Выслоўяў Саламонавых 10 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
Прыповесьці Салямона. Мудры сын — радасьць для бацькі, а дурны сын — смутак для маці.
Прыказі Салямонавы. Сын мудры вяселе айца, але сын дурны — цяжар маці сваёй.
Не прыносяць карысьці скарбы бязбожныя, а праведнасьць ратуе ад сьмерці.
Не даюць карысьці скарбы нягоднасьці, але справядлівасьць вывальняе ад сьмерці.
Не дазволіць ГОСПАД галадаваць душы праведніка, але адкіне жаданьні бязбожнікаў.
Ня дасьць СПАДАР галадаваць душы справядлівага, але меньне нягодных адкіне.
Лянівая рука робіць бедным, а рука працавітая ўзбагачае.
Леная рука бядніць, а рука ўлеглых багаціць.
Хто летам зьбірае, той сын разважлівы, а хто сьпіць у жніво — сын ганебны.
Зьбіраючы ўлетку — сын мудры, сьпячы ў жніво сын сарамаціць.
Дабраславенствы — на галаве праведнага, а вусны бязбожнікаў хаваюць няправасьць.
Дабраславенствы на галаву справядлівага, але вусны нягодных пакрывае ўсілства.
Памяць пра праведніка дабраслаўлёная, а імя бязбожнікаў спарахнее.
Памятка справядлівага дабраславёная, а імя нягодных зьвяне.
Мудры сэрцам прыймае прыказаньні, а той, хто мае вусны неразумныя, упадзе.
Мудрае сэрца прыйме расказаньні, але пустамлён зваліцца стрым галаву.
Хто ходзіць беззаганна, той ходзіць бясьпечна, а хто крывіць шляхі свае, будзе выяўлены.
Хто ходзе беззаганна, ходзе бясьпечна, але хто выкрыўляе дарогі свае, будзе пазнаны.
Хто міргае вачыма, той робіць прыкрасьць, і той, хто мае вусны неразумныя, упадзе.
Хто міргае ачыма, прычыняе смутак, але пустамлён зваліцца стрым галаву.
Вусны праведніка — крыніца жыцьця, а вусны бязбожнікаў хаваюць няправасьць.
Вусны справядлівага — жарало жыцьця, але вусны нягодных пакрывае ўсілства.
Нянавісьць выклікае сваркі, а любоў пакрывае ўсе правіны.
Ненавісьць раздзьмухае вады, але любосьць пакрывае ўсі грахі.
У вуснах разумнага знаходзіцца мудрасьць, а кій — на сьпіне бязглуздага.
На вуснах разумнага мудрасьць, але дубец на сьпіне ў тога, каму не стаець мудрасьці.
Мудрыя захоўваюць веданьне, а вусны неразумнага вядуць да загубы.
Мудрыя заховуюць веду, але вусны дурных блізка згубы.
Маёмасьць багатага — умацаваны горад для яго, загуба для бедных — галеча іхняя.
Багацьце багатыра — моцнае места ягонае, згуба беднаму — беднасьць ягоная.
Праца праведніка вядзе да жыцьця, набытак бязбожніка — да грэху.
Работа справядлівага — на жыцьцё, прыбытак нягоднага — на грэх.
На сьцежцы жыцьця той, хто прыймае настаўленьне, а хто адкідае дакараньне — блукае.
На дарозе жыцьця тый, хто дбае праз навуку, але хто адхінае ўпікі — блудзе.
Хто хавае нянавісьць, у таго вусны хлусьлівыя, а хто паклёп разносіць, той дурань.
Хто хавае ненавісьць, у тога манлівыя вусны, і хто пашырае абмову, тый дурны.
У мностве словаў не пазьбегнеш грэху, а хто стрымлівае вусны свае, той разважлівы.
У множасьці слоў не перастаець быць выступ, але мудры ўзьдзержуе вусны свае.
Язык праведніка — адборнае срэбра, а сэрца бязбожніка нічога ня вартае.
Выборнае срэбра — язык справядлівага, сэрца нягодных — малое.
Вусны праведнага пасьвяць многіх, а бязглуздыя паміраюць ад нястачы розуму.
Вусны справядлівага жывяць шмат каго, але дурныя зь нястачы мудрасьці паміраюць.
Дабраславенства ад ГОСПАДА, яно ўзбагачае, і смутку з сабою не прыносіць.
Дабраславенства СПАДАРОВА багаціць і не дабаўляе ніякага смутку сабою.
Радасьць для дурня — учынкі ганебныя, а чалавек разумны [радуецца] мудрасьці.
Гулі дурному рабіць нягоднасьць, але мудрасьць — разумнаму.
Тое, чаго баіцца бязбожнік, прыйдзе на яго, а прагненьні праведных споўняцца.
Страх нягоднага нойдзе на яго, але жаданьню справядлівых будзе ўчынена досыць.
Калі пранясецца віхура, ня будзе больш бязбожніка, а праведнік мае вечны падмурак.
Як праходзе віхор, так нямаш нягоднага, але справядлівы — вечны под.
Як воцат для зубоў і як дым для вачэй, так гультай для тых, што яго пасылаюць.
Што воцат зубам і дым ачом, тое лены пасылаючым яго.
Страх перад ГОСПАДАМ памнажае дні, а гады бязбожнікаў скароцяцца.
Страх СПАДАРА множа дні, гады нягодных будуць скарочаны.
Чаканьне праведнікаў — радасьць, а спадзяваньне бязбожнікаў загіне.
Надзея справядлівых — радасьць, а спадзева нягодных загіне.
Шлях ГОСПАДАЎ — апора для беззаганных і загуба для злачынцаў.
Моц беззаганнаму — дарога СПАДАРОВА, але згуба дзеючым бяспраўе.
Праведнік не пахісьнецца навекі, а бязбожнікі ня будуць жыць на зямлі.
Справядлівы на векі не пахісьнецца, але нягодныя ня будуць жыць на зямлі.
Вусны праведніка памнажаюць мудрасьць, а язык падступны будзе адсечаны.
Вусны справядлівага выказуюць мудрасьць, але манлівы язык будзе адцяты.
Вусны праведніка ведаюць, што даспадобы [Богу], а ў вуснах бязбожнікаў — падступнасьць.
Вусны справядлівага ведаюць, што пажадана, але вусны нягодных крутадушныя.
