Выслоўяў Саламонавых 8 разьдзел

Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Няўжо гэта не мудрасць усклікае і не разважлівасць падымае голас свой?
 
Ці ня гукае мудрасьць а кемнасьць, ці ня пушчае голасу свайго?

На найвышэйшых вяршынях і на дарозе, на сярэдзіне сцежак стоячы,
 
Яна стаіць на версе высокіх месцаў, ля дарогі, на ростанях;

ля брам пры ўваходзе ў горад, у саміх дзвярах усклікае:
 
Яна гукае ля брамаў, ля ўходу ў места, ля ўходу ў дзьверы:

«О людзі, да вас заклікаю, і кліч мой да сыноў чалавечых.
 
«Да вас, людзі, я гукаю, і голас мой да сыноў людзкіх.

Пазнайце, прастакі, мудрасць, а неразумныя — звярніце ўвагу;
 
Уцямце, неразумныя, добры розум, і, дурныя, уцямце разважнасьць.

слухайце, бо буду гаварыць пра справы важныя і расчыняцца вусны мае, каб сказаць праўду.
 
Слухайце, бо я буду гукаць дабрароднае, і адчыненьне вуснаў маіх — пасьцівасьць;

Праўду выкажа горла маё, а вусны мае праклянуць бязбожніка.
 
Бо праўду вымаве паднябеньне мае, і агіда — нягоднасьць вуснам маім;

Усе размовы вуснаў маіх — справядлівыя, няма ў іх ніякай ілжы і крывадушнасці;
 
Справядлівыя ўсі казані вуснаў маіх; нямаш ў іх крутні ані ашукі;

усе яны ясныя для разумных і справядлівыя для тых, хто здабывае веды.
 
Усі яны ясныя цемячаму і пасьцівыя тым, што знаходзяць веду.

Прыміце настаўленне маё, а не грошы, лепш навучанне, чым адборнае золата.
 
Прыйміце навуку маю, а ня срэбра, і валей веду, як выборнае золата;

Бо мудрасць лепшая за самацветы, і ўсё, што жадаеш, не можа параўнацца з ёю.
 
Бо лепшая мудрасьць за рубіны, і ўсе жаданае не зраўнуецца зь ёю.

Я, Мудрасць, жыву з Разважлівасцю і знаходжу дасканаласць ведаў.
 
Я, мудрасьць, жыву з розумам і веду добрага розуму знаходжу.

Страх Госпадаў — ненавідзець высакамер’е, пыхлівасць, ліхую дарогу, зло, ненавідзець і крывадушныя вусны.
 
Баяцца СПАДАРА — ненавідзіць ліха: ненавіджу гордасьць а пыху а благую дарогу а ізрадлівыя вусны.

Маё — гэта розум і разважлівасць, разважлівасць — мая, мужнасць — мая.
 
У мяне рада й добры розум; я кемнасьць, і ў мяне сіла;

Праз мяне цары царуюць і валадары выносяць справядлівыя рашэнні;
 
Імною гаспадарствуюць каралі, і князі ўстанаўляюць уставы справядлівасьці;

праз мяне кіраўнікі загадваюць, а магутныя людзі справядлівасць чыняць.
 
Імною начэльнікі радзяць і ўсі дабрародныя судзьдзі зямлі.

Я люблю тых, хто любіць мяне; і тыя, хто зранку пільнуе мяне, знойдуць мяне.
 
Я люблю любячых мяне, і хто шукае мяне, той знойдзе мяне.

Са мною — багацце і слава, незнішчальныя скарбы і справядлівасць.
 
Багацьце а слава з імною, меньне кажначаснае а праўда;

Бо плод мой даражэйшы за золата і золата вышэйшага гатунку, а народжанае мною — за адборнае срэбра.
 
Лепшыя плады мае за чыстае золата, за золата найчыстшае, і прыбытку зь мяне болей, чымся з выборнага срэбра.

Я хаджу па дарогах справядлівасці і пасярэдзіне сцежак законнасці,
 
Я йду дарогаю справядлівасьці, пасярод сьцежкаў суду,

каб абагаціць тых, хто любіць мяне, і напоўніць іх скарбніцы.
 
Каб любячым мяне даць на спадак дабро і скарбніцы іхныя напоўніць.

Госпад валодае мною ад пачатку дарог Сваіх, перш чым стварыць што-небудзь, спакон вякоў;
 
СПАДАР меў мяне на пачатку дарогі Свае, перад справамі Сваімі, здаўна;

ад вечнасці ўзнікла я і ад старадаўніх часоў, перш чым зямля ўзнікла.
 
Я была ўстаноўлена спрадвеку, спачатна, раней за быцьцё зямлі.

Яшчэ не існавалі бездані, а я ўжо ўтварылася; яшчэ крыніцы не былі цяжкімі ад водаў;
 
Я радзілася, як ня было бяздоньняў, як ня было жаролаў, поўных вады;

перш, чым узвысіліся горы, раней за ўзгоркі я нарадзілася.
 
Я радзілася раней, чымся горы былі ўстаноўлены, раней за ўзгоркі,

Дагэтуль Ён не стварыў зямлю, і палі, і пачатак зямлі ў сусвеце.
 
Як яшчэ ня была ўчынена зямля, ані раўніны, ані спачатныя пылкі сьвету.

Калі асноўваў нябёсы, я была там, калі цвёрдым законам і кругам абводзіў бездані,
 
Як Ён гатаваў нябёсы, я там, як Ён рысаваў круг над бяздоньням,

калі воблакі ўстанаўліваў угары, калі ўмацаваліся вытокі бездані,
 
Як Ён устанаўляў булакі ўгары, як мацніў жаролы бяздоньня,

калі мору вызначаў Ён яго мяжу і водам, каб з рубяжоў сваіх не выходзілі, калі паклаў асновы зямлі,
 
Як даваў мору загаду Сваю, каб воды ня выступалі з расказаньня Ягонага, як Ён клаў поды зямлі, —

я разам з Ім усё рашала ў захапленні, гуляючы перад Ім штодзень,
 
Тады я была пры Ім мастачкаю, і была кажны дзень весялосьцяй, заўсёды

гуляючы па крузе зямлі, і радасці мае — быць з сынамі чалавечымі.
 
Цешачыся на заселенай часьці зямлі Ягонай, і любата мая із сынамі людзкімі.

Такім чынам, цяпер, сыны, слухайце мяне: шчасныя тыя, хто зберагае дарогі мае,
 
Дык цяпер, сынове, паслухайце мяне, бо шчасьлівыя заховуючыя дарогі мае;

слухайце настаўленне і будзеце мудрымі, і не адкідайце яго.
 
Паслухайце навукі, і будзьце мудрыя, і не адхінайце яе.

Шчасны чалавек, які слухае мяне, і які штодзень пільнуе пры дзвярах маіх, і хто пільнуе каля вушака дзвярэй маіх.
 
Шчасьлівы чалавек, што слухае мяне, кажнага дня сьцеражэць у брамах маіх, вартуе вушакі дзьвярэй маіх;

Хто мяне знойдзе, той жыццё знойдзе і атрымае радасць ад Госпада.
 
Бо хто знойдзе мяне, знойдзе жыцьцё і адзяржыць зычлівасьць ад СПАДАРА;

А хто адносна мяне зграшыць, той пакалечыць душу сваю: усе, хто ненавідзіць мяне, — смерць любяць».
 
Але хто грэша супроці мяне, шкодзе душы сваёй; усі, ненавідзячыя мяне, любяць сьмерць».