Хоць ён жалее яе, і не пакідае яе, і дзяржыць яе ля паднябеньня свайго;
Ен пакідае яечкі свае на зямлі, і на пяску грэе іх,
За сабой ён пакідае ясную сьцежку, глыбіня здаецца сівою.
Але, ён абача, што мудрыя паміраюць разам із дурнымі, а недасьціпны гіне й пакідае іншым багацьце свае.
Каторая пакідае правадыра маладосьці свае і змову Бога свайго забываецца;
Добры пакідае спадак унукам, але схавана справядліваму багацьце грэшніка.
Навука прыкрая таму, хто пакідае дарогу, ненавідзячы ўпікі памрэць.
Хто хавае выступы свае, ня будзе мець дасьпеху; але хто спавядаецца а пакідае, таму паспагадаюць.
Бо кажны дзень яны шукаюць Мяне й зычаць пазнаць дарогі Мае, бы народ, што чыніў справядлівасьць і суду Бога свайго не пакідае; яны пытаюцца ў Мяне праз загады справядлівасьці й зычаць дабліжыцца да Бога:
Нават лань на полю родзе й пакідае, бо няма травы.
Бо не пакідае назаўсёды Спадар.
А найміт, не пастыр, каму авечкі не свае, бача прыходзячага ваўка, і пакідае авечкі, і ўцякае; і воўк хапае іх, і разганяе авечкі;
Іншым жа я кажу, а не Спадар: калі які брат мае жонку няверніцу, і яна згодная жыць ізь ім, няхай не пакідае яе;
І жонка, што мае мужа няверніка, і ён згодны жыць ізь ёю, няхай не пакідае яго;
