Адкрыцьцё 11 разьдзел

 

 

І да́дзена была́ мне трысцíна, падо́бная да жазла́, і ска́зана: устань і зме́рай храм Божы і ахвя́рнік, і палічы́ тых, што пакланя́юцца ў ім;

 

І дана мне трысьціна падобная да скíпетру (і) сказана: устань (і ідзі) абмерай Сьвятыню Бога і ахвярнік і тых, што пакланяюцца ў ёй;

а зне́шні двор хра́ма абмінí і не ме́рай яго, бо ён да́дзены язы́чнікам: яны будуць тапта́ць святы́ го́рад со́рак два ме́сяцы.

 

а панадворак, каторы вонках Сьвятыні, выключы і ня абмярай яго, бо ён адданы пага́нам; і места сьвятое яны будуць таптаць сорак два месяцы.

І дам двум све́дкам Маім, і яны будуць праро́чыць ты́сячу дзве́сце шэсцьдзяся́т дзён, апра́нутыя ў валасянíцу.

 

І дам двум сьведкам Маім, і будуць прарочыць тысячу дзьвесьце шэсьцьдзясят дзён, апранутыя ў зрэбніну.

Яны — дзве маслíны і два свяцíльнікі, што стая́ць перад Богам зямлí.

 

Яны ёсьць дзьве аліўкі і два сьветачы, якія стаяць перад Богам зямлі.

І калі хто хоча прычынíць ім шко́ду, то агонь выхо́дзіць з ву́снаў іх і пажыра́е во́рагаў іх; і калі хто захо́ча прычынíць ім шко́ду, то яму нале́жыць так загíнуць.

 

І калі хто захоча ім нашкодзіць, агонь выйдзе із роту іхняга і пажарэ ворагаў іхных; і калі хто захоча ім нашкодзіць, то яму належыць быць забітым.

Яны ма́юць ула́ду зачынíць не́ба, каб не ішоў дождж на зямлю́ ў дні праро́цтва іх; і ма́юць ула́ду над во́дамі ператвара́ць іх у кроў і паража́ць зямлю́ ро́знымі бе́дствамі столькі, колькі яны захо́чуць.

 

Яны маюць уладу зачыніць неба, каб ня ішоў дождж у дні іхнага прарочаньня, і маюць уладу над водамі ператвараць іх у кроў, і пляжыць зямлю ўсялякай напасьцяй, калі толькі захочуць.

І калі зако́нчаць яны све́дчанне сваё, звер, што выхо́дзіць з бе́здані, усту́піць у бітву з імі, і перамо́жа іх, і заб’е́ іх,

 

І калі яны скончаць сьведчаньне сваё, зьвер, што выходзіць зь бяздоньня, будзе весьці вайну супраць іх, і пераможа іх і заб’е іх.

і тру́пы іх пакíне на ву́ліцы вялікага го́рада, які духо́ўна называ́ецца Садо́м і Егíпет, дзе і Гасподзь наш быў распя́ты.

 

І трупы іхныя (будуць ляжаць) на (шырокай) вуліцы места вялікага, якое называецца духова Садом і Ягіпет, дзе і Госпад наш быў укрыжаваны.

І мно́гія з наро́даў, і кале́н, і моў, і плямёнаў будуць глядзе́ць на тру́пы іх тры з пало́ваю дні і не дазво́ляць пакла́сці тру́пы іх у магíлу.

 

І будуць глядзець на іхныя трупы із народаў і родаў, і моваў, і плямёнаў тры с паловай дні і трупы іхныя ня дазволяць пакласьці ў магілы.

І жыхары́ зямлí будуць ра́давацца гэтаму і весялíцца, і будуць пасыла́ць падару́нкі адзін аднаму; таму што два праро́кі гэтыя му́чылі жыхаро́ў зямлí.

 

І тыя, што жывуць на зямлі, будуць радавацца аб іх і весяліцца, і пашлюць адзін аднаму падарункі, таму што гэтыя два прарокі мучылі жыхароў зямлі.

Але праз тры з пало́ваю дні ўвайшо́ў у іх дух жыцця́ ад Бога; і яны або́два ўста́лі на но́гі свае, і вялікі страх напа́ў на тых, што глядзе́лі на іх.

 

І пасьля трох з паловай дзён дух жыцьця ад Бога ўвайшоў у іх, і яны ўсталі на ногі свае; і страх вялікі напаў на тых, што глядзелі на іх.

І пачу́лі яны з не́ба гу́чны го́лас, які каза́ў ім: узыдзíце сюды. І яны ўзышлí на не́ба на во́блаку; і глядзе́лі на іх во́рагі іх.

 

І пачулі яны моцны голас зь неба, які казаў ім: узыйдзіце сюды. І яны ўзыйшлі на неба на воблаку; і ўбачылі іх ворагі іхныя.

І ў той самы час адбыло́ся землетрасе́нне вялікае, і дзяся́тая ча́стка го́рада абры́нулася, і загíнула ад землетрасе́ння сем тысяч імён чалаве́чых; а аста́тнія былí ахо́плены стра́хам і ўзне́слі сла́ву Богу Нябе́снаму.

 

І ў той (жа) момант адбыўся вялікі землятрус, і дзясятая частка места разбурылася, і было забіта землятрусам сем тысячаў чалавечых імёнаў, а астатнія былі зьняты жахам і аддалі хвалу Богу Нябёснаму.

Друго́е го́ра прайшло́; вось, надыхо́дзіць неўзаба́ве трэ́цяе го́ра.

 

Гора другое прайшло, вось гора трэйцяе ідзе хутка.

І сёмы А́нгел затрубíў, і пачу́ліся на не́бе гу́чныя галасы́, якія каза́лі: ца́рства све́ту ста́ла ца́рствам Госпада нашага і Хрыста Яго, і Ён будзе ца́рстваваць на ве́кі вяко́ў.

 

І сёмы Ангел затрубіў, і прагучалі моцныя галасы на небе гаворачы: сталіся валадарствы сьвету (Валадарствам) Госпада нашага і Хрыста Ягонага, і Ён будзе валадарыць на векі вякоў.

І два́ццаць чаты́ры ста́рцы, што сядзе́лі перад Богам на прасто́лах сваіх, упа́лі на аблíччы свае́ і пакланíліся Богу,

 

І дваццаць чатыры старэйшыны, якія сядзелі перад Богам на пасадах сваіх, упалі на абліччы свае і пакланіліся Богу,

ка́жучы: дзя́куем Табе, Госпадзі Божа Уседзяржы́цель, Які ёсць, і быў, і ма́еш прыйсці, што Ты прыня́ў сíлу Тваю вялікую і стаў ца́рстваваць.

 

кажучы: дзякуем Табе, Госпадзе, Бог Уседзяржыцель, Які ёсьць і Які быў, і Які ідзе, што Ты праявіў сілу Тваю вялікую і заваладарыў.

І разгне́валіся язы́чнікі; і прыйшо́ў гнеў Твой і час судзíць мёртвых і даць узнагаро́ду раба́м Тваім, праро́кам, і святы́м, і тым, што бая́цца íмені Твайго, малы́м і вялíкім, і знíшчыць тых, хто знішча́е зямлю́.

 

І пагане былі напоўнены злосьцю, і прыйшоў гнеў Твой і пара́ мёртвым быць судзімымі, і даць узнагароду рабам Тваім прарокам і сьвятым, і тым, хто баіцца Імені Твайго, малым і вялікім, і зьнішчыць тых, што нішчаць зямлю.

І адчынíўся храм Божы на не́бе, і стаў ба́чны каўчэ́г запаве́ту Яго ў хра́ме Яго; і былí мала́нкі, і гу́кі, і грамы́, і землетрасе́нні, і град вялікі.

 

І была расчынена Сьвятыня Бога на Небе, і быў зьяўлены кібот Запавету Ягонага ў Сьвятыні Ягонай; і сталіся маланкі і галасы і громы, і землятрус, і град вялікі.