jahony.
Думаючы, што Ён ідзе з пілігрымамі, прайшлі дзень дарогі і тады пачалі шукаць Яго між сваякамі і знаёмымі.
A dumajučy, što jon jość u družynie, uwajšli dzień darohi i šukali jaho miž swajakami i znajomymi.
Не знайшоўшы, вярнуліся ў Ерузалем, шукаючы Яго.
I nie znajšoŭšy, wiarnulisia ŭ Jeruzalim, šukajučy jaho.
Пасля трох дзён знайшлі Яго ў святыні. Ён сядзеў сярод настаўнікаў, слухаючы іх і пытаючыся ў іх.
I stałasia, paśla troch dzion znajšli jaho ŭ światyni, jak siadzieŭ pasiarod wučonych, słuchajučy ich i pytajučysia ŭ ich.
А ўсе, хто слухаў Яго, дзівіліся розуму і адказам Яго.
Usie-ž, katoryja słuchali jaho, dziwilisia z rozumu i adkazaŭ jahonych.
Убачыўшы Яго, яны здзівіліся, і сказала Яму Маці Ягоная: «Дзіця, чаму Ты зрабіў нам так? Вось бацька Твой і я балюча перажывалі, шукаючы Цябе».
I ŭbačyŭšy ździwilisia; i skazała da jaho matka jahona: Synie, našto ty nam zrabiŭ hetak? Woś ajciec twoj i ja harotnyja šukali ciabie.
Ён сказаў ім: «Чаго ж вы шукалі Мяне? Ці вы не ведалі, што Мне трэба быць у тым, што належыць Айцу Майму?»
I skazaŭ im: Čaho-ž wy mianie šukali? Ci wy nia wiedali, što treba mnie być u tych sprawach, jakija jość Ajca majho?
Але яны не зразумелі таго, што Ён сказаў ім.
A jany nie razumieli słowa, jakoje skazaŭ im.
І Ён пайшоў з імі, і прыйшоў у Назарэт, і быў паслухмяны ім. А Маці Яго захавала ўсе гэтыя словы ў сэрцы сваім.
I pajšoŭ z imi, i pryjšoŭ u Nazaret, i byŭ im paddany. A matka jahona ŭsie hetyja słowy pierachoŭwała ŭ sercy swaim.
Езус жа ўзрастаў у мудрасці, у гадах і ў ласцы ў Бога і ў людзей.
A Jezus ros u mudraści, i ŭ hadoch, i ŭ łascy ŭ Boha i ŭ ludziej.
