Выслоўяў Саламонавых 21 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
Сэрца валадара ў руцэ ГОСПАДА, як ручаі водаў; Ён скіроўвае яго, куды хоча.
Як цур’і водаў, сэрца каралёва ў руццэ СПАДАРА. Ён кіруе яго, куды хоча.
Усе шляхі чалавека слушныя ў вачах ягоных, але ГОСПАД узважвае сэрцы.
Усі дарогі людзіны простыя ў ваччу ейным, але СПАДАР важа сэрцы.
Праведнасьць і суд даспадобы ГОСПАДУ больш, чым ахвяра.
Валей справядлівасьць а суд СПАДАРУ, чымся аброк.
Узьнесеныя вочы і надзьмутае сэрца — ніва бязбожнікаў, [і гэта] грэх.
Высокае вока а надзьмутае сэрца — сьвечка нягодных, грэх.
Думкі руплівага [прыносяць] прыбытак, а кожны нецярплівы [будзе мець] нястачу.
Падумкі ўлеглівага вядуць да збытку, але кажнага хаплівага — адно да нястачы.
Зьбіраньне скарбаў языком падманлівым — пара, што зьнікае, і шуканьне сьмерці.
Прыдбаньне скарбаў манлівым языком — пустая беганіна шукаючых сьмерці.
Злачыннасьць бязбожнікаў зьвернецца на іх, бо яны грэбуюць чыніць суд [справядлівы].
Глабаньне нягодных зьнішча іх, бо яны адмаўляюцца ад спаўненьня суду.
Крывы шлях чалавека нягоднага, а справы чыстага — простыя.
Дарога людзіны крывая а дзіўная, але чыстага дзейнасьць простая.
Лепей жыць у куце на даху, чым са сварліваю жонкаю ў прасторным доме.
Валей жыць у куце страхі, чымся із звадліваю жонкаю ў супольным доме.
Душа бязбожніка жадае зла, ня знойдзе [ласкі] ў вачах ягоных бліжні яго.
Душа нягоднага жадае ліха; прыяцель ягоны ня знойдзе ласкі ў ваччу ягоным.
Калі караюць насьмешніка, неразумны стаецца мудрэйшым, і калі мудрага вучаць, ён здабывае веданьне.
Як караюць насьміханьніка, просты мудрэе; а як навучаюць мудрага, ён адзержуе веданьне.
Разважае праведнік пра дом бязбожніка, як гінуць бязбожнікі ў ліхоцьці сваім.
Мудра дзее справядлівы да дому нягоднага, але ськідае нягодных за іх ліха.
Хто вушы свае затыкае на крык убогага, той сам будзе клікаць, але ня будзе адказу.
Хто затыкае вуха свае на вык беднага, тый і сам будзе крычэць, але не адкажуць.
Падарунак таемны тушыць гнеў, а гасьцінец у заўлоньне [спыняе] вялікую ярасьць.
Дар у таямніцы сьцішае гнеў, і лапан у заўлоньне — вялікую злосьць.
Правасудзьдзе — радасьць для праведніка і загуба для злачынцаў.
Радасьць справядляваму чыніць суд, але зьнішчэньне дзеючым бяспраўе.
Чалавек, які зьбіваецца са шляху розуму, супачыне ў грамадзе памёршых.
Чалавек, што зьбіваецца з дарогі розуму, будзе супачываць у грамадзе сьценяў сьмерці.
Хто любіць весяліцца, будзе ў нястачы, а хто любіць віно і алей, ня будзе багатым.
Хто любе весялосьць, будзе недастатны; хто любе віно а алей, не забагацее.
Выкупам за праведніка [будзе] бязбожнік, а [выкупам] за правага — ліхадзей.
Выкупам за справядлівага — нягоднік, і за пасьцівых — хвальшнік.
Лепш жыць у зямлі пустыннай, чым з жонкай гняўлівай і сварлівай.
Валей жыць у пусташы, чымся із звадліваю а злоснаю жонкаю.
Прывабныя скарбы і алей у жытле мудрага, а бязглузды чалавек змарнуе іх.
Скарб жаданы будзе й алей у гасподзе мудрага, але неразумны чалавек праглынець іх.
Хто імкнецца да праведнасьці і міласэрнасьці, знойдзе жыцьцё, праведнасьць і славу.
Хто імкнецца да справядлівасьці а міласэрдзя, знойдзе жыцьцё, справядлівасьць а чэсьць.
Мудры ўвойдзе ў горад магутных і зрыне моц, у якой яны мелі пэўнасьць.
На места дужых узыйдзе мудры і ськіне далоў мацніню даверу яго.
Хто захоўвае вусны свае і язык свой, захоўвае душу сваю ад бедаў.
Хто сьцеражэць вусны свае а язык свой, сьцэражэць душу сваю ад клопату.
Свавольны і дзёрзкі, называны блюзьнерам, робіць усё ў шале нахабства.
Пыхаты начэпа — насьміханьнік імя ягонае — дзее ў злосьці начэпна.
Жаданьне гультая заб’е яго, бо рукі ягоныя адмаўляюцца працаваць.
Жаданьне лянога забівае яго, бо рукі ягоныя адмаўляюцца рабіць;
Кожны дзень ён жадае і прагне, а праведнік дае і не шкадуе.
Увесь дзень ён вельма галіцца, але справядлівы даець і не задзержуе.
Ахвяра бязбожнікаў — брыдота, тым больш [брыдотныя] тыя, якія складаюць яе з падступнасьцю.
Аброк нягодных — агіда, пагатове абраканы зь нягоднаю думкаю.
Сьведка хлусьлівы згіне, а чалавек, які слухае, будзе гаварыць заўсёды.
Хвальшывая сьветка загіне, але людзіна, што гукае чутае, гукае тое заўсёды.
Чалавек бязбожны ўпарты абліччам сваім, а правы разумее шлях свой.
Нягодная людзіна каляне від свой, але пасьцівы разумее дарогу сваю.
Няма мудрасьці, і няма розуму, і няма рады насуперак ГОСПАДУ.
Няма мудрасьці ані розуму, ані рады супроці СПАДАРА.
Каня рыхтуюць на дзень бітвы, але перамога — ад ГОСПАДА.
Каня гатуюць на дзень бітвы, але перамога ад СПАДАРА.
