А я — як яны хварэлі, вопраткой маёй было жалобнае адзеньне. Я марыў пастом душу маю, а малітва сэрца майго вярталася назад.
Усё адзеньне Тваё ёсьць мірра і алёе, і касія. З палацаў са слановай косткі вяселяць Цябе лютні.
Уся слава дочкі Караля — унутры, адзеньне ейнае з залатога гафтаваньня;
Таму пыха ёсьць іхным нашыйнікам, і гвалт, як адзеньне, пакрывае іх.
Хай яно будзе яму, як адзеньне, у якое ён апранаецца, і як пояс, якім ён заўсёды падпярэзваецца.
