1 да Цімафея 6 разьдзел
Першае пасланьне да Цімафея
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Васіля Сёмухі
Усе знайходзячыяся пад ярмом слугі хай уважаюць гаспадароў сваіх годнымі ўсякае пашаны, каб не было ганьбаваньня іменьню Божаму й навуцы.
Рабы, якія пад ярмом жывуць, павінны ганараваць гаспадароў сваіх як годных усялякае пашаны, каб ня было наганы імю Божаму і вучэньню.
А тые, што маюць гаспадарамі хрысьціян, хай не адносяцца да іх з халоднай абыднасьцяй, што яны браты, але тым ахватней хай служаць ім, бо яны веручые і мілые дабрадзейнасьцю. Гэтага вось навучай і да гэтага заахвочвай.
Тыя, якія маюць гаспадарамі веруючых, не павінны абыходзіцца зь імі нядбайна, бо яны браты; але тым болей павінны служыць ім, бо яны веруючыя і любасныя і дабрачыняць ім. Вучы гэтаму і ўмаўляй.
Калі-ж хто інакш навучае і ня йдзе за здаровымі славамі Ўсеўладара нашага Езуса Хрыстуса і за навукай аб богабоязі,
Хто навучае інакш і ня сьледуе здаровым словам Госпада нашага Ісуса Хрыста і вучэньню пра пабожнасьць,
той пышны ёсьць, няўмека, аж да хворасьці задорлівы словаспрэчнік; ад гэтага родзяцца ненавіснасьць, сваркі, западозранасьць, брыдамоўства,
той — гардзей і няўмека, захапіўся выпярэдніцтвам і словаблудзьдзем, ад чаго паходзяць зайздрасьць, разлад, намовы, хітрае недавярства,
няўпынные споры людзей папсаванага розуму, што згубілі праўду і ўважаюць пабожнасьць за крыніцу даходу.
пустыя спрэчкі паміж людзьмі папсаванага розуму, што занядбалі ісьціну, якія думаюць, быццам пабожнасьць служыць прыбытку. Трымайся далей ад такіх.
Але вялікім набыткам ёсьць сама пабожнасьць, калі памагае нам і малым (самым толькі неабходным) задавольвацца.
Вялікі набытак — быць пабожным і задаволеным.
Бо мы-ж нічога не прыняслі на сьвет гэты, дык ясна, што нічога й вынесьці ня можам:
Бо мы нічога ня прынесьлі ў сьвет; ясна, што нічога ня можам і вынесьці зь яго.
маючы еміну і вопратку, будзем здаволены гэтым.
Маючы наедак і вопратку, будзем задаволеныя гэтым.
Тые-ж, што жадаюць узбагаціцца, упадаюць у спакусу і цянёты ды ў многія неразумныя й шкодныя прыжадлівасьці, топячыя людзей у няшчасьці і загубе;
А ахвотнікі ўзбагачацца ўпадаюць у спакусу і ў нерат і ў многія безразважныя і шкодныя пажадлівасьці, якія ўкідаюць чалавека ў паглум і пагібель;
бо корэнем усяго благога ёсьць пажадлівасьць, якой некаторые паддаўшыся, адпалі ад веры й самы сябе ўпуталі ў горкую журбу.
бо корань усякага ліха ёсьць срэбралюбства, аддаўшыся якому, некаторыя ўхіліліся ад веры і самі на сябе наклікалі многія смуткі.
Але ты, чалавечэ Божы, уцякай ад гэтага, а будзь спасьцейлівы ў справядлівасьць, богабоязі, веры, любасці, цярплівасьці й лагоднасьці;
А ты, чалавеча Божы, пазьбягай гэтага, і шчасьліўся ў праўдзе, пабожнасьці, веры, любові, цярплівасьці, слухмянасьці;
змагайся добрым змаганьнем веры, здабывай жыцьцё вечнае, да якога пакліканы і вызнаў добрае вызнаньне перад многімі сьветкамі.
пасабляй добрым подзьвігам веры, трымайся вечнага жыцьця, да якога ты і пакліканы і вызнаў добрую споведзь перад многімі сьведкамі.
Перад Богам усёажыўляючым, ды перад Хрыстусам Езусам, які прад Понцкім Пілатам засьветчыў добрае вызнаньне, загадваю табе
Перад Богам жыцьцядайным і перад Хрыстом Ісусам, Які засьведчыў перад Понціем Пілатам добрае вызнаньне, наказваю табе
датрымаць гэты запавет бездакорна чыстым аж да прыйсьця Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса,
захаваць запаведзь чыста і бездакорна аж да прышэсьця Госпада нашага Ісуса Хрыста,
якое ў сваім часе адкрые дабраслаўлёны й адзіны магут уладароў Усеваладар і спадароў Усеспадар,
якое ў свой час адчыніць дабрашчасны і адзіны моцны Цар над царамі і Гасподзь над гаспадарамі,
адзіны, што мае несьмяротнасьць і жыве ў сьветласьці няпрыступнай, якога ніхто зь людзей ня бачыў і бачыць ня можа. Яму чэсьць і ўсеваладарэньне вечнае. Амэн.
адзіны несьмяротны, Які жыве ў недаступным сьвятле, Якога ніхто зь людзей ня бачыў і бачыць ня можа. Яму гонар і ўлада вечная! Амін.
Багатых гэтага сьвету напамінай, каб яны ня пышніліся ды не спадзяваліся на сваё багацьце няпэўданае, але на Бога жывога, які дае нам шчодра да ўжываньня;
Багатых у сёньняшнім веку ўмаўляй, каб яны высока не заносіліся і спадзяваліся не на багацьце няправеднае, а на Бога жывога, Які дае нам усё шчодра на асалоды;
каб яны дабро тварылі, багаціліся шчодрымі ўчынкамі й сужыцьцём,
каб яны дабрачынілі, заможнелі добрымі дзеямі, былі шчодрыя і дзяліліся,
скарбячы сабе добры грунт на будучыню, з асягненьнем жыцьця праўдзівага.
зьбіраючы сабе скарб, добрую аснову на час наступны, каб дасягнуць вечнага жыцьця.
О, Тыматэю! Ахоўвай павераны табе скарб (аб’яўленай праўды), ухіляючыся ад сьветавага пустаслоўя і спрэчных цьверджаньняў быццамнавукі,
О Цімафею! захавай даверанае табе, цураючыся марнага пустаслоўя і супярэчак, што фальшыва названы ведамі,
за якою ўганяючыся, некаторые адпалі ад веры. Ласка з табою. Амэн.
аддаўшыся якім, некаторыя ўхіліліся ад веры. Мілата з табою. Амін.