Не павінен браць мужчына жонкі бацькі свайго і адкрываць [покрыва] яго.
Хмары — покрыва Яго, і не бачыць Ён нашых спраў, і ходзіць [толькі] па крузе нябесным”.
Расцягнуў Ён хмару, нібы покрыва, і агонь, каб свяціў ім уночы.
Ты покрыва і шчыт мой, трывала ўсклаў я надзею на слова Тваё.
Укінута ў пекла пыха твая, і гукі арфаў тваіх. Чарвяк сцелецца пад табою, і покрыва тваё — чэрві.
І знішчыць Ён на гары той путы, што сцягнулі ўсе народы, ды покрыва, што распрасцёрта над усімі плямёнамі.
