Да Габрэяў 5 разьдзел

 

 

Бо кожны першасвятар, узяты з людзей, ставіцца дзеля людзей на служэнне Богу, каб прыносіць дары і ахвяры за грахі,

 

ён можа спачуваць недасведчаным і заблуканым, бо і сам ахоплены слабасцю,

 

з-за якой ён і павінен як за народ, так і за сябе прыносіць ахвяры за грахі.

 

І ніхто сам сабою не бярэ гэты гонар, толькі пакліканы Богам, як і Аарон.

 

Так і Хрыстос не Сам Сябе праславіў, стаўшы Першасвятаром, а Той, Хто сказаў Яму: «Ты Мой Сын, Я сёння нарадзіў Цябе»,

 

як і ў іншым месцы Ён кажа: «Ты — Святар навекі на ўзор Мельхіседэка».

 

Ён у дні Свайго цела з моцным воклічам і са слязьмі ўзнёс просьбы і малітвы Таму, Хто мог выратаваць Яго ад смерці, і быў пачуты за Сваю богапашану.

 

хоць Ён і Сын, навучыўся паслухмянасці ад усяго таго, што перацярпеў,

 

і, выканаўшы ўсё3, Ён стаў для ўсіх, паслухмяных Яму, крыніцаю для вечнага выратавання,

 

названы Богам Першасвятаром паводле чына Мельхіседэка.

 

Пра Яго мы маем сказаць многае, што яшчэ і цяжка растлумачыць, бо вы зрабіліся тугія на вушы.

 

Бо калі і вы, паводле часу, павінны б быць настаўнікамі, самі зноў маеце патрэбу, каб хто вучыў вас асновам пачатку слоў Божых, і вы сталі тымі, каму патрэбна малако, а не цвёрдая ежа.

 

Бо кожны, хто корміцца малаком, недасведчаны ў слове праведнасці, бо ён — немаўля.

 

А цвёрдая ежа — для дарослых, у якіх пачуцці практыкаю прывучаны адрозніваць дабро і зло.