Да Рымлянаў 14 разьдзел

 

 

Нямоглага ў веры прымайце бяз спрэчкі пра погляды ягоныя.

 

А таго, хто слабы ў веры, прыймайце не на спрэчкі пра погляды.

Бо адзін ўпэўнены, што можна есьці ўсё, а нямоглы есьць гародніну.

 

Бо нехта верыць, што [можна] есьці ўсё, а слабы есьць гародніну.

Хто есьць, не прыніжай таго, хто ня есьць; і хто ня есьць, не асуджай таго, хто есьць: бо Бог прыняў яго.

 

Хто есьць, не пагарджай тым, хто ня есьць; і хто ня есьць, не судзі таго, хто есьць, бо Бог прыняў яго.

Хто ты, што асуджаеш чужога раба? Перад сваім гаспадаром стаіць ён ці падае; і будзе пастаўлены, бо моцны Бог, каб паставіць яго.

 

Хто ты такі, які судзіш чужога слугу? Перад сваім гаспадаром ён стаіць або падае, а будзе стаяць, бо Бог магутны паставіць яго.

Адзін адрозьнівае дзень ад дня, а другі мяркуе пра ўсякі дзень аднолькава. Кожны хай будзе цьвёрды ў сваім перакананьні.

 

Нехта су́дзіць [па-рознаму] дзень супраць дня, а нехта су́дзіць усякі дзень [аднолькава]. Кожны будзь пэўны ў сваім розуме.

Хто лічыцца з днём, дзеля Госпада лічыцца; і хто ня лічыцца з днём, дзеля Госпада ня лічыцца. Хто есьць, дзеля Госпада есьць, бо дзякуе Богу; і хто ня есьць, дзеля Госпада ня есьць і дзякуе Богу.

 

Хто адрозьнівае дні, дзеля Госпада адрозьнівае; і хто не адрозьнівае дзён, дзеля Госпада не адрозьнівае. Хто есьць, дзеля Госпада есьць, бо дзякуе Богу. І хто ня есьць, дзеля Госпада ня есьць, і дзякуе Богу.

Бо ніхто з нас ня жыве дзеля сябе і ніхто не памірае дзеля сябе.

 

Бо ніхто з нас не жыве дзеля сябе, і ніхто не памірае дзеля сябе;

а ці жывём — дзеля Госпада жывём, ці паміраем — дзеля Госпада паміраем. І таму, ці жывём, ці паміраем, — заўсёды Гасподнія.

 

бо як, калі жывём, дзеля Госпада жывём, так і, калі паміраем, дзеля Госпада паміраем. Таму і калі жывём, і калі паміраем, мы — Госпадавы.

Бо Хрыстос дзеля таго і памёр і ажыў, каб уладарыць і над мёртвымі і над жывымі.

 

Бо Хрыстос дзеля таго і памёр, і ўваскрос, і жыве, каб валадарыць і над мёртвымі, і над жывымі.

А ты чаго асуджаеш брата твайго? Альбо і ты, чаго прыніжаеш брата твайго? Усе мы паўстанем на суд Хрыстовы.

 

А ты навошта судзіш брата твайго? Або навошта ты пагарджаеш бра́там тваім? Бо ўсе мы станем перад пасадам судовым Хрыста.

Бо напісана: «жыву Я, кажа Гасподзь: перада Мною схіліцца кожны род, і кожнае племя будзе вызнаваць Бога».

 

Бо напісана: «Жыву Я, — кажа Госпад, — перада Мною схі́ліцца ўсякае калена, і ўсякі язык будзе вызнаваць Бога».

Так, кожны з нас за сябе адкажа перад Богам.

 

Дык таму кожны з нас за сябе дасьць справаздачу Богу.

Ня будзем жа болей судзіць адно аднаго, а лепей памяркуйце пра тое, як бы не даваць нагоды спатыкнуцца альбо спакусіцца.

 

Дык ня будзем больш судзі́ць адзін аднаго, але судзі́це лепш пра тое, каб як не пакласьці перад бра́там спатыкненьня ці згаршэньня.

Я ведаю і ўпэўнены ў Госпадзе Ісусе, што няма нічога ў самім сабе нячыстага; яно нячыстае толькі ў таго, хто што-небудзь лічыць нячыстым.

 

Я ведаю і перакананы ў Госпадзе Ісусе, што няма нічога нячыстага праз сябе; толькі таму, хто лі́чыць нешта нячыстым, гэта нячыстае.

Калі ж за ежу засмучаецца брат твой, дык ты ўжо ня ў любові ходзіш; ня губі тваёю страваю таго, за каго Хрыстос памёр.

 

А калі дзеля ежы засмучаецца брат твой, ты ўжо не паводле любові ходзіш. Не губі тваёю ежаю таго, за каго памёр Хрыстос.

Хай ня зганіцца ваша добрае.

 

Дык няхай ня блю́зьняць на вашае добрае.

Бо Царства Божае ня ежа і ня пітво, а праведнасьць і мір і радасьць у Сьвятым Духу.

 

Бо Валадарства Божае — гэта ня ежа і пітво, але праведнасьць, і супакой, і радасьць у Духу Сьвятым.

Хто гэтым служыць Хрысту, той богаспадобны і варты ўхвалы людзкое.

 

Бо хто ў гэтым слу́жыць Хрысту, той даспадобы Богу і варты між людзьмі.

Дык вось, будзем імкнуцца да таго, што служыць міру і ўзаемнай навуцы.

 

Дык таму будзем імкнуцца да таго, што [слу́жыць] дзеля супакою і ўзаемнага збудаваньня.

Дзеля ежы ня руйнуй дзеяў Божых: усё чыстае, але блага чалавеку, які есьць зь нядобрым сумленьнем.

 

Не руйнуй дзеля ежы справы Божай. Усё, па праўдзе, чыстае, але ліхое для чалавека, які есьць праз спатыкненьне.

Лепей ня есьці мяса, ня піць віна і не рабіць нічога такога, ад чаго брат твой спатыкаецца, альбо спакушаецца, альбо зьнемагае.

 

Добра ня есьці мяса, і ня піць віна, і [не рабіць] нічога, ад чаго брат твой спатыкаецца, ці згаршаецца, ці слабее.

Ты маеш веру? май яе сам у сабе, перад Богам. Дабрашчасны, хто не асуджае сябе за тое, што выбірае.

 

Ты маеш веру? Мей сам у сабе перад Богам. Шчасьлівы той, хто ня су́дзіць сябе ў тым, што спрабуе.

А хто сумняваецца, калі есьць, асуджаецца, бо не паводле веры; а ўсё, што не паводле веры, грэх.

 

А хто сумняецца, калі есьць, асуджаны, бо [робіць] не паводле веры; а ўсё, што не паводле веры, — грэх.

А Таму, Хто можа сьцьвердзіць вас, паводле зьвеставаньня майго і пропаведзі Ісуса Хрыста, паводле адкрыцьця тайны, пра якую ад вечных часоў маўчалася,

 

але якая цяпер яўлена і празь Пісаньні прарочыя, па загадзе вечнага Бога, абвешчана ўсім народам для скарэньня іх веры,

 

адзінаму мудраму Богу, празь Ісуса Хрыста, слава навекі. Амін.