Ці хоча чалавек жыць і ці любіць дабрадзенства, каб бачыць дабро?
я быў ліхім пазайздросьціў, як пабачыў дабрадзенства бязбожных,
і Гасподзь дабрадзенства ўдзеліць, і ўродзіць зямля наша плод свой;
каб угледзеў я дабрадзенства выбранцаў Тваіх, каб радаваўся я радасьцю народу Твайго, каб хваліўся я спадчынаю Тваёю.
Хай будзе спакой у мурах тваіх, дабрадзенства — у харомах тваіх!
З дабрадзенства праведнікаў радуецца горад, а як гіне бязбожны — сьпявае.
Я казаў табе ў час дабрадзенства твайго; але ты сказаў: не паслухаю. Такія былі паводзіны твае з самай тваёй маладосьці, што ты ня слухаў голасу Майго.
І будзе Мне Ерусалім радасным імем, пахвалою і гонарам перад усімі народамі зямлі, якія пачуюць пра ўсе даброты, якія Я зраблю яму, і зьдзівяцца і затрымцяць ад усіх дабрадзействаў і ўсяго дабрадзенства, якое Я дам яму.
Тады князі сказалі цару: «хай будзе гэты чалавек аддадзены сьмерці, бо ён аслабляе рукі воінам, якія застаюцца ў гэтым горадзе, і рукі ўсяму народу, кажучы ім такія словы; бо гэты чалавек не дабрадзенства зычыць народу гэтаму, а бедства»,
