Выслоўяў Саламонавых 26 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Яна Станкевіча
Як сьнег улетку і як дождж у жніво, так чэсьць ня ўходзе дурному.
Як сьнег улетку і як дождж у жніво, так чэсьць ня ўходзе дурному.
Як блудная птушка, як лёт ластаўчын, так бяспрычынны праклён ня здойсьніцца.
Як блудная птушка, як лёт ластаўчын, так бяспрычынны праклён ня здойсьніцца.
Пуга каню, аброць аслу, і кій сьпіне дурных.
Пуга каню, аброць аслу, і кій сьпіне дурных.
Не адказуй дурному подле дурноты ягонае, каб і ты ня стаў роўны зь ім;
Не адказуй дурному подле дурноты ягонае, каб і ты ня стаў роўны зь ім;
Адказуй дурному подле дурноты ягонае, каб ён ня быў мудрыцом у ваччу сваім.
Адказуй дурному подле дурноты ягонае, каб ён ня быў мудрыцом у ваччу сваім.
Адцінае сабе ногі, п’ець шкоду тый, што пасылае паручэньне рукою неразумнага;
Адцінае сабе ногі, п’ець шкоду тый, што пасылае паручэньне рукою неразумнага;
Як сьцёгны кволыя ў кульгавага, так прыказь у вуснах неразумных.
Як сьцёгны кволыя ў кульгавага, так прыказь у вуснах неразумных.
Як тый, што пушчае дарагі камень з пушчала, так тый, што сьціць неразумнага.
Як тый, што пушчае дарагі камень з пушчала, так тый, што сьціць неразумнага.
Як цернь у руццэ п’яніцы, так прыказь у вуснах неразумных.
Як цернь у руццэ п’яніцы, так прыказь у вуснах неразумных.
Як стралец ране ўсіх, так наймаючы неразумнага і наймаючы хаджан.
Як стралец ране ўсіх, так наймаючы неразумнага і наймаючы хаджан.
Як сабака зварачаецца да ірвакоў сваіх, так неразумны паўтарае дурноту сваю.
Як сабака зварачаецца да ірвакоў сваіх, так неразумны паўтарае дурноту сваю.
Ці бачыў чалавека, мудрага ў ваччу сваім? Болей надзеі ў неразумнага, чымся ў яго.
Ці бачыў чалавека, мудрага ў ваччу сваім? Болей надзеі ў неразумнага, чымся ў яго.
Ляны кажа: «Леў на дарозе, леў меж вуліцаў».
Ляны кажа: «Леў на дарозе, леў меж вуліцаў».
Дзьверы абарачаюцца на завесах сваіх, а ляны — на ложку сваім варочаецца.
Дзьверы абарачаюцца на завесах сваіх, а ляны — на ложку сваім варочаецца.
Ляны хавае руку сваю ў талерку, і цяжка яму падняць яе да вуснаў сваіх.
Ляны хавае руку сваю ў талерку, і цяжка яму падняць яе да вуснаў сваіх.
Мудрэйшы ляны ў ваччу сваім за сямёх адказуючых разумна.
Мудрэйшы ляны ў ваччу сваім за сямёх адказуючых разумна.
Як тый, што хапае сабаку за вушы, так хадзяка, што мяшаецца да чужое сьпярэчкі.
Як тый, што хапае сабаку за вушы, так хадзяка, што мяшаецца да чужое сьпярэчкі.
Як шалёны, што пушчае галавешкі, стрэлы а сьмерць,
Як шалёны, што пушчае галавешкі, стрэлы а сьмерць,
Так людзіна, што ашукуе прыяцеля свайго й кажа: «Ціж я ня шкеліў?»
Так людзіна, што ашукуе прыяцеля свайго й кажа: «Ціж я ня шкеліў?»
Ідзе няма дроў, цяпло гасьне; і йдзе няма агуканьніка, нязгода моўкне.
Ідзе няма дроў, цяпло гасьне; і йдзе няма агуканьніка, нязгода моўкне.
Вугаль да жару, і дровы да цяпла; і звадлівая людзіна да тога, каб зацяпляць нязгоду.
Вугаль да жару, і дровы да цяпла; і звадлівая людзіна да тога, каб зацяпляць нязгоду.
Словы агуканьніка, як ласонікі, і зыходзяць да нутра жывата.
Словы агуканьніка, як ласонікі, і зыходзяць да нутра жывата.
Як гліняны гаршчок, паліваны срэбным шумаўём, так гарачыя вусны й нягоднае сэрца.
Як гліняны гаршчок, паліваны срэбным шумаўём, так гарачыя вусны й нягоднае сэрца.
Вуснамі сваімі непрыяцель прыдаецца, але ў нутру сваім задумляе ашуку;
Вуснамі сваімі непрыяцель прыдаецца, але ў нутру сваім задумляе ашуку;
Калі ён гукае лагодна, ня вер яму, бо сем агідаў у сэрцу ягоным.
Калі ён гукае лагодна, ня вер яму, бо сем агідаў у сэрцу ягоным.
Чыя ненавіднасьць прыкрыта ашукаю, таго злосьць адкрыецца прынародна.
Чыя ненавіднасьць прыкрыта ашукаю, таго злосьць адкрыецца прынародна.
Хто капае яму, уваліцца ў яе; і камень зьвернецца на тога, хто коце яго.
Хто капае яму, уваліцца ў яе; і камень зьвернецца на тога, хто коце яго.
Манлівы язык ненавідзе ўцісьненых ім, і гладкія вусны прычыняюць адхіненьне.
Манлівы язык ненавідзе ўцісьненых ім, і гладкія вусны прычыняюць адхіненьне.
