Лукаша 1 разьдзел

Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла

 
 

Паколькі многія ўжо спрабавалі скласці аповед пра падзеі, якія ў нас адбыліся,
 
Паколькі ўжо многія імкнуліся скласці апавяданне пра падзеі, якія адбыліся сярод нас,

як пераказалі нам тыя, што ад пачатку самі бачылі і былі паслугачамі Слова,
 
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі відавочцамі і слугамі слова,

таксама і я, старанна разгледзеўшы ўсё ад пачатку, рашыўся па парадку апісаць табе, годны Тэафіле,
 
вырашыў і я дакладна даследаваць усё ад пачатку і апісаць табе ўсё па парадку, дастойны Тэафіле,

каб ты ўсведаміў непарушнасць слоў, у якіх ты быў навучаны.
 
каб ты пазнаў праўдзівасць таго, чаму быў навучаны.

У дні Ірада, цара Юдэі, жыў адзін святар на імя Захарыя, з Абіявай чаргі. Ён меў жонку, з дачок Ааронавых, імя яе Лізавета.
 
У дні Ірада, караля юдэйскага, быў адзін святар, па імені Захарыя, з роду Абія. Ён меў жонку з дачок Аарона, а імя яе было Альжбета.

Яны абое былі справядлівымі перад Богам, беззаганна спаўняючы ўсе пастановы і прыказанні Госпадавы.
 
Абое былі справядлівымі перад Богам, жывучы беззаганна паводле ўсіх запаведзяў і наказаў Пана.

Ды не мелі дзіця, бо Лізавета была няплоднай, а абое былі ўжо на схіле дзён сваіх.
 
Але не мелі дзіцяці, бо Альжбета была бясплоднай; і абое былі ўжо ў старым узросце.

І сталася, калі ён адбываў службу святарскую перад Богам у сваёй чарзе,
 
Калі Захарыя ў парадку сваёй чаргі выконваў святарскае служэнне перад Богам,

па жэрабі, як была традыцыя ў святароў, выпала яму ўвайсці ў святыню Госпадаву для каджэння,
 
яму паводле святарскага звычаю выпаў лёс увайсці ў святыню Пана, каб прынесці ахвяру каджэння.

а ўсё мноства народа ў час каджэння малілася звонку.
 
Усё ж мноства народу малілася звонку падчас каджэння.

І з’явіўся перад ім Анёл Госпадаў, стоячы па правым баку ахвярніка каджэння,
 
І з’явіўся яму анёл Пана, які стаяў з правага боку кадзільнага ахвярніка.

дык Захарыя стрывожыўся, бачачы [гэта], ды [вялікі] страх ахапіў яго.
 
Захарыя збянтэжыўся, калі ўбачыў анёла, і страх ахапіў яго.

Тады Анёл прамовіў да яго: «Не бойся, Захарыя, бо пачута маленне тваё, вось жа, жонка твая Лізавета народзіць табе сына, і назавеш яго Янам.
 
Анёл жа сказаў яму: «Не бойся, Захарыя, бо выслухана просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, а ты назавеш яго імем Ян.

Ды будзе табе радасць і пацеха, ды многія будуць радавацца з яго нараджэння.
 
Будзе табе радасць і весялосць, і шмат хто ўзрадуецца нараджэнню ягонаму.

Ён будзе вялікім на віду Госпада, і не будзе піць віна і сіцэры, ды яшчэ ад улоння маці сваёй будзе напоўнены Духам Святым,
 
Бо ён будзе вялікі ў вачах Пана, не будзе піць ні віна, ні сіцэры і напоўніцца Духам Святым яшчэ ва ўлонні сваёй маці.

і многіх сыноў Ізраэля наверне да Госпада, Бога іх.
 
Многіх з сыноў Ізраэля наверне да іхняга Пана Бога.

І пройдзе перад Ім у духу і магутнасці Іллі, каб звярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, а непаслухмяных — да мудрасці справядлівых, каб падгатаваць Госпаду народ падрыхтаваны».
 
І сам пойдзе перад Ім у духу і моцы Іллі, каб вярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, і непаслухмяных — да разважлівасці справядлівых, каб падрыхтаваць Пану народ дасканалы».

І сказаў Захарыя Анёлу: «З чаго я магу гэта ведаць? Бо я стары, і жонка мая на схіле дзён сваіх».
 
Тады сказаў Захарыя анёлу: «Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і жонка мая ў старым узросце».

І, адказваючы, сказаў яму Анёл: «Я — Габрыэль, што стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою і абвясціць табе гэтую радасную вестку.
 
Анёл сказаў яму ў адказ: «Я Габрыэль, стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою, і абвясціць табе добрую навіну пра гэта.

І вось, ты будзеш нямым ды не будзеш магчы гаварыць аж да дня, у які гэта здзейсніцца, таму што ты не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
 
І вось, ты будзеш маўчаць і не зможаш гаварыць да дня, калі гэта станецца, за тое, што не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».

І народ чакаў Захарыю, і дзівіліся, што ён так доўга марудзіць у святыні.
 
Народ жа чакаў Захарыю і дзівіўся, што ён затрымліваецца ў святыні.

Выйшаўшы, ён не мог да іх прамаўляць, дык пазналі, што ён бачыў з’яву ў святыні. А ён падаваў ім знакі і заставаўся нямым.
 
А калі выйшаў, не мог гаварыць з імі; і яны пазналі, што ён бачыў з’яўленне ў святыні. А ён гаварыў з імі на мігах і заставаўся нямым.

І сталася, калі скончыліся дні службы яго, ён вярнуўся ў дом свой.
 
Калі скончыліся дні служэння ягонага, ён вярнуўся ў свой дом.

А праз некалькі дзён жонка яго, Лізавета, пачала дзіця; і пяць месяцаў хавалася, кажучы:
 
І пасля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная, і ўкрывалася пяць месяцаў, кажучы:

«Гэта ўчыніў мне Госпад у дні, у якія зірнуў на мяне, каб зняць ганьбу маю сярод людзей».
 
«Так учыніў мне Пан у тыя дні, калі глянуў на мяне, каб зняць з мяне ганьбу перад людзьмі».

А ў шосты месяц быў пасланы Богам Анёл Габрыэль у горад у Галілеі, званы Назарэт,
 
У шосты месяц Бог паслаў анёла Габрыэля ў горад галілейскі, называны Назарэт,

да Дзевы, заручанай мужу, які меў імя Язэп, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
 
да Дзевы, заручанай з мужам па імені Юзаф, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.

Увайшоўшы да Яе, Анёл прывітаў: «Радуйся, ласкі поўная, дабраславёная Ты між жанчынамі, Госпад з Табою».
 
Анёл, увайшоўшы да Яе, сказаў: «Вітай, поўная ласкі, Пан з Табою».

А Яна стрывожылася словам яго і думала, што гэта за прывітанне такое?
 
Яна ж збянтэжылася ад словаў ягоных і разважала, што гэта за прывітанне.

І гаворыць Ёй Анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
 
І сказаў Ёй анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Пана.

І вось, пачнеш ва ўлонні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
 
Вось зачнеш ва ўлонні сваім і народзіш Сына, і дасі Яму імя Езус.

Ён будзе вялікім і Сынам Узвышняга будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго;
 
Ён будзе вялікі і будзе названы Сынам Найвышэйшага, і дасць Яму Пан Бог трон Давіда, бацькі Ягонага,

і будзе Ён валадарыць над домам Якуба вечна, і валадарству Яго не будзе канца».
 
і валадарыць будзе над домам Якуба вечна, а валадарству Яго не будзе канца».

Марыя ж сказала Анёлу: «Як гэта можа стацца, калі Я мужа не спазнала?»
 
І сказала Марыя анёлу: «Як станецца гэта, калі я мужа не знаю?»

І, адказваючы, Анёл сказаў Ёй: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Узвышняга агарне Цябе. Таму, што з Цябе народзіцца, Святое, назавецца Сынам Божым.
 
Анёл сказаў Ёй у адказ: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Найвышэйшага ахіне Цябе. Таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Сынам Божым.

І вось сваячка Твая, Лізавета, і яна пачала дзіця ў старасці сваёй, і ўжо шосты месяц у той, якую завуць няплоднай,
 
Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасці сваёй; і ўжо на шостым месяцы тая, якую называлі бясплоднай,

бо ў Бога не бывае немагчымым ніводнае слова».
 
бо для Бога няма нічога немагчымага».

Марыя ж сказала: «Вось жа, Я — служка Госпадава, хай Мне станецца паводле твайго слова». І Анёл адышоў ад Яе.
 
Тады Марыя сказала: «Вось я, слуга Пана. Няхай мне станецца паводле твайго слова». І адышоў ад Яе анёл.

У тыя дні Марыя, устаўшы, пайшла паспешліва ў горы, у горад Юды.
 
Сабраўшыся, Марыя ў тыя дні паспяшыла ў горную краіну, у горад Юды.

І ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Лізавету.
 
Яна ўвайшла ў дом Захарыі і прывітала Альжбету.

І, калі Лізавета пачула прывітанне Марыі, зварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і Дух Святы напоўніў Лізавету,
 
Калі Альжбета пачула прывітанне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і напоўнілася Альжбета Духам Святым.

і ўсклікнула яна моцным голасам, кажучы: «Дабраславёная Ты між жанчынамі, і дабраславёны Плод улоння Твайго.
 
Яна ўсклікнула моцным голасам і сказала: «Благаслаўлёная Ты між жанчынамі і благаслаўлёны плод улоння Твайго.

А скуль жа мне гэта, што Маці Госпада майго прыйшла да мяне?
 
Адкуль мне гэта, што Маці Пана майго прыйшла да мяне?

Вось, як толькі загучаў голас прывітання Твайго ў вушах маіх, зварухнулася з радасцю дзіцятка ў маім улонні.
 
Бо калі голас прывітання Твайго загучаў у вушах маіх, узварухнулася радасна дзіцятка ва ўлонні маім.

І шчасная Тая, што ўверыла, бо споўніцца сказанае Ёй ад Госпада».
 
І шчаслівая тая, якая паверыла, што споўніцца сказанае Ёй Панам».

І сказала Марыя: «Узвялічвае душа Мая Госпада,
 
І сказала Марыя: «Велічае душа мая Пана,

і ўзрадаваўся дух Мой у Богу, Збаўцы Маім,
 
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцу,

бо зірнуў Ён на пакорлівасць служкі Сваёй. Вось, адгэтуль шчаснай называць Мяне будуць усе роды,
 
бо глянуў Бог на пакору сваёй слугі.І цяпер благаслаўляць мяне будуць усе пакаленні.

бо зрабіў Мне вялікае Магутны, і святое імя Яго,
 
Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны,а імя Яго святое.

і міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне тым, што баяцца Яго.
 
І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленненад тымі, хто Яго баіцца.

Выявіў магутнасць рукі Сваёй, разагнаў пыхлівых у намеры сэрца свайго,
 
Паказаў моц сваёй правіцы,рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.

спіхнуў моцных з пасадаў і ўзвысіў пакорлівых;
 
Скінуў магутных з тронаі ўзвысіў пакорных.

галодных насыціў даброццем, а багацеяў адправіў ні з чым.
 
Дабром галодных насыціў,а багатых ні з чым адправіў.

Прытуліў Ізраэля, слугу Свайго, памятаючы на міласэрнасць,
 
Прыняў свайго слугу Ізраэля,памятаючы пра сваю міласэрнасць,

як прадказаў бацькам нашым, Абрагаму і нашчадкам яго навечна».
 
як абяцаў бацькам нашым,Абрагаму і яго патомству навекі».

Ды заставалася з ёю Марыя каля трох месяцаў, і вярнулася ў Свой дом.
 
Прабыла Марыя ў Альжбеты каля трох месяцаў і вярнулася ў свой дом.

А Лізавеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
 
Альжбеце ж надышоў час нараджаць, і яна нарадзіла сына.

Яе суседзі і сваякі, пачуўшы, што ўзвялічыў Госпад у ёй Сваю міласэрнасць, радаваліся разам з ёю.
 
Калі пачулі суседзі і сваякі яе, што Пан учыніў вялікай міласэрнасць сваю да яе, радаваліся разам з ёю.

І сталася: у восьмы дзень сабраліся яны абрэзаць хлопчыка ды назваць яго імем бацькі яго, Захарыем.
 
На восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіця і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага, Захарыем.

І, адказваючы, маці яго сказала: «Ніякім чынам, але будзе названы Ян».
 
Але, адказваючы, маці ягоная сказала: «Не, але будзе названы Янам».

І сказалі ёй: «У родзе тваім няма нікога, хто б называўся гэтым імем».
 
Тады сказалі ёй: «Няма нікога з тваёй радні, хто б называўся такім імем».

Дык пыталі на мігі ў бацькі яго, як ён хацеў бы назваць яго.
 
У бацькі ж ягонага пыталіся на мігах, як бы хацеў назваць яго.

А той запатрабаваў дошчачку і напісаў словамі: «Ян імя яго». Дык здзівіліся ўсе.
 
Ён, папрасіўшы таблічку, напісаў: «Ян — імя яго». І ўсе здзівіліся.

А ў гэты момант раскрыліся вусны яго ды развязаўся язык яго і стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.
 
У гэты момант адразу адкрыліся вусны ягоныя і развязаўся язык ягоны, і ён загаварыў, праслаўляючы Бога.

Дык ахапіў страх усіх іх суседзяў, і па ўсіх гарах Юдэі разнесліся словы пра ўсё гэта.
 
Ахапіў страх усіх суседзяў іхніх, і па ўсёй горнай краіне Юдэі яны расказвалі пра ўсё гэта.

А ўсе, што пра гэта пачулі, разважалі ў сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе гэта дзіця?» Бо рука Госпадава была з ім.
 
Усе, хто чуў, разважалі пра гэта ў сэрцах сваіх і казалі: «Што ж гэта будзе за дзіця?» Бо рука Пана была з ім.

І Захарыя, бацька яго, напоўнены Духам Святым, праракаваў кажучы:
 
А Захарыя, бацька яго, напоўніўся Духам Святым і прарочыў, кажучы:

«Дабраславёны Госпад, Бог Ізраэля, бо наведаў і адкупіў народ Свой,
 
«Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля,бо наведаў і адкупіў народ свой,

і падняў рог збаўлення нашага ў доме Давіда, паслугача Свайго,
 
і ўзняў моц збаўлення для насу доме Давіда, слугі свайго.

як прадказаў вуснамі святых прарокаў Сваіх, якія жылі ад пачатку вякоў,
 
Як абвясціў спрадвекувуснамі сваіх святых прарокаў,

збаўленне ад ворагаў нашых ды з рук тых, што ненавідзяць нас;
 
што збавіць нас ад ворагаў нашыхі ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.

каб учыніць міласэрнасць бацькам нашым і ўспомніць святы запавет Свой,
 
Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашыхі нагадаць пра святы запавет свой.

і прысягу, якую даў Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,
 
Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму,дасць нам.

каб без страху, свабодныя ад рук ворагаў нашых, служылі Яму
 
Каб, выбаўленыя з рук ворагаў,мы без страху служылі Яму

ў святасці і справядлівасці перад Ім ва ўсе дні жыцця нашага.
 
ў святасці і справядлівасці перад Імва ўсе дні нашыя.

І ты, дзіця, названы будзеш прарокам Узвышняга, бо пойдзеш перад абліччам Госпада, рыхтаваць дарогі Яму,
 
А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа,бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму;

каб даць народу Яго навуку збаўлення ў адпушчэнні грахоў іх
 
каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленнепраз адпушчэнне яго грахоў,

праз міласэрнасць бязмежную Бога нашага, у якой Усход наведаў нас, сыходзячы з вышыняў,
 
дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,у якой наведаў нас Усход з вышыні;

каб асвяціць тых, што сядзяць у поцемках і ў засені смерці, каб накіраваць ногі нашы на шлях супакою».
 
каб асвятліць тых, хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;каб накіраваць ногі нашыя на шлях спакою».

А дзіця расло і ўзмацоўвалася духам, і заставалася ў пустыні аж да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
 
А дзіця расло і ўзмацнялася духам, і заставалася на пустыні да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.