1 да Карынфянаў 9 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад П. Татарыновіча
Ці я не апостал? Ці я ня вольны? Ці я ня бачыў Ісуса Хрыста, Госпада нашага? Ці вы — не мая справа ў Госпадзе?
Ціж ня ёсьць я вольны? Ці я не Апостал? Ня відзеў Езуса Хрыстуса Усеспадара нашага? Ды ціж ня мой мазоль вы ў Богу?
Калі для другіх я не апостал, але не для вас; бо пячатка майго апостальства — гэта вы ў Госпадзе.
Калі для іншых я не Апостал, то для вас аднак Апостал, вы бо доказ майго апостальства ў Богу.
Вось такая мая абарона перад тымі, якія судзяць мяне.
Вось мая абарона перад тымі, што судзяць мяне:
Ці мы ня маем улады есьці і піць?
няўжэ мы ня маем права есьці і піць?
Ці ня маем улады хадзіць з сястрою жонкаю, як і пазасталыя апосталы, і браты Госпадавы, і Кіфа?
Або мы ня маем права вясьці з сабою жанчыну, сястру, як і другія Апосталы й браты Усеспадаравы ды Кэфас?
Ці адзін я і Барнаба ня маем улады не працаваць?
Ці мо толькі мне і Барнабе ня можна не працаваць?
Хто калі служыць у войску на свой кошт? Хто садзіць вінаград і ня есьць пладоў яго? Ці хто пасе статак і ня есьць малака ад статку?
Хто калі ўласным коштам хадзіў у паход? Хто садзіць вінаграднік ды ня есьць пладоў яго? Або хто пасе статак ды ня жывіцца малаком статку?
Ці толькі па-чалавечаму я гэтае гавару? Ці ня кажа гэтае самае і Закон?
Ці толькі палюдзку гавару гэта? Ціж і Закон не кажа гэтага?
Бо ў Законе Майсея напісана: «Не завязвай пысы валу, які малоціць». Ці пра валоў клапоціцца Бог?
Дык-жа ў Законе Майжэша напісана: Не завязвай роту валу малоцячаму (Паўт Пр. 25:4) Ці тут аб валох турбуецца Бог?
Ці дзеля нас наогул гаворыць? Бо дзеля нас напісана, што той, хто арэ, павінен араць з надзеяй, і той, хто малоціць, [малаціць] з надзеяй атрымаць тое, на што спадзяецца.
Ці канечне дзеля нас гэта гавора? Бо-ж дзеля нас напісана: араты павінен з надзеяй араць, а малацільнік — малаціць з надзеяй атрымання з умалоту спадзяванага.
Калі мы пасеялі ў вас духоўнае, ці вялікая рэч, калі пажнем у вас цялеснае?
Калі мы пасеялі ў вас духовае, дык штож вялікага, як пажнём у вас цялеснае?
Калі другія атрымліваюць уладу над вамі, ці ня больш мы? Але мы не скарысталі з гэтае ўлады, але ўсё вытрымліваем, каб не ўчыніць якое перашкоды Эвангельлю Хрыстоваму.
Калі іншыя маюць у вас уладу, дык тым-болей чамуб ня мы? Аднак мы не карысталі з гэтага права, але цярпімо ўсё, каб ня спрычыніць якой перапоны Хрыстусавай Эванэліі.
Ці вы ня ведаеце, што тыя, якія пры сьвятым працуюць, ядуць са сьвятыні? Што тыя, якія паслугуюць пры ахвярніку, бяруць частку ад ахвярніка?
Ціж няведаеце, што сьвятарачыя із сьвятыні жывяцца, а пры аўтары служачыя з аўтара частку маюць?
Гэтак і Госпад загадаў тым, якія абвяшчаюць Эвангельле, жыць ад Эвангельля.
Гэтак і Госпад загадаў тым, што Эванэлію абвяшчаюць, з Эванэліі і жыць.
Але я нічым з гэтага не скарыстаўся; напісаў жа гэтае не дзеля таго, каб гэтак было для мяне, бо для мяне лепш памерці, чым каб хто прынізіў пахвалу маю.
Але я нічога не выкарыстваў з гэтага й напісаў вось гэта не натое, каб так са мною было; мне бо лягчэй умерці, чым каб хто ударэмніў славу маю.
Бо, калі я абвяшчаю Эвангельле, няма мне чым хваліцца, бо абавязак ляжыць на мне, і гора мне, калі я не абвяшчаю Эвангельля.
Бо абвяшчанне Эванэліі ня ёсьць мне прычынай славы, калі гэта зьяўляецца неабходнасьцю: гора мне, як Эванэліі не прапаведваўбы;
Бо калі я раблю гэтае сваёй ахвотай, маю нагароду, а калі супраць волі, [выконваю] даверанае гаспадараваньне.
калі раблю гэта ўласнавольна, маю нагароду; каліж недабравольна, — выконваю толькі умоўленае паручэнне.
Дык якая мая нагарода? Што, дабравесьцячы, бяз платы выкладаю Эвангельле Хрыстовае, не карыстаючыся маёю ўладаю ў Эвангельлі.
Дык жа штож тады мне нагарода? За тое, што абвяшчаючы Эванэлію, падаю дабравесьць аб Хрыстусе дарма, ня выкарыстваючы права майго ў Эванэліі.
Бо, будучы вольным ад усіх, я паняволіў сябе ўсім, каб многіх здабыць.
Будучы ад усіх вольным, я стаўся слугою ўсім, каб прыдбаць іх болей:
І я стаўся для Юдэяў, як Юдэй, каб здабыць Юдэяў; для тых, якія пад Законам, — як той, што пад Законам, каб здабыць тых, якія пад Законам;
для Юдэеў я стаўся як Юдэй, каб здабыць іх; для тых, што пад законам, я быў моў падзаконны — хоць пад законам ня быў — каб прыяднаць падзаконных;
для тых, якія без Закону, — як без Закону, ня будучы без Закону перад Богам, але пад законам Хрыста, каб здабыць тых, якія без Закону;
для тых, што былі без закону — як беззаконны, (хоць ня быў бяз Божага Закону, але ў Законе Хрыстуса), каб прыцягнуць тых беззаконных.
я стаўся для тых, якія слабыя, як слабы, каб здабыць тых, якія слабыя. Для ўсіх я стаўся ўсім, каб хоць некага збавіць.
Для немачных я быў моў немачны, каб здабыць і немачных. Для ўсіх я стаўся ўсім, каб усіх збавіць.
А гэта я раблю дзеля Эвангельля, каб стацца ўдзельнікам яго.
А ўсё гэта раблю для Эванэліі, каб стацца ейным удзейнікам.
Ці вы ня ведаеце, што тыя, якія бягуць на стадыёне, бягуць усе, але адзін атрымлівае ўзнагароду? Дык бяжыце, каб атрымаць.
Ціж ня ведаеце, што бягучыя на перагонках то ўсе бягуць, але нагароду дастае адзін? Дык бяжэцеж так, каб дастаць.
А кожны, хто змагаецца, устрымліваецца ад усяго: тыя — каб атрымаць вянок зьнішчальны, а мы — незьнішчальны.
А кажны змагар ад усяго паўстрымоўваецца: яны, каб здабыць вянец нікчомы, а мы — нетлы.
Дык я бягу, не як на няпэўнае, змагаюся, не як паветра б’ючы,
Таму вось я й бягу не як навосьлеп, вяду кулачны бой не як куксаючы толькі паветра,
але я вымучваю і няволю цела маё, каб, абвяшчаючы другім, самому ня стацца нявартым.
але ўтаймоўваючы ды ўпаслушняю цела маё, каб навучаючы другіх, сам ня стаўся зганьбеным.
