Да Габрэяў 3 разьдзел

Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Сабілы і Малахава

 
 

Браты святыя, удзельнікі нябеснага паклікання, зразумейце Апостала і Першасвятара нашага вызнання, Езуса,
 
Таму, браты сьвятыя, удзельнікі нябеснага прыклíканьня, пранікніцеся думкаю пра Пасланца (Неба) і Архірэя вызнаньня нашага — Хрыста Ісуса,

бо Ён верны таму, хто Яго ўстанавіў, як і Майсей ва ўсім доме Яго.
 
Які верны Таму, Хто паставіў Яго, як і Масея ва ўсім доме Ягоным.

Ён варты настолькі большай пашаны, чым Майсей, наколькі большую пашану, чым дом, мае яго будаўнік.
 
Бо Ён у параўнаньні зь Масеям уганараваны большаю славаю, як мае большую чэсьць у параўнаньні з домам Той, Хто пабудаваў гэты дом;

Кожны дом хтосьці будуе, а той, хто збудаваў усё, — гэта Бог.
 
бо ўсякі дом збудоўваецца некім; а Той, Хто збудаваў ўсё ёсьць Бог.

І Майсейбыў верным ва ўсім доме Яго як слуга дзеля сведчання пра тое, што трэба было сказаць.
 
І Масей верны ва ўсім доме Ягоным, як служка, бо сьведчыў пра тое што і належала апавясьціць;

Хрыстус жа як Сын у доме Яго, а Ягоным домам з’яўляемся мы, калі толькі захаваем адвагу і слаўную надзею.
 
а Хрыстос — як Сын над домам Ягоным, дом жа Ягоны — мы, калі толькі адвагу і пахвалу надзеі цьвёрда да канца захаваем.

Як кажа Дух Святы: «Сёння, калі пачуеце Ягоны голас,
 
Таму, як кажа Дух Сьвяты: «сёньня, калі пачуеце Голас Ягоны,

нерабіце жорсткімі сэрцы вашыя, як учас бунту, у дзень выпрабавання ў пустыні,
 
ня рабіце жорсткімі сэрцы вашыя, як у час мяцежнага нараканьня у дзень спакушэньня ў пустэльні,

дзе, спакушаючы, выпрабоўвалі Мяне бацькі вашыя хоць бачылі справы Мае
 
дзе спакушалі Мяне ба́цькі вашыя, выпрабоўвалі Мяне і бачылі Ўчынкі Мае сорак гадоў.

напрацягу сарака гадоў. Таму Я і разгневаўся на пакаленне тое, і сказаў: Яны заўсёды блукаюць у сэрцы, не пазналі яны шляхоў Маіх.
 
Таму Я ўгнявіўся на род той і сказаў: “заўсёды блукаюць яны сэрцам і ня пазналі Маіх шляхоў”.

Таму Я прысягнуў у гневе Маім, што яны не ўвойдуць у Мой адпачынак».
 
Таму Я прысягнуўся ў гневе Маім: “ня ўвойдуць яны ў Супакой Мой!”»

Глядзіце, браты, каб не было ў каго з вас ліхога сэрца бязвер’я, якое аддаляе ад жывога Бога.
 
Глядзіце, браты, каб ня ўвайшла ў каго з вас у сэрца загана нявер’я, каб ня адпасьці ад Бога Жывога.

Але настаўляйце адзін аднаго штодня, пакуль можна казаць «сёння», каб ніхто з вас не стаў жорсткім праз падман граху.
 
Але падбадзёрвайце адзін воднага кожны дзень, дакуль (яшчэ) можна казаць «сёньня» (яшчэ ня позна), каб ня стаў хто з вас жорсткім праз падман грэху.

Бо мы станемся саўдзельнікамі Хрыста, калі да канца захаваем моцную надзею, якую мелі ад пачатку.
 
Бо мы сталіся супольнікамі Хрысту, калі толькі прынятае спачатку рашэньне цьвёрда захаваем да канца,

Таму гаворыцца: «Сёння, калі пачуеце голас Ягоны, не рабіце жорсткімі сэрцы вашыя, як падчас бунту».
 
пакуль можна казаць «сёньня» (яшчэ ня позна); і калі пачуеце голас Ягоны, ня зрабіце жорсткімі сэрцы вашыя, як у час смуты.

Дык хто ж тыя, хто, пачуўшы, узбунтаваўся? Гэта ж не ўсе тыя, хто з Майсеем выйшаў з Егіпта?
 
Бо нікаторыя і пачуўшы (голас Ягоны) узбунтаваліся, але ня ўсе, хто выйшаў зь Ягіпту разам з Масеям.

На каго Ён гневаўся сорак гадоў? Ці не на тых, хто зграшыў і чые трупы засталіся на пустыні?
 
На каго ж гневаўся Ён сорак гадоў? Ці ні на тых, што зграшылі, чые косткі паляглі ў пустэльні?

Каму пакляўся, што не ўвойдуць у Ягоны адпачынак, калі не тым, хто не паслухаўся?
 
Каму ж Ён пакляўся, што ня ўвойдуць у супакой Ягоны, калі ні няпакорлівым?

І мы бачым, што яны не змаглі ўвайсці з прычыны бязвер’я.
 
І мы бачым, што яны ня змаглі ўвайсьці праз няверства.