Яна 17 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Выдання 1926−1928 гадоў Л. Дзекуць-Малея 2x
Пасьля гэтых словаў Ісус узьвёў вочы Свае да неба і сказаў: Войча! прыйшла гадзіна: праславі Сына Твайго, каб і Сын Твой праславіў Цябе,
Гэтае сказаў Ісус і падняў вочы Свае́ да не́ба і мовіў: Отча! прыйшла: гадзіна: услаў Сына Твайго, каб і Сын Твой уславіў Цябе́;
бо Ты даў Яму ўладу над усякаю плоцьцю, каб усяму, што Ты даў Яму, даў Ён жыцьцё вечнае:
бо Ты даў Яму ўладу над усякім це́лам, каб Ен усяму, што Ты даў Яму, даў бы жыцьцё ве́чнае.
а гэта ёсьць жыцьцё вечнае, каб спазналі Цябе, адзінага, сапраўднага Бога, і пасланага Табою Ісуса Хрыста.
Гэнае ж жыцьцё ве́чнае ў тым, каб пазналі Цябе́, адзінага праўдзівага Бога, і Ісуса Хрыста, якога Ты паслаў.
Я праславіў Цябе на зямлі, выканаўшы ўсё, што Ты даручыў Мне зрабіць;
Я ўславіў Цябе́ на зямлі: завяршыў дзе́ла, што Ты даў Мне́ зрабіць.
І сёньня праславі Мяне Ты, Войча, у Цябе Самога славаю, якую Я меў у Цябе раней стварэньня сьвету.
Дык цяпе́р услаў Мяне́ Ты, Отча, у Цябе́ Самога тэй славаю, якую Я ме́ў у Цябе́ ране́й істнаваньня сьве́ту.
Я адкрыў імя Тваё людзям, якіх Ты даў Мне ад сьвету; яны былі Твае, і Ты даў іх Мне, і яны выканалі слова Тваё;
Я абвясьціў імя Твае́ людзям, якіх Ты Мне́ даў ад сьве́ту; яны былі Тваі, і Ты іх даў Мне́, і яны захавалі слова Твае́.
цяпер уразумелі яны, што ўсё, што Ты даў Мне, ад Цябе ёсьць;
Цяпе́р зразуме́лі яны, што ўсё, што даў Ты Мне́, гэта ад Цябе́.
бо словы, якія Ты даў Мне, Я перадаў ім, і яны прынялі і ўразумелі ў праўдзе, што Я зыйшоў ад Цябе, і ўверавалі, што Ты паслаў Мяне.
Бо словы, якія Ты даў Мне́, Я аддаў ім, і яны прынялі і запраўды зразуме́лі, што Я ад Цябе́ зыйшоў, і паве́рылі, што Ты Мяне́ паслаў.
Я малю за іх: не за ўвесь сьвет малю, а за тых, каго Ты даў Мне, бо яны Твае;
За іх прашу, не за ўве́сь сьве́т прашу, але за тых, якіх Ты даў Мне́, бо яны Тваі.
і ўсё Маё — Тваё, і Тваё — Маё; і Я праславіўся ў іх.
І ўсё Мае́ Твае́ і Твае́ Мае́; і ў іх Я ўславіўся.
Я ўжо ня ў сьвеце, а яны ў сьвеце, а Я да Цябе іду. Войча Сьвяты! аслані іх у імя Тваё, тых, каго Ты Мне даў, каб яны былі адзіныя як і Мы.
Я ўжо не на сьве́це, але яны на сьве́це, Я ж да Цябе́ іду. Отча сьвяты! захавай іх у імя Твае́, тых, якіх Ты Мне́ даў, каб яны былі адно, як і Мы.
Калі Я быў зь імі ў сьвеце, Я асланяў іх у імя Тваё; тых, каго Ты даў Мне, Я захаваў, і ніхто зь іх не загінуў, апрача сына пагібелі, каб збылося Пісаньне.
Калі Я быў на сьве́це з імі, Я захаваў іх у імя Твае́; тых, якіх Ты Мне́ даў, Я захаваў і ніхто з іх ня згінуў, апрача сына пагібелі, каб выпаўнілася пісаньне (Пс. 108:17).
А цяпер да Цябе іду, і гэта кажу ў сьвеце, каб яны мелі ў сабе радасьць Маю поўную.
Цяпе́р жа да Цябе іду, і гэтае кажу на сьве́це, каб яны ме́лі радасьць Маю ў сабе поўную.
Я перадаў ім слова Тваё, і сьвет зьненавідзеў іх, бо яны не ад сьвету, як і Я не ад сьвету.
Я аддаў ім слова Твае́, і сьве́т зьненавідзіў іх, бо яны ня з сьве́ту, як і Я ня з сьве́ту.
Не прашу, каб Ты ўзяў іх ад сьвету, а каб асланіў іх ад ліхога;
Не прашу, каб Ты ўзяў іх із сьве́ту, але каб захаваў іх ад зла.
яны не ад сьвету, як і Я не ад сьвету.
Яны ня з сьве́ту, як і Я ня з сьве́ту.
Асьвяці іх у праўдзе Тваёй: слова Тваё ёсьць праўда.
Асьвяці іх праўдаю Твае́ю: слова Твае́ праўда.
Як Ты паслаў Мяне ў сьвет, так і Я паслаў іх у сьвет;
Як Ты паслаў Мяне́ ў сьве́т, так і Я пасылаю іх у сьве́т.
і за іх Я прысьвячаю Сябе, каб і яны былі асьвечаныя праўдаю.
І за іх Я пасьвячаю Сябе́, каб і яны былі асьве́чаны праўдаю.
Не за іх жа толькі прашу, а і за тых, што ўверуюць у Мяне паводле слова іхнага:
Не за іх жа толькі малю, але і за тых, што ўве́равалі ў Мяне́ па слову іх.
хай будзе ўсё адзінае: як Ты, Войча, ува Мне, і Я ў Табе, так і яны хай будуць у Нас адзіна, — каб паверыў сьвет, што Ты паслаў Мяне.
Няхай будуць усе́ адно: як Ты, Аце́ц, у-ва Мне́ і Я ў Табе́, так і яны няхай будуць адно, каб паве́рыў сьве́т, што Ты паслаў Мяне́.
І славу, якую Ты даў Мне, Я даў ім: хай будуць адзіныя, як Мы адзіныя.
І славу, якую Ты даў Мне́, Я даў ім, каб былі адно, як Мы адно.
Я ў іх, і Ты ўва Мне; хай будуць паяднаныя ў адно, і хай уведае сьвет, што Ты паслаў Мяне і палюбіў іх, як палюбіў Мяне.
Я ў іх і Ты ў-ва Мне́; каб былі злучаны ў вадно, і няхай пазнае сьве́т, што Ты паслаў Мяне і палюбіў іх, як палюбіў Мяне́.
Войча! якіх Ты даў Мне, хачу, каб там, дзе Я, і яны былі са Мною, хай бачаць славу Маю, якую Ты даў Мне, бо палюбіў Мяне раней, чым пачаўся сьвет;
Отча, каго Ты Мне́ даў, хачу, хай і яны будуць са Мною там, дзе́ Я, каб бачыць славу Маю, якую Ты Мне́ даў, бо палюбіў Мяне́ ране́й заснаваньня сьве́ту.
Войча праведны! і сьвет Цябе не спазнаў; а Я спазнаў Цябе, і гэтыя спазналі, што Ты паслаў Мяне;
Отча справядлівы! сьве́т Цябе́ не пазнаў, але Я пазнаў Цябе́, і яны пазналі, што Ты паслаў Мяне́.
і Я адкрыў ім імя Тваё і адкрыю, каб любоў, якою Ты палюбіў Мяне, ў іх была; і Я ў іх.
І Я абвясьціў ім імя Твае́ і абвяшчаю, каб любоў, якою Ты палюбіў Мяне́, у іх была, і Я ў іх.
