Да Рымлянаў 9 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад а. Сяргея Сурыновіча
Праўду кажу ў Хрысту, не маню, сьветча імне сумленьне мае ў Духу Сьвятым,
Што вялікі імне смутак і бязупынная мука сэрцу майму:
Я зычыў бы сам быць адлучаным ад Хрыста за братоў сваіх, радні імне подле цела,
Значыцца, Ізраелян, каторых усынаўленьне а слава а ўмовы а Законуданьне а служба а абятніцы;
Ад іх айцове, і ад іх Хрыстос подле цела, існуючы над усім Бог, дабраславёны на векі, амін. Але ня тое, каб слова Божае ня было дасьпешнае.
Бо ня ўсі Ізраеляне, што ад Ізраеля,
І ня ўсі дзеці Абрагамовы, што ад насеньня ягонага; але: «У Ісаку названа будзе насеньне твае».
Значыцца, не цялесныя дзеці ё дзеці Божыя, але дзеці абятніцы ўважаюць за насеньне.
А слова абятніцы гэткае: «У гэтым жа часе прыйду, і ў Сорры будзе сын».
І не адно гэта, але так было й з Рэвекаю, як яна ад аднаго зачала двух сыноў, ад Ісака, айца нашага;
Бо яшчэ перад нараджэньням і перш, чымся што добрае альбо благое зрабілі, — каб замер Божы подле абраньня дзеяўся ня з учынкаў, але з Гукаючага, —
Сказана было ёй: «Большы будзе служыць меншаму»,
Як напісана: «Якава Я ўлюбіў, а Ісава зьненавідзіў».
Што ж скажам? Няго ж несправядлівасьць у Бога? Няхай ня станецца так!
Бо Ён кажа Масею: «Зьмілуюся, над кім зьмілуюся; і пажалею, каго пажалею».
Дык залежа не ад тога, хто хоча, ані ад тога, хто бяжыць, але ад міласэрдзя Божага.
Бо Пісьмо кажа фараону: «Дзеля таго самага Я ўзьняў цябе, каб гэтак паказаць на табе магутнасьць Сваю і каб абяшчана было імя Мае па ўсёй зямлі».
Дык зьмілуецца, над кім зыча; і каляне, каго зыча.
Дык ты скажаш імне: «Чаму ж яшчэ вінуе? Бо Хто спрацівіцца волі Ягонай?»
А ты хто, чалавеча, што пярэчыш Богу? Ці выраб скажа вырабніку: «Чаму ты мяне так вырабіў?»
Альбо ці ня мае ўлады ганчар над глінаю, каб із таго самага месіва зрабіць адну судзіну да славы, а другую да няславы?
Што ж, калі Бог, зычачы паказаць гнеў Свой і паведаміць моц Сваю, трываў ізь вялікай цярплівосьцю із судзінамі гневу, гатовымі да загубы,
Каб паведаміць багацьце славы Свае над судзінамі міласэрдзя, што Ён прыгатаваў да славы,
Нам, каторых Ён і пагукаў, ня толькі із Жыдоў, але і з паганаў?»
Як і кажа ў Госі: «І ня Свой люд назаву "Люд Мой", і нялюбовую назаву "Любовая Мая"».
І на тым самым месцу, ідзе было сказана ім: "Вы ня Мой люд", названы будуць "Сынове Бога жывога"».
А Ісая гукае празь Ізраеля: «Хоць бы лік сыноў Ізраелявых быў, як пясок морскі, спасецца астача;
Бо справу канчае і борзда ў справядлівасьці, бо справу скончаную зьдзее Спадар на зямлі».
І, як уперад сказаў Ісая: «Калі б Спадар войскаў не пакінуў нам насеньня, мы былі б, як Садома, і сталі б падобныя да Ґоморы».
Што ж скажам? Народы, што ня гналіся за справядлівасьцяй, дасяглі справядлівасьці, што зь веры.
А Ізраель, гонячыся за Законам справядлівасьці, не дасяг Закону.
Чаму? бо ня зь веры, але з учынкаў. Спатыкнуліся аб камень спатыкненьня,
Як напісана: «Вось, кладу на Сыёне камень спатыкненьня і скалу спадману, і тый, хто ўвера ў Яго, ня будзе засаромлены».
