Да Габрэяў 3 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
Браты святыя, удзельнікі нябеснага паклікання, зразумейце Апостала і Першасвятара нашага вызнання, Езуса,
Дык, сьвятыя браты, удзельнікі нябеснага пакліканьня, пазнайце Апостала і Архісьвятара нашага веравызнаньня Езуса,
бо Ён верны таму, хто Яго ўстанавіў, як і Майсей ва ўсім доме Яго.
бо Ён верны таму, хто Яго стварыў, як і Маісей у ва ўсім сваім доме.
Ён варты настолькі большай пашаны, чым Майсей, наколькі большую пашану, чым дом, мае яго будаўнік.
Бо Ён прызнаны дастойным славы большае за Маісея, як большую славу мае ў параўнаньні з домам той, хто яго збудаваў.
Кожны дом хтосьці будуе, а той, хто збудаваў усё, — гэта Бог.
Кожны дом, вядома, некім пабудаваны, а вось той, хто ўсё стварыў — Бог.
І Майсейбыў верным ва ўсім доме Яго як слуга дзеля сведчання пра тое, што трэба было сказаць.
І Маісей (Мойжаш), вядома, верны быў у ва ўсім свайму дому, як слуга, на пасьведчаньне тых спраў, якія павінны былі быць сказанымі.
Хрыстус жа як Сын у доме Яго, а Ягоным домам з’яўляемся мы, калі толькі захаваем адвагу і слаўную надзею.
Хрыстус жа — як сын у доме сваім. Домам жа гэтым — мы, калі захаваем моцную веру і славу з надзеяй аж да канца.
Як кажа Дух Святы: «Сёння, калі пачуеце Ягоны голас,
Адсюль вось што кажа Дух Сьвяты: Сёньня, калі пачуеце голас Ягоны,
нерабіце жорсткімі сэрцы вашыя, як учас бунту, у дзень выпрабавання ў пустыні,
не заглушайце сэрцаў вашых, як ва ўзбунтаваньні, як у дзень спакушэньня на пустыні,
дзе, спакушаючы, выпрабоўвалі Мяне бацькі вашыя хоць бачылі справы Мае
дзе спакушалі мяне бацькі вашы,
напрацягу сарака гадоў. Таму Я і разгневаўся на пакаленне тое, і сказаў: Яны заўсёды блукаюць у сэрцы, не пазналі яны шляхоў Маіх.
правяралі, хоць і бачылі цуды мае праз сорак гадоў. Таму вось разгневаўся Я на гэта пакаленьне і сказаў: заўсёды бессардэчныя; не пазналі яны вось шляхоў маіх,
Таму Я прысягнуў у гневе Маім, што яны не ўвойдуць у Мой адпачынак».
як пакляўся Я ў гневе сваім: ня ўвойдуць яны ў супакой мой.
Глядзіце, браты, каб не было ў каго з вас ліхога сэрца бязвер’я, якое аддаляе ад жывога Бога.
Глядзіце, браты, каб не было між вас прыпадкам ліхога сэрца няверы, што адступіцца ад Бога жывога,
Але настаўляйце адзін аднаго штодня, пакуль можна казаць «сёння», каб ніхто з вас не стаў жорсткім праз падман граху.
ды заахвочвайце самі сябе што дня, пакуль трывае гэтае "сёньня", каб не заглох хто з вас праз абман граха.
Бо мы станемся саўдзельнікамі Хрыста, калі да канца захаваем моцную надзею, якую мелі ад пачатку.
Удзельнікамі ж Хрыстуса сталіся мы, калі толькі пачатае жыцьцё аж да канца захаваем.
Таму гаворыцца: «Сёння, калі пачуеце голас Ягоны, не рабіце жорсткімі сэрцы вашыя, як падчас бунту».
Калі кажа: Сёньня, калі пачуеце голас Ягоны, не заглушайце сэрцаў вашых, як быццам у гневе.
Дык хто ж тыя, хто, пачуўшы, узбунтаваўся? Гэта ж не ўсе тыя, хто з Майсеем выйшаў з Егіпта?
Бо некаторыя слухаючы "абураліся", але ня ўсе, што выйшлі з Егіпту з Маісеем.
На каго Ён гневаўся сорак гадоў? Ці не на тых, хто зграшыў і чые трупы засталіся на пустыні?
На каго ж Ты гневаўся праз сорак гадоў? Ці ж не на тых, што саграшылі, чые трупы параскіданы па пустыні?!
Каму пакляўся, што не ўвойдуць у Ягоны адпачынак, калі не тым, хто не паслухаўся?
А каму ж гэта пакляўся не ўвайсьці ў супакой Ягоны, калі не тым, што не паверылі?
І мы бачым, што яны не змаглі ўвайсці з прычыны бязвер’я.
А бачым, што не змаглі ўвайсьці праз недаверства.
