Да Рымлянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Антонія Бокуна
Вось таму няма апраўданьня табе, кожны чалавеча, што судзіш другога; бо тым самым судом, якім судзіш другога, асуджаеш сам сябе; бо, асуджаючы другога, робіш тое самае.
Дзеля гэтага няма апраўданьня табе, кожны чалавек, які судзіш; бо ў чым ты судзіш іншага, асуджаеш сябе, бо робіш тое самае, судзячы.
А мы ведаем, што паводле ісьціны ёсьць суд Божы на тых, што такое чыняць.
А мы ведаем, што суд Божы ёсьць паводле праўды адносна тых, што гэткае ўчыняюць.
Няўжо думаеш ты, чалавеча, што ўнікаеш суду Божага, калі асуджаеш тых, якія ўчыняюць такое, і сам робячы тое самае?
Няўжо ж ты думаеш, чалавек, які судзіш тых, што гэткае ўчыняюць, і сам робіш тое самае, што ўцячэш ад суду Божага?
Альбо пагарджаеш багацьцем даброці, лагоднасьці і вялікай цярплівасьці Божай, не разумеючы, што даброць Божая вядзе цябе да пакаяньня?
Або багацьцем ласкавасьці Ягонай, і цярплівасьці, і доўгацярплівасьці пагарджаеш, ня ведаючы, што добрасьць Божая вядзе цябе да навяртаньня?
Але, з упартасьці тваёй і нераскаянага сэрца ты сам сабе зьбіраеш гнеў на дзень гневу і абвяшчэньня праведнага суду ад Бога,
Але праз упартасьць тваю і ненавернутае сэрца ты зьбіраеш сабе гнеў на дзень гневу і адкрыцьця праведнага суду Божага,
Які кожнаму аддасьць паводле дзеяў ягоных:
Які аддасьць кожнаму паводле ўчынкаў ягоных:
тым, якія ўвесь час ў добрых дзеях шукаюць славы, гонару і бесьсьмяротнасьці, — жыцьцё вечнае;
тым, якія цярплівасьцю ў добрай справе шукаюць славы, пашаны і незьнішчальнасьці, — жыцьцё вечнае,
а тым, якія ўпарцяцца і супрацівяцца ісьціне, ды аддаюцца няпраўдзе, — лютасьць і гнеў.
а тым, што спрачаюцца і не скараюцца праўдзе, але пакараюцца няправеднасьці, — ярасьць і гнеў.
Смутак і скруха ўсякай душы чалавека, які чыніць ліхое: першаму Юдэю, потым і Эліну!
Прыгнёт і ўціск кожнай душы́ чалавека, які робіць ліхое, перш Юдэя, і Грэка!
Наадварот жа, слава і гонар і мір кожнаму, хто робіць добрае: першаму Юдэю, потым і Эліну!
Слава, і паша́на, і супакой усякаму, хто робіць добрае, перш Юдэю, і Грэку!
Бо няма прывабы да асобы ў Бога.
Бо няма ў Бога ўзіраньня на аблічча.
Тыя, што без закона зграшылі, без закона і загінуць; а тыя, якія ў законе зграшылі, паводле закона прымуць суд,
Бо тыя, якія без Закону зграшылі, без Закону і загінуць, а тыя, якія ў Законе зграшылі, праз Закон будуць асуджаныя.
бо не слухачы закона праведныя перад Богам, а выканаўцы закона апраўданы будуць;
Бо не слухачы Закону праведныя перад Богам, але выканаўцы Закону будуць апра́ўданыя.
бо, калі язычнікі, ня маючы закона, ад прыроды законнае робяць, дык, ня маючы закона, яны самі сабе закон:
Бо калі пагане, якія ня маюць Закону, паводле прыроды робяць паводле Закону, яны, ня маючы Закону, самі сабе Закон.
яны паказваюць, што дзеі закона ў іх напісаны ў сэрцах, пра што сьведчыць сумленьне іхняе і думкі іхнія, якія то вінавацяць, то апраўдваюць адна адну,
Яны зьяўляюць справы Закону, якія напісаныя ў сэрцах іхніх, пра што сьведчыць сумленьне іхняе і думкі іхнія, якія то абвінавачваюць, то апраўдваюць адна адну,
у дзень, калі паводле зьвеставаньня майго, Бог будзе судзіць таемныя дзеі людзей празь Ісуса Хрыста.
у дзень, калі Бог будзе судзі́ць тайныя [ўчынкі] людзей, паводле Эва́нгельля майго, праз Ісуса Хрыста.
Вось, ты называешся Юдэем, і супакойваеш сябе законам, і хвалішся Богам,
Вось, ты завешся Юдэем, і супакойваеш сябе Законам, і хвалішся Богам,
і ведаеш волю Ягоную, і разумееш лепшае, навучаючыся з закона,
і ведаеш волю [Ягоную], і выпрабоўваеш, што лепшае, будучы навучаным у Законе.
і ўпэўнены пра сябе, што ты павадыр сьляпым, сьвятло тым, што ходзяць у цемры, —
І ты перакананы пра сябе, што ты — павадыр сьляпых, сьвятло тых, што ў цемры,
выхавальнік неразумным, настаўнік дзецям, які мае ўзор розуму і ісьціны ў законе:
выхавацель неразумных, настаўнік немаўлят, які мае ў Законе выгляд веданьня і праўды.
як жа ты, навучаючы другога, ня вучыш сябе самога?
Дык ты, вучачы другога, ня вучыш сябе самога.
Прапаведуючы ня красьці, крадзеш? кажучы: не распусьнічай, распусьнічаеш? грэбуючы ідаламі, рабуеш сьвятыні?
Абвяшчаючы ня красьці, крадзеш; кажучы не чужаложыць, чужаложыш, брыдзячыся ідаламі, чыніш сьвятакрадзтва.
хвалішся законам, а, пераступаючы закон, зьневажаеш Бога?
Ты, які хвалішся Законам, праз парушэньне Закону Бога зьневажаеш.
бо дзеля вас, як напісана, імя Божае ганьбуецца ў язычнікаў.
Бо праз вас на імя Божае блю́зьніцца ў паганаў, як напісана.
Абразаньне карыснае, калі выконваеш закон; а калі ты пераступаеш закон, дык абразаньне тваё сталася неабразаньнем.
Бо абразаньне карыснае, калі выконваеш Закон; а калі ты парушальнік Закону, абразаньне тваё сталася неабразаньнем.
Дык вось, калі неабразанец выконвае пастановы закона, дык ягонае неабразаньне ці не залічыцца яму за абразаньне?
Дык калі неабрэзаны захоўвае пастановы Закону, ці не залі́чыцца яму ягонае неабразаньне за абразаньне?
І неабрэзаны ад прыроды, які выконвае закон, ці не асудзіць цябе, пераступніка закона зь Пісаньнем і абразаньнем?
І неабрэзаны паводле прыроды, які спаўняе Закон, будзе судзі́ць цябе, парушальніка Закону, які з літарай і абразаньнем.
Бо ня той Юдэй, хто такі з выгляду, і ня тое абразаньне, якое вонкавае, на плоці;
Бо ня той Юдэй, хто гэтакі яўна, і ня тое абразаньне, якое яўнае на целе,
а той Юдэй, хто ўнутрана такі, і тое абразаньне, якое ў сэрцы паводле Духа, а не паводле літары: яму і пахвала не ад людзей, а ад Бога.
але хто ва ўтоенасьці Юдэй, і [ў якога] абразаньне сэрца Духам, а ня літарай, такому пахвала не ад людзей, але ад Бога.
