Марка 11 разьдзел

 

 

І калі яны наблізіліся да Іерусаліма, да Віфагіі і Віфаніі, да Аліўнай гары, Ён пасылае двух Сваіх вучняў

 

Калі падыйшлі да Ерузаліму, да Бэтфагіі і Бэтаніі каля Аліўнае гары, Ісус паслаў двох Сваіх вучнаў

і кажа ім: Ідзіце ў сяло, што перад вамі, і адразу, як увойдзеце ў яго, знойдзеце прывязанае асляня, на якое яшчэ ніхто з людзей не садзіўся; адвяжыце яго і [пры] вядзіце.

 

і сказаў ім: пайдзеце ў сялібу, што перад вамі; увайходзячы ў яе зараз знойдзеце прывязанае асьляня, на якое ніхто з людзей яшчэ не сядаў; адвяжэце яго і прывядзеце.

І калі хто вам скажа: «Што гэта вы робіце?», скажыце: «Яно патрэбна Госпаду, і Ён адразу яго адашле зноў сюды».

 

І калі хто скажа вам: што вы робіце? Адкажэце, што яно патрэбна Госпаду; і зараз адашле яго сюды.

І яны пайшлі і знайшлі асляня, прывязанае да варот знадворку на вуліцы, і адвязваюць яго.

 

І пайшлі ды знайшлі асьляня прывязанае ля варот на раздарожжы і адвязалі яго.

І некаторыя з тых, што там стаялі, казалі ім: Што вы робіце, навошта адвязваеце асляня?

 

І некаторыя, што там стаялі, сказалі ім: што робіце адвязваючы асьляня?

Яны ж сказалі ім так, як сказаў Ісус, і тыя адпусцілі іх.

 

Яны адказалі ім, як загадаў ім Ісус, дык пусьцілі іх.

І прыводзяць асляня да Ісуса і кладуць на яго сваю вопратку, і Ён сеў на яго.

 

І прывялі асьляня да Ісуса і ўзлажылі на яго свае вопраткі і Ён сеў на яго.

І многія разаслалі сваю вопратку на дарозе, а іншыя — галінкі, зрэзаныя ў палях25.

 

І многія пасьцілалі сваю вопратку на дарозе, а іншыя рэзалі вецьце з дрэваў і ўсьцілалі імі дарогу.

І тыя, што ішлі паперадзе і следам, крычалі: Гасанна! Дабраславёны, Хто ідзе ў імя Госпада!

 

І тыя, што йшлі перад і за Ім, крычалі: Госанна! Багаслаўлёны, што йдзе ў імя Гасподняе!

Добраславёнае царства26, што надыходзіць, нашага бацькі Давіда! Гасанна ў вышынях!

 

Багаслаўлёна вададарства айца нашага Давіда, якое йдзе ў імя Гасподняе, Госанна ў вышынях!

І Ён увайшоў у Іерусалім у святыню і, агледзеўшы ўсё, — час ужо быў позні — выйшаў у Віфанію з дванаццацю.

 

І назаўтра, калі яны выйшлі з Віфаніі, Ён адчуў голад.

 

І, убачыўшы здалёку фігавае дрэва, укрытае лісцем, пайшоў: ці не знойдзе чаго на ім, і, прыйшоўшы да яго, нічога не знайшоў, апроч лісця, бо не была пара на фігі.

 

І, азваўшыся, Ён сказаў яму: Няхай ніхто больш навекі не з’есць ад цябе плоду! — І Яго вучні чулі гэта.

 

І прыходзяць яны ў Іерусалім. І, увайшоўшы ў святыню, Ён пачаў выганяць прадаўцоў і пакупнік у святыні і абярнуў сталы грашаменаў і ўслоны прадаўцоў галубоў,

 

і не дазваляў, каб хто праносіў праз святыню якую рэч.

 

І Ён вучыў і казаў ім: Хіба не напісана: «Мой дом будзе названы домам малітвы для ўсіх народаў?» А вы ж зрабілі яго пячораю разбойнікаў.

 

І пачулі гэта першасвятары і кніжнікі і шукалі, як бы Яго загубіць: бо яны баяліся Яго, бо ўвесь натоўп захапляўся Яго навукаю.

 

І калі настаў вечар, яны выйшлі з горада.

 

І ўранні, праходзячы міма, яны ўбачылі фігавае дрэва, засохлае ад каранёў.

 

І Пётр, успомніўшы, кажа Яму: Равві, зірні, фігавае дрэва, якое Ты пракляў, засохла.

 

І ў адказ Ісус кажа ім: Майце веру Божую.

 

Сапраўды кажу вам: калі хто скажа гэтай гары: «Падыміся і кінься ў мора» і не ўсумніцца ў сваім сэрцы, а будзе верыць, што спраўдзіцца тое, што кажа, — будзе яму, [што ні скажа].

 

Таму кажу вам: усё, аб чым вы моліцеся і просіце, верце, што вы атрымалі27, — і будзе вам.

 

І, калі стаіце на малітве, даруйце, як што маеце супроць каго, каб і ваш Бацька, Які ў нябёсах, вам дараваў правіны.

 

[Калі ж вы не даруеце, то і ваш Бацька, Які ў нябёсах, не даруе вашых правінаў]28.

 

І прыходзяць яны зноў у Іерусалім. І калі Ён хадзіў па святыні, падышлі да Яго першасвятары, і кніжнікі, і старэйшыны

 

і сказалі Яму: Якою ўладаю Ты гэта робіш? Або хто Табе даў гэтую ўладу, каб Ты рабіў гэта?

 

Ісус жа сказаў ім: Спытаюся ў вас адно слова і адкажыце Мне, і Я скажу вам, якою ўладаю раблю гэта;

 

Іаанава хрышчэнне было з неба ці ад людзей? Адкажыце Мне.

 

І разважалі яны між сабою, кажучы: Калі скажам: «З неба», Ён скажа: «[Дык] чаму вы не паверылі яму?»

 

Але ці сказаць нам: «Ад людзей»? — Яны баяліся натоўпу29: бо ўсе лічылі, што Іаан быў сапраўды прарок.

 

І ў адказ яны кажуць Ісусу: Не ведаем. — А Ісус кажа ім: І Я не скажу вам, якою ўладаю Я гэта раблю.