Марка 11 разьдзел

 

 

І калі наблізіліся да Ярузаліму, да Бітхвагі і Бітані, да гары Аліваў, (Ён) пасылае двух вучняў Сваіх,

 

Калі падыйшлі да Ерузаліму, да Бэтфагіі і Бэтаніі каля Аліўнае гары, Ісус паслаў двох Сваіх вучнаў

і кажа ім: ідзіце ў сяло, якое проста перад вамі; і, уваходзячы ў яго, адразу знойдзеце прывязанага маладога асла, на якога ніхто зь людзей ня садзіўся; адвязаўшы яго, прывядзіце.

 

і сказаў ім: пайдзеце ў сялібу, што перад вамі; увайходзячы ў яе зараз знойдзеце прывязанае асьляня, на якое ніхто з людзей яшчэ не сядаў; адвяжэце яго і прывядзеце.

І калі хто вам скажа: што гэта (вы) робіце? адказвайце: ён патрэбны Госпаду; дык адразу пашле яго сюды.

 

І калі хто скажа вам: што вы робіце? Адкажэце, што яно патрэбна Госпаду; і зараз адашле яго сюды.

І (яны) пайшлі і знайшлі маладога асла, прывязанага каля брамкі звонку на вуліцы, і адвязваюць яго.

 

І пайшлі ды знайшлі асьляня прывязанае ля варот на раздарожжы і адвязалі яго.

І нікаторыя, што стаялі там, казалі ім: што робіце, адвязваючы асьляня?

 

І некаторыя, што там стаялі, сказалі ім: што робіце адвязваючы асьляня?

І яны сказалі ім, як загадаў Ісус; і (тыя) адпусьцілі іх.

 

Яны адказалі ім, як загадаў ім Ісус, дык пусьцілі іх.

І прывялі асьляня да Ісуса, і ўсклалі на яго вопраткі свае; і (Ён) сеў на яго;

 

І прывялі асьляня да Ісуса і ўзлажылі на яго свае вопраткі і Ён сеў на яго.

а многія пасьцілалі вопраткі свае на дарогу; а іншыя абразалі вецьце з дрэваў і пасьцілалі на дарогу.

 

І многія пасьцілалі сваю вопратку на дарозе, а іншыя рэзалі вецьце з дрэваў і ўсьцілалі імі дарогу.

І тыя, што ішлі сьпераду і за Ім, крычалі кажучы: Госанна! багаславёны, Які ідзе ў Імя Госпада!

 

І тыя, што йшлі перад і за Ім, крычалі: Госанна! Багаслаўлёны, што йдзе ў імя Гасподняе!

Багаславёна Валадарства бацькі нашага Давіда, што ідзе ў Імені Госпада! Госанна ў вышэйшых нябёсах!

 

Багаслаўлёна вададарства айца нашага Давіда, якое йдзе ў імя Гасподняе, Госанна ў вышынях!

І ўвайшоў Ісус у Ярузалім і ў Сьвятыню. І агледзіўшы ўсё, а час ужо быў позьні, выйшаў з дванаццацю ў Бітаню;

 

А на другі дзень, калі яны выйшлі з Бітані, (Ён) захацеў есьці.

 

І ўбачыўшы здалёк смакоўніцу, пакрытую лісьцем, пайшоў, ці ня знойдзе на ёй што-небудзь. І падыйшоўшы да яе нічога ня знайшоў, апрача лíсьця, бо (яшчэ) ня час быў (зьбіраць) смоквы.

 

І загаварыўшы Ісус сказаў да яе: больш ад цябе ніхто ня зьесьць плоду вавек. І чулі (гэтае) вучні Ягоныя.

 

І прыходзяць (яны) у Ярузалім. А калі ўвайшоў Ісус у Сьвятыню, пачаў выганяць прадаўцоў і пакупнікоў у Сьвятыні, і сталы мянялаў і ўслоны прадаўцоў галубоў абярнуў.

 

І ня дазваляў, каб хто-небудзь пранёс цераз Сьвятыню якую рэч.

 

І вучыў, кажучы ім: ці ня напісана: Дом Мой Домам малітвы будзе названы для ўсіх народаў? — А вы зрабілі зь Яго логва разбойнікаў.

 

І пачулі (гэтае) кніжнікі і архірэі, і шукалі, як бы загубіць Яго; бо баяліся Яго, таму што ўвесь народ захапляўся Ягоным вучэньнем.

 

А калі наступіў вечар, (Ён) выйшаў зь места.

 

А раніцай, праходзячы міма, (вучні) убачылі смакоўніцу, ссохшую ад карэньня.

 

І, прыгадаўшы, Пётра кажа Яму: Раўві! Глядзі, смакоўніца, якую (Ты) пракляў, усохла.

 

І адказаўшы Ісус кажа ім: мейце веру Божую.

 

Бо Праўду кажу вам: калі хто (маючы веру Божую) скажа гары гэтай: будзь паднятай і ўкіненай у мора, і ня засумняваецца ў сэрцы сваім, але будзе мець веру (Божую), што станецца так, як гаворыць, — будзе яму, што бы ні сказаў.

 

Пагэтаму кажу вам: усё чаго толькі ў малітве ні просіце, верце, што атрымоўваеце і будзе вам.

 

І калі стаіце на малітве, даруйце, калі што маеце на каго, каб і Ба́цька ваш, Які ў Нябёсах, дараваў вам грахі вашыя.

 

Калі ж вы ня даруеце, то і Ба́цька ваш, Які ў Нябёсах, ня даруе вам грахоў вашых.

 

І прыходзяць ізноў у Ярузалім. І калі Ён хадзіў у Сьвятыні, падыходзяць да Яго архірэі і кніжнікі і старэйшыны.

 

І кажуць Яму: якой уладаю гэта робіш? і Хто Табе ўладу гэтую даў, што гэта робіш?

 

Але Ісус, адказаўшы, сказаў ім: спытаю і Я ў вас адно слова, і (вы) адкажыце Мне, і (Я) скажу вам, якою ўладаю гэта раблю:

 

хрышчэньне Яанава зь Неба было, ці ад людзей? Адкажыце Мне.

 

І (яны) разважалі паміж сабою кажучы: калі скажам: зь Неба, — (то Ён) скажа: чаму тады ня паверылі яму?

 

А калі скажам: «ад людзей», — баяліся народу. Бо ўсе лічылі, што Яан ёсьць сапраўды Прарок.

 

І, адказаўшы, гавораць Ісусу: ня ведаем. Тады Ісус, адказаўшы, кажа ім: і Я ня скажу вам, якою ўладаю гэта раблю.