Яна 20 разьдзел

 

 

У першы-ж дзень тыдня раніцай, калі яшчэ не разьвіднілася, прыйходзіць да гробу Марыя Магдалена і бачыць, што камень ад гробу адвалены.

 

Яна пабегла і зайшла да Сымана Пятра і да другога вучня, якога любіў Ісус, і кажа ім: — вынеслі Госпада з гробу, і ня ведаем, дзе.

 

Пётра і другі вучань ураз-жа выйшлі і пайшлі да гробу.

 

Яны пабеглі разам, але другі вучань бег хутчэй за Пятра, і першы прыйшоў да гробу.

 

І нахіліўшыся, пабачыў ляжачыя пялёны, але да гробу не ўвайшоў.

 

Сьледам за ім прыйходзіць Сыман Пётра. Ён увайходзіць да гробу, і бачыць толькі ляжачыя пялёны.

 

А плат, што быў на галаве Яго, ляжаў зьвінуты асобна ад пялёнаў, на іншым месцы.

 

Тады ўжо ўвайшоў і другі вучань, які дабег да гробу першым, і пабачыў і паверыў.

 

Бо яны яшчэ ня ведалі з Пісаньня, што Яму наляжала ўваскроснуць з мертвых.

 

Тады вучні зноў вярнуліся дадому.

 

А Марыя стаяла ля гробу і плакала; і плачучы нахінулася да гробу.

 

І ўбачыла двух ангелаў у белым адзеньні; яны сядзялі — адзін у галовах, а другі ў нагах, дзе ляжала Цела Ісусава.

 

І кажуць яны ёй: — жанчына! чаго плачаш? яна-ж адказала: — бо забралі Госпада майго і ня ведаю, дзе палажылі Яго.

 

Гэта сказаўшы, яна абярнулася і пабачыла постаць Ісуса, але не пазнала Яго.

 

І кажа ёй Ісус: — жанчына, чаго ты плачаш, каго шукаеш? яна-ж, думаючы, што гэта садоўнік, кажа Яму: — дабрадзею! калі ты вынес Яго, скажы мне, дзе палажыў Яго, і я забяру Яго.

 

І прамовіў да яе Ісус: — Марыя! яна-ж, абярнуўшыся да Яго, усклікнула: — Раўвуні! — гэта значыць, Вычыцель.

 

Ісус кажа ёй: — не дакранайся да Мяне, бо Я ня ўзыйшоў яшчэ да Айца Майго; ідзі-ж да братоў Маіх і скажы ім: — узыйходжу да Айца Майго і Айца вашага, і Бога Майго і Бога вашага.

 

Марыя Магдалена йдзе і абвяшчае вучням, што бачыла Госпада, і што ўсё гэта сказаў ёй.

 

Увечары таго-ж першага тыдня, калі дзьверы дома, дзе зыйшліся вучні Яго, былі замкненыя з-за асьтярогі ад юдэяяў, прыйшоў Ісус і, стаўшы пасяродку, прамовіў да іх: — мір вам!

 

І сказаўшы гэта, паказаў ім рукі і ногі, і рэбры Свае; узрадаваліся-ж вучні, убачыўшы Госпада.

 

І зноў сказаў ім Ісус: — мір вам! як паслаў Мяне Айцец, так і Я пасылаю вас.

 

Сказаўшы гэта, дыхнуў і кажа ім: — прымеце Духа Сьвятога.

 

Каму адпусьціце грахі, таму адпусьцяца, на кім затрымаеце, застануцца.

 

А Хама, адзін з дванаццацёх, званы Блізьнюк, ня быў з імі, калі прыйходзіў Ісус.

 

Іншыя-ж вучні сказалі яму: — мы бачылі Госпада; але ён адказаў ім: — калі ня ўбачу на руках Яго прабоінаў ад цьвікоў, і не ўлажу пальца майго ў раны ад цьвікоў, і ня ўлажу рукі мае ў рэбры Ягоныя, не паверу.

 

Па восьмёх дзёх зноў былі ў доме вучні Ягоныя, і Хама быў з імі; прыйходзіць Ісус, калі дзьверы былі замкненыя, і стаў пасярод іх і сказаў: — мір вам.

 

Потым гаворыць да Хамы: — падай сюды твой палец, і агледзь рукі Мае; і падай руку тваю, і ўлажыі ў рэбра Мае; і ня будзь нявернікам, але верным.

 

І адказаў Яму Хама, прамовіўшы: — Госпадзе мой і Божа мой!

 

Ісус гаворыць яму: — ты паверыў затым, што бачыў Мяне; шчасьлівыя тыя, якія ня бачылі, але паверылі.

 

Шмат іншых цудаў стварыў Ісус прад вучнямі Сваімі, але яны не напісана ў кнігах гэтых.

 

А гэтае-ж напісана, каб вы паверылі, што Ісус ёсьць Хрыстос Сын Божы, і ўверыўшы, мелі жыцьцё ў імя Ягонае.