Адкрыцьцё 10 разьдзел

 

 

І я ўбачыў іншага магутнага Анёла, які сходзіў з неба і быў ахінуты воблакам; і на яго галаве вясёлка, і яго аблічча, як сонца, і яго ногі, як слупы агню;

 

Пасля ўбачыў я іншага магутнага анёла, які сыходзіў з неба, заслонены воблакам, і над галавой у яго вясёлка, і твар яго — быццам сонца, і ногі яго — як слупы вогненныя,

і ў яго руцэ быў маленькі разгорнуты скрутак. І ён паставіў сваю правую нагу на мора, а левую — на зямлю;

 

і меў ён у руцэ сваёй адкрытую кнігу. І паставіў ён ногі свае: правую — на мора, а левую — на зямлю,

і ўсклікнуў гучным голасам, як раве леў. І калі ён усклікнуў, сем грамоў прамовілі сваімі галасамі.

 

і гаманіў магутным голасам на падабенства рыкаючага льва. І калі ён загаманіў, прамовілі сем грымот галасамі сваімі.

І, калі прамовілі сем грамоў, я збіраўся пісаць; і я пачуў голас з неба, які казаў [мне]: Утаі, што прамовілі сем грамоў, і не пішы гэтага.

 

І калі прагучалі гэтыя сем грымот, хацеў я пісаць, але пачуў з неба голас, які казаў мне: «Запячаткуй тое, што абвяшчала сем грымот, і не пішы таго».

І Анёл, якога я бачыў і які стаяў на моры і на зямлі, падняў сваю правую руку да неба,

 

І анёл, якога я бачыў, што стаяў на моры і на зямлі, падняў правую руку сваю ў неба

і пакляўся Тым, Хто жыве векі вечныя, Хто стварыў неба і тое, што ў ім, і зямлю і тое, што на ёй, і мора і тое, што ў ім, што часу больш не будзе;

 

і прысягнуў Тым, Хто жыве на векі вечныя, Які стварыў неба і ўсё, што на ім ёсць, і зямлю і тое, што на ёй ёсць, і мора і што ў ім ёсць: «Часу ўжо больш не будзе!

але ў дні голасу сёмага Анёла, калі ён павінен трубіць, тады спраўдзіцца таямніца Божая, як Ён дабравесціў Сваім слугам — прарокам.

 

Але ў тых днях, у час голасу сёмага анёла, калі ён пачне трубіць, збудзецца таямніца Божая, як Ён дабравесціў паслугачам Сваім прарокам».

І голас, які я пачуў з неба, зноў гаварыў са мною і сказаў: Ідзі, вазьмі разгорнуты скрутак з рукі Анёла, які стаіць на моры і на зямлі.

 

І пачуў я зноў голас з неба, які гаварыў са мной і казаў: «Ідзі і вазьмі адкрытую кнігу з рукі анёла, што стаіць на моры і на зямлі».

І я пайшоў да Анёла і сказаў яму, каб ён даў мне маленькі скрутак. І ён кажа мне: Вазьмі і з’еш яго, і ён зробіцца горыччу ў тваім жываце, але ў тваіх вуснах ён будзе салодкі, як мёд.

 

І пайшоў я да анёла, кажучы яму, каб ён даў мне кнігу. І ён сказаў мне: «Бяры кнігу і з’еж яе; і нутро тваё перапоўніць яна горыччу, але ў вуснах тваіх будзе яна салодкая, як мёд».

І я ўзяў маленькі скрутак з рукі Анёла і з’еў яго, і быў ён у маіх вуснах салодкі, як мёд; і, калі я з’еў яго, у жываце ў мяне зрабілася горка.

 

І ўзяў я кнігу з рукі анёла і з’еў яе; і ў вуснах маіх была яна салодкай, як мёд, а, калі яе спажыў, нутро маё напоўнілася горыччу.

І кажуць мне: Ты павінен зноў прарочыць аб многіх народах, і плямёнах, і родах, і царах.

 

І кажуць мне: «Ты павінен зноў прарочыць пра народы, пра плямёны, пра мовы і пра многіх цароў».