які вылятаў, аддаляючыся і вяртаючыся, пакуль не высахла вада на зямлі.
У другім месяцы, у дваццаць сёмы дзень месяца, зямля зусім высахла.
Звяла, як сена, і высахла сэрца маё, бо забыўся я спажыць хлеб мой.
Пагразіў Ён Чырвонаму мору, і высахла, і павёў іх між хваль, як па пустыні.
Хай стануцца яны падобныя да травы на страсе, якая высахла раней, чым яе вырвуць,
Воды бо Нэмры стануць пустэчай, бо трава высахла, знікла мурава, прапала ўсё зяленіва.
Жыхары іх, страціўшы сілу, задрыжалі і пакрыліся сорамам; сталіся, як сена на полі, і трава зялёная, і трава на стрэхах, што высахла ад ветру ўсходняга.
Высахла трава, і завяла кветка, бо дух — вецер Госпадаў — падуў на яе; сапраўды, народ ёсць сена.
Высахла трава, і завяла кветка, слова, аднак, Бога нашага трывае вечна.
Твар іх сцямнеў, як вугаль, і не пазнаць іх на плошчах; прысохла іх скура да касцей, высахла і зрабілася, як дрэва.
Пагнілі зярняты пад сваімі скібамі; развалены гумны, разбураны свірны, бо высахла збожжа.
