Біблія

Ёва 17 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна

Дух мой саслабеў, дні мае пагаслыя, і застаецца мне толькі магіла.

Хіба не кпіны акружаюць мяне, і не ў горычы хіба патанае вока маё?

Дай заклад за мяне перад Табою, і хто ж [іншы] у знак парукі стукне мяне па руцэ?

Сэрца іх аддаліў Ты ад разумення, таму яны не ўзвысяцца.

Абяцае блізкіх як здабычу, але вочы сыноў яго змарнеюць.

Ён паставіў мяне ў прымаўку народа і каб плявалі [мне] ў твар.

Пацямнела ад горычы вока маё, і члены цела майго сталіся, нібы цень.

Справядлівыя аслупянеюць, бачачы гэта, і бязгрэшны раззлуецца на бязбожніка.

І справядлівы будзе трымацца дарогі сваёй, а чысты дадасць моцы рукам.

Дык навярніцеся ўсе вы і прыходзьце, але я не знайду між вамі нікога разумнага.

Дні мае прамінулі, думкі мае і памкненні сэрца майго расцерушыліся.

Ператварылі яны ноч у дзень; ды зноў пасля цемры спяшаецца святло.

Калі і датрываю, то апраметная — дом мой; у цемры паслаў я ложак мой.

Сказаў я гнілізне: “Ты — бацька мой!”, “Маці мая і сястра мая!” — чарвям.

Дык дзе ж цяпер мая надзея і хто бачыць цярплівасць маю?

У апраметную найглыбейшую сыдуць усе справы мае, і ці будзе мне адразу супачынак у парахне?»