Марка 11 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Дабравесце паводле Марка. З аўдыёкасет
Як дабліжыліся да Ерузаліму, да Віффаґі а Віфані, да гары Аліўнае, пасылае двух із вучанікаў Сваіх
І калі наблізіся яны да Ерусаліма, да Вітфагіі і Віфаніі, што на Аліунай гарэ, Ён пасылае двух Сваіх вучняў
І кажа ім: «Ідзіце ў селішча, што супроці вас, і зараз, як увыйдзеце ў яго, знойдзеце прывязанае асьлянё, на каторае ніхто яшчэ не садзіўся, адвяжыце яго й прывядзіце.
і кажа ім: «Ідзіце ў паселішча, што перад вамі, і адразу, увайшоўшы ў яго, знойдзеце прывязанае асляня, на якое яшчэ ніхто з людзей не садзіўся; адвяжыце яго і прывядзіце.
І калі хто скажа вам: "Нашто вы гэта робіце?" скажыце, што Спадар патрабуе яго, і ён зараз пашлець яго сюды».
І калі хто вам скажа: «Што гэта вы робіце?», скажьце: «Яно патрэбна Госпаду, і Ён адразу яго адашле зноў сюды».
І яны пайшлі, і знайшлі асьлянё вонках, прывязанае ля варот на ростанях дзьвюх дарогаў, і адвязалі яго.
І яны пайшлі і знайшлі асляня, прывязанае да варот знадворку на вуліцы, і пачалі адвязваць яго.
А некатрыя з тых, што стаялі там, сказалі ім: «Што вы робіце, адвязуеце асьлянё?»
І некаторыя з тых, што там стаялі, казалі ім: «Што вы робіце, адвязваючы асляня?»
І сказалі ім, як Ісус ім расказаў; і тыя адпусьцілі іх.
Яны ж адказалі ім так, як навучыў Ісус, і тыя адпусцілі іх.
І прывялі асьлянё Ісусу, і накінулі свае адзецьце на яго; і Ён сеў на ім.
І прыводзяць асляня да Ісуса, і кладуць на яго сваю вопратку, і Ён сеў на яго.
І шмат хто адзецьце свае слаў на дарозе; а іншыя сьціналі галузкі зь дзерваў і ўсьцілалі імі дарогу.
І многія пасцілалі сваю вопратку на дарогу, а іншыя — галінкі, зрэзаўшы іх у палях.
І йдучыя сьпераду і йдучыя адзаду гукалі, кажучы: «Госанна! Дабраславёны йдучы ў імя Спадарова!
І тыя, што шлі перад Ім, і ўслед за Ім, усклікалі: «Асанна! Блаславёны Той, Хто ідзе ў імя Госпада!
Дабраславёнае гаспадарства айца нашага Давіда, што йдзець у імя Спадарова! Госанна на вышыні!»
Блаславёнае царства, што надыходзіць! Асанна ў вышынях Сыну Давідаву!»
І Ісус увыйшоў у Ерузалім а ў сьвятыню; і агледзеўшы ўсе навокал, як ужо быў позны час, вышаў да Віфані з двананцацьма.
І Ён увайшоў у Ерусалім, у храм, і агледзеўшы ўсё, — час быў ужо позні — выйшаў у Віфанію з Дванаццаццю.
І назаўтрае, як яны вышлі зь Віфані, запрагнуў.
І на другі дзень, калі выйшлі яны з Віфаніі, Ён прагаладаўся.
І, бачачы здалеку фіґу зь лісьцём, падышоў, ці ня знойдзе магчыма чаго на ёй; і, як прышоў да яе, не знайшоў нічога, апрача лісьця, бо не пара была на фіґі.
І ўбачыўшы здалёку фігавае дрэва, на якім было лісце, падышоў: ці не знойдзе чаго на ім, і прыйшоўшы да яго, нічога не знайшоў, толькі лісце, бо не была пара фігаў.
І Ісус, адказуючы, сказаў ёй: «Наперад ніхто зь цябе ня будзе есьці плоду на векі!» І вучанікі Ягоныя чулі.
І азваўшыся, Ён сказаў яму: «Няхай больш павек ніхто не есць ад цябе плоду!» І чулі гэта Яго вучні.
прышлі да Ерузаліму. І Ісус, увыйшоўшы ў сьвятыню, пачаў выганяць прадаючых і купляючых у сьвятыні; і сталы пенязяменаў абярнуў, і ўслоны прадаўнікоў галубоў;
І прыходзяць яны ў Ерусалім. І ўвайшоўшы ў храм, пачаў Ён выганяць гандляроў і скупшчакоў, і абярнуў сталы грашавых мянял, і прадаўцоў галубоў.
І не дазваляў, каб хто пранёс перазь сьвятыню якуюлень судзіну.
І не дазваляў, каб хто якое начынне праносіў праз святыню.
І навучаў, кажучы ім: «Ці не напісана: "Дом Мой домам малітвы будзе названы ў вусіх народаў?" а вы зрабілі яго пячораю разбойнікаў».
І навучаў Ён, і казаў ім: «Хіба не напісана: «Мой дом домам малітвы будзе названы для ўсіх народаў»? Вы ж зрабілі яго «прытонам зладзеяў».
А кніжнікі а найвышшыя сьвятары чулі й шукалі, як бы маглі загубіць Яго; бо баяліся Яго, бо ўсі людзі зумяваліся з навукі Ягонае.
І пачулі гэта першасвятары і кніжнікі, і абдумвалі, як бы Яго загубіць, бо яны баяліся Яго, так як увесь натоўп дзівіўся Яго навуцы.
І, як настаў вечар, Ён вышаў зь места.
І калі надышоў вечар, яны выйшлі за горад.
І нараніцы, праходзячы, абачылі, ажно фіґа ссохла ад карэньня.
І праходзячы ўранні, убачылі, што фігавае дрэва засохла ад кораня.
І, успомнеўшы, Пётра кажа Яму: «Раббі! глянь, фіґа, каторую Ты пракляў, ссохла».
І ўспомніўшы, Пётра кажа Яму: «Настаўнік, зірні, фігавае дрэва, якое Ты пракляў, засохла».
І, Ісус, адказуючы, кажа ім: «Майце веру Божую.
І ў адказ Ісус кажа ім: «Майце веру ў Бога.
Бо запраўды кажу вам: калі хто скажа гары гэтай: "Скраніся а кінься ў мора", і ня суміцца ў сэрцу сваім, але будзе верыць, што станецца, што ён сказаў, станецца яму, штолень кажа.
Папраўдзе кажу вам: Хто скажа гэтай гары: "Сыйдзі і кінься ў мора" і не ўсумніцца ў сваім сэрцы, але будзе верыць, што спраўдзіцца гэта, — тое будзе яму.
Дык Я кажу вам, што ўсе, чаго жадаеце, як моліцеся, верце, што адзяржыце, — і будзе вам.
Таму кажу вам: аб чым вы моліцеся і просіце, з верай, тое атрымаеце, — і будзе вам.
І як стаіце на малітве, даруйце, калі маеце штось на каго, каб і Айцец ваш нябёсны дараваў вам выступы вашыя.
І калі вы маліцеся, даруйце, як што маеце супроць каго, каб і вам ваш Айцец Нябесны, дараваў вашы правіны.
А калі не даруеце, то й Айцец ваш нябёсны не даруе вам выступаў вашых».
[Калі ж вы не даруеце, то і ваш Бацька, Які ў нябёсах, не даруе вашых правінаў.]»
І прышлі ізноў да Ерузаліму. І, як Ён хадзіў у сьвятыні, падышлі да Яго найвышшыя сьвятары а кніжнікі а старцы.
І прыходзяць яны зноў у Ерусалім. І калі Ён наведаў храм, падыходзяць да Яго першасвятары і кніжнікі, і старэйшыны.
І кажуць Яму: «Якой уладаю Ты гэта робіш? і хто Табе даў уладу рабіць гэта?»
І казалі Яму: «Якою ўладаю Ты гэта робіш? Або хто даў гэтую ўладу, каб Ты рабіў гэта?»
І, адказуючы, Ісус сказаў ім: «Папытаюся й Я ў вас адно; адкажаце Імне, скажу й Я вам, якой уладаю гэта раблю.
Ісус жа сказаў ім: «Спытаюся ў вас аб адным і адкажыце мне, тады і Я паведамлю вам, якою ўладаю раблю гэта;
Хрэст Яанаў зь неба быў ці ад людзёў? Адкажыце Імне».
Іанава хрышчэнне было з неба ці ад людзей? Адкажыце Мне».
Яны ж разважалі мяжсобку, кажучы: «Калі скажам: "Зь неба", Ён скажа: "Дык чаму вы не паверылі яму?"
І разважалі яны паміж сабою: Калі мы скажам: «З неба», Ён скажа: «Чаму ж вы не паверылі яму?»
Але калі скажам: "Ад людзёў"», — баяліся груду, бо ўсі мелі Яана за запраўднага прароку.
А калі скажам: «Ад людзей», дык натоўп паб’е нас. Бо ўпеўнены быў, што Іаан прарок, і баяліся сказаць так.
І, адказуючы, сказалі Ісусу: «Ня ведаем». І Ісус, адказуючы, сказаў ім: «І Я таксама не скажу вам, якой уладаю гэта раблю».
І ў адказ яны кажуць Ісусу: «Не ведаем», а Ісус кажа ім: «І Я не скажу вам, якою ўладаю Я гэта раблю».
