Хто ма́е вушы, каб чуць, няхай чуе.
Хто ма́е вушы, каб чуць, няхай чуе!
А пасе́янае на камянíстых месцах азначае таго, хто чуе слова і адразу з радасцю прыма́е яго;
А пасе́янае ў це́рнях азначае таго, хто чуе слова, але клопат веку гэтага і зма́нлівасць багацця заглуша́юць сло́ва, і яно становіцца бясплодным.
А пасе́янае на добрай зямлі азначае таго, хто чуе слова і разумее; ён і плод прыно́сіць і дае́ адзін сто, другі шэсцьдзеся́т, а іншы трыццаць.
Тады пра́веднікі заззя́юць, як сонца, у Царстве Айца іх. Хто ма́е вушы, каб чуць, няхай чуе!
А нягоднага раба вы́кіньце ў це́мру знешнюю; там будзе плач і скры́гат зубоў». (Сказаўшы гэта, усклікнуў: хто ма́е вушы, каб чуць, няхай чуе!)
І казаў: хто ма́е вушы, каб чуць, няхай чуе!
Калі хто ма́е вушы, каб чуць, няхай чуе!
Калі хто ма́е вушы, каб чуць, няхай чуе!
а іншае ўпала на добрую зямлю і, узышоўшы, урадзíла плод у сто крат. Сказаўшы гэта, Іісус заклíкаў: хто ма́е вушы, каб чуць, няхай чуе!
а што на добрай зямлі — гэта тыя, што, пачуўшы слова, захоўваюць яго ў шчы́рым і добрым сэрцы і даюць плод у цярплíвасці. Сказаўшы гэта, Іісус заклíкаў: хто ма́е вушы, каб чуць, няхай чуе!
Ні ў зямлю, ні ў гной яна непрыда́тная: вон выкіда́юць яе. Хто ма́е вушы, каб чуць, няхай чуе!
Калі ж захачу пахваліцца, то не буду неразумным, бо скажу ісціну; але я ўстрымліваюся, каб хто не падумаў пра мяне звыш таго, што бачыць ува мне ці чуе ад мяне.
Хто ма́е ву́ха, няха́й чу́е, што́ Дух ка́жа Цэ́рквам: перамо́жцу дам спажыва́ць ад дрэ́ва жыцця́, якое пасяро́д ра́ю Божага».
Хто ма́е ву́ха, каб чуць, няха́й чу́е, што́ Дух ка́жа Цэ́рквам: перамо́жца не зазна́е шко́ды ад друго́й сме́рці».
Хто ма́е ву́ха, каб чуць, няхай чу́е, што́ Дух ка́жа Цэ́рквам: перамо́жцу дам спажыва́ць ма́нну тае́мную, і дам яму ка́мень белы і напíсанае на ка́мені імя́ но́вае, якога ніхто не ве́дае, акрамя́ таго, хто атры́млівае».
Хто ма́е вуха, каб чуць, няхай чу́е, што́ Дух ка́жа Цэ́рквам».
Хто ма́е ву́ха, няха́й чу́е, што Дух ка́жа Цэ́рквам».
Хто ма́е ву́ха, няха́й чу́е, што́ Дух ка́жа Цэ́рквам».
Хто ма́е ву́ха, няха́й чуе, што́ Дух ка́жа Цэ́рквам».
Хто ма́е ву́ха, няха́й чу́е.
І Дух і няве́ста ка́жуць: прыйдзí! І хто чу́е, няхай ска́жа: прыйдзí! І хто хо́ча піць, няха́й прыхо́дзіць, і хто жада́е, няха́й бярэ́ ваду́ жыцця́ да́рам.
І я такса́ма све́дчу ко́жнаму, хто чу́е сло́вы праро́цтва кнíгі гэтай: калі хто дада́сць нешта да іх, то Бог дада́сць яму́ бе́дстваў, пра якія напíсана ў кнíзе гэтай;
