Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Паколькі многія ўжо спрабавалі скласці аповед пра падзеі, якія ў нас адбыліся,
як пераказалі нам тыя, што ад пачатку самі бачылі і былі паслугачамі Слова,
таксама і я, старанна разгледзеўшы ўсё ад пачатку, рашыўся па парадку апісаць табе, годны Тэафіле,
каб ты ўсведаміў непарушнасць слоў, у якіх ты быў навучаны.
У дні Ірада, цара Юдэі, жыў адзін святар на імя Захарыя, з Абіявай чаргі. Ён меў жонку, з дачок Ааронавых, імя яе Лізавета.
Яны абое былі справядлівымі перад Богам, беззаганна спаўняючы ўсе пастановы і прыказанні Госпадавы.
Ды не мелі дзіця, бо Лізавета была няплоднай, а абое былі ўжо на схіле дзён сваіх.
І сталася, калі ён адбываў службу святарскую перад Богам у сваёй чарзе,
па жэрабі, як была традыцыя ў святароў, выпала яму ўвайсці ў святыню Госпадаву для каджэння,
а ўсё мноства народа ў час каджэння малілася звонку.
І з’явіўся перад ім Анёл Госпадаў, стоячы па правым баку ахвярніка каджэння,
дык Захарыя стрывожыўся, бачачы [гэта], ды [вялікі] страх ахапіў яго.
Тады Анёл прамовіў да яго: «Не бойся, Захарыя, бо пачута маленне тваё, вось жа, жонка твая Лізавета народзіць табе сына, і назавеш яго Янам.
Ды будзе табе радасць і пацеха, ды многія будуць радавацца з яго нараджэння.
Ён будзе вялікім на віду Госпада, і не будзе піць віна і сіцэры, ды яшчэ ад улоння маці сваёй будзе напоўнены Духам Святым,
і многіх сыноў Ізраэля наверне да Госпада, Бога іх.
І пройдзе перад Ім у духу і магутнасці Іллі, каб звярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, а непаслухмяных — да мудрасці справядлівых, каб падгатаваць Госпаду народ падрыхтаваны».
І сказаў Захарыя Анёлу: «З чаго я магу гэта ведаць? Бо я стары, і жонка мая на схіле дзён сваіх».
І, адказваючы, сказаў яму Анёл: «Я — Габрыэль, што стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою і абвясціць табе гэтую радасную вестку.
І вось, ты будзеш нямым ды не будзеш магчы гаварыць аж да дня, у які гэта здзейсніцца, таму што ты не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
І народ чакаў Захарыю, і дзівіліся, што ён так доўга марудзіць у святыні.
Выйшаўшы, ён не мог да іх прамаўляць, дык пазналі, што ён бачыў з’яву ў святыні. А ён падаваў ім знакі і заставаўся нямым.
І сталася, калі скончыліся дні службы яго, ён вярнуўся ў дом свой.
А праз некалькі дзён жонка яго, Лізавета, пачала дзіця; і пяць месяцаў хавалася, кажучы:
«Гэта ўчыніў мне Госпад у дні, у якія зірнуў на мяне, каб зняць ганьбу маю сярод людзей».
А ў шосты месяц быў пасланы Богам Анёл Габрыэль у горад у Галілеі, званы Назарэт,
да Дзевы, заручанай мужу, які меў імя Язэп, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
Увайшоўшы да Яе, Анёл прывітаў: «Радуйся, ласкі поўная, дабраславёная Ты між жанчынамі, Госпад з Табою».
А Яна стрывожылася словам яго і думала, што гэта за прывітанне такое?
І гаворыць Ёй Анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І вось, пачнеш ва ўлонні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
Ён будзе вялікім і Сынам Узвышняга будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго;
і будзе Ён валадарыць над домам Якуба вечна, і валадарству Яго не будзе канца».
Марыя ж сказала Анёлу: «Як гэта можа стацца, калі Я мужа не спазнала?»
І, адказваючы, Анёл сказаў Ёй: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Узвышняга агарне Цябе. Таму, што з Цябе народзіцца, Святое, назавецца Сынам Божым.
І вось сваячка Твая, Лізавета, і яна пачала дзіця ў старасці сваёй, і ўжо шосты месяц у той, якую завуць няплоднай,
бо ў Бога не бывае немагчымым ніводнае слова».
Марыя ж сказала: «Вось жа, Я — служка Госпадава, хай Мне станецца паводле твайго слова». І Анёл адышоў ад Яе.
У тыя дні Марыя, устаўшы, пайшла паспешліва ў горы, у горад Юды.
І ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Лізавету.
І, калі Лізавета пачула прывітанне Марыі, зварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і Дух Святы напоўніў Лізавету,
і ўсклікнула яна моцным голасам, кажучы: «Дабраславёная Ты між жанчынамі, і дабраславёны Плод улоння Твайго.
А скуль жа мне гэта, што Маці Госпада майго прыйшла да мяне?
Вось, як толькі загучаў голас прывітання Твайго ў вушах маіх, зварухнулася з радасцю дзіцятка ў маім улонні.
І шчасная Тая, што ўверыла, бо споўніцца сказанае Ёй ад Госпада».
І сказала Марыя: «Узвялічвае душа Мая Госпада,
і ўзрадаваўся дух Мой у Богу, Збаўцы Маім,
бо зірнуў Ён на пакорлівасць служкі Сваёй. Вось, адгэтуль шчаснай называць Мяне будуць усе роды,
бо зрабіў Мне вялікае Магутны, і святое імя Яго,
і міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне тым, што баяцца Яго.
Выявіў магутнасць рукі Сваёй, разагнаў пыхлівых у намеры сэрца свайго,
спіхнуў моцных з пасадаў і ўзвысіў пакорлівых;
галодных насыціў даброццем, а багацеяў адправіў ні з чым.
Прытуліў Ізраэля, слугу Свайго, памятаючы на міласэрнасць,
як прадказаў бацькам нашым, Абрагаму і нашчадкам яго навечна».
Ды заставалася з ёю Марыя каля трох месяцаў, і вярнулася ў Свой дом.
А Лізавеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
Яе суседзі і сваякі, пачуўшы, што ўзвялічыў Госпад у ёй Сваю міласэрнасць, радаваліся разам з ёю.
І сталася: у восьмы дзень сабраліся яны абрэзаць хлопчыка ды назваць яго імем бацькі яго, Захарыем.
І, адказваючы, маці яго сказала: «Ніякім чынам, але будзе названы Ян».
І сказалі ёй: «У родзе тваім няма нікога, хто б называўся гэтым імем».
Дык пыталі на мігі ў бацькі яго, як ён хацеў бы назваць яго.
А той запатрабаваў дошчачку і напісаў словамі: «Ян імя яго». Дык здзівіліся ўсе.
А ў гэты момант раскрыліся вусны яго ды развязаўся язык яго і стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.
Дык ахапіў страх усіх іх суседзяў, і па ўсіх гарах Юдэі разнесліся словы пра ўсё гэта.
А ўсе, што пра гэта пачулі, разважалі ў сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе гэта дзіця?» Бо рука Госпадава была з ім.
І Захарыя, бацька яго, напоўнены Духам Святым, праракаваў кажучы:
«Дабраславёны Госпад, Бог Ізраэля, бо наведаў і адкупіў народ Свой,
і падняў рог збаўлення нашага ў доме Давіда, паслугача Свайго,
як прадказаў вуснамі святых прарокаў Сваіх, якія жылі ад пачатку вякоў,
збаўленне ад ворагаў нашых ды з рук тых, што ненавідзяць нас;
каб учыніць міласэрнасць бацькам нашым і ўспомніць святы запавет Свой,
і прысягу, якую даў Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,
каб без страху, свабодныя ад рук ворагаў нашых, служылі Яму
ў святасці і справядлівасці перад Ім ва ўсе дні жыцця нашага.
І ты, дзіця, названы будзеш прарокам Узвышняга, бо пойдзеш перад абліччам Госпада, рыхтаваць дарогі Яму,
каб даць народу Яго навуку збаўлення ў адпушчэнні грахоў іх
праз міласэрнасць бязмежную Бога нашага, у якой Усход наведаў нас, сыходзячы з вышыняў,
каб асвяціць тых, што сядзяць у поцемках і ў засені смерці, каб накіраваць ногі нашы на шлях супакою».
А дзіця расло і ўзмацоўвалася духам, і заставалася ў пустыні аж да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
